Er moet minder sociale zekerheid vanuit de overheid komen!

[P.B.]

Sociale voorzieningen vanuit de overheid zijn duur. Duur voor bedrijven, mensen en de overheid.

Ik denk dat het het beste is als we eerst beginnen met het definiëren van de hier gestelde sociale zekerheid. Wij bedoelen hiermee zaken als Algemene Ouderdoms Wet, de Wet Arbeidsongeschiktheid, en de Werkeloosheidswet-uitkering, allemaal gefinancierd door de overheid. Als wij spreken over private sociale voorzieningen, zullen we dat er duidelijk bij vermelden.

Bedrijven
Sociale voorzieningen zijn duur voor bedrijven. Om dit te kunnen begrijpen moeten we kijken vanwaar de sociale voorzieningen gefinancierd worden: de belastingen.
Bedrijven zorgen voor werkgelegenheid. De overheid heeft hier op twee manieren een negatieve invloed op, namelijk reguleren, wat in deze stelling niet ter zake doet, en de belastingen. Het heffen van belastingen beïnvloedt de marktwerking: de overheid neemt geld af van de bedrijven, dit geld maakt op dat moment geen deel meer uit van noch het bedrijf noch het economische proces. Het zit vast in de Staatskas. Om de werkgelegenheid te kunnen stimuleren, moeten bedrijven groeien en investeren, en dit wordt geremd door de afname van belastingen; reguleren + belastingen  minder groei binnen bedrijven  minder economische groei  minder banen  meer werkloosheid (dus meer armoede).
Deze stelling is makkelijk te bewijzen door middel van een praktijkvoorbeeld: voordat
Hong Kong in handen van China kwam, was er sprake van zeer lage belastingen, en weinig sociale voorzieningen vanuit de overheid. In Hong Kong was minder dan 1% van de bevolking werkloos. Echter, toen China de macht kreeg (in 1997, Hong Kong Special Administrative Region (SAR) of China) kon je zien dat in Hong Kong ook werkloosheid ontstaat. Nu denk je waarschijnlijk: “Maar is het niet zo dat de overheid de belastingen gebruikt om werkloze mensen van een uitkering te voorzien ?”. Dat klopt. Maar dan moet je eens nadenken over wat beter is: afhankelijk zijn van de overheid, of deel uitmaken van een gezonde economie die groeit door toenemende investeringen.
Door de vele sociale voorzieningen, waardoor mede een hoge belasting wordt geheven door de Nederlandse staat, is er dus veel meer armoede.

