Ik heb op het internet wat nadere informatie gezocht over het waterprobleem. De sites die gaan over het gebrek aan drinkwater in ontwikkelingsgebieden geven allen aan dat het een probleem is dat met beleid te maken heeft. De sites dragen diverse beleidsmaatregelen aan om iets aan het gebrek aan drinkwater te doen. Hier enkele aanhalingen:
Waterdeskundige Ramón Llamas (voorzitter Unesco werkgroep wetenschaps- en technologie-ethiek) op de site van Wereldwijd Magazine (
http://www.wereldwijd.be/start.htm) :
'Het cruciale probleem met het drinkwater is niet de absolute schaarste, tenzij in enkele zeer concrete gebieden. Het probleem op wereldvlak is de slechte verdeling, een slecht beheer én de degradatie van de kwaliteit. In arme landen is het probleem het meest nijpend, omdat mensen het water niet goed beheren omdat ze arm zijn, terwijl ze vaak arm zijn omdat ze geen of vervuild water hebben. Zo worden dan weer ziekten verwekt waardoor armoede en sterfte toenemen.'
het gaat welgeteld om één miljard mensen die geen drinkwater hebben en bijna drie miljard die leven zonder gepast sanitair…. Volgens de VN is er niet meer geld nodig om de zorgen van die mensen uit de wereld te helpen dan het bedrag dat in de VS en Europa over pakweg tien jaar wordt uitgegeven aan honden- en kattenvoer…. Het cijfer geeft alleen aan dat het om een zeer haalbaar bedrag gaat. Deze uitgaven niét doen en dus het probleem niet oplossen, is niet alleen onethisch maar ook oneconomisch. … Negentig procent van de ziekten in de ontwikkelingslanden zijn terug te voeren op een waterprobleem en kunnen vermeden worden. Maar vaak ontbreekt het bewustzijn en de politieke wil om prioriteit te geven aan een eenvoudig iets zoals water.
'Door het probleem te focussen op waterschaarste, wat het basisdocument van de Wereld Water Conferentie in Den Haag deed, denken we dat de oplossing ligt in sparen en hergebruiken. Hoe belangrijk die maatregelen ook zijn, ze raken niet aan de grond van het probleem, namelijk de slechte verdeling die zorgt voor armoede, sociale onrust en conflicten. De visie van absolute schaarste staat een fundamentele oplossing om iedereen van water te voorzien in de weg.'
'Natuurlijk heeft water een prijs. Daarom kom je nog niet meteen terecht in het spel van de vrije markt. Niet de grondstof, maar de dienstverlening om het water bij u thuis zuiver uit de kraan te laten lopen, heeft zijn prijs. Voor die kosten hoort de verbruiker in te staan en niet de staat. Dit werkt een rationeler gebruik in de hand. Bovendien voorkomt het conflicten tussen budgetten voor waterbeheer en onderwijs- of gezondheidsbudgetten. Investeringen voor waterinstallaties moeten op een termijn van tien, vijftien jaar worden bekeken, terwijl politici slechts op korte termijn denken, zodat het systeem degradeert. Het waterprobleem is vaak een probleem van sociale bewustwording en van politieke wil, veeleer dan van geld.
'Die één miljard mensen moeten op onze solidariteit kunnen rekenen om de negatieve spiraal te doorbreken en over de armoededrempel heen te geraken. Wij kunnen hen ondersteunen in gemeenschapsopbouw. De sociale omkadering en inspraak zijn essentieel op het vlak van waterzekerheid. De overheidsinstellingen die voor de watervoorziening instaan, moeten mensen deelgenoot maken in de aanpak van hun eigen problemen.
Matthias Lievens op de site van de Socialistische Jonge Wacht, waar het gaat over het manifest "Water als bron van macht" van Petrella (
http://sjw.studentenweb.org/waterrevolutie.htm):De periode van oliecrissen is voorbij, de volgende schokken zullen te maken hebben met water. De enorme stijging van het waterverbruik, -vervuiling en -verspilling, de ‘verwoestijning’ en de uitputting van de voorraden maken de toestand bijzonder precair. … ondanks haar recycleerbaarheid is water een eindige bron. Studies voorspellen de uitputting van het oppervlaktewater tegen het jaar 2100 en van alle beschikbare (bruikbare) water op aarde tegen 2230. Terwijl het bevolkingsaantal de voorbije eeuw verdubbelde, verzevenvoudigde de waterconsumptie en verzesvoudigde de geïrrigeerde oppervlakte. Wereldwijd ontberen 1,4 miljard mensen drinkbaar water.
… neemt de sociale strijd van de basis een centrale plaats in in het politieke denken van Petrella. Die strijd zal zich in de nabije toekomst noodgedwongen moeten richten op de problematiek van het water. De hedendaagse rivaliteit om deze onontbeerlijke natuurlijke rijkdom (nota bene, het Latijnse woord ‘riva’ betekent oever, de rivaal is dus diegene aan de andere kant van het water), zal uitmonden in een ‘revolutie van het water’.
Drie fundamentele zaken moeten veranderen volgens Petrella. Water moet opnieuw een ‘res publica’ worden, geen economisch goed, zoals het technisch-economisch dictaat het stelt. De niet-solidaire en niet-duurzame logica moeten dringend veranderen. En ten slotte lanceert Petrella een interessant idee : water moet gedenationaliseerd worden. Het zijn de basisgemeenschappen en de steden die het best in staat zijn om, als alternatief voor elke bureaucratiseringstendens, via rechtstreekse democratie het water te beheren. Niet langer de fabriek, maar de stad is immers de plaats waar de tegenstellingen botsen.
Op de site van de Europese Unie (
http://europa.eu.int/scadplus/leg/nl/lvb/r12514.htm):Vaststelling van de richtsnoeren voor het beleid en de prioriteiten van de Europese Gemeenschap inzake waterbeheer in de ontwikkelingslanden. Hoofddoel is het voorzien in duurzame en rechtvaardige toegang tot schoon water dat voor alle doeleinden bruikbaar is en vooral beantwoordt aan de basisbehoeften van de meest achtergebleven bevolkingsgroepen.
Bevolkingsgroei, veranderingen in levensstijl en economische ontwikkeling staan aan de basis van de toenemende druk op de watervoorraden, die reeds beperkt zijn. Milieuproblemen en met name klimaatverandering zijn oorzaken van extra schaarste. Aangezien het om een levensnoodzakelijke hulpbron gaat, vormen de aanwezigheid, de zuivering en het goede beheer van water belangrijke elementen in de verwezenlijking van de belangrijkste doelstelling van de Europese Unie inzake ontwikkelingsbeleid, te weten de armoedebestrijding. Bovendien kan een slecht beheer van water een oorzaak van conflicten zijn.
Het waterbeheer wordt beschouwd als een intersectorale aangelegenheid, omdat het belangrijk is op alle gebieden van de ontwikkeling: gezondheid , voedselzekerheid vervoer , handel , enz. Regionale samenwerking is van bijzonder groot belang omdat de waterreserves dikwijls ook een grensoverschrijdend karakter dragen.
Op de site van Milieudefensie (
http://www.milieudefensie.nl/wto/johannesburgnieuws.htm):Het rapport bekritiseert de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds omdat zij privatisering van de watervoorziening als voorwaarde hebben gesteld voor leningen. Daardoor zijn opties waarbij de watervoorziening in overheidshanden blijft, buiten beeld gebleven. Ook het besluitvormingsproces wordt bekritiseerd, omdat belanghebbende maatschappelijke groepen hierbuiten zijn gehouden.