Van gamer tot moordmachine?

[Christiaan]

Leidt gamen tot geweld? Ik zou zeggen; nee. Ik game(de) best vaak en ik loop ook niet kwijlend over straat met een afgezaagde shotgun om te schieten op 'everything that moves'. Toch begin ik me af te vragen of het zo simpel is.

Zie tegenwoordige games. Splinter Cell, Rainbox Shield, Deus Ex 2, Hitman 2, enz - dit zijn spellen die schermen met een hoge mate van realiteit. De wapens zijn realistisch (DE2 uitgezonderd dan) en de gameplay is zo dicht mogelijk gehouden bij hoe het gaat in het echt. Voor zover dat digitaal mogelijk is natuurlijk.

Als gamer heb ik van deze games al heel wat geleerd:
- sleep een lijk weg, anders vind iemand het en bemerkt jouw aanwezigheid
- let op dat je niet door camera's gezien wordt
- loop nooit zomaar om de hoek - kijk eerst OM de hoek
- bukken is beter - dan zien mensen je minder goed
- blijf zoveel mogelijk in het donker. op die manier ben je niet te zien
- loop nooit in het midden van een pad, loop langs de muur (of schiet langs de muur)
- als je een nieuwe ruimte binnenkomt, zoek eerst naar vijanden, dan een plek om je op te stellen en dan naar verdere vijanden
- hoe een heleboel wapens in het echt *ongeveer* zullen aanvoelen - hoe sterk de recoil is, hoe gericht het wapen is voor langere afstanden en hoe je het vast moet houden.

Ik ga mezelf niet de illusie voorhouden dat ik opgeleid ben tot top-commando. Uiteraard niet. Maar ik weet als gamer wel heel wat meer van oorlogsvoering dan mijn oma uit Bergambacht. Nu zal ik niet als gek over straat gaan om dit in het echt na te doen, maar geldt hetzelfde voor amerikaanse jongens met een wapen die de pesters willen terugpakken?
-

[zimbab]

Het probleem is en blijft altijd dat je nuchtere mensen hebt (de meesten gelukkig) en mensen die de fictie niet helemaal van de werkelijkheid los kunnen zien. Zo ging ik vroeger nog wel eens met een jongen om die als hij een Kung-Fu film had gezien meteen alles na moest doen.(ook op mij, maar gelukkig was ik toch veel sterker/sneller) Zo heb je ook mensen die na het spelen van een spel een beetje verdwaasd zijn en net ff te ver gaan met het na willen doen. Soms is het ook niet zo bedoeld, maar waren ze zogenaamd zichzelf niet meer. Dus spellen leiden mijns insziens niet echt per dedinitie tot geweld (niet meer dan films/journaal/familie-ruzies), maar het kan in sommige gevallen wel. Maar dat vind ik dus niet aan het spel liggen, maar aan het persoon.

[Christiaan]

Je zou misschien kunnen zeggen dat ik, als iemand met 'enige' virtuele ervaring, best gevaarlijk kan zijn als er bij mij ineens iets knapt en ik toch een vuurwapen heb liggen.

[Verwijderd]

Ik denk dat games alleen maar als excuus worden aangesproken. Is het je ook opgevallen dat grofweg alle probelemen in de VS voorkomen?

[Christiaan]

Verwijderd schreef op 10 maart 2003 @ 10:07:
Ik denk dat games alleen maar als excuus worden aangesproken. Is het je ook opgevallen dat grofweg alle probelemen in de VS voorkomen?

Omdat het daar in de media komt? Ik betwijfel of het zo simpel ligt. Ook in Nederland gebeurt het wel denk ik zo. De VS is bovendien een heel stuk groter, dus daar vallen problemen ook eerder op omdat ze eerder voorkomen.

Kijk, ik ben absoluut niet tegen geweld in games. Het is een gezondere manier om agressie af te reageren dan door iemand in elkaar te slaan. Maar ik kwam dit tegen op een site:

Jongeren worden niet warm of koud van geweld in computergames. Dit melden onderzoekers van de Universiteit van Oslo. Computerspelletjes zijn te onrealistisch om agressief gedrag op te roepen, jongeren identificeren zich niet met de hoofdpersonen, dit in tegenstelling tot bij geweld op televisie en in films.

De spelen die ik noemde vind ik anders zeer realistisch hoor.

[Fox-Web]

Ik kan me er enigsinds wel iets bij voostellen. Ik ben op het moment een beetje verslaafd aan Robot Arena 2. Zelf robots bouwen en dan andere robots afslachten. Dit weekend zijn er heel wat uurtjes in gegaan. Ik was flink aan het spelen toen ik opeens in de gaten had dat ik weg moest. (Als je diep in zo'n spel zit heb je de tijd niet in de gaten, maar daar weten jullie alles van.) Ik sprong dus meteen in de auto. Op één of andere manier had ik nog steeds het gevoel dat ik aan het games was en dacht constant dat als ik die auto zou raken hoeveel punten ik dan zou scoren!
Natuurlijk is alles goed gegaan maar toch ben je er met je hoofd nog steeds mee bezig.

Ik kan me dus goed voorstellen dat sommige mensen (blijkbaar vooral Amerikanen) 'echt' helemaal niet kunnen onderscheiden van 'fictie'.

[Verwijderd]

Ik moet zeggen dat ik zelf ook vrij veel spelletjes speel (Hitman 2 over het algemeen). Hoewel ik zelf niet agressief aangelegd ben, ben ik wel in de veronderstelling dat het overmatig spelen van gewelddadige spellen een persoon afstompt. Het is bijvoorbeeld in CS alleen maar het doel om de tegenpartij uit te schakelen (of eventueel hostages te redden) maar het komt toch meestal wel op het schieten neer.
Maar ik denk dat de motivatie om het echt te zullen doen tussen je oren zit, ik bedoel daarmee dat je toch wel enige mate van (opgekropte) agressie in je moet hebben wil je zoiets doen.

Ik vind zelf dat gewelddadige spellen niet verkeerd zijn. Beter het thuis te doen dan in de realiteit. Vandaar dat ik het met de stelling van Zimbab ook wel eens ben. Het gaat er om dat je realiteit en fictie uit elkaar kan houden.

En ik klink hier misschien wat onduidelijk, maar ja, het is maandagochtend

[zimbab]

Ik denk dat als je al het geweld uit de maatschappij weg zou halen in de zin van uit de boeken halen en uit de games en van tv etc. etc. etc. je dan nog niet beter af zou zijn, omdat mensen het dan willen 'ontdekken' en het bovendien niet in perspectief zien. Dan wordt denk ik alleen een andere groep angesproken, de groep die niet aangespoord hoeft te worden, maar liever zelf dingen 'ontdekt'. Ik denk dat het probleem alleen maar zou verschuiven.

[ Voor 5% gewijzigd door zimbab op 10-03-2003 10:20 ]

[pven]

Ik merk zelf dat ik af-en-toe iets agressiever rijd als ik weer een-of-ander race-spel heb gespeeld net voor ik in de auto stap. Uiteraard is dit niet echt te vergelijken met het Quaken in RL ofzo, maar het hangt er wel mee samen. Overigens zakt dat agressieve rijden na een paar minuten vanzelf weg, maar het valt niet echt goed te praten.

Vergeten te melden: mijn IQ is dik in orde.

[ Voor 7% gewijzigd door pven op 10-03-2003 10:30 . Reden: IQ ]

[sjuk425]

Voor mensen met een matige intelligentie kan het idd niet verantwoord zijn dat ze deze spellen spelen.
Zo ken ik een jongen van een jaar of 18 die echt een behoorlijk laag IQ heeft en dus echt erg druk tot aggressief kan worden van dit soort games. Zijn ouders proberen hem daarvoor te weren.
Ik denk persoonlijk dat er wel wat meer nodig is dan bepaalde games/films/journaal om iemand zover te krijgen om te gaan moorden, dan moet er in eerste instantie al heel wat meer aan de hand zijn.