Mensen
Sociale voorzieningen zijn duur voor mensen. Ik zal beginnen met een voorbeeld, van de WAZ: De Wet Arbeidsongeschiktheid Zelfstandigen. Robbert is ondernemer: hij heeft een vuurwapenfabriek, en hij verdient € 38.000,-. Hiervan moet hij € 2200 afstaan aan de WAZ. Wordt hij echter arbeidsongeschikt, dan krijgt hij het minimumloon. Zo werkt het dus met het huidige sociale zekerheidsstelsel.
Een particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekering kost veel minder, en je krijgt een afgesproken loon. Bij de meeste verzekeraars is dat 70% van het laatst verdiende loon. Bovendien, als je niet voor 100% arbeidsongeschikt bent, moet je van de overheid werken, terwijl je je daar zelf niet in staat voor voelt: zo heb je geen plezier in je werk. Bij een verzekeringsmaatschappij kan je daar over onderhandelen. Bovendien is er in een systeem van private sociale zekerheid een vrije markt, hierdoor is er meer concurrentie, en zal dit leiden tot lagere prijzen (wet van vraag en aanbod).
Tweede voorbeeld: Mensen in de WW. Uitkeringen voor deze mensen kunnen in een samenleving met private sociale zekerheid betaald worden door particuliere fondsen. Mensen kunnen aan zo’n fonds een donatie doen om de medemens te helpen. Zo’n fonds wordt opgericht door iemand die hart heeft voor de medemens. Voordelen: minder bureaucratische rompslomp en minder overhead: het traject van belastingbetaler naar ontvanger is zeer lang, en kost veel geld. Minder overhead betekent dus minder kosten, en er kan dus meer naar de uitkeringen.
Het systeem lijkt hypocriet, maar dat is het echter niet. De gemiddelde Nederlandse is bereid geld hiervoor uit te geven, kijk maar naar de vele succesvolle goede doel loterijen, donaties, en TV inzamelingsacties. Er is minder dan 1% van het nationale inkomen nodig om deze mensen te helpen, en dat is gebaseerd op de huidige bestedingen aan uitkeringen. En uit het begin van mijn rede kan je afleiden dat in een samenleving met een privaat sociale zekerheidsstelsel minder werkloosheid is, dus er zijn zelfs nog minder bestedingen naar uitkeringen. Om dit voorbeeld te bewijzen kan ik wederom een praktijkvoorbeeld voorleggen: in bepaalde Zwitserse kantons wordt gewerkt met vrijwillige bijdragen, en hier werkt het systeem zelfs zeer goed!
Bij de overheid krijg je geen contract, je kunt niet kiezen uit verschillende producten en je weet niet of je eigenlijk wel uitbetaald krijgt als de nood aan de man is. Want over tien jaar is een hele andere regering aan de macht die misschien helemaal niet meer zo sympathiek staat tegenover uitkeringsgerechtigden. Stel je voor dat je inboedelverzekering afhankelijk is van de raad van bestuur van AEGON of Centraal Beheer en niet van het contract dat je hebt getekend. Zo is het nu bij de overheid. Dat is een verzekering die bedroevend weinig zekerheid biedt, en daar was het nou juist om te doen. Op een vrije markt zou je werkelijk niemand als klant kunnen werven voor zo'n slecht product. Dus waarom moeten werkende burgers worden verplicht hieraan mee te betalen?

Overheid
Sociale voorzieningen zijn duur voor de overheid. 12% van de overheidsbestedingen gaat naar de sociale voorzieningen. Ter informatie: dat is het viervoudige van wat er naar justitie gaat, waar het geld hard nodig is. De immense hoeveelheid werknemers, de bureaucratische ambtenaren papiermolen, kost allemaal veel te veel geld. De overheid is gewoon veel te groot om dit efficiënt aan te pakken.
Bovendien zijn bijvoorbeeld de uitkeringen nu veel te hoog. Als ik zo vrij mag zijn om de Volkskrant te quoten:
“Werken levert vaak minder op dan een uitkering.
Uitkeringsgerechtigden die een baan vinden, gaan er in veel gevallen niet op vooruit. Weliswaar gaan ze meer verdienen, maar de extra inkomsten verdampen doordat ze allerlei voordelen als huursubsidie, kwijtschelding van gemeentelijke belastingen en bijdragen voor kinderopvang moeten missen.
Onderzoek onder uitkeringsgerechtigden van de gemeente Leeuwarden heeft dit aangetoond.”.
Dit alleen al om de inefficiëntie van de overheid aan te tonen. Mensen zouden juist gestimuleerd moeten worden om te werken.

Kortom: een privaat sociaal zekerheidsstelsel is beter; we zouden moeten beginnen met het langzaam afbouwen van het huidige sociale zekerheidsstelsel: er moeten minder sociale voorzieningen vanuit de overheid komen.
Maar of mensen nou wel of niet willen geven aan anderen, in een vrije samenleving kan iedereen die daarvan overtuigd is zijn bezittingen en inspanningen ten gunste stellen aan anderen. Welk bedrag dat ook zal zijn, het is altijd precies het juiste bedrag.
Sociale zekerheid is goed en rechtvaardig. De kosten mogen dan de spuigaten uitlopen maar voor rechtvaardigheid en zekerheid moet de samenleving maar wat over hebben, ook al wordt het steeds duurder en neemt de beheersbaarheid af. Om even de hypocrisie aan te tonen.

