grootte is relatief, heelal zit in een kern

[JJJ]

Grootte is relatief. Daarmee bedoel ik dat een gebouw voor ons in verhouding tot ons misschien groot is, maar dat er misschien iets bestaat wat vele malen groter is (> 10^50 om maar iets te noemen) maar dat kennen wij niet, wij hebben geen referentiemateriaal. Sorry dat ik dit zo krom uitleg, ik vind het moeilijk om dit onder woorden te brengen. In ieder geval: grootte is relatief.

Daarom lijkt het mij niet onmogelijk dat wij in een kern van een deeltje zitten. Wij kennen deeltjes als iets wat protonen en neutronen bevat en elektronen, en daarbinnenin misschien nog quarks. Meer weten wij niet, maar misschien zit er wel veel meer in. In principe kan in zo'n deeltje ook nog een universum zijn, waarin misschien ook iets zit wat net zo denkt als ik.

Heel vergezocht misschien, maar het leek mij niet geheel onmogelijk. Wat vinden jullie hiervan? Dan bedoel ik meer het idee op zich, want bewijzen dat het niet zo is lijkt me vrij lastig of er is kennis waar ik geen weet van heb

[Zoefff]

Je bent geinspireerd door Men in Black?!

Mja, opzich geen slecht idee, kan me er wel enigzins in vinden, maar hoe verklaar je dan dat het helal steeds uitdeid? (<== hoe schrijf je dat). Met deze theorie zou je dus de hele oerknal weg moeten zetten, of in ieder geval alle theorieen en bewijzen over een uitdeiend helal ook?!

Tsja... kweenie hoor... het lijkt me eigenlijk een beetje vergezocht

[JJJ]

Zoefff schreef op 04 februari 2003 @ 21:54:
Je bent geinspireerd door Men in Black?!

Mja, opzich geen slecht idee, kan me er wel enigzins in vinden, maar hoe verklaar je dan dat het helal steeds uitdeid? (<== hoe schrijf je dat). Met deze theorie zou je dus de hele oerknal weg moeten zetten, of in ieder geval alle theorieen en bewijzen over een uitdeiend helal ook?!

Tsja... kweenie hoor... het lijkt me eigenlijk een beetje vergezocht

Nee, ik ben niet geinspireerd door Men in Black. Ik was vanmiddag het Binas aan het lezen (verveling ja) en ik bedacht me opeens dat alles wel erg relatief was enzo, waardoor ik op deze theorie kwam.

Wij nemen momenteel aan dat het heelal uitdijdt, maar er is ook een mogelijkheid dat het gaat krimpen. De fijne kneepjes hiervan ken ik niet.

De oerknal kan dan ook niet geweest zijn, uitgaande van mijn theorie, omdat deeltjes niet zomaar kunnen ontstaan.

Zoals ik al zei, grootte is relatief. Dat het heelal uitdijdt mag voor ons (de simpele mens ) wel met een enorme snelheid gaan, in principe zou de afstand van een elektron tot een proton / neutron (die je nu de straal van een heelal zou kunnen noemen, als het deeltje een heelal zou bevatten) wel kunnen variëren, maar stelt het voor dat deeltje zelf niet voor.

De theorie is inderdaad vergezocht en vereist kennis van de bouw van een kern die ik nu eigenlijk probeer te weerleggen. Misschien zijn protonen en neutronen wel de massa waaruit planeten zijn opgebouwd.

[Verwijderd]

JJJ schreef op 04 februari 2003 @ 22:00:
[...]


Nee, ik ben niet geinspireerd door Men in Black. Ik was vanmiddag het Binas aan het lezen (verveling ja) en ik bedacht me opeens dat alles wel erg relatief was enzo, waardoor ik op deze theorie kwam.

Wij nemen momenteel aan dat het heelal uitdijdt, maar er is ook een mogelijkheid dat het gaat krimpen. De fijne kneepjes hiervan ken ik niet.

