Iets inzichtelijk maken?

[Verwijderd]

Ons zonnestelsel is give or take 10 miljard jaar oud. Als je die tijd gelijk verdeeld over 100 meter; staat elke centimeter voor (10 meter 1miljard, 1meter 100 miljoen, enz) 1 miljoen jaar. De mensheid bestaat dus pas 1 of 2 millimeter!! En dan neem ik het ruim want de oudste beschavingen zijn 10.000 jaar oud, 0,1 mm!!
Nou kun je zelf wel uitrekenen waar het leven begon en wanneer de dino's leefden enz. Kun je op deze manier ook de ruimte (heelal) inzichtelijk maken??? Lichtjaren zeggen me niet zoveel..

Als je die 10 miljard jaar verdeeld over 1000 kilometer, mag je 1 centimeter meedoen. (maar dan moet je wel 100 jaar oud worden). Ik heb geloof ik iets met cijfers.

[Verwijderd]

je blijft natuurlijk met het probleem oneindigheid te maken hebben, dat de mens niet kan bevatten. Of je t nu uitdrukt in meters of tijd of whatever.
De mens is altijd gebonden aan een begin en einde, omdat dat voor onze essentie nou eenmaal ALTIJD geldt.

[Verwijderd]

Dit soort vergelijkingen zijn altijd erg goed voor het begrip. Zo heb ik ooit een keer een programma op Discovery gezien waarin een man het zonnestelsel op schaal had nagemaakt in zijn stad en omgeving. De zon was een observatorium, de aarde was meen ik een sinaasappel en voor pluto moest hij 80 km fietsen.

[Verwijderd]

Ach, dat de afstanden groot zijn weet ik wel. dat is toch wel te bevatten, ook zonder zo'n voorbeeld.
Met t begrip oneindigheid zullen we nog wel een tijdje blijven stoeien, omdat niets in onze belevingswereld oneindig is. Je hebt dus totaal geen referentiekader voor oneindigheid. Dat maakt t lastig.

[ Voor 21% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:46 ]

[Verwijderd]

Oneindig is ook eeuwig. Eeuwig is tot nu toe 100 meter. Eeuwig leven is wat de bijbel belooft. Ik zit er niet op te wachten om nog 5 miljard keer naar de verjaardag van mijn schoonmoeder te gaan! Inzicht in de eeuwigheid doet mij hopen dat god (de hemel) niet bestaat. Oneindig is Pi...

[ Voor 5% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:46 ]

[Verwijderd]

Dit is een mooie vergelijking. Ik heb hem ook wel eens gehoord van het onstaan van de aarde in de vorm van één jaar. Het begint dan in januari. In Juli ofzo komen de eencelligen, de planten in Augustus, de eerste vissen in november, 1 december komen de dinosauriërs en de eerste zoogdieren, dat gaat dan nog een tijdje door totdat op kwart voor twaalf op 31 december de homo sapiens ontstaat. dat gaat door totdat Jezus wordt geboren op 1 minuut voor twaalf en in de laatste seconde hebben we de meerderheid van de planeet naar zijn grootje geholpen, waar de natuur en het heelal 365 dagen voor nodig had om het op te bouwen. Daar word je stil van. Ik wel.

[ Voor 54% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:47 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 28 februari 2003 @ 11:00:
Dit is een mooie vergelijking. Ik heb hem ook wel eens gehoord van het onstaan van de aarde in de vorm van één jaar. Het begint dan in januari. In Juli ofzo komen de eencelligen, de planten in Augustus, de eerste vissen in november, 1 december komen de dinosauriërs en de eerste zoogdieren, dat gaat dan nog een tijdje door totdat op kwart voor twaalf op 31 december de homo sapiens ontstaat. dat gaat door totdat Jezus wordt geboren op 1 minuut voor twaalf en in de laatste seconde hebben we de meerderheid van de planeet naar zijn grootje geholpen, waar de natuur en het heelal 365 dagen voor nodig had om het op te bouwen. Daar word je stil van. Ik wel.

Jaja, explosiefe groei heet dat. Je kan alleen ook interpreteren dat na 365 dagen er opeens een intelligent zelfbewust iets (de mens) ontstaat en dat het in no-time explosief groeit en uiteindelijk zichzelf dezelfde minuut weer vernietigd. Maar dan hoeft de aarde nog niet vernietigd te zijn. Dan is het meer na 356 dagen flitste er opeens even iets voorbij.


De TS geeft een voorbeeld om om te gaan met iets reusachtigs en complex (ik moet gelijk aan UML denken , bah, ik heb vakantie).

[ Voor 22% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:47 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 28 February 2003 @ 10:29:
Ach, dat de afstanden groot zijn weet ik wel. dat is toch wel te bevatten, ook zonder zo'n voorbeeld.
Met t begrip oneindigheid zullen we nog wel een tijdje blijven stoeien, omdat niets in onze belevingswereld oneindig is. Je hebt dus totaal geen referentiekader voor oneindigheid. Dat maakt t lastig.

Is het heelal wel zo oneindig? Ik vind het voldoende om te begrijpen hoever we kunnen kijken en wat we zien. Een druppel in miljoenen oceanen?

[ Voor 13% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:47 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 28 February 2003 @ 11:04:
[...]