Ik moet ook zeggen dat wanneer die kleine meid van anderhalf bij mij door de kamer huppelt ik ook het nieuws afzet als dat op tv is.
Daar zouden ze eens voor moeten instellen dan de schokkende beelden alleen na 20:00 komen ofzo.
Maar nee, het zijn altijd de spellen en de films die het doen. Maar ondertussen komt er wel ongeveer 18 keer per dag het nieuws langs op alle nederlandse netten bij elkaar, en dan tel ik de buitenlandse nieuws zenders en actualiteiten programma's nog niet eens mee.
vroeger zeiden ze nog wel eens "de volgende beelden kunnen schokkend zijn" maar dat soort beelden schijnt vandaag de dag kennelijk de hele dag door maar gewoon te zijn.
Ik vind dat ze daar maar eens wat aan moeten doen.

[Verwijderd]

En toch, misschien zijn die spellen of de tv wel 'triggers' die opgekropte agressie naar buiten laten komen. Dan is eens in de zoveel tijd een spelletje niet zo gek, dan ben je d'r weer vanaf.

Net als stress, als je 50 km hard gaat fietsen ben je het weer kwijt.

[ Voor 20% gewijzigd door Verwijderd op 10-03-2003 10:38 ]

[Fox-Web]

sjuk schreef op 10 maart 2003 @ 10:26:
Voor mensen met een matige intelligentie kan het idd niet verantwoord zijn dat ze deze spellen spelen.

Ik denk dat je dit niet zomaar kunt koppelen aan iemands IQ. Het is natuurlijk wel zo dat bijvoorbeeld mensen met ADHD vaak ook een lager IQ hebben maar juist door de ADHD gevoelig zijn voor agressie.

[Verwijderd]

Toen ik voor het eerst real life schoot met de glock:

En met de Britse Sniper Rifle:

viel me wel gelijk op dat ik gelijk zeer goed kon richten, wat ik ongetwijfeld heb geleerd van games. Maar het gene wat mij vooral opviel was hoe verschillend echt met fictie is.
Dus de manier van richten was nog veel meer afhankelijk van de effecten van je ademhaling en positie dan in een game. Maar toch waren spelen zoals Operation Flash point een goeie oefening.

[ Voor 183% gewijzigd door Verwijderd op 10-03-2003 10:55 ]

[RM-rf]

de 'jaag'-games, zoals first-person shooters vaak als basis hebben zijn gebaseerd op een genetisch onderlegde drang van de mens, die gebaseerd is op een onderbewust 'herinnering' aan jaaggedrag zoals onze voorvaders dat nodig hadden om te overleven.

deze drang is bij onvolwassen 'mannetjes' het sterk: deze zullen een speels navolg-gedrag tonen, waarin zij schijnbaar doelloos de clichehandelingen navolgen en een grote belangstelling ervoor tonen. Het doel daarvan is inderdaad om deze vroeger levensbelangrijke handelingen onder de knie te krijgen
Precies zoals het eerder genoemde voorbeeld, van het vriendje dat kung-fu films naspeelt.

Het navolgen van een geweldadig spel is een natuurlijk gedrag en hoeft zeker geen geweldadige ondergrond te hebben, te wijzen op ziekelijk gedrag van degene die het tentoonstelt.

Wat wel belangrijk is dat dit een deel van een opvoeding hoort te zijn, en waar de onvolwassene fouten maakt, te ver gaat, dient dit gecorrigeerd te worden.

Zaken als het Columbine-drama in de USA (waarvan de uitvoerders direkt een spel probeerden 'na te spelen') hebben volgens mij eerder te maken met het gebrek aan 'correctie' door de begeleidende volwassenen, waardoor de jongens 'doorsloegen'.

De geweldadige games aanrekenen dat ze inspelen op een bestaande behoefte is niet erg terecht (alhoewel ik denk dat de makers ook bewust moeten omgaan met een beetje moraal, het publicitair uitmelken van gorigheid en grofheid in games stoort me wel, zoals in Carmageddon)

[Taigu]

pven schreef op 10 March 2003 @ 10:23:
Ik merk zelf dat ik af-en-toe iets agressiever rijd als ik weer een-of-ander race-spel heb gespeeld net voor ik in de auto stap. Uiteraard is dit niet echt te vergelijken met het Quaken in RL ofzo, maar het hangt er wel mee samen. Overigens zakt dat agressieve rijden na een paar minuten vanzelf weg, maar het valt niet echt goed te praten.

Vergeten te melden: mijn IQ is dik in orde.

Precies hetzelfde hier. Ga eens Getaway in stockholm (vooral 2) kijken. Dit is een homevideo van div personen die met waanzinnig hoge snelheden dwars door stockhol sjezen. Wedden dat je na zo'n filmpje je wagen in stapt en effe flink het gas in trapt ? Hetzelfde ervaar ik na het bekijken van een rally of formule 1 wedstrijd. Ik zeg niet dat ik het altijd doe, maar de verleiding is aanwezig.

De verleiding wordt nog groter als ik de middelen tot mijn beschikking, heb. Die rappe wagen dus. Zo geloof ik graag dat iemand nav een game a la america's army zelf ook een fijn potje gaat liggen snipen, alleen dan real life.

Je zou dit gedrag kunnen beperken door de middelen weg te nemen. In het geval van auto's lijkt me dat wat lastig. Met wapens zou dat wat makkelijker gaan, als je deze verbiedt, moet je eerst moeite doen om aan een wapen te komen. In de tussentijd zal de wil mensen neer te knallen sterk afnemen.

Om de schuild nu bij games te gaan leggen lijkt me wat setrek. Zoals eerder genoemd kun je alles als excuus gaan voeren om geweld te gebruiken.
De beslissing om het echt te gaan doen ligt uiteindelijk bij jezelf. Jij maakt de keuze om mensen af te knallen, dat een pc niet voor je.

[Verwijderd]

Fox-Web schreef op 10 maart 2003 @ 10:16:
Ik sprong dus meteen in de auto. Op één of andere manier had ik nog steeds het gevoel dat ik aan het games was en dacht constant dat als ik die auto zou raken hoeveel punten ik dan zou scoren!
Natuurlijk is alles goed gegaan maar toch ben je er met je hoofd nog steeds mee bezig.

Ik kan me dus goed voorstellen dat sommige mensen (blijkbaar vooral Amerikanen) 'echt' helemaal niet kunnen onderscheiden van 'fictie'.

Ik heb ook ooit gehad dat ik na een week heel veel Tony Hawk Pro Skater 2 te spelen bij elk voorwerp dat ik buiten zag even dacht wat voor truukje ik erop zou doen. Bij normale mensen blijft dit bij denken en niet doen en dan is het niet erg (nou is skateboarden niet erg, maar andere games nadoen is soms wel erg), maar er zijn blijkbaar ook enkele mensen waarbij geestelijk iets mis is en dat ze de spellen wel echt naspelen.

zimbab schreef op 10 maart 2003 @ 10:18:
Ik denk dat als je al het geweld uit de maatschappij weg zou halen in de zin van uit de boeken halen en uit de games en van tv etc. etc. etc. je dan nog niet beter af zou zijn, omdat mensen het dan willen 'ontdekken' en het bovendien niet in perspectief zien. Dan wordt denk ik alleen een andere groep angesproken, de groep die niet aangespoord hoeft te worden, maar liever zelf dingen 'ontdekt'. Ik denk dat het probleem alleen maar zou verschuiven.

offtopic:
Doet me sterk aan een Star Trek: Voyager aflevering denken. Had je een telepatisch ras dat dacht dat ze alle geweldadige gedachtes hadden uitgeroeid, maar er bleek een ondergrondse markt te zijn voor geweldadige gedachtes. En sommige handelde er toen ook naar.