[Cookie]

Driestappenplan:

1. Ga in de VS eens goed rondkijken. Een land waar ze "tien jaar voor lopen", bovenstaande en alle andere natte dromen van ondernemers al bewaarheid zijn. Inclusief een afzetmarkt van heb ik jou daar voor de directeur van de door jou aangehaalde vuurwapenfabriek; idem voor die van de grafkistenmakerijen.
2. Kijk hoe 'goedkoop' de sociale voorzieningen daar zijn, hoeveel mensen daar niet of slecht verzekerd zijn, met gebreken maar zonder tanden of pensioen hun oude dagen slijten, en hoe anderen twee shifts draaien om het hoofd boven water te houden.
3. Ga dan weer snel naar huis en haal opgelucht adem.

[ Voor 3% gewijzigd door Cookie op 27-03-2003 18:40 ]

[SmartDoDo]

Om te beginnen is de AOW een volksverzekering. De WAO en de WW zijn werknemersverzekeringen. Dat onderscheid moet wel duidelijk worden gemaakt. Daarbij worden deze sociale voorzieningen niet gefinancieerd door de overheid maar door de burger. Deze betaald er immers samen met de bedrijven belasting voor.

Het verhaal over Hong-Kong, heb je daar bewijzen van? Ik geloof namelijk dat er meer aspecten mee zullen spelen dan dat er genoemt worden.

Zo’n fonds wordt opgericht door iemand die hart heeft voor de medemens.

Hoe wil je dit realiseren? Goede doelen zullen altijd bijdragen krijgen van mensen echter een fonds voor het helpen van bijvoorbeeld de zieke medemens. De publieke opinie over werklozen is echter geheel anders dan bijvoorbeeld hartpatiënten.

De gemiddelde Nederlandse is bereid geld hiervoor uit te geven, kijk maar naar de vele succesvolle goede doel loterijen, donaties, en TV inzamelingsacties.

Nogmaals, naar mijn mening is er een groot verschil tussen "goede doelen" en een fonds voor werklozen. De maatschappelijke blik naar deze groep mensen is heel anders dan het gevoel wat mensen krijgen bij zieke kinderen in Afrika bijvoorbeeld.

Je noemt de sociale zekerheid een product. Ik denk niet dat je het als een product moet zien. Het is een gunst en een voorrecht wanneer het inkomen dat door omstandigheden wegvalt (deels)wordt aangevult.

Welk bedrag dat ook zal zijn, het is altijd precies het juiste bedrag.

Naar mijn idee is dit niet juist. Wat als er meer geld nodig is dan dat er geschonken wordt? Hoe zou je binnen een dergelijk systeem als je aangeeft zoiets oplossen?

Ik ben het overigens verder geheel eens met het laatste deel Overheid. Het klopt dat mensen met een uitkering soms beter af zijn dan wanneer zij gaan werken. Individueel afstemmen van de sociale zekerheid zou naar mijn mening een 1e stap de goede richting in zijn.

[Verwijderd]

Sociale voorzieningen zijn duur voor mensen. Ik zal beginnen met een voorbeeld, van de WAZ: De Wet Arbeidsongeschiktheid Zelfstandigen. Robbert is ondernemer: hij heeft een vuurwapenfabriek, en hij verdient € 38.000,-. Hiervan moet hij € 2200 afstaan aan de WAZ. Wordt hij echter arbeidsongeschikt, dan krijgt hij het minimumloon. Zo werkt het dus met het huidige sociale zekerheidsstelsel.

Johan is ondernemer. Hij heeft een geitewollensokkenfabriek, maar de zaken gaan erg slecht. Hij houdt geen geld over voor een dure arbeidsongeschiktheidsverzekering; Johan heeft een medisch verleden en dus vragen de verzekeringsmaatschappijen enorm hoge premies. Op een gegeven moment raakt Johan volledig arbeidsongeschikt. Hij wordt afhankelijk van een particulier fonds, maar helaas is dit niet genoeg om van rond te komen. Johan komt er bovendien achter dat hij voor bedelen op straat weinig talent heeft. Na steeds dieper in de ellende te zijn gezakt, maakt Johan er uiteindelijk een eind aan. Maar wat maakt het uit: Robbert heeft toch maar mooi €2200 uitgespaard aan WAZ premies.