Is het heelal wel zo oneindig? Ik vind het voldoende om te begrijpen hoever we kunnen kijken en wat we zien. Een druppel in miljoenen oceanen?

Het heelal is wellicht niet oneindig, maar de tijd wel. En wat is er achter het heelal? een soort niets wat oneindig moet zijn omdat het heelal er eigenlijk niet in kan groeien. Maar is niets wel iets wat oneindig kan zijn en is tijd wel iets wat je als object moet beschouwen?

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 28 februari 2003 @ 10:29:
Ach, dat de afstanden groot zijn weet ik wel. dat is toch wel te bevatten, ook zonder zo'n voorbeeld.

Bij de meeste modellen die de mensen zien van het zonnestelsel is de verhouding grote van hemellichamen en afstand tussen hemellichamen helemaal krom. Veel mensen vergeten dit en door een model te maken waarbij deze verhouding wel klopt beseffen veel mensen dat het toch iets groter is.

[ Voor 14% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:47 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 28 February 2003 @ 11:07:
[...]

Het heelal is wellicht niet oneindig, maar de tijd wel. En wat is er achter het heelal? een soort niets wat oneindig moet zijn omdat het heelal er eigenlijk niet in kan groeien. Maar is niets wel iets wat oneindig kan zijn en is tijd wel iets wat je als object moet beschouwen?

Tijd is afhankelijk van snelheid ( qua beleving) Jouw en mijn tijd zijn eindig... maar de tijd??? i dont get it.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 28 februari 2003 @ 11:16:
[...]


Tijd is afhankelijk van snelheid ( qua beleving) Jouw en mijn tijd zijn eindig... maar de tijd??? i dont get it.

tijd bestaat niet eens buiten onze aarde. hebben wij bedacht.

[Verwijderd]

Als je de levensloop van één mens op die 100 meter zet is dat trouwens helemaal kort (0,001mm)

Overigens denk ik dat je het heelal niet inzichtelijker maakt; als je weet dat er ster 10 meter van ons af staat en een andere ster 5 meter, weet je dat de ene ster 2x zo ver van ons af staat. Tja en dat kun je met lichtjaren ook bepalen.

[ Voor 19% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:49 ]

[Verwijderd]

Ik denk van wel... Als je naar een kaart van Europa kijkt kun je je toch ook voorstellen hoever het naar Parijs is. Dus op schaal. Neem 1000 km = 1 cm. Hoever staan de sterren dan van ons af?? 100.000 km is dan 1 meter. Ik kan me niks voorstellen bij lichtjaren, net zoals ik mij niks kon voorstellen bij 10 miljard jaar tot ik het in 100 meter zette. (De schaalverdeling van Tzar vind ik ook helder). 0,001 mm kan ik me niet voorstellen een haar is 0,3 mm als je dus een haar in 333 stukjes verdeelt is ieder stukje 0,001 mm (toch?)

[Verwijderd]

Laten we vanaf nu allemaal de flauwe of offtopic opmerkingen achterwege laten en eens serieus worden: Dit is FOK of de huiskamer niet tenslotte. Ik heb alle geloofsposts en onzinposts weggehaald.

[ Voor 15% gewijzigd door Verwijderd op 28-02-2003 13:49 ]

[Lord Daemon]

Het verste dat wij in het Universum kunnen zien is zo'n 15 miljard lichtjaar. (Overigens is ons zonnestelsel eerder 5 dan 10 miljard jaar oud, zoals in de openingspost staat, maar goed.) Dit zit eigenlijk iets subtieler, maar laten we niet op de details van een expanderende ruimte in gaan.

Laat deze 15 miljard lichtjaar een kilometer zijn. Dan is het dichtsbijzijnde grote sterrenstelsel, de Andromeda-nevel, slechts 17 centimeter van ons vandaan. Het centrum van onze eigen melkweg ligt op een miniscule 2 millimeter van ons. De dichtsbijzinde ster, Alpha Centauri, op maar 0,0003 millimeter. De zon zelf is slechts 0,000000000001 meter, oftewel 1 picometer ver weg. En de maan is nog eens vier keer zo dicht bij. Een echte kilometer is op deze schaal maar 0,000000000000000000000007 meter lang!

Verwijderd schreef op 28 februari 2003 @ 11:24:
tijd bestaat niet eens buiten onze aarde. hebben wij bedacht.

Wat bedoel je hier nu mee? Ik begrijp niet hoe het bestaan van tijd plaatsafhankelijk kan zijn?

[ Voor 15% gewijzigd door Lord Daemon op 01-03-2003 00:20 ]

[Yoozer]

Verwijderd schreef op 28 February 2003 @ 11:24:
tijd bestaat niet eens buiten onze aarde. hebben wij bedacht.

Tuurlijk bestaat het wel, anders zou alles buiten onze aarde compleet stilstaan. Wat wel zo is is dat een seconde een menselijke maatstaf is - en dat een alien bijvoorbeeld in langere of kortere eenheden zou denken (afhankelijk van talstelsel en planeetrotatie, of natuurlijke cyclus).