[zimbab]

buddhole schreef op 10 March 2003 @ 10:43:


Je zou dit gedrag kunnen beperken door de middelen weg te nemen. In het geval van auto's lijkt me dat wat lastig. Met wapens zou dat wat makkelijker gaan, als je deze verbiedt, moet je eerst moeite doen om aan een wapen te komen. In de tussentijd zal de wil mensen neer te knallen sterk afnemen.

Dat is waarschijnlijk de grootste reden waarom er in de VS meer van dit soort gevallen zijn, want zonemans pakt de gun van paps bijvoorbeeld. Daar zouden ze iets moeten doen aan wapenbezit en de regelgeving daaromtrend.

[Verwijderd]

Ik denk dat dergelijke spellen inderdaad een factor kunnen zijn. De vraag is alleen in welke mate... Met alleen een agressieve inborst en ervaring in spelletjes kom je niet ver, je moet ook een wapen hebben natuurlijk!

Off-topic naar Rutger Extreme: Heeeeej! Ik ben hier niet de enige schutter? Hoe lang schite je al? Heb jij echt met dat Parker-Hale geweer geschoten? En waar dan?
Ik kan me niet voorstellen dat die spelletjes het ECHT makkelijker gemaakt hebben voor je.... De eerste keer dat ik schoot had ik er meer moeite mee!!!!!

[nadd]

Verwijderd schreef op 10 March 2003 @ 10:07:
Ik denk dat games alleen maar als excuus worden aangesproken. Is het je ook opgevallen dat grofweg alle probelemen in de VS voorkomen?

Die gijzeling in Duitsland op dat gymnasium vergeten?

[Rataplan]

Ik vergelijk spelletjes doorgaans met een chemische katalysator: op zich zijn ze onschadelijk, maar in een omgeving waar dergelijk geweld IRL voorkomt kunnen ze het gebruik van geweld acceptabeler maken; en is het dus waarschijnlijker dat een fanatieke spelletjesspeler op een gegeven moment de problemen in zijn "echte" leven met een vuurwapen probeert op te lossen.

Amerikaanse vuurwapenwetten hebben hetzelfde effect, alleen erger: de laatste stap van willen gebruiken naar gebruiken is in die maatschappij zonder meer mogelijk. Maar die jongen die in Duitsland z'n halve klas en een stel leraren doodschoot ben ik ook nog niet vergeten.

Maar het blijven de mensen die de fout ingaan: net als televisie, religie en drugs bieden spelletjes en vuurwapens, behalve een tijdelijke vlucht, illusionaire oplossingen voor problemen die je in een beschaafde samenleving niet tegen hoort te komen, maar die er toch zijn. Mensen vinden samenwerken nou eenmaal moeilijk. Televisie vind ik trouwens een stuk erger dan gamen, op de TV zie je hoe "echte" mensen zich succesvol een weg door de ellende heenschieten, spelletjes zijn nog ff wat makkelijker te relativeren en hebben door het ontbreken van die "echte mensen" minder een voorbeeldfunctie.

On a personal note: ik denk dat ik een heel braaf mens word van spelletjes; want om mijn killrate in MoHAA enigszins op peil te houden onderneem ik veel en vaak zelfmoordmissies. Ik stel dus (lekker kort door de bocht) dat ik een opofferingsgezind mens ben geworden, dankzij games

Enfin, je doet er weinig tegen, behalve SP stemmen en ouwe dametjes helpen oversteken - of ze dat nou leuk vinden of niet

offtopic:
Leuke topicstart weer, CV! Niets zo goed om de week te beginnen als een stevige aanval op des mensen verantwoordelijkheidsgevoel

[thejoker80]

Ik heb zelf nog nooit gemerkt dat ik na het spelen van een race-spel of het kijken van een film over snelle auto's het gas verder in wil trappen. Ik denk dat dat totaal van de persoon afhangt. Wel zie ik het terug bij vrienden, die wel de nijging hebben harder te gaan rijden na het zien van de TFATF o.i.d.

Ik denk dus niet dat het alleen door spelletjes komt maar ook door films e.d.

[St@m]

dude er staat ook "grofweg"
Maar ik denk ook dat de grootste reden dat dat hier niet of nauwelijks gebeurd omdat wij niet allemaal een vuurwapen in de keuken hebben liggen

[Verwijderd]

Hmm, op dit moment zie ik hier het gevaar nog niet van in. 3D-games zijn namelijk absoluut niet realistisch. Maar...

Er komt een moment dat spellen ECHT realistisch gaan worden. Als je kijkt hoe een spel in 1985 eruit zag en hoe nu, dan is dat een beangstigend verschil qua realiteit.

Er zal een moment komen dat een spel qua force feedback en in- en output behoorlijk realistischt wordt. Denk aan virtual reality met beelden die niet van echt te onderscheiden zijn. En als er in die "simulator" een situatie word geschept die je in real life ook tegenkomt, dan vraag ik me af:

Zullen we op een gegeven moment de realiteit ook als spel beschouwen?

Nu zijn er talloze filmvoorbeelden. Niet die simpele Matrix-crap, maar bijvoorbeeld:
EXisTeNz : welke wereld is op een gegeven moment de echte? Als alle virtuele werelden echt "zijn", is de echte wereld dan nog wel te onderscheiden?

Red Dwarf aflevering ( ): in welke wereld is welk onderscheid belangrijk voor je overleven? Ik bedoel, als in een spel elkaar neerschieten niet erg is (respawn) en je vertoont dat gedrag in net de verkeerde wereld (de realiteit) dan heb je een probleem.

Japanse film (onbekende titel): word je niet sociaal afgestompt/ vertoon je geen vluchtgedrag? Het is makkelijk om "je leven" overnieuw te doen. En waarom zou je achter je PC vandaan komen als de virtuele realiteit leuker is?

Ik denk dat hier heel wat excessen zullen ontstaan op dit gebied. Over het algemeen zal het uiteraard wel weer meevallen, maar je ziet nu al dat sommige addicts serieuze problemen ondervinden door "de computer".

[BlaTieBla]

St@m schreef op 10 March 2003 @ 11:59:
dude er staat ook "grofweg"
Maar ik denk ook dat de grootste reden dat dat hier niet of nauwelijks gebeurd omdat wij niet allemaal een vuurwapen in de keuken hebben liggen

hier volgt een uit onderzoek is gebleken:
In Canada heeft relatief even veel mensen een wapenvergunning. Echter is het aantal schietpartijen (zoals we die zo onderhand in de USA gewend zijn) beduidend lager....

Rare jongens die Amerikanen.......

[DinX]

Dit doet me meteen aan die documentaire denken van die vader met z'n aan CS verslaafde zoon die onderzoekt naar de effecten van geweld in spellen op de jeugd.

Ik ben er niet van overtuigd dat deze spellen een invloed hebben op de agressie bij de jeugd. Het lijkt me eerder dat het de agressie vermindert. Als ik goed pissed ben ga ik gewoon een fps spelen en stroomt die agressie zo weg
Even wat mensen afknallen (in het spel ) en je bent erna heel wat meer relax.
Maar dit kan ook aan de persoon zelf liggen. Ik kan me inbeelden dat sommige mensen, die mentaal al niet 100% zijn beïnvloed kunnen worden door zulke games. Maar dat zal echt maar een klein gedeelte zijn.

Mooi voorbeeld was een clanmatch tijdens een lan-party waar die jongen in de docu naartoe gegaan was. Het viel de vader op hoe ze tijdens de match vanalles riepen van sterf dit, ga dood dat, en dat ze allerlei tactieken afspraken om de tegenpartij het snelste af te maken.
Na de match was hij enorm verrast toen de clan-leden elkaar gingen feliciteren met de doorbij horende handdrukken en collegialiteit.