Zo werkt het dus zonder sociaal vangnet.

[_the_crow_]

Verwijderd schreef op 27 March 2003 @ 20:04:
[...]

Johan is ondernemer. Hij heeft een geitewollensokkenfabriek, maar de zaken gaan erg slecht. Hij houdt geen geld over voor een dure arbeidsongeschiktheidsverzekering; Johan heeft een medisch verleden en dus vragen de verzekeringsmaatschappijen enorm hoge premies. Op een gegeven moment raakt Johan volledig arbeidsongeschikt. Hij wordt afhankelijk van een particulier fonds, maar helaas is dit niet genoeg om van rond te komen. Johan komt er bovendien achter dat hij voor bedelen op straat weinig talent heeft. Na steeds dieper in de ellende te zijn gezakt, maakt Johan er uiteindelijk een eind aan. Maar wat maakt het uit: Robbert heeft toch maar mooi €2200 uitgespaard aan WAZ premies.

Zo werkt het dus zonder sociaal vangnet.

Lol...vette lol...hoe kom je erop.
Je heb wel hardstikke gelijk.

[Arny]

Duncan schreef op 27 maart 2003 @ 18:22:
Sociale voorzieningen vanuit de overheid zijn duur. Duur voor bedrijven, mensen en de overheid.

Ik denk dat het het beste is als we eerst beginnen met het definiëren van de hier gestelde sociale zekerheid. Wij bedoelen hiermee zaken als Algemene Ouderdoms Wet, de Wet Arbeidsongeschiktheid, en de Werkeloosheidswet-uitkering, allemaal gefinancierd door de overheid. Als wij spreken over private sociale voorzieningen, zullen we dat er duidelijk bij vermelden.

Bedrijven

Dit klopt niet.
Het enige wat belastingen doen is het prijsevenwicht verstoren.
Het is niet zo dat de overheid geld uit de economie haalt, zoals jij zegt. Belastinggeld wordt namelijk weer uitgegeven en zo dus terug in de economie gepompt. Er is dus hooguit sprake van herverdeling.
China heeft geen invloed op de belastingheffing in Hongkong want Hongkong is autonoom. Ik denk dus dat de stijging van de werkloosheid in 1997 meer te maken heeft met de Aziëcrisis dan met belastingen.

Bedrijven kunnen al een groot deel van de Sociale Zekerheid zelf uitvoeren. De ziektewet bijvoorbeeld is al geprivatiseerd. Gelukkig heeft de overheid bepaald dat medische keuringen niet verplicht zijn.
Zoals al staat in de andere reacties zijn jouw plannen een recept voor sociale misere. Persoonlijk betaal ik liever wat meer belasting dan overal bedelaars te zien verrotten.
Het is allang duidelijk dat 19e eeuws liberalisme niet werkt. Een sterke overheid is nodig om de kapitalistische economie goed te laten functioneren. Kijk maar naar Enron en Cor Boonstra.

Overigens is de Sociale Zekerheid wel heel duur. De bureaucratie alleen (dus niet de premies en de uitkeringen) kost 2,5 miljard per jaar. Dat zijn dus eigenlijk onnodige uitgaven. Een groot deel daarvan wordt besteed aan controle en fraudebestrijding. Dat moet omdat er veel te veel regeltjes zijn. Die zijn allemaal gemaakt om de sociale rechtvaardigheid zoveel mogelijk te bestrijden. Zo langzamerhand stapelen uitzonderingen zich op uitzonderingen waardoor alleen heel gespecialiseerde mensen nog weten hoe het werkt.
Het syteem gaat dus ten onder aan de pogingen om zoveel mogelijk sociale rechtvaardigheid te creeeren.

In plaats van de Sociale Zekerheid af te schaffen kun je beter proberen om te streven naar voorrang voor uitvoerbaarheid dan voor rechtvaardigheid. Dan is er minder controle nodig en kan de uitvoering veel goedkoper.
Nog beter natuurlijk is de invoering van een basisloon voor iedere Nederlander. Dan ben je helemaal overal vanaf.