Als er genoeg materie in het heelal zou zijn(inclusief zwarte materie en zwarte energie) zou de zwaartekracht van die massa genoeg zijn om de uitdijing van het heelal te stoppen en een 'eindkrak' veroorzaken, waarna de hele zaak weer van voren af aan begint...
scenario 2 houdt in dat er niet genoeg massa in het heelal is om de uitdijing tegen te houden, ook dan sterven we allemaal een gruwelijke dood in het donker...

De oerknal kan dan ook niet geweest zijn, uitgaande van mijn theorie, omdat deeltjes niet zomaar kunnen ontstaan.

Het is wel de meest aannemelijke theorie die we op het moment hebben...
En overigens, het schijnt dat deeltjeswel zomaar ontstaan, dit zijn imaginaire deeltjes die samen met hun imaginair anti-deeltje ontstaan, deze botsen weer tegen elkaar, heffen elkaar op, en er ontstaat een reëel fotondeeltje.
Dit gebeurt continu, en dit geeft zoveel druk dat wetenschappers denken dat dit mede een oorzaak is dat het heelal nog steeds uitbreid(en dat doet met een steeds sneller tempo! leve de kosmologische constante! )

Zoals ik al zei, grootte is relatief. Dat het heelal uitdijdt mag voor ons (de simpele mens ) wel met een enorme snelheid gaan, in principe zou de afstand van een elektron tot een proton / neutron (die je nu de straal van een heelal zou kunnen noemen, als het deeltje een heelal zou bevatten) wel kunnen variëren, maar stelt het voor dat deeltje zelf niet voor.

Ik stel voor dat je jouw heelallen in een van de 6 dimensies zoekt die op 10^-35m schaal bestaan, het is immers aangetoont dat de ruimte tussen de elektronenwolk en de kern helemaal leeg is.

De theorie is inderdaad vergezocht en vereist kennis van de bouw van een kern die ik nu eigenlijk probeer te weerleggen. Misschien zijn protonen en neutronen wel de massa waaruit planeten zijn opgebouwd.

zijn ze idd!

Overigens heel interessante theorie!

[Verwijderd]

Sterk id!

/me denkt........

Nieuwe Jensma theorie?

[ Voor 34% gewijzigd door Verwijderd op 05-02-2003 00:04 ]

[Verwijderd]

JJJ schreef op 04 februari 2003 @ 22:00:
[...]


Nee, ik ben niet geinspireerd door Men in Black. Ik was vanmiddag het Binas aan het lezen (verveling ja) en ik bedacht me opeens dat alles wel erg relatief was enzo, waardoor ik op deze theorie kwam.

Wij nemen momenteel aan dat het heelal uitdijdt, maar er is ook een mogelijkheid dat het gaat krimpen. De fijne kneepjes hiervan ken ik niet.

De oerknal kan dan ook niet geweest zijn, uitgaande van mijn theorie, omdat deeltjes niet zomaar kunnen ontstaan.

Zoals ik al zei, grootte is relatief. Dat het heelal uitdijdt mag voor ons (de simpele mens ) wel met een enorme snelheid gaan, in principe zou de afstand van een elektron tot een proton / neutron (die je nu de straal van een heelal zou kunnen noemen, als het deeltje een heelal zou bevatten) wel kunnen variëren, maar stelt het voor dat deeltje zelf niet voor.

De theorie is inderdaad vergezocht en vereist kennis van de bouw van een kern die ik nu eigenlijk probeer te weerleggen. Misschien zijn protonen en neutronen wel de massa waaruit planeten zijn opgebouwd.

Dat brengt mij iop het idee dat de mogelijkheid ook bestaat dat de inhoud van het heelal krimpt, dan lijkt het alsof het heelal groter wordt maar eigenlijk krimpen wij, dit kunnen wij niet zien omdat verder alles meekrimpt en wij geen referentiepunten hebben.

[Varienaja]

Leuk, zo'n theorie. Denk je dat je origineel bent? (iedere janlul die zojuist "de atoomkern" heeft gehad bij natuurkunde en 1x over het universum nadenkt komt namelijk hierop...)