Waar zulke games wel een invloed op hebben is de efficiëntie van wepengebruik en reactiesnelheid enzo. Als voorbeeld haalden ze daarvoor het drama in de Columbine Highschool aan. De 2 jongeren die het bloedbad daar aangericht hadden speelden fps games. Wat opviel was dat ze vrij goed met de wapens konden opgaan zonder dat ze deze ooit echt gebruikt hadden of mee geoefend hadden.
Een ander ding was dat ze zeer "zuivere" schoten lostten. Dus ze richtten en schoten bijna onmiddelijk raak (dodelijk raak), dus niet in de schouder of in het been ofzo.

Ik vind het dus maar vrij makkelijk gedaan om de hele schuld van die drama's op de spellen af te schuiven. De kinderen die tot zulke dingen gedreven worden zijn meestal niet meer in hun normale doen bij die acties.
Het zijn in veel gevallen dus ook kinderen die gedurende lange tijd gepest worden, weinig vrienden hebben, in moeilijke gezinnen leven,...
De games hebben dus niet zoveel invloed op het plegen van de feiten zelf, maar wel op de manier waarop volgens mij.

[Redje]

Verwijderd schreef op 10 maart 2003 @ 10:37:
Toen ik voor het eerst real life schoot met de glock:
[afbeelding]
En met de Britse Sniper Rifle:
[afbeelding]
viel me wel gelijk op dat ik gelijk zeer goed kon richten, wat ik ongetwijfeld heb geleerd van games. Maar het gene wat mij vooral opviel was hoe verschillend echt met fictie is.
Dus de manier van richten was nog veel meer afhankelijk van de effecten van je ademhaling en positie dan in een game. Maar toch waren spelen zoals Operation Flash point een goeie oefening.

Mwah, ik heb zelf ook met een aantal pistolen geschoten, de leukste was een Colt 1911 .45
Maar IRL is dit echt compleet andere koek dan in BF1942/MoHAA/Vietcong. De terugslag is echt groot, ik was al blij als ik een kogel in het A4tje had. En ik kan m'n hand toch echt wel stil houden
Dus ja iemand neerschieten van dicht bij is niet moeilijk maar van ver af zal je niet lukken na het spelen van alleen een game.


Ik denk ook niet dat alleen games iemand om turnen tot moordmachine, er zal al vast een draadje los hebben gezeten bij diegene.
Gamen is voor mij puur vermaak, en hou meer realisme hoe leuker, maar IRL is het toch anders.

[GA!S]

De drempel tussen virtueel en werkelijk ligt nog altijd enorm hoog. Slechts een paar zintuigen worden (gedeeltelijk) geprikkeld bij het spelen van games. Realistisch is het nog altijd nauwelijks: je zit op een stoel, je "kijkt" door middel van handbewegingen, je zicht beperkt zich tot een monitor met een vrij beperkte field of view etc. Daarbij worden een paar zeer belangrijke zintuigen totaal niet benut, geur en tast (je hele lichaam die warmte, wind, krachten, aanraking etc ervaart).

De vergelijking met Getaway in Stockholm gaat IMHO niet helemaal op. De drempel om hard te rijden met een snelle wagen (om 5:00 's nachts met nauwelijks verkeer op de weg) ligt natuurlijk een stuk lager dan jezelf bewapenen om een schoolklas uit te moorden.

Wat in nederland ook nog speelt is dat wapens geen gemeengoed zijn zoals in de US. De mentale drempel om een wapen te pakken en/of te gebruiken ligt een stuk lager als je er al regelmatig mee in aanraking bent gekomen en het in je omgeving min of meer geaccepteerd is. Wat dat betreft mag Amerika wel eens de hand in eigen boezem steken en het probleem onder ogen zien.

[ari3]

sjuk schreef op 10 March 2003 @ 10:26:

Ik moet ook zeggen dat wanneer die kleine meid van anderhalf bij mij door de kamer huppelt ik ook het nieuws afzet als dat op tv is.
Daar zouden ze eens voor moeten instellen dan de schokkende beelden alleen na 20:00 komen ofzo. Maar nee, het zijn altijd de spellen en de films die het doen. Maar ondertussen komt er wel ongeveer 18 keer per dag het nieuws langs op alle nederlandse netten bij elkaar, en dan tel ik de buitenlandse nieuws zenders en actualiteiten programma's nog niet eens mee.
vroeger zeiden ze nog wel eens "de volgende beelden kunnen schokkend zijn" maar dat soort beelden schijnt vandaag de dag kennelijk de hele dag door maar gewoon te zijn. Ik vind dat ze daar maar eens wat aan moeten doen.

Als ouder ben je primair verantwoordelijk voor wat kinderen zien op televisie. Je hebt een TV-gids/teletext/internet, dus je weet wat er gaat komen. Kinderen kun je nu eenmaal niet zonder toezicht voor de TV zetten.

Het zou te gek voor woorden zijn als TV-makers censuur opgelegd wordt omdat ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen. Ook ben ik tegen het verbieden van bepaalde programma's voor een bepaalde tijd. Waarom moet ik last hebben van het feit dat andere mensen kinderen hebben?

[webloem]

Ik ben zelf een vrij fanatieke gamer, maar ik merk weinig van de moordlust. Ik speel een fps veel meer met de drang te overleven, dan te proberen anderen op te jagen. Misschien ligt dit aan mijn niveau (hoe goed ik ben in een spelletje, ff voor de duidelijkheid) , of aan mijn manier van spelen?

Ik heb dus na het spelen van een spel veel meer de neiging om tijdens het rondlopen in real life veel meer om me heen te kijken, en overal wat achter te zoeken, dan iedereen maar neer te schieten ...

[Verwijderd]

Ik denk dat je dit niet zomaar kunt koppelen aan iemands IQ. Het is natuurlijk wel zo dat bijvoorbeeld mensen met ADHD vaak ook een lager IQ hebben maar juist door de ADHD gevoelig zijn voor agressie.

Het is misschien wat off-topic, maar de opmerking mbt IQ is ongefundeerd. ADHD'ers zijn vaak minstens bovengemiddeld intelligent. Heb het hier met meerdere vakmensen over gehad. Mocht je artikelen hebben die wat anders beweren, dan ben ik zeer benieuwd.

[thejoker80]

ari3 schreef op 10 March 2003 @ 13:42:
[...]


Als ouder ben je primair verantwoordelijk voor wat kinderen zien op televisie. Je hebt een TV-gids/teletext/internet, dus je weet wat er gaat komen. Kinderen kun je nu eenmaal niet zonder toezicht voor de TV zetten.

Het zou te gek voor woorden zijn als TV-makers censuur opgelegd wordt omdat ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen. Ook ben ik tegen het verbieden van bepaalde programma's voor een bepaalde tijd. Waarom moet ik last hebben van het feit dat andere mensen kinderen hebben?

Dan mag er ook geen censuur aan games worden opgelegt. Waarom moet ik last hebben van iemand die flipt omdat hij/zij een spelletje heeft gespeeld?
Het gaat erom dat de schuld niet alleen op games afgeschoven moegen worden. Worden er beperkingen aan games gelegd moet dat ook bij het nieuws e.d. gebeuren.

[Verwijderd]

Zelf speel ik ook wel eens een (gewelddadig?) spel. Ik vind niet dat je het gewelddadig noemen kunt, het is immers NEP! Het is niet de realiteit, het zijn wat variabletjes die ik omzet, das als. Ik snap niet waarom mensen dat niet begrijpen, als je een spel doet is dat een spel en niet echt. Ik moet er niet aan denken om zoiets in de realiteit te doen. Ik hoorde bij een documantare eens zon amerikaanse soldaat zeggen dat je door spellen weet dat je op het hoofd moet schieten. Hoe dom die mensen daar zijn weet ik niet, maar als je niet weet dat een hoofd nogal gevoelig kan zijn voor doorborend lood ben je denk ik niet de slimste.

