Voor zover ik me kan herinneren heb ik nog nooit een meer overtuigende verklaring voor de versnelling van de expansie van ruimte gelezen dan die van Einstein:
"empty space is curved rather than flat"
http://www.aip.de/People/...res/Lecture_26/sld018.htm
Ik heb begrepen dat gebleken is dat de ruimte steeds sneller uitdijt (of is dit al weer achterhaald?), en daarom zou ik in eerste instantie zeggen dat de ruimte oneindig uit zal dijen en zal uitdoven, maar...
Ik heb wel nog een (vage) beschrijving van hoe de ruimte alsnog een eindkrak zou kunnen bereiken:
Als de lege ruimte gekromd is, vond de oerknal dus plaats op een soort "lokaal maximum". Maar als de lege ruimte nou zo gekromd is dat de toestand over een evenwichtspunt heen schiet, en de kosmische "constante" door een nulpunt heen gaat en het heelal samen laat trekken? (Of maak ik een fout en moet de ruimte daarvoor eindig zijn? mijn 4D-inzicht schiet hier tekort)
Dan zou een eindkrak *moeten* plaatsvinden... alle ruimte kromt ineen tot een singulariteit... schiet over het maximum heen = oerknal? maar dan? "onze" oerknal, zodat een cyclus volledig is? Een nieuwe oerknal?
Maar dan komen we terecht bij het topic waar blobber ons op wijst: perodieke dimensies