[Gnoom]

Dit idee is volgens mij al vele malen besproken op dit forum. Ik wou allereerst even vermelden dat dingen als atomen toch echt geen zonnestelsels op kleine schaal zijn, dit idee is veel te simpel. Volgens mij is het ook redelijk zeker dat sommige deeltjes elementair zijn, en dus niet uit andere deeltjes bestaan. Dat er dingen zijn die op kleine heelallen lijken lijkt me echt onmogelijk. De vraag of wij geen deel van een groter geheel zijn kan ik niet echt beantwoorden, maar als we er echt deel van uitmaken zou dat geheel toch ook effect op ons moeten hebben? Als je bijvoorbeeld als heel kleine mannetje op een elketron zou staan zou je niet doorhebben dat er mensen bestaan, maar je merkt wel effecten van wat mensen met je doen. De discussie is verder vrij onnuttig, omdat de stelleing niet bewijsbaar is, en ook op geen enkele manier invloed op ons leven heeft.

Verwijderd schreef op 04 February 2003 @ 23:58:
[...]

Als er genoeg materie in het heelal zou zijn(inclusief zwarte materie en zwarte energie) zou de zwaartekracht van die massa genoeg zijn om de uitdijing van het heelal te stoppen en een 'eindkrak' veroorzaken, waarna de hele zaak weer van voren af aan begint...

Van voren af aan? Het begin gewoon weer overnieuw? Interessant.

Het is wel de meest aannemelijke theorie die we op het moment hebben...
En overigens, het schijnt dat deeltjeswel zomaar ontstaan, dit zijn imaginaire deeltjes die samen met hun imaginair anti-deeltje ontstaan, deze botsen weer tegen elkaar, heffen elkaar op, en er ontstaat een reëel fotondeeltje.
Dit gebeurt continu, en dit geeft zoveel druk dat wetenschappers denken dat dit mede een oorzaak is dat het heelal nog steeds uitbreid(en dat doet met een steeds sneller tempo! leve de kosmologische constante! )

ehh, dit is toch gewoon een schending van behoud van energie?

[Gnoom]

Verwijderd schreef op 05 februari 2003 @ 10:51:
[...]


Dat brengt mij iop het idee dat de mogelijkheid ook bestaat dat de inhoud van het heelal krimpt, dan lijkt het alsof het heelal groter wordt maar eigenlijk krimpen wij, dit kunnen wij niet zien omdat verder alles meekrimpt en wij geen referentiepunten hebben.

Zo kan je echt alles verzinnen. Deze redenatie is misschien wel logisch, maar toch geheel onnuttig omdat er niks is om jouw idee te bewijzen, en het heeft ook geen enkele invloed op ons of het nou wel of niet zo is.

[Verwijderd]

ja, maar zo valt er over alles te discussieren en daarvoor zijn we hier op GoT... er is idd al veel over gepraat en nagedacht... maar dat wil nog niet zeggen dat je er dan maar gelijk een slotje op moet pleuren??

[Verwijderd]

Normaal gesproken zou dit topic van mij een zetje richting HK krijgen, maar dat lijkt me nu niet zo'n geweldig idee... Maar als dit topic niet snel een wat meer wetenschappelijk tintje krijgt, dat wil zeggen: Dat de theorieen en dergelijke ergens op gebaseerd worden, vrees ik toch dat de toekomst uit een slotje zal bestaan...

Wat dat betreft vind ik overigens de theorie dat alle deeltjes slotjes zijn met gouden sleuteltjes die door de Grote Chagrijnige Boze Machtsgeile Mod naar believen en willekeurig op slot gedraaid worden, niet minder vergezocht dan bovengenoemde Mag ik daaruit de conclusie trekken dat het best wel eens zo zou kunnen zijn? In andere woorden, als je je vermoedens niet bewijst, heeft discussiëren niet veel zin.

[Verwijderd]

Gnoom schreef op 05 February 2003 @ 11:07:

ehh, dit is toch gewoon een schending van behoud van energie?

ehh, ja en nee. Er ontstaat wel energie maar deze vedwijnt ook weer per direct!