[Freek]

ik blijf erbij dat mocht iemand rare dingen gaan doen na het spelen van een spel, zien van een film enz. Er iets niet goed is met die gene en niet met het spel. Ze hebben onderzocht wat die jongens (meiden ) die op de "highschools" om zich heen begonnen te schieten aan vrijetijdsbesteding deden. Slechts 3 procent speelde geweldadige games....

Ook werd de schuld gegeven aan Rammstein, Marilyn Manson en dergelijke, daar ga ik verder geen woorden aan vuil maken

[Verwijderd]

Ook werd de schuld gegeven aan Rammstein, Marilyn Manson en dergelijke, daar ga ik verder geen woorden aan vuil maken

Eigenlijk spreekt het voor zich. Niets doen is altijd het makkelijkst. En je hoeft niet zo veel te doen als je geen verantwoordelijkheden hebt. Wat kan ik er aan doen dat mijn kind mensen doodmaakt? Dat licht toch niet aan mij, dat is de schuld van die enge Manson en die vreemde games.

[ Voor 1% gewijzigd door Verwijderd op 10-03-2003 15:59 . Reden: kwoot ]

[MrLurch]

GA!S schreef op 10 March 2003 @ 12:47:
De drempel tussen virtueel en werkelijk ligt nog altijd enorm hoog. Slechts een paar zintuigen worden (gedeeltelijk) geprikkeld bij het spelen van games. Realistisch is het nog altijd nauwelijks: je zit op een stoel, je "kijkt" door middel van handbewegingen, je zicht beperkt zich tot een monitor met een vrij beperkte field of view etc. Daarbij worden een paar zeer belangrijke zintuigen totaal niet benut, geur en tast (je hele lichaam die warmte, wind, krachten, aanraking etc ervaart).

Wat ook in de meeste FPS spellen is als je bent geraakt je een medic kistje oid pakt en dus je health kan opkrikken. En als je in het spel dood bent gegaan kun je als je opniew begint gewoon verder spelen. In het echt lukt je dat niet.

Edit: Typo

[ Voor 3% gewijzigd door MrLurch op 10-03-2003 16:05 ]

[Freek]

Verwijderd schreef op 10 maart 2003 @ 15:59:
[...]


Eigenlijk spreekt het voor zich. Niets doen is altijd het makkelijkst. En je hoeft niet zo veel te doen als je geen verantwoordelijkheden hebt. Wat kan ik er aan doen dat mijn kind mensen doodmaakt? Dat licht toch niet aan mij, dat is de schuld van die enge Manson en die vreemde games.

het is idd altijd het makkelijkste om iemand of iets anders de schuld te geven. Ouders van die kinderen willen er niet voor uitkomen dat er iets schort aan de opvoeding of aan hun gezag.

[MIster X]

Hoe zou de wereld er uit zien als kinderen opgroeien zonder tv en computer? En voor het gemak ook maar even zonder oorlog. Zeg maar op een onbewoond eiland met allemaal liefhebbende mensen om hen heen. Zouden die kinderen dan net zo gewelddadig worden als de jeugd in onze westerse wereld. Want hoe je het wendt of keert, de criminaliteit en het zinloos geweld is buitensporig groot...

[zimbab]

Ik weet niet of het even erg zou zijn, maar het zou in ieder geval niet zo zijn dat het niet meer voorkomt denk ik. Maar in welke mate het zou veranderen en welke kant op blijft gissen. Oh ja....criminaliteit en zinloos geweld zijn altijd al hoog geweest, maar nu is het publijkelijker bekend. Het feit dat nu kinderen het ook doen is misschien wel iets nieuwer hoewel ik het betwijfel aangezien kinderen altijd al hun ouders nadeden.

[ Voor 42% gewijzigd door zimbab op 10-03-2003 16:54 ]

[Christiaan]

Even voor de duidelijkheid; ik zeg niet dat je door games agressief wordt. Ik zeg dat games agressief gedrag wel effectiever tot uitting kunnen brengen daar games je wel degelijk enig inzicht aanleren in hoe je met wapens om moet gaan en hoe je je bijvoorbeeld voort moet bewegen door gangen/kamers.

[srblackbird]

Nee ik denk het niet, maar als je een moordmachine bent, kan je denk ik games goed gebruiken om te oefenen.
(Al lijkt het me wel leuk om op het dak te liggen met een sniper-rifle om iemands pet/hoed af te schieten. )

[zimbab]

ChristiaanVerwijs schreef op 10 March 2003 @ 16:58:
Even voor de duidelijkheid; ik zeg niet dat je door games agressief wordt. Ik zeg dat games agressief gedrag wel effectiever tot uitting kunnen brengen daar games je wel degelijk enig inzicht aanleren in hoe je met wapens om moet gaan en hoe je je bijvoorbeeld voort moet bewegen door gangen/kamers.

Nou....daar twijfel ik toch wel een klein beetje aan. Iedereen weet namelijk dat als je niet ontdekt wilt worden je de lijken weg moet slepen (doe ik nooit in games overigens ) en iedereen weet dat je in het donker moet lopen en bukken en dergelijke dingen. Het omgaan met een wapen is in het echt totaal iets anders zoals sommigen boven mij al aangaven. In de games zie je ook niet vaak precies waar de veiligheidspal zit en hoe je exact de patronen moet wisselen. Ik denk dat als games al iets doen ze eerder agressief maken dan behulpzaam zijn met het uitvoeren.

[ Voor 7% gewijzigd door zimbab op 10-03-2003 17:06 ]

[MIster X]

En ik heb het woord agressief nog niet eens gebruikt . De oorspronkelijke vraag was: leidt gamen tot geweld? Ik denk van wel.

Punt is, we leren door wat we zien, horen, spelen, etc. In principe zijn computergames simulators van de werkelijkheid. En een simulatie wordt (op de werkelijkheid na) bezien als de beste leeromgeving. Inzicht en technieken zullen verbeteren. Maar reflexen ook. Als we al vaststellen dat ons bewustzijn beïnvloed wordt, kan dan niet met zekerheid gesteld worden dat ons onderbewustzijn ook beïnvloed wordt?

[zimbab]

MIster X schreef op 10 March 2003 @ 17:06:
En ik heb het woord agressief nog niet eens gebruikt . De oorspronkelijke vraag was: leidt gamen tot geweld?

Wat is dan het verschil tussen: "maakt gamen agressief?" en "leidt gamen tot geweld?"

[Christiaan]

zimbab schreef op 10 March 2003 @ 17:05:
Nou....daar twijfel ik toch wel een klein beetje aan. Iedereen weet namelijk dat als je niet ontdekt wilt worden je de lijken weg moet slepen (doe ik nooit in games overigens ) en iedereen weet dat je in het donker moet lopen en bukken en dergelijke dingen. Het omgaan met een wapen is in het echt totaal iets anders zoals sommigen boven mij al aangaven. In de games zie je ook niet vaak precies waar de veiligheidspal zit en hoe je exact de patronen moet wisselen. Ik denk dat als games al iets doen ze eerder agressief maken dan behulpzaam zijn met het uitvoeren.

Oh, maar misschien weet je het wel - maar games leren je toch echt wel aan om dit haast onbewust te doen. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik bemerk bij mijn manier van gamen een manier van voortbewegen die me verdacht veel doet denken aan hoe SWAT-teams zich door huizen voortbewegen bijvoorbeeld.

