De wereld zweert bij democratie. Toch is vaak opgemerkt dat de democratie zijn beperkingen heeft. Er is hier dan ook wel gesuggereerd dat een democratie vervangen moet worden voor een sophistocratie. Dan rijst natuurlijk de vraag, wat is wijs? Is dat iemand van de wetenschap of is een kleine Mozart die op z’n 6de prachtig piano speelde veel wijzer, speelt sociale wijsheid een rol of het gaat het om de combinatie ervan? Bij gebrek aan beter houden we het nog op de democratie. Er zijn echter vele variaties op democratie, waarvan ik om eerlijk te zijn eigenlijk alleen redelijk bekend ben met die van Nederland. Er zijn echter toch wel een hoop minpunten bekend van de democratie.
Dat de meeste gerechtigde stemmers niet in lange termijn denken, niet kunnen denken in algemeen belang of er simpelweg geen interesse voor hebben, dat wil ik nu even opzij leggen.
De plekken in de regering worden gevuld door mensen die daar niet capabel voor zijn. Mensen die dus nog moeten leren hoe ze een land moeten regeren. Mensen die niet de geschiedenis kennen en dus al gemaakte fouten opnieuw begaan. Mensen die niet projectmatig kunnen managen en die daarom dus veel geld verspillen doordat projecten niet goed lopen. Mensen die geen enkel benul van economie hebben en daarom plannen doorvoeren die catastrofe gevolgen kunnen hebben.
Nu is er wel iets in onze democratie om dat te voorkomen. Direct achter alle gekozen ministers zitten ambtenaren die al veel langer daar werkzaam zijn en die advies geven. Ook bij deze ambtenaren ontbreekt vaak nog het één en ander aan kennis, zodat de regeringslijders soms toch van deze adviezen afwijken. Soms is dat goed, soms niet.
Ik denk eigenlijk dat niet zomaar iedereen in de regering moet kunnen komen. Dat is niet democratisch, maar daar wil ik eigenlijk ook een klein beetje van af stappen. Niet direct in het echt, maar wel hier in deze uitwerking.
Mensen die willen regeren moeten worden geschoold. Uiterst belangrijk is dat vooral zo’n opleiding voor iedereen toegankelijk moet zijn. Veel geld of geen geld.
In zo’n opleiding moet veel staatsgeschiedenis worden geleerd en economie moet ook worden bestudeerd. Ook het samenwerken in groepen en vooral het managen van projecten moet goed worden geleerd. Professionele gedragsvormen zijn ook zeker niet onbelangrijk. Ook moet je veel kennis hebben van verschillende vlakken. Je moet weten hoe je een derde wereldland zou moeten leiden. Je moet weten hoe je complexe zaken en structuren kunt abstraheren. Je moet kunnen delegeren. Je moet bekend zijn met verschillende regeersystemen (ook de rest van de wereld moet je kunnen begrijpen), verschillende zorgsystemen, verschillende onderwijssystemen. Je moet kennis hebben van de effecten op het milieu en de mogelijke risico’s. Psychische kennis is ook belangrijk. Hoe reageren verschillende groeperingen op elkaar in de samenleving en hoe kun je ze verzoenen. Het lijkt me duidelijk dat zo’n opleiding al snel 10 tot 20 jaar gaat duren, wil je echte professionals hebben die echt weten hoe je een land moet besturen.
Er zijn echter een aantal problemen aan verbonden. Een zware opleiding vooraf stellen aan het regeren van een land en er blijven te weinig mensen over met verschillende ideeën om uit te kiezen. Daarnaast is zo’n school veels te gevoelig voor corruptie. Je kunt als regering te veel invloed uitoefenen op wie er wel en wie er niet door gaan. Natuurlijk zou er een onafhankelijke commissie komen die daar toezicht op houd, maar iemand die links is, zou die niet door rechtse leraren tegen gewerkt kunnen worden? Ik vraag me af of er om deze problemen heen te werken is.