Over iets inzichtelijk maken gesproken, de vergelijking waarbij de hele wereldbevolking wordt gecondenseerd naar 100 mensen is ook erg indrukwekkend. Getallen rond de miljoen zijn vrijwel niet te bevatten - ze worden abstract, zeker als 't grotere objecten dan een zandkorrel of druppel betreft. Als het mensenlevens betreft wordt 't al helemaal erg - dan heb ik zo 't idee dat het bij de 1000 al ophoudt.

[Perceptive]

Yoozer schreef op 01 maart 2003 @ 02:09:
[...]
Tuurlijk bestaat het wel, anders zou alles buiten onze aarde compleet stilstaan.

Tijd is een illusie. Wij hebben de tijd bedacht om wat meer houvast te krijgen op onze levens. Voor een boom of een varken bestaat de tijd niet, het is altijd Nu.
(aanrader: het boek De kracht van het Nu, Eckhart Tolle).

[Morgoth]

Perceptive, dat lijkt me een zeer onhandige definitie. Als je tijd definieert door het te koppelen aan verandering dan is er voor de varken of voor de bom wel degelijk tijd. En tijd koppelen aan verandering is erg handig en daar kan je goed me werken.

Ik zie niet in waarom jou definitie handiger zou zijn dan de mijne.

[Lord Daemon]

Perceptive schreef op 01 maart 2003 @ 16:22:
Tijd is een illusie. Wij hebben de tijd bedacht om wat meer houvast te krijgen op onze levens. Voor een boom of een varken bestaat de tijd niet, het is altijd Nu.
(aanrader: het boek De kracht van het Nu, Eckhart Tolle).

Voor een boom of een varken bestaat tijd niet? Dus bomen en varkens evolueren niet, zijn niet onderhavig aan causaliteit, etcetera? Processen waarin bomen en varkens voorkomen kunnen beschreven worden in 3 ipv in 4 dimensies?

[Perceptive]

Leg mij dan eens uit wat tijd is. Tijd is toch niets?
Als tijd het verschil is tussen 2 momenten (lijkt mij de mooiste definitie), dan is het toch niet meer dan een begrip?
Voor een boom of varken bestaat de tijd inderdaad niet. Die bestaat alleen voor ons. Omdat we ons ervan bewust denken te zijn.

Leuke discussie, waarbij we uiteindelijk weer leuk de filosofie in kunnen duiken.

[Yoozer]

Perceptive schreef op 02 March 2003 @ 03:08:
Leg mij dan eens uit wat tijd is. Tijd is toch niets?

Tijd is een dimensie. Omhoog, vooruit, naar rechts, en 2 minuten naar voren in de tijd. Allemaal hetzelfde.

Als tijd het verschil is tussen 2 momenten (lijkt mij de mooiste definitie), dan is het toch niet meer dan een begrip?

Lijkt mij niet de mooiste definitie. Ja, omhoog en vooruit zijn ook maar begrippen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet meetbaar zijn . Ons referentiekader is misschien niet perfect, maar 't werkt.

Voor een boom of varken bestaat de tijd inderdaad niet. Die bestaat alleen voor ons. Omdat we ons ervan bewust denken te zijn.

Leuke discussie, waarbij we uiteindelijk weer leuk de filosofie in kunnen duiken.

Een boom beleeft tijd niet zoals wij tijd beleven. Maar het feit dat een boom wel "weet" wanneer de appels er weer aan kunnen hangen ontkracht je "tijd bestaat niet" gelijk. Varkens hoeven zich niet bezig te houden met een klok, maar dat wil ook niet zeggen dat tijd niet bestaat.

[ Voor 5% gewijzigd door Yoozer op 02-03-2003 10:29 ]

[Perceptive]

Yoozer schreef op 02 March 2003 @ 10:16:
[...]


Tijd is een dimensie. Omhoog, vooruit, naar rechts, en 2 minuten naar voren in de tijd. Allemaal hetzelfde.

[...]

Lijkt mij niet de mooiste definitie. Ja, omhoog en vooruit zijn ook maar begrippen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet meetbaar zijn . Ons referentiekader is misschien niet perfect, maar 't werkt.

Ben je het er mee eens dat het geen zin heeft om te zeggen dat afstand bestaat? Daarmee bedoel ik dat het pas zin heeft om te praten over afstand wanneer we het bijvoorbeeld over 2 punten op een vlak hebben. Het verschil daartussen noemen we afstand. Zonder die punten is er geen afstand.

Analoog hieraan:
Als we tijd als dimensie zien, dan bestaat tijd niet zonder 2 of meer momenten.

Zie ik hier iets over het hoofd?

[Yoozer]

Perceptive schreef op 02 March 2003 @ 11:28:
Ben je het er mee eens dat het geen zin heeft om te zeggen dat afstand bestaat? Daarmee bedoel ik dat het pas zin heeft om te praten over afstand wanneer we het bijvoorbeeld over 2 punten op een vlak hebben. Het verschil daartussen noemen we afstand. Zonder die punten is er geen afstand.

Daar ben ik het mee eens. Verder is er met 1 punt wel een afstand, maar die is dan plus oneindig of min oneindig - ligt er aan welke kant je uitkijkt .

Analoog hieraan:
Als we tijd als dimensie zien, dan bestaat tijd niet zonder 2 of meer momenten.