[Verwijderd]

Ik denk zelf, dat we niet hoeven te snoeien in de premie's etc. Mensen die geld nodig hebben, die kunnen het ook krijgen. ECHTER, 45% van alle mensen die een uitkering heeft, is gewoon in staat om te gaan werken! Deze mensen zorgen er nu juist voor dat de verzorgingsstaat zo duur wordt! We kunnen dus gewoon met de helft van t geld af

[RobertdeBruin]

Het heffen van belastingen beïnvloedt de marktwerking: de overheid neemt geld af van de bedrijven, dit geld maakt op dat moment geen deel meer uit van noch het bedrijf noch het economische proces. Het zit vast in de Staatskas.

Die redenatie is een beetje beperkt, het geinde geld wordt door de overheid weer gebruikt om de maatschappelijke doelen te behalen: infrastructuur (wegen, maar ook communicatie, al dan niet in de vorm van subsidies), bouwprojecten, stimulering van innovatieve initiatieven en vele andere velden voor zowel burgens als bedrijven. De overheid heeft geen winstoogmerk

Om de werkgelegenheid te kunnen stimuleren, moeten bedrijven groeien en investeren, en dit wordt geremd door de afname van belastingen

Behalve dat werkgelegenheid ook een verantwoordelijkheid is van de overheid, en dat zij ook haar investeringen daarvoor doet, dankzij de geinde belastingen. Als de verantwoordelijkheid (en de middelen) sec bij de bedrijven lag, dan loop je het risico op een scheve groei (alleen waarin de sterkste bedrijven/branches behoefte aan hebben, wordt geinvesteerd).

Deze stelling is makkelijk te bewijzen door middel van een praktijkvoorbeeld: voordat
Hong Kong in handen van China kwam, was er sprake van zeer lage belastingen, en weinig sociale voorzieningen vanuit de overheid. Hong Kong was minder dan 1% van de bevolking werkloos. Echter, toen China de macht kreeg (in 1997, Hong Kong Special Administrative Region (SAR) of China) kon je zien dat in Hong Kong ook werkloosheid ontstaat.

De nieuwe overheid is veel minder gericht op het economische stelsel, maar meer op de sociale kant.

Maar dan moet je eens nadenken over wat beter is: afhankelijk zijn van de overheid, of deel uitmaken van een gezonde economie die groeit door toenemende investeringen.

Sluiten deze twee elkaar uit?

Mensen kunnen aan zo’n fonds een donatie doen om de medemens te helpen. Zo’n fonds wordt opgericht door iemand die hart heeft voor de medemens.

Ik wil niet te pessimistisch te zijn, maar wanneer het gaat over de zorg van hulpbehoevenden (waar we allemaal toch wel achter staan), dan moet je de zekerheid hebben dat je er altijd de middelen voor hebt, en dus niet afhankelijk bent van de vrijwillige bijdrage van de individueen (in een steeds a-socialere samenleving...)

Want over tien jaar is een hele andere regering aan de macht die misschien helemaal niet meer zo sympathiek staat tegenover uitkeringsgerechtigden.

Met de grote hoeveelheid uitkeringsgerechtigden zal zo'n regering nooit voldoende steun krijgen . Zonder dollen, als nieuwe regeringen zouden terugkomen op eerder gemaakte afspraken dan zou je nooit een lange termijn visie kunnen ontwikkelen. Daarnaast is het politieke bestuur in NL redelijk constant (de meeste grote partijen draaien al een tijdje mee), dus dit is (gelukkig) een ongegronde vrees.

Sociale voorzieningen zijn duur voor de overheid. 12% van de overheidsbestedingen gaat naar de sociale voorzieningen.

Duur? Dit is het bestaansrecht van de overheid, dat zij collectief geld inzamelen en dat gebruiken om doelen te bereiken waar de volksvertegenwoordiging (= IMHO de overheid) dat nodig acht. Nogmaals, zij hebben geen winstoogmerk.

Kortom: een privaat sociaal zekerheidsstelsel is beter.