[Gnoom]

Verwijderd schreef op 05 February 2003 @ 15:39:
[...]

ehh, ja en nee. Er ontstaat wel energie maar deze vedwijnt ook weer per direct!

Ja, dat dacht ik ook eerst, maar er is toch iets bij jouw verhaal wat behoorlijk raar is:

en er ontstaat een reëel fotondeeltje.

[Verwijderd]

Varienaja schreef op 05 February 2003 @ 11:03:
Leuk, zo'n theorie. Denk je dat je origineel bent? (iedere janlul die zojuist "de atoomkern" heeft gehad bij natuurkunde en 1x over het universum nadenkt komt namelijk hierop...)

Is het dan niet frappant dat er eindelijk eens dieper over nagedacht wordt?!

[Verwijderd]

reply op Gnoom: Deze info schut ik niet uit mijn mouw maar komt uit het boek "Het Heelal" van Stephen Hawking.

[Apollo_Futurae]

Verwijderd schreef op 05 February 2003 @ 15:39:
ehh, ja en nee. Er ontstaat wel energie maar deze vedwijnt ook weer per direct!

van een tweetal virtuele deeltjes, zoals die ontstaan door kwantumfluctuaties, heeft één van beide een positieve energie en het andere een negatieve energie, zodat de wet van behoud van energie niet wordt geschonden. in de meeste gevallen botsen de twee deeltjes vlak na hun vorming weer tegen elkaar, waarbij annihilatie plaatsvindt. voor zover ik weet ontstaat hierbij echter geen reëel deeltje. (er is wel een situatie waarin uit kwantumfluctuaties reële deeltjes voortkomen, namelijk dicht bij zwarte gaten. de sterke zwaartekracht kan er dan voor zorgen dat ook reële deeltjes een negatieve energie krijgen (vraag je maar niet af wat betekent ).)

[blobber]

Verwijderd schreef op 05 February 2003 @ 12:07:
Wat dat betreft vind ik overigens de theorie dat alle deeltjes slotjes zijn met gouden sleuteltjes die door de Grote Chagrijnige Boze Machtsgeile Mod naar believen en willekeurig op slot gedraaid worden, niet minder vergezocht dan bovengenoemde Mag ik daaruit de conclusie trekken dat het best wel eens zo zou kunnen zijn? In andere woorden, als je je vermoedens niet bewijst, heeft discussiëren niet veel zin.

Ja maar waar zijn die slotjes dan weer van gemaakt Captain Proton?Uit nog kleinere slotjes?Dit impliceert dan ook een hele orde modjes die in grootte aflopen

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 05 februari 2003 @ 15:39:
[...]

ehh, ja en nee. Er ontstaat wel energie maar deze vedwijnt ook weer per direct!

Energie ontstaat niet, het is er al alleen in een andere vorm.. bijvoorbeeld in de vorm van massa (E=mC2). Als je het heelal van buitenaf zou kunnen bekijken is het gewoon een bolletje met een constante energie, die niet veranderd(behoud).
Alle energie hierbinnen is op zoek naar een balans.

Hoe ik er over denk, is dat dit de reden is waarom massa niet sneller dan het licht kan. Er is dan teveel energie nodig op 1 bepaalde plaats. Dit is nooit mogelijk omdat het energie-niveau in "ons" heelal te veel uit balans raakt.

[Zakkenwasser]

JJJ schreef op 04 februari 2003 @ 21:50:
Grootte is relatief. Daarmee bedoel ik dat een gebouw voor ons in verhouding tot ons misschien groot is, maar dat er misschien iets bestaat wat vele malen groter is (> 10^50 om maar iets te noemen) maar dat kennen wij niet, wij hebben geen referentiemateriaal. Sorry dat ik dit zo krom uitleg, ik vind het moeilijk om dit onder woorden te brengen. In ieder geval: grootte is relatief.