Zie ik hier iets over het hoofd?

Ja, het feit dat we een geschiedenis hebben . Maar we nemen het verschil waar en kunnen het meten. Als een boom bijvoorbeeld 2 momenten in de tijd zou nemen en niet de tijd ertussen, zou dat dan willen zeggen dat de boom in de "tussentijd" niet zou verouderen? Voor "tijd" ook daadwerkelijk als "tijd" te beschouwen moet je -juist- die afstand ertussen ook afleggen, en niet van punt naar punt springen.

Om niet in semantische oorlogen te vervallen, kun je misschien even toelichten hoe je op de uitspraak komt?

[ Voor 8% gewijzigd door Yoozer op 02-03-2003 12:01 ]

[Christiaan]

Perceptive schreef op 02 March 2003 @ 11:28:
Ben je het er mee eens dat het geen zin heeft om te zeggen dat afstand bestaat? Daarmee bedoel ik dat het pas zin heeft om te praten over afstand wanneer we het bijvoorbeeld over 2 punten op een vlak hebben. Het verschil daartussen noemen we afstand. Zonder die punten is er geen afstand.

Analoog hieraan:
Als we tijd als dimensie zien, dan bestaat tijd niet zonder 2 of meer momenten.

Zie ik hier iets over het hoofd?

Wat is nou eigenlijk je punt? Eerst zeg je dat tijd niet bestaat ("Leg mij dan eens uit wat tijd is. Tijd is toch niets?"), vervolgens zeg je dat het bestaat tussen 2 punten. Best, maar die 2 punten zijn in onze realiteit toch gewoon aanwezig? Ik heb vroeger en de toekomst, en daartussen zit een periode. Hetzelfde geldt voor afstand. Jij maakt het nodeloos moeilijk. In onze realiteit, waar we 3 dimensies hebben die spatiele afstanden mogelijk maken, kun je altijd spreken over een 'afstand' tussen 2 punten.

Tijd en afstand zijn gewoon intrinsiek aan de realiteit waarin wij leven. Wil je dat soms ontkennen?

[ Voor 3% gewijzigd door Christiaan op 02-03-2003 12:00 ]

[Perceptive]

Yoozer schreef op 02 March 2003 @ 11:57:
Ja, het feit dat we een geschiedenis hebben .

Dankje. Maar de geschiedenis is dan toch het verschil/afstand tussen een ander moment dan deze (het verleden) en nu?

Mijn probleem is, dat we met onze zintuigen maar één moment tegelijk ervaren. Ik heb een stukje van een ervaring van een ander moment in mijn geheugen en dat noem ik verleden. Maar ik ervaar dat moment in het verleden niet. Ik ervaar alleen nu.

ChristiaanVerwijs schreef op 02 maart 2003 @ 11:58:
Wat is nou eigenlijk je punt? Eerst zeg je dat tijd niet bestaat ("Leg mij dan eens uit wat tijd is. Tijd is toch niets?"), vervolgens zeg je dat het bestaat tussen 2 punten.?

Ik bedoel dat tijd ansich niet bestaat, dat het alleen een begrip is, en dat het pas iets zinnigs is wanneer we het hebben over een verschil of afstand tussen 2 momenten.

Best, maar die 2 punten zijn in onze realiteit toch gewoon aanwezig? Ik heb vroeger en de toekomst, en daartussen zit een periode.

Het is maar wat je aanwezig noemt. Voor ons bestaat alleen dit moment. Wijs mij het verleden en de toekomst eens aan

Hetzelfde geldt voor afstand. Jij maakt het nodeloos moeilijk.

Sorry, dat was niet mijn bedoeling. Ik probeer het voor mezelf helder te maken, voor zover mijn bewustzijn dat toelaat, maar dat valt niet mee.

Tijd en afstand zijn gewoon intrinsiek aan de realiteit waarin wij leven. Wil je dat soms ontkennen?

Nee, dat wil ik niet ontkennen. Ik weet ook wel dat wanneer ik een kop koffie zet, ik even later die koffie op kan drinken. Maar deze 'realiteit' van 3 dimensies + tijd is voor mij niet compleet. Ik begrijp er eigenlijk niets van, maar ik doe mijn best.
Het kan natuurlijk nooit kwaad om er over te discussieren.

[Verwijderd]

Varkens kun je leren klok kijken!!! Ze mijmeren, missen, en weten precies hoelaat ze te eten krijgen. Aan het genoemde boek zal ik dus geen seconde verspillen.

Perceptive schreef op 01 March 2003 @ 16:22:
[...]


Tijd is een illusie. Wij hebben de tijd bedacht om wat meer houvast te krijgen op onze levens. Voor een boom of een varken bestaat de tijd niet, het is altijd Nu.
(aanrader: het boek De kracht van het Nu, Eckhart Tolle).

[mulder]

Er zijn toch een aantal dieren op deze planeet die naar één en dezelfde plek gaan om te sterven. Dat doen ze toch omdat ze zich realiseren dat hun 'tijd' is om te gaan. Ze denken niet : ik ga nu vast lopen, want ik ga nu dood.