Details als waar de veiligheidspal zit zijn niet zo interessant. Natuurlijk krijg je dergelijke details niet uit een game. Maar je weet wel degelijk hoe je een wapen moet richten, waar de richter zit en hoe je hem het beste kunt houden (hier helpen films ook wel bij). Laat een oma een wapen vasthouden, en je kunt er de donder op zeggen dat ze hem niet zo vast zouden houden als jij of ik. Wij 'weten' dat je het beste je wapen voor je uit kunt houden en je wapen-dragende hand moet ondersteunen met de andere hand.

Kortom; games maken je meer bewust van welke zaken van belang zijn in gevechtssituaties. Dat is tenminste zoals ik het zelf ervaar.

En nee, natuurlijk zijn games beperkt. Je gaat in het echt niet zoeken naar diverse power-ups.

[zimbab]

In die zin denk ik dat games zeker wel een steentje bijdragen ja.

[ Voor 90% gewijzigd door zimbab op 10-03-2003 17:12 ]

[MIster X]

zimbab schreef op 10 March 2003 @ 17:09:
Wat is dan het verschil tussen: "maakt gamen agressief?" en "leidt gamen tot geweld?"

Hmm, ik maakte uit ChristiaanVerwijs' woorden op dat hij dat verschil maakte, maar ik kan me vergissen. Er is natuurlijk wel een onderscheid. Agressie is de gesteldheid waarin een persoon verkeerd, en als er al sprake is van een toegenomen agressie, dan zal dat over het algemeen op de korte termijn zijn. Geweld is een daad. Een gewelddadig persoon hoeft helemaal niet agressief te zijn, een koelbloedige moordenaar is waarschijnlijk het toonbeeld van zelfbeheersing. Aangeleerde geweldadige reflexen kunnen ook lang na het leerproces tot uiting komen.

[ Voor 3% gewijzigd door MIster X op 10-03-2003 17:16 ]

[zimbab]

Hm ja....OK dat is wel een klein verschil, maar iedereen weet dat als er staat "maakt gamen agressief" dat er dan bedoelt wordt of het aanzet tot geweld en niet dat iemand als een razende roeland rond gaat sjezen. Bovendien zet gamen echt niet aan tot een koelbloedige moord.....die zijn lang van tevoren gepland en komen niet van een nachtje gamen.....de moorden die eventueel wel veroorzaakt worden door gamen komt dus weldegelijk omdat men agressief werd.

Bij Vandale staat trouwens ook:

a´gressie (de ~ (v.))

1 bedreiging of aantasting met geweld
2 vijandelijke aanval

agres·´sief (bn.)

1 aanvallend
2 geneigd om aan te vallen, een conflict riskerend => opvliegend

Maar ik heb het idee dat iedereen het er wel mee eens is dat het een bijdrage heeft. Kan er alleen nog gediscusieerd worden over hoe groot die bijdrage is.

[ Voor 14% gewijzigd door zimbab op 10-03-2003 17:34 ]

[Verwijderd]

Om te weten hoe je de trekker overhaalt ve echt vuurwapen, hoef je geen games te hebben gespeeld.
Dat geldt m.i. ook voor Amerikaanse jongens.

[Verwijderd]

En wat te denken van al die miljoenen gamers die nooit een vlieg kwaad doen.

En wat te denken van al die gewapende criminelen/gekken die nooit een PC game spelen; tis niet dat die lui niet kunnen richten ofzo.

[Freek]

Er is trouwens een knopje voor dat soort dingen.

Ik denk dat het voor mensen die een beetje opgefokt het beter is om zich op de computer een beetje af te reageren dan dit in het echt te doen. Er wordt een hoop comotie gemaakt over postal 2 maar als ze dat leeftijds rating systeem een beetje gaan handhaven zou het al beter zijn.

Ik kan mijn neefje van 10 zo postal 2 laten halen bij de Intertoys om de hoek, er zit totaal geen controle op.

[DinX]

zimbab schreef op 10 maart 2003 @ 17:05:
[...]


Nou....daar twijfel ik toch wel een klein beetje aan. Iedereen weet namelijk dat als je niet ontdekt wilt worden je de lijken weg moet slepen (doe ik nooit in games overigens ) en iedereen weet dat je in het donker moet lopen en bukken en dergelijke dingen. Het omgaan met een wapen is in het echt totaal iets anders zoals sommigen boven mij al aangaven. In de games zie je ook niet vaak precies waar de veiligheidspal zit en hoe je exact de patronen moet wisselen. Ik denk dat als games al iets doen ze eerder agressief maken dan behulpzaam zijn met het uitvoeren.

In dezelfde documentaire gingen ze wel naar een opleidingskamp van het leger, waar ze ook trainden met een gewijzigde versie van doom.
In amerika worden ook bij de politie een soort van fps gebruikt om te trainen. (dan zie je ze voor een videoscherm staan met wapen en krijgen ze daar levensechte situaties voorgeschoteld).

Het omgaan met een wapen kan je er inderdaad niet mee leren (hoogstens het feit dat je optijd moet herladen zodat je niet zonder komt te zitten wanneer het echt nodig is )
Maar ook dit moet je weer niet onderschatten. Elke dag zie je op tv en in spellen hoe ze ermee omgaan, hoe ze ze vasthouden, hoe ze mikken,...
Enkele posts terug maakte iemand een mooie vergelijking met die oma.

Het feit dat het meestal in Amerika gebeurt dat kinderen zover gaan om "moordmachine's" te worden komt volgens mij enkel en alleen door het feit dat je in de US zo makkelijk aan wapens kan komen.
Bovendien is het niet zozeer in de drukke steden waar die drama's zich afspelen (de Columbine drama's bedoel ik daarmee, niet de bende's in de steden enzo) maar meer in de rustige, "chiquere" buitenwijken van de steden en op het platteland.

Daar zal het overgrote deel van de gezinnen 1 of meerdere wapens in huis hebben.
Je ziet daar ook meer vaders die gezellig met de zoon van 12 jaar een weekendje het bos in trekken om te gaan jagen.
Die kinderen hebben dus ervaring in het gebruik van wapens, ze weten dus heus wel hoe je snel moet herladen en waar de veiligheidspal zit.

Als er bij deze kinderen iets knapt hoeven ze maar even het pistool/geweer van hun vader te nemen (als ze het zelf nog niet hebben). Dat is hier niet echt denkbaar (in de meeste gezinnen toch niet)

Hoe zou de wereld er uit zien als kinderen opgroeien zonder tv en computer? En voor het gemak ook maar even zonder oorlog. Zeg maar op een onbewoond eiland met allemaal liefhebbende mensen om hen heen. Zouden die kinderen dan net zo gewelddadig worden als de jeugd in onze westerse wereld. Want hoe je het wendt of keert, de criminaliteit en het zinloos geweld is buitensporig groot...

Ook hier zal uiteindelijk toch agressie en geweld gaan voorkomen. Al zijn er geen wapens, er zal altijd wel iets zijn wat je als wapen kan gebruiken.
Het zal er misschien alleen wat "directer" op worden. Ipv op 20 meter afstand een kogel door iemands kop te jagen zal iemand hem nu een harde klap tegen z'n kop geven met een stok ofzo.
Je hebt echt geen tv of computers nodig om agressief te worden.

Ook dat agressief worden van tv vind ik enorm overdreven. Ook dit hangt weer af van de mentale toestand van iemand imho.
Zolang je weet dat je naar een film aan het kijken bent kan er niks mis gaan vind ik.
Ik heb er dus echt geen probleem mee om eerst naar, ik neem maar een voorbeeld, Natural Born Killers te kijken, en vervolgens emotioneel te worden als Lassie weer op de buis is

En de oorlogen, aanslagen, ellende,... die je op het nieuws ziet, daar wordt ik echt niet agressief van, eerder moedeloos.

[ Voor 58% gewijzigd door DinX op 11-03-2003 00:31 ]

[Rey Nemaattori]

ChristiaanVerwijs schreef op 10 March 2003 @ 10:15:
[...]