Dan toch maar democratie? De discussie is dus hoe democratie ten goede aangepast en veranderd (in iets nieuw?) zou kunnen worden. Ik weet dat er verschillende discussies zijn geweest of democratie wel of niet goed was en of een andere regeringsvorm beter of slechter was, maar hier wil ik meer bekijken in hoeverre we de democratie zouden kunnen wijzigen naar iets anders en of zo'n wijziging vervolgens een verbetering of een verslechtering zou zijn.
Dat de meeste gerechtigde stemmers niet in lange termijn denken, niet kunnen denken in algemeen belang of er simpelweg geen interesse voor hebben, dat wil ik nu even opzij leggen.
De plekken in de regering worden gevuld door mensen die daar niet capabel voor zijn. Mensen die dus nog moeten leren hoe ze een land moeten regeren. Mensen die niet de geschiedenis kennen en dus al gemaakte fouten opnieuw begaan. Mensen die niet projectmatig kunnen managen en die daarom dus veel geld verspillen doordat projecten niet goed lopen. Mensen die geen enkel benul van economie hebben en daarom plannen doorvoeren die catastrofe gevolgen kunnen hebben.
Nu is er wel iets in onze democratie om dat te voorkomen. Direct achter alle gekozen ministers zitten ambtenaren die al veel langer daar werkzaam zijn en die advies geven. Ook bij deze ambtenaren ontbreekt vaak nog het één en ander aan kennis, zodat de regeringslijders soms toch van deze adviezen afwijken. Soms is dat goed, soms niet.
Ik denk eigenlijk dat niet zomaar iedereen in de regering moet kunnen komen. Dat is niet democratisch, maar daar wil ik eigenlijk ook een klein beetje van af stappen. Niet direct in het echt, maar wel hier in deze uitwerking.
Mensen die willen regeren moeten worden geschoold. Uiterst belangrijk is dat vooral zo’n opleiding voor iedereen toegankelijk moet zijn. Veel geld of geen geld.
In zo’n opleiding moet veel staatsgeschiedenis worden geleerd en economie moet ook worden bestudeerd. Ook het samenwerken in groepen en vooral het managen van projecten moet goed worden geleerd. Professionele gedragsvormen zijn ook zeker niet onbelangrijk. Ook moet je veel kennis hebben van verschillende vlakken. Je moet weten hoe je een derde wereldland zou moeten leiden. Je moet weten hoe je complexe zaken en structuren kunt abstraheren. Je moet kunnen delegeren. Je moet bekend zijn met verschillende regeersystemen (ook de rest van de wereld moet je kunnen begrijpen), verschillende zorgsystemen, verschillende onderwijssystemen. Je moet kennis hebben van de effecten op het milieu en de mogelijke risico’s. Psychische kennis is ook belangrijk. Hoe reageren verschillende groeperingen op elkaar in de samenleving en hoe kun je ze verzoenen. Het lijkt me duidelijk dat zo’n opleiding al snel 10 tot 20 jaar gaat duren, wil je echte professionals hebben die echt weten hoe je een land moet besturen.
Er zijn echter een aantal problemen aan verbonden. Een zware opleiding vooraf stellen aan het regeren van een land en er blijven te weinig mensen over met verschillende ideeën om uit te kiezen. Daarnaast is zo’n school veels te gevoelig voor corruptie. Je kunt als regering te veel invloed uitoefenen op wie er wel en wie er niet door gaan. Natuurlijk zou er een onafhankelijke commissie komen die daar toezicht op houd, maar iemand die links is, zou die niet door rechtse leraren tegen gewerkt kunnen worden? Ik vraag me af of er om deze problemen heen te werken is.
Dan toch maar democratie? De discussie is dus hoe democratie ten goede aangepast en veranderd (in iets nieuw?) zou kunnen worden. Ik weet dat er verschillende discussies zijn geweest of democratie wel of niet goed was en of een andere regeringsvorm beter of slechter was, maar hier wil ik meer bekijken in hoeverre we de democratie zouden kunnen wijzigen naar iets anders en of zo'n wijziging vervolgens een verbetering of een verslechtering zou zijn.