Maar meer on-topic, ik denk niet dat je als mens het heelal ed inzichtelijker kunt maken, ik denk eerder dat je moedeloos en met een nietig gevoel blijft zitten. Er was een tijd terug een docu op Belgie over het heelal, in eerste instantie was ik gefascineerd. Op een geven moment ging het over een paar wetenschappers die een 3D Kaart maakten van het heelal, en daar werd even doorheen gevlogen... man, ik heb die docu afgezet, wat voelde ik me nietig zeg... wij zijn echt niks nul in een heel veel groter geheel.

[Verwijderd]

Of je moedeloos wordt zou niet af moeten hangen van hoe klein de mens is ten opzichte van het heelal (waarschijnlijk letterlijk oneindig klein), maar van hoe groot de mens potentieel kan worden; hoe groter het heelal, hoe meer mogelijkheden, dus hoe minder moedeloos. Zo is het bij mij tenminste.

[Rataplan]

Perceptive schreef op 02 March 2003 @ 15:47:
Mijn probleem is, dat we met onze zintuigen maar één moment tegelijk ervaren. Ik heb een stukje van een ervaring van een ander moment in mijn geheugen en dat noem ik verleden. Maar ik ervaar dat moment in het verleden niet. Ik ervaar alleen nu.

Laat ik eens een semiwetenschappelijke poging doen om aan te geven dat je het "nu" niet kunt beschouwen zonder het verleden (en eventueel de toekomst) te bekijken.

Energie bestaat bij de gratie van tijd. E=mc², bijvoorbeeld. Als c onbekend is (snelheid is een functie van tijd), kan E niet bepaald worden. Als je in het "nu" een bepaalde hoeveelheid energie kunt waarnemen, dus als E bepaald kan worden (we veronderstellen even m als bekend, voor de redenering maakt dat niks uit), dan kan c bepaald worden, maar dat kan niet, want c is onbepaald. Tegenspraak! Het "nu" (als in "het is nu 20 graden celsius", "ik ben nu onderweg naar mijn werk") is dus niet volledig te beschouwen zonder tijd in acht te nemen - of anders kan je bijvoorbeeld het verschil tussen 20 graden boven nul en 20 graden onder nul dus niet waarnemen. Je zintuigen, kortom, functioneren dankzij de tijd.

Ik bedoel dat tijd ansich niet bestaat, dat het alleen een begrip is, en dat het pas iets zinnigs is wanneer we het hebben over een verschil of afstand tussen 2 momenten.

Waarneming beinvloedt de gemeten waarde (klassiek voorbeeld: als je een thermometer in een warme kop soep hangt, draagt de soep warmte aan de thermometer over totdat ze beide dezelfde temperatuur hebben - de soep koelt dus iets af en die koelere waarde komt op je thermometer te staan).

Als de tijd als niet relevant wordt beschouwd, kan de te meten waarde niet veranderen (want verandering en tijd zijn natuurlijk inherent aan mekaar gekoppeld), DUS kan er niet gemeten worden. Dat betekent onder meer dat afstand niet kan worden waargenomen. Bewijs nu zelf dat in het "nu" geen kleur bestaat

_{Diabologica, noemen ze dat, geloof ik}

Zonder tijd bestaat er, puur theoretisch* gezien, niets waarneembaars - de discussie mag dus gaan over of en hoe de begrippen "zinnig" en "tijd" gekoppeld zijn. Ik stel dat zingeving van alle natuurkundig aanwijsbare verschijnselen door de mens juist een interpretatie van het heden ten opzichte van het verleden is. En dat is nog een open deur ook.

_{* Ik ben me ervan bewust dat alles wat hierboven staat een empirische grondslag heeft, maar voor zover ik het kan overzien versterkt dat de argumenten alleen maar, gegeven de vraagstelling}

En nog even ontopic: het verbaast me dat nog niemand het Melkwegpad bij Westerbork/Hooghalen heeft genoemd. Da's een wandeling van een kilometer of drie, waarlangs modellen van de planeten zijn geplaatst. Het begint bij Pluto, en dan moet je een roteind wandelen voordat je bij Neptunus aankomt. De meeste planeten zijn hier ongeveer zo groot als een speldenknop.

En aan het eind van de wandeling kom je uit bij de radiosterrenwacht - HEEL GROOT speelgoed, is dat. Ook leuk voor volwassenen!

[ Voor 9% gewijzigd door Rataplan op 03-03-2003 03:23 . Reden: onvoldoende onnauwkeurig, en niks geen Sterrenpad. Melkwegpad! ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 02 maart 2003 @ 21:35:
Varkens kun je leren klok kijken!!! Ze mijmeren, missen, en weten precies hoelaat ze te eten krijgen. Aan het genoemde boek zal ik dus geen seconde verspillen.

Ik weet niet of je echt kan zeggen dat ze klokkijken. Het kan goed zijn dat hun biologische klok zo gaat lopen dat ze honger krijgen op het moment dat ze normaal eten krijgen.

Don Facundo schreef op 02 maart 2003 @ 23:41:
Er zijn toch een aantal dieren op deze planeet die naar één en dezelfde plek gaan om te sterven. Dat doen ze toch omdat ze zich realiseren dat hun 'tijd' is om te gaan. Ze denken niet : ik ga nu vast lopen, want ik ga nu dood.