Omdat het daar in de media komt? Ik betwijfel of het zo simpel ligt. Ook in Nederland gebeurt het wel denk ik zo. De VS is bovendien een heel stuk groter, dus daar vallen problemen ook eerder op omdat ze eerder voorkomen.

Kijk, ik ben absoluut niet tegen geweld in games. Het is een gezondere manier om agressie af te reageren dan door iemand in elkaar te slaan. Maar ik kwam dit tegen op een site:


[Jongeren worden niet warm of koud van geweld in computergames. Dit melden onderzoekers van de Universiteit van Oslo. Computerspelletjes zijn te onrealistisch om agressief gedrag op te roepen, jongeren identificeren zich niet met de hoofdpersonen, dit in tegenstelling tot bij geweld op televisie en in films. ]


De spelen die ik noemde vind ik anders zeer realistisch hoor.

Dat soort zaken word zeker gezegd door mensen die nog Pac-man speelden

Een echte gamer gaat ook helemaal niet voor het bloed & de gibs. Jah uiteraard, was het in de dagen van Doom en Quake, een uitdaging spellen zo realistisch mogelijke te maken en was het een sport iem. met zoveel mogelijke bloed & brokken vlees om zeep te helpen. Maar dat verveelt al gauw en als de gameplay sux (te moeilijke/onmogelijke opdrachten, slechte besturing, irritante menu's om van wapen te wisselen etc etc.) dan laten de meeste gamers een spel al gauw links liggen.

Fox-Web schreef op 10 maart 2003 @ 10:16:
[...]
Ik sprong dus meteen in de auto. Op één of andere manier had ik nog steeds het gevoel dat ik aan het games was en dacht constant dat als ik die auto zou raken hoeveel punten ik dan zou scoren!
Natuurlijk is alles goed gegaan maar toch ben je er met je hoofd nog steeds mee bezig.

Ik kan me dus goed voorstellen dat sommige mensen (blijkbaar vooral Amerikanen) 'echt' helemaal niet kunnen onderscheiden van 'fictie'.

RM-rf schreef op 10 March 2003 @ 10:42:
de 'jaag'-games, zoals first-person shooters vaak als basis hebben zijn gebaseerd op een genetisch onderlegde drang van de mens, die gebaseerd is op een onderbewust 'herinnering' aan jaaggedrag zoals onze voorvaders dat nodig hadden om te overleven.

deze drang is bij onvolwassen 'mannetjes' het sterk: deze zullen een speels navolg-gedrag tonen, waarin zij schijnbaar doelloos de clichehandelingen navolgen en een grote belangstelling ervoor tonen. Het doel daarvan is inderdaad om deze vroeger levensbelangrijke handelingen onder de knie te krijgen
Precies zoals het eerder genoemde voorbeeld, van het vriendje dat kung-fu films naspeelt.

Het navolgen van een geweldadig spel is een natuurlijk gedrag en hoeft zeker geen geweldadige ondergrond te hebben, te wijzen op ziekelijk gedrag van degene die het tentoonstelt.

Wat wel belangrijk is dat dit een deel van een opvoeding hoort te zijn, en waar de onvolwassene fouten maakt, te ver gaat, dient dit gecorrigeerd te worden.

Zaken als het Columbine-drama in de USA (waarvan de uitvoerders direkt een spel probeerden 'na te spelen') hebben volgens mij eerder te maken met het gebrek aan 'correctie' door de begeleidende volwassenen, waardoor de jongens 'doorsloegen'.

De geweldadige games aanrekenen dat ze inspelen op een bestaande behoefte is niet erg terecht (alhoewel ik denk dat de makers ook bewust moeten omgaan met een beetje moraal, het publicitair uitmelken van gorigheid en grofheid in games stoort me wel, zoals in Carmageddon)

Iedereen schijnt het altijd frappant te vinden dat veel schietpartijen door gepeste scholieren op scholen in Amerika plaats vinden, maar iedereen vergeet dat iedere burger boven de 18 jaar in de VS het RECHT heeft een wapen te dragen(Geen automatische geweren zoals M16 of Uzi, otch worden ook daar wel eens schietpartijen mee gehouden). En zoals ik inmiddels heb geleerd, als je een wapen draagt( uiteraard het is voor zelf verdediging ) ga je heb gebruiken ook. Je voelt je een stuk sterker in je schoenen staan, omdat je weet dat als het mis gaat je een wapen hebt om je huid te redden. Het is niet omdat de VS groter zijn(naja dat ook wel) maar het gebeurt 9 van 10 in in de VS. (Ik las wel een keer dat een gozer in Agrentinie zun pa & ma met een Katana aan reepjes te hebben gesneden na het spelen van Final Fantasy 7 & 8, ik bedoel dan ben je sowieso wel psychopaat ffs)

Nu mogen scholieren geen wapens dragen, maar als jij enkele keren half doodgeslagen/met lekke banden/kappote brillen/legen tassen/huilend thuis komt omdat iedereen je loopt te pesten en je pa heeft toevallig een Revolver of Glock liggen is de kans groot dat je die mee neemt om wraak te nemen of jezelf te verdedigen. En dan zijn de rapen gaar, en goed ook.

En dan heb je toevallig de pech dat je ook nog eens hele dagen Counter-Strike, I.G.I of Hitman speelt, dan gaat men zeggen "jaaaah maar hij speelt geweldadige spellen en dat is de oorzaak, dood aan counter-strike". Het is hoogstens "minor factor" dat je kennis van wapens hebt door geweldadige games....

[ Voor 3% gewijzigd door Rey Nemaattori op 12-03-2003 14:05 ]

[Verwijderd]

Games leiden volgens mij niet tot geweld bij 'normale' mensen. Als jij idd naar aanleiding van een spel mensen overhoop gaat schieten/hakken/whatever, ben je gewoon een psychopaat. Die schietpartijen waarbij de media zegt dat het komt door computer spellen, komt het, denk ik, toch echt voor 99% door de persoon zelf. Psychische instabiliteit, depressief, veel gepest worden, dat lijken mij toch (o.a.) de hoofdredenen voor iemand om echt helemaal door het lint te gaan. Het voorhanden liggen van een vuurwapen maakt de stap om mensen overhoop te knallen natuurlijk ook kleiner.

Ik word wel eens agressief van spellen, maar dat is meestal frustratie omdat iets niet lukt (ik denk bijvoorbeeld aan NFS6, wat mij toch een toetsenbord met verminderde functionaliteit heeft opgeleverd). Maar, afgezien van een toetsenbord zo af en toe, leidt deze frustratie toch meestal slechts tot een voorspoedige deinstallatie van het betreffende spel. Agressie uitleven doe je volgens mij het beste door een wandeltochtje, fietstochtje, etc.

offtopic:
Ik las hier een eerdere post over het geweld in Carmageddon. Ik wil toch even zeggen dat ze in dat spel echt precies hebben begrepen wat zo irritant was aan andere race spellen: de tegenstanders. Als NFS 6 met de mogelijkheid was gekomen om je tegenstanders en de politie ontzettend in de prak te rijden, was het een topspel geweest

[RM-rf]

Rey_Nema schreef op 12 March 2003 @ 14:04:
...
Nu mogen scholieren geen wapens dragen, maar als jij enkele keren half doodgeslagen/met lekke banden/kappote brillen/legen tassen/huilend thuis komt omdat iedereen je loopt te pesten en je pa heeft toevallig een Revolver of Glock liggen is de kans groot dat je die mee neemt om wraak te nemen of jezelf te verdedigen. En dan zijn de rapen gaar, en goed ook.