Daarom lijkt het mij niet onmogelijk dat wij in een kern van een deeltje zitten. Wij kennen deeltjes als iets wat protonen en neutronen bevat en elektronen, en daarbinnenin misschien nog quarks. Meer weten wij niet, maar misschien zit er wel veel meer in. In principe kan in zo'n deeltje ook nog een universum zijn, waarin misschien ook iets zit wat net zo denkt als ik.

Heel vergezocht misschien, maar het leek mij niet geheel onmogelijk. Wat vinden jullie hiervan? Dan bedoel ik meer het idee op zich, want bewijzen dat het niet zo is lijkt me vrij lastig of er is kennis waar ik geen weet van heb

hier heb ik ook vaak aan zitten denken, en doe dat nog vaak welleens, alles is rond nml. bij een kern van een atoom, zweven erook electronen om de grote neutronen en protonen heen.
Net als dat de planeten om de Zon doen.
Ook bij een atoom, is er geen zuurstof aanwezig.

[Verwijderd]

DaNCe2k schreef op 08 February 2003 @ 20:17:
[...]


hier heb ik ook vaak aan zitten denken, en doe dat nog vaak welleens, alles is rond nml. bij een kern van een atoom, zweven erook electronen om de grote neutronen en protonen heen.
Net als dat de planeten om de Zon doen.
Ook bij een atoom, is er geen zuurstof aanwezig.

Klinkt leuk, maar je moet je atomen niet voorstellen als piepkleine bolletjes die om een ander klein bolletje cirkelen.
Electronen zijn alleen wiskundig te beschrijven, als een soort van uitgestrekt gebied van lading, een kansbeschrijving waar de lading voor kan komen

[ Voor 5% gewijzigd door Verwijderd op 09-02-2003 10:42 . Reden: zondagochtendkippigheid ]

[Thijsch]

JJJ schreef op 04 February 2003 @ 22:00:
[...]


De oerknal kan dan ook niet geweest zijn, uitgaande van mijn theorie, omdat deeltjes niet zomaar kunnen ontstaan.

Als ik het dus goed begrijp kan iets niet bestaan omdat JIJ het niet snapt? Wetenschappelijk gezien was de oerknal best aannemelijk dacht ik. Ik weet er ook niet het fijne van, maar van wat ik gehoord heb zie ik niet in waarom het niet zou kunnen.
Loopt je hele theorie hier niet vast? Je gaat ervan uit dat iets niet _KAN_ omdat je het niet snapt.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 07 februari 2003 @ 20:15:
[...]


Energie ontstaat niet, het is er al alleen in een andere vorm.. bijvoorbeeld in de vorm van massa (E=mC2). Als je het heelal van buitenaf zou kunnen bekijken is het gewoon een bolletje met een constante energie, die niet veranderd(behoud).
Alle energie hierbinnen is op zoek naar een balans.

Hoe ik er over denk, is dat dit de reden is waarom massa niet sneller dan het licht kan. Er is dan teveel energie nodig op 1 bepaalde plaats. Dit is nooit mogelijk omdat het energie-niveau in "ons" heelal te veel uit balans raakt.

voor een verdere uitleg grijp ik eventjes terug op de uitleg van Apollo_Futurae die het zo fijtjes beschreef...

Apollo_Futurae schreef op 06 February 2003 @ 20:13:
[...]

van een tweetal virtuele deeltjes, zoals die ontstaan door kwantumfluctuaties, heeft één van beide een positieve energie en het andere een negatieve energie, zodat de wet van behoud van energie niet wordt geschonden. in de meeste gevallen botsen de twee deeltjes vlak na hun vorming weer tegen elkaar, waarbij annihilatie plaatsvindt. voor zover ik weet ontstaat hierbij echter geen reëel deeltje. (er is wel een situatie waarin uit kwantumfluctuaties reële deeltjes voortkomen, namelijk dicht bij zwarte gaten. de sterke zwaartekracht kan er dan voor zorgen dat ook reële deeltjes een negatieve energie krijgen (vraag je maar niet af wat betekent ).)

gesnapt?

edit: Ik neem mijn stelling over het feit dat er reëele fotonen zouden ontstaan terug, deze ontstaan idd alleen maar in extreme omstandigheden.