Volgens mij denken ze wel zoiets. Ze voelen dat ze niet meer lang te leven hebben en instinctief lopen ze dan naar die ene plaats. Al zijn olifanten vrij slimme beesten dus misschien weten ze het wel.

Over tijd weer. Ik denk dat tijd wel bestaat, maar niet op de manier zoals sommigen denken. Het hele verleden is niet ergens opgeslagen in een soort tijdlijn. Er is alleen het "nu" en door een mooie speling van de natuur weten we door de toestand van de hersenen in het "nu" hoe de wereld voor het "nu" was. Tijd is dus gewoon verandering door oorzaak en gevolg.

[Verwijderd]

Tijd is gewoon de vierde dimentie. Als we wilt zeggen waar mijn huis staat op de wereld, dan zul je de breedtegraad, de hoogtegraad moeten opgeven. Vervolgens zul je eigenlijk ook nog moeten zeggen hoe ver het boven het NAP staat, anders zie je enkel grond of lucht i.p.v. mijn huis.
Dat waren de eerste drie dimenties. Als je hier volledig op vertrouwd zal het nog eens flink tegen kunnen vallen. Morgen staat mijn huis er misschien wel niet meer. Je zult daarom ook de tijd moeten noemen.

Alle vier de dimenties zijn er dus wel degelijk en gelden voor alles en iedereen. Dat een boom er voor "kiest" om zich niet in de dimenties te bewegen, geld niet gelijk dat deze dimenties voor een boom niet gelden. Ook hij staat immers op een plek in deze vier dimenties.
Als jij er voor kiest om zoveel mogelijk in het nu te leven, maakt het niet dat tijd voor jou niet geld. Hoe je het ook went of keert, je staat ergens op een punt in deze vier dimenties.

Om met tijd te kunnen leven is er destijds een schaling aangebracht die gebazeerd is op wat wij al waarnamen (terugkerende elementen zoals, winter, zomer, dag, nacht). In een tijdsoverzicht kan het echter gewenst zijn om tijd als afstand neer te zetten (dus net als de eerste 3 dimenties). Je tekend dan een zogenaamde tijdlijn, waar 10 jaar een centimeter duurt. Hiermee is de vierde dimentie duidelijk, maar de eerste drie weer niet.
Hoe je iets inzichtelijk maakt hangt dus een beetje van je doel af.


Of een varken zich wel of niet bewust van de tijd is, maakt niet uit. Hij heeft er als object wel degelijk mee te maken, al zal het hem een worst (sorry varken, verkeerde benaming) wezen.

Ik geloof dat er meer dan 4 dimenties zijn (21, kan dat kloppen?). Wij zijn ons niet bewust van deze dimenties, maar het moet niet anders kunnen dan dat we niet zonder kunnen. Daar wij ons hier geen voorstelling van kunnen maken, kunnen we het al helemaal niet inzichtelijk maken. Tijd ligt eigenlijk op de rand van ons voorstellingsvermogen. We hebben het er eigenlijk al moeilijk mee.

Het lastige van tijd is dat we er aan overgeleverd zijn. Het verleden kunnen we niets meer mee, de toekomst kunnen we enkel proberen te sturen en het nu overkomt ons. Anders dan de eerste dimenties is tijd dus toch een beetje anders. Er valt daarom dan ook wel te zeggen dat tijd niet in een lijn gevangen moet worden, voor ons voorstellingsvermogen is dat echter de enige oplossing.

[ Voor 9% gewijzigd door Verwijderd op 03-03-2003 13:10 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 maart 2003 @ 13:08:
Alle vier de dimenties zijn er dus wel degelijk en gelden voor alles en iedereen. Dat een boom er voor "kiest" om zich niet in de dimenties te bewegen, geld niet gelijk dat deze dimenties voor een boom niet gelden. Ook hij staat immers op een plek in deze vier dimenties.
Als jij er voor kiest om zoveel mogelijk in het nu te leven, maakt het niet dat tijd voor jou niet geld. Hoe je het ook went of keert, je staat ergens op een punt in deze vier dimenties.

De vierde dimensie heeft wel wat unieke eigenschappen die de andere drie niet hebben. In de eerste drie kunnen we ons vrijelijk verplaatsen, maar tijd gaat altijd vooruit.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 March 2003 @ 16:45:
[...]
De vierde dimensie heeft wel wat unieke eigenschappen die de andere drie niet hebben. In de eerste drie kunnen we ons vrijelijk verplaatsen, maar tijd gaat altijd vooruit.

Klopt, ik heb in mijn laatste allinea ook duidelijk proberen te maken dat tijd toch weer een beetje uniek is.

Het klopt dat de tijd vooruit gaat, maar je kun er wel voor kiezen om in het nu te leven. Sommige mensen kiezen er weer voor om veel met hun verleden bezig te blijven terwijl andere non-stop blijven een hopen op een toekomst waarin alles volgens hun realiteit loopt, dus een toekomst waarvan ze hopen dat hij zo perfect loopt als dat zij vinden dat perfect is.

Je kunt er ook voor kiezen je niet zorgen te maken over deze kanten van de tijd en met de kracht van het nu te leven.