En dan heb je toevallig de pech dat je ook nog eens hele dagen Counter-Strike, I.G.I of Hitman speelt, dan gaat men zeggen "jaaaah maar hij speelt geweldadige spellen en dat is de oorzaak, dood aan counter-strike". Het is hoogstens "minor factor" dat je kennis van wapens hebt door geweldadige games....

Nu is er ook de mogelijkheid dit om te draaien:
Scholieren die vaak gepest worden zitten met een overdaad aan frustratie, een scholier die tot de daad komt om geweldadig tegenover zijn 'kwelgeesten' te reageren heeft al problemen om zijn frustratie te 'uiten'.

Spellen met een geweldadig karakter hebben juist voor de gefrustreerde personen een overmatige aantrekkingskracht; juist omdat deze hen de mogelijkheid bieden de frustratie loos te worden; net zolang tot de 'werking' van het spel voor hen minder wordt.

'Kwetsbare' personen hebben een grotere behoefte aan dit soort spellen, en een verbod zal hen niet doen ophouden naar een 'geweldadige' fantasie-wereld te zoeken.

Ik denk wel dat het 'dader-profiel' aanknopingspunten biedt voor snellere ontdekking van mogelijke kwetsbare gevallen, en ook de game-wereld zijn verantwoordelijkheid voor juist die gebruikers moet nemen;
niet door het spel te censureren of 'reclame'-.stickers ('this game contains violent scenes') maar bijvoorbeeld door juist vanuit scholen of sociaal werk ook lan-partys te organiseren en de mensen juist te openen hiervoor.

een Sociaal Werker als team-leider in een CS-clan lijkt me zeker geen slecht idee (mits hij er ook een beetje verstand van heeft en zijn geitenwollensokken thuislaat, dat verraad zijn positie aan de tegenstanders)

[Rey Nemaattori]

Tis altijd beter dat gefrustreede mensen een groep virtuele bad-guys aan reepjes knallen dan dat ie met een keukenmes zijn klasgenootjes een paar xtra ademgaten geeft

[ Voor 3% gewijzigd door Rey Nemaattori op 13-03-2003 00:06 ]

[Verwijderd]

het is ook goed, want als je heel boos bent dan kan je (ik dan) veeel woede kwijt met bijvoorbeeld UT, als ik boos was speelde ik gewoon wat agressiever, helpt wel...alleen wat blijkt, zonder computer ben ik veeel rustiger, trouwens ook gemerkt bij neob1rdy !

[Verwijderd]

als ik boos ben ga ik gamen .. maar het helpt niet altijd om me zegmaar relaxter te voelen.

De ene keer wel. speel fps game en ik speel lekker. dan gaat de boosheid wel weg. Maar als het niet lukt en gaat elke keer dood en het lukt maar niet. dan ben ik altijd nog bozer dan dat ik al was voor dat ik begon te spelen. Niet dat ik dan spontaan mensen in elkaar ga meppen maar dan kijk ik behoorlijk chagerijnig. net of ik een ochtendhumeur heb.

[Verwijderd]

Ik word niet agressief van spellen, maar meer van gebreken. Ooit gemerkt zelf? Bijvoorbeeld bij gym, als ik voor de zoveelste keer van de trampoline af nogal op de grond val . Of bij spellen, als je internetconnectie er opeens mee ophoud. Of als je muis stuk is. Ik had me daar toch een muis, die deed het spontaan niet meer. Ik was net aan het winnen, en kon echt niet meer bewegen. Toen sloeg ik die muis in een keer kapot tegen de rand van mijn bed. Wat kunnen die dingen bloeden

[Palomar]

mwah.. altijd een beetje makkelijk om games maar de schuld te geven van aggressief gedrag.. als er geen games waren dan was het wel iets anders. Bijv. vroeger speelde iedereen als kind wel oorlogje met neppistooltjes.. daar hoor je nooit iemand over, maar dat vind ik toch wel wat realistischer dan een computerspel.
Het zit gewoon in mensen (in jongens dan ) om (spelenderwijs) te vechten etc.. en dan is het imo toch beter om dat te doen met een computerspelletje dan te gaan experimenteren met een echt geweer/buks

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 13 maart 2003 @ 20:30:
het is ook goed, want als je heel boos bent dan kan je (ik dan) veeel woede kwijt met bijvoorbeeld UT, als ik boos was speelde ik gewoon wat agressiever, helpt wel...alleen wat blijkt, zonder computer ben ik veeel rustiger, trouwens ook gemerkt bij neob1rdy !

Als ik boos ben kannik niet gamen, dat maakt het aleen erger, bovendien kan ik niet eens fatsoenlijk in een stoel zitten als ik echt kwaad ben. Als ik ge-ergerd ben gaat het des te beter, ff lekker je irritatie van je afknallen. Lijkjes nog een keer gibben, mensen uitschelden die n00bish spelen(ook al horen ze toch niet wat je zegt), dat soort shit

[ Voor 7% gewijzigd door Rey Nemaattori op 14-03-2003 10:00 ]

[Verwijderd]

Ach, van die bleke tweakers die spelletjes spelen hoeven we toch niet veel te verwachten qua conditie, dus die zullen het niet lang uithouden

[serieus]
Ik denk niet dat spellen nou echt zo veel meer indruk op je maken dan films. Films zijn IMHO nog altijd een stuk realistischer...

[Taigu]

Ongetwijfeld dat dezelfde discussie een tiental jaar geleden is gevoerd alleen dan met betrekking tot films. De gamsindustrie is groter dan de filmindustrie. Er zijn weinig mensen in mijn omgeving die nog ooit een fps of een ander "agressief" spel hebben gespeeld. Het is daarom makkelijk om agressie aan games te kopellen. Je kunt makkelijker bewijzen dat ik UT heb geinstalleerd dan dat ik 100x Natural Born Killers heb gehuurd her en der in het land.

IMHO ligt het aan een algemene verloedering van de maatschappij, en wat mij betreft ligt Amerika voorop in de verloedering. Micchien dat games hier wel aan bijdragen, maar is dit een reden om ze te verbieden ? Nee.

[Ivo]

Realiteit en fictie onderscheiden is de sleutel tot het in de hand houden van jezelf. Minder ontwikkelde geesten kunnen hier problemen mee hebben. Ik weet nog dat ik vroeger (met een jaar 9 of 10) Leisure Suit Larry 3 speelde. Eigenlijk best een intelligent spelletje voor die leeftijd. Je moet in het spel door middel van getypte commando's het hoofdfiguur Larry laten interacteren met de omgeving. Commando's als "take stick" of "talk to women" zijn gebruikelijke commando's. Toen ik na het intensief spelen van dat spel voor een paar dagen met mijn moeder ging wandelen merkte ik dat ik het leuk vond om voordat ik zelf iets deed eerst het commando (in het engels) tegen mezelf te zeggen. Heel absurd, maar door conditionering van een spel voelde ik de behoefte wel.

Het feit dat ik in die jonge jaren waarin mijn geest nog niet zover ontwikkeld was mijzelf zo'n absurde dingen liet doen is bewijs genoeg dat spellen en andere media niet ongevaarlijk zijn. Ik heb er nu niet veel last van (altijd wel een beetje), daarom concludeer ik dat conditionering door media alleen optreedt bij minder ontwikkelde geesten.

Als kinderen tot absurditeiten overgaan door het spelen van games, kijken van films of lezen boeken is een schok voor ouders. Het is niet makkelijk om toe te geven dat je kind een zwakke geest is, makkelijk beinvloedbaar en niet goed in staat om fictie met werkelijkheid te onderscheiden. Daarom geven ouders al snel de schuld aan de media die gezorgd heeft voor de middelen waarmee ze geconditioneerd zijn. Wat de ouders niet zien is dat 99% van de andere mensen dit als vermaak beschouwen en wel de werkelijkheid van de fictie kunnen onderscheiden. (Krusty uit de Simpsons is een goede satire op dit fenomeen)