Verwijderd schreef op 04 February 2003 @ 16:02:
Ik moet dus een eindwerk maken met als titel: "DAT, een alternatief voor de MD??"
Het zal dus een analyse worden op welke vlakken DAT beter is, op welke vlakken slechter. Maar het moet ook technisch aangepakt worden, bestaan er boeken ivm DAT en MiniDisc (het moet een wetenschappelijk gedocumenteerd werk worden)?
DAT is nooit als alternatief voor Minidisc bedoeld. Sterker, Minidisc was een alternatief voor DAT dat niet wilde aanslaan bij consumenten door de zeer hoge prijs en de (toenmalige) afwezigheid van compacte players. DAT zag het zonlicht in 1987 en was initieel zowel op de professionele recording markt gericht als op de consumentenmarkt. DAT bood verliesvrije (zonder compressie) digitale opslag op relatief goedkoop media. DAT sloeg vrijwel onmiddelijk aan in het professionele wereldje, maar op de consumentenmarkt werd het een flop. Waarschijnlijk ook door de zeer sterke opkomst van de compact disc.
In 1992 probeert Sony nogmaals met een nieuw digitaal opslagmedium dat herschrijfbaar is: Minidisc. Minidisc maakt gebruik van een optomagnetisch schijfje. Door de optische uitlezing vergelijkbaar met cd is de levensduur van een Minidisc-schijfje veel hoger dan de fragiele tape van een DAT. De keerzijde van de medaille is wel dat er met een geluidscompressie gewerkt wordt om toch nog een redelijke speelduur uit het schijfje te halen. De meningen over deze ATRAC-compressie lopen sterk uiteen. De eerste versies waren ronduit slecht te noemen. Minidisc sloeg dan ook moeilijk aan zodat een nieuwe flop voor Sony in zicht kwam. Aggressieve prijsverlagingen en een veranderende markt zorgden er echter voor dat tegen het einde van de jaren 90 een Minidisc in Japan en Europa een erg gewild toestel werd. In Amerika heeft het apparaat nooit echt vaste voet op de grond gekregen.
Vandaag de dag wordt Minidisc van de troon gestoten door MP3-spelers.