Je hebt dus wel degelijk keuzen in deze vierde dimentie. Echter als je tijd uitzet als afstand lijken deze keuzen niet de keuzen die je zou verwachten.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 March 2003 @ 19:18:
Het klopt dat de tijd vooruit gaat, maar je kun er wel voor kiezen om in het nu te leven. Sommige mensen kiezen er weer voor om veel met hun verleden bezig te blijven terwijl andere non-stop blijven een hopen op een toekomst waarin alles volgens hun realiteit loopt, dus een toekomst waarvan ze hopen dat hij zo perfect loopt als dat zij vinden dat perfect is.

Je kunt er ook voor kiezen je niet zorgen te maken over deze kanten van de tijd en met de kracht van het nu te leven.

Je hebt dus wel degelijk keuzen in deze vierde dimentie. Echter als je tijd uitzet als afstand lijken deze keuzen niet de keuzen die je zou verwachten.

Denken aan het verleden en de toekomst en het nu zorgen er niet voor dat je in een andere tijd komt. Naar mijn mening heb je dus geen keuzes in de vierde dimensie. Als je denkt over een reis naar Spanje heb je geen afstand afgelegd in de eerste drie dimensies. Denken aan iets maakt het nog niet echt.

Alle mensen leven in principe het "nu". Je hebt wel mensen die veel over het verleden denken, maar ze leven in het "nu".

[Perceptive]

Ik ben het er mee eens dat voor onze ervaring de tijd in één richting loopt, van verleden richting toekomst.

Om mijn stelling 'tijd is een illusie' een beetje te verdedigen :

Stel eens 'hoger' wezen voor, dat 'boven' onze dimensies staat. Dat wezen zou het heden verleden en toekomst kunnen overzien, als een soort kaartenbak of filmstrip.
Voor dat wezen zou het alleen onze ervaring zijn die een tijdlijn trekt, niet de momenten opzich.

Voor ons is de tijd misschien 'een beetje uniek', maar dit ligt volgens mij alleen aan ons beperkte bewustzijn. Oke, ik houd erover op

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 maart 2003 @ 20:21:
[...]
Denken aan het verleden en de toekomst en het nu zorgen er niet voor dat je in een andere tijd komt. Naar mijn mening heb je dus geen keuzes in de vierde dimensie. Als je denkt over een reis naar Spanje heb je geen afstand afgelegd in de eerste drie dimensies. Denken aan iets maakt het nog niet echt.

Alle mensen leven in principe het "nu". Je hebt wel mensen die veel over het verleden denken, maar ze leven in het "nu".

Lichamelijk leeft iedereen in het nu, maar geestelijk leven de meeste mensen in de toekomst. Daarmee bedoel ik niet te zeggen dat iedereen plannen maakt van wat ze dadelijk, straks of later, gaan doen. Daarmee bedoel ik dat ze al in grote lijnen hebben bedacht hoe hun toekomst zou moeten lopen. Het leuke van het "nu" is echter dat het zich geen reet aantrekt van hoe jij hebt bedacht dat het straks moet zijn. Dat resulteerd in het feit dat mensen vaak een andere realiteit proberen te leven dan de realiteit doordat ze in de toekomst leven. Omdat hun realiteit niet overeenkomt met de realiteit van het nu, lijd dat soms nogal tot grote teleurstellingen en zelfs pijn. Het lichamelijke volgt namelijk niet het geestelijke en dat doet pijn.

Zo zijn er ook mensen die zo zwaar zijn getraumatiseerd dat ze in het verleden blijven hangen. Ze kunnen niet accepteren dat het verleden zo is gelopen zoals het is gelopen en daarom blijven ze geestelijk in de tijd voor dat ene punt hangen. Helaas gaat het nu verder en kun je niets meer in het verleden veranderen. Hier volgt het geestelijke niet het lichamelijke en ook dat doet pijn.

In dat opzicht kun je geestelijk dus wel degelijk op een ander tijdstip zijn dan het nu. Meestal is het echter niet zo verstandig. Lichamelijk kun je immers niet van het nu vandaan. Tijd is inderdaad niet hetzelfde als de eerste drie dimenties.

Tijd is wel een vierde dimentie waar je een plek op in neemt. Je kan zelfs nog proberen de toekomst van die tijdslijn te bepalen. Je kan bijvoorbeeld proberen om over 4 uur in je bed te liggen, maar je bent altijd weer over geleverd aan het nu. Daar kun je inderdaad niet vanaf.

Tijd heeft eigenschappen van de eerste drie dimenties, maar het is inderdaad een unieke dimentie. Dankzij de eigenschappen van de eerste drie dimenties kunnen we een beetje bevatten wat tijd is, door de uniekheid ervan ligt het al op het randje van wat wij ons voor kunnen stellen.

[Verwijderd]

Perceptive schreef op 03 March 2003 @ 20:33:
Ik ben het er mee eens dat voor onze ervaring de tijd in één richting loopt, van verleden richting toekomst.

Om mijn stelling 'tijd is een illusie' een beetje te verdedigen :

Stel eens 'hoger' wezen voor, dat 'boven' onze dimensies staat. Dat wezen zou het heden verleden en toekomst kunnen overzien, als een soort kaartenbak of filmstrip.
Voor dat wezen zou het alleen onze ervaring zijn die een tijdlijn trekt, niet de momenten opzich.