Het probleem van de hoge uitkeringen, wat ik met je eens ben, kan ook opgelost worden met het huidige zekerheidsorgaan in overheidshanden. Jij gaat voorbij aan de enorme verantwoordelijkheid die er ligt bij hen die maatschappelijke zekerheid moeten geven. Controle en fraude-behandeling zijn zeker overhead, maar blijven noodzakelijk.

Voornaamste conclusie: dat zwakkeren hulp van de samenleving moeten krijgen zijn we met zijn allen eens. Dat het huidige sociale zekerheidsorgaan te hoge uitkeringen heeft (in sommige gevallen) en teveel overhead lijkt te hebben zien we ook. Maar het privatiseren zoals hierboven wordt beschreven plaatst de verantwoordelijkheid van de zorg bij private instellingen/personen die die verantwoordelijkheid niet KUNNEN dragen. De oplossing voor de beschreven problematiek zit in een herinrichting van het bestaande orgaan, maar ik vrees voor het moment dat we hier de amerikaanse praktijk krijgen (zie reactie van Testcase)

[XElD]

Hmmm, hier heb ik toch nog wel wat te nuanceren.

Je stelt impliciet Amerika als voorbeeld, Amerika is echter zeker niet de heilige graal, grote kloven tussen arm en rijk, en grote delen van de bovolking zitten ver onder de armoedegrens en voelen zich kansloos.

Ik denk dat er zeker wel een rol weggelegd is voor de overheid.
Als je het mij vraagt dient de overheid bepaalde randvoorwaarden op te leggen.

De uitvoering kan je veel beter overlaten aan het bedrijfsleven, waar je dus in feite de instanties die uitkeringen verstreken particulier maakt en met elkaar laat concureren qua marge en serviceverlening, zo zullen de overheadkosten gigantisch dalen, en bovendien zou het capabele deel van de ambtenaren daar zo een baan vinden.

De randvoorwaarden die de overheid oplegt zouden kunnen bestaan uit.
1. Mensen die echt niet kunnen werken moeten zich verzekerd kunnen weten van een inkomen waar zij voor hun toestand goed mee zouden kunnen leven, zorg voor gehandicapten ed. is dus een gesloten boek, hier staat de overheid voor in.
2. Bij verzekering, die in dit geval dus allemaal particulier zouden zijn, is er een minimuminkomen waarbij de klant na ongeval ed. op kan rekenen. De tariefen die hiervoor gevraagd worden mogen bepaald worden door concurentie. Op deze manier wordt voorkomen dat mensen moeten gaan zwerven of bedelen. Mocht een verzekeraar over de kop gaan, dan moet ingesprongen worden om dit te garanderen. Fe verzekering moet dan echter overgenomen worden door andere particuliere bedrijven, die samen een bod mogen vormen.
Belangrijk is dat er aan gewerkt wordt dat deze markt aantrekkelijk blijft voor bedrijven, concurentie is essentieel.
3. Zaken als huursubsidie zijn als je het mij vraagt taboe, een systeem waarin als de nood aan de man is premies worden uitgerijkt voor het goedkoop aanbieden van woonruimte lijkt mij veel beter.

Een sociaal vangnet moet geen vangnet zijn maar een trampoline als je het mij vraagt, daar mag van mij dan ook flinke nadruk op worden gelegd.

[Verwijderd]

Voor iemand die een sociaal vangnet naar Amerikaans/Hongkongiaans model wil scheppen haal je wel selectief de negatieve kanten van dat stelsel uit je betoogje. Als we het over Amerika hebben dan hebben we het wel over een land waarin 16% van de bevolking geen vorm van medische dekking heeft. Werkeloosheid betekent vaak ook automatisch geen medische dekking.

Ook wil ik je eraan herinneren dat er geen wettelijk geregelde stakingsrecht is in de VS of Hongkong. Werknemers worden eigenlijk gechanteerd om niet over hun werk te zeuren; omdat ze anders riskeren al hun opties te verliezen. Vakantiedagen zijn ook in deze landen heeeeel beperkt. In feite pleit jij voor de afschaffing van corporatisme.