Voor ons is de tijd misschien 'een beetje uniek', maar dit ligt volgens mij alleen aan ons beperkte bewustzijn. Oke, ik houd erover op

Nee, ga er over door.

Stel, we zeggen dat de aarde een dier is. Voor de aarde zijn ook de eerste drie dimenties niet te bevatten. Het kan namelijk wel zeggen, ik verplaats me door de ruimte, maar het kan niet zeggen hoe hij zich verplaatst door de ruimte. Zoals wij geen invloed kunnen uitoefenen over de vierde dimentie, zo kan de aarde geen invloed uitoefenen op de eerste drie dimenties. Stel dat de aarde ons niet kan zien en geen weet heeft van ons. Wij zijn immers zo klein. Dan heeft de aarde geen voorbeeld van dieren die wel kunnen bepalen hoe zij door de eerste drie dimenties heen bewegen. Voor de aarde zouden de eerste drie dimenties dus net zo onbevatbaar zijn als de vierde dimentie voor ons is.

En zou het dan ook niet denkbaar zijn dat er een wezen is wat ook kan bepalen hoe het zich door de vierde dimentie heen beweegt?

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 March 2003 @ 20:36:
Lichamelijk leeft iedereen in het nu, maar geestelijk leven de meeste mensen in de toekomst. Daarmee bedoel ik niet te zeggen dat iedereen plannen maakt van wat ze dadelijk, straks of later, gaan doen. Daarmee bedoel ik dat ze al in grote lijnen hebben bedacht hoe hun toekomst zou moeten lopen. Het leuke van het "nu" is echter dat het zich geen reet aantrekt van hoe jij hebt bedacht dat het straks moet zijn. Dat resulteerd in het feit dat mensen vaak een andere realiteit proberen te leven dan de realiteit doordat ze in de toekomst leven. Omdat hun realiteit niet overeenkomt met de realiteit van het nu, lijd dat soms nogal tot grote teleurstellingen en zelfs pijn. Het lichamelijke volgt namelijk niet het geestelijke en dat doet pijn.

Zo zijn er ook mensen die zo zwaar zijn getraumatiseerd dat ze in het verleden blijven hangen. Ze kunnen niet accepteren dat het verleden zo is gelopen zoals het is gelopen en daarom blijven ze geestelijk in de tijd voor dat ene punt hangen. Helaas gaat het nu verder en kun je niets meer in het verleden veranderen. Hier volgt het geestelijke niet het lichamelijke en ook dat doet pijn.

In dat opzicht kun je geestelijk dus wel degelijk op een ander tijdstip zijn dan het nu. Meestal is het echter niet zo verstandig. Lichamelijk kun je immers niet van het nu vandaan. Tijd is inderdaad niet hetzelfde als de eerste drie dimenties.

We zijn het denk ik wel met elkaar eens, alleen concentreer ik me op de natuurkundige kant (dat krijg je ervan als je natuurkundestudent bent) en kijk jij ook meer naar het mentale en het geestelijke.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 March 2003 @ 21:01:
[...]
We zijn het denk ik wel met elkaar eens, alleen concentreer ik me op de natuurkundige kant (dat krijg je ervan als je natuurkundestudent bent) en kijk jij ook meer naar het mentale en het geestelijke.

Ja, dat dacht ik ook wel . Met dat geestelijke lul je je er ook overal onder uit

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 28 februari 2003 @ 08:59:
Ons zonnestelsel is give or take 10 miljard jaar oud. Als je die tijd gelijk verdeeld over 100 meter; staat elke centimeter voor (10 meter 1miljard, 1meter 100 miljoen, enz) 1 miljoen jaar. De mensheid bestaat dus pas 1 of 2 millimeter!! En dan neem ik het ruim want de oudste beschavingen zijn 10.000 jaar oud, 0,1 mm!!
Nou kun je zelf wel uitrekenen waar het leven begon en wanneer de dino's leefden enz. Kun je op deze manier ook de ruimte (heelal) inzichtelijk maken??? Lichtjaren zeggen me niet zoveel..

Als je die 10 miljard jaar verdeeld over 1000 kilometer, mag je 1 centimeter meedoen. (maar dan moet je wel 100 jaar oud worden). Ik heb geloof ik iets met cijfers.

Een lichtjaar = een afstands maat
De tijd dat de mens op aarde is = tijdsduur

Je kunt die twee niet met elkaar vergelijken. Een lichtjaar duurt immers een jaar en 'legt' een slordige 9.434.880.000.000 KM(+/- een paar miljoen km) Een soort 4-dimensionale tijd/afstandsmaat zeg maar.(aangenoenen dat tijd de/een vierde dimensie is)
Echter relatief gezien is een object dat 1 lichtjaar heeft afgelegd(in een jaar) geen seconde ouder is geworden. Waarmee 'lichtjaar' dus eigenlijk uitsluitend een afstandsmaat is geworden

Ok, dis is dus het punt dat ik me eigen kwijt begin te raken


Bovendien is de mens in zijn huidige of aanverwante humanoïde vorm al zo'n 4 miljoen jaar op de planeet aan het rond sloffen, hetgeen neerkomt om een kleine 4 cm op jouw tijdschaal.