Als je WAV bestanden krijgt terwijl je voor MP3 hebt gekozen, dan heb je waarschijnlijk gewoon een foutieve command-line opgegeven. Voor 256 kbit/s CBR is momenteel "--alt-preset cbr 256" kwalitatief de beste instelling. Ga naar de "Compression Options" en zorg ervoor dat je de "User Defined Encoder" instelt als volgt:
Waarbij het path naar LAME natuurlijk anders kan zijn. Bij "Additional command line options" vul je in "
--alt-preset cbr 256 %s %d" (zonder de "). De %s en %d zijn van belang. Deze duiden het bron- en doelbestand aan voor LAME. Je mag het "Bitrate" dropdown menu ook instellen op "256 kbit/s", maar dat heeft normaal gezien geen effect (maar zorgt er wel voor dat EAC een betere schatting van de bestandsgrootte van de MP3s kan maken).
Lukt het rippen naar MP3 dan nog niet, plaats hier dan eventjes de inhoud van een EAC log-file. Daaruit kun je meestal ook wel afleiden wat er precies misloopt.
Het beepje... Hoor je dat ook tijdens het rippen, of enkel als ie klaar is? Normaal geeft EAC een beep als ie klaar is met inlezen. Dat kun je uitschakelen in de opties ("General" tabblad).
En ja, die EAC-handleidingen heb ik geschreven. Het probleem is dat de documentatie bij EAC erg summier is. Vroegere versies hadden geen installatiewizard, geen tooltips,... EAC installeren stond gelijk met dagenlang knoeien en experimenteren. Ik ben daar om begonnen aan het schrijven van de Engelstalige
EAC Tutorials. Toen ik er aan begon was de enige documentatie die voor EAC beschikbaar was een twintigtal regels lang textbestand. Na vele maanden is m'n handleiding uitgegroeid tot de uitgebreidste documentatie die er over EAC beschikbaar is. Helaas wegens tijdsgebrek ondertussen wat outdated. Daarom heb ik een tijd geleden snel die Nederlandstalige
Snelstarthandleiding voor EAC geschreven. Deze bespreekt enkel de basis, maar is desalnietemin uitermate geschikt om EAC correct te installeren en gebruiken.
Overigens zie ik dat je Xing AudioCatalyst hebt gebruikt. Sta me toe eventjes toe te lichten waarom EAC en LAME de te verkiezen methode is.
Waarom de LAME encoder en niet bijvoorbeeld Xing?
De Xing encoder die in Xing AudioCatalyst zit is bij de slechtste encoders beschikbaar. Zelfs op de hoogste bitrates slaagt Xing erin om hoorbare artifacten te produceren in het geluid. De oude Xing versies hadden bovendien een zwaar probleem met geluid dat boven de 16 kHz volledig werd afgekapt. Iets wat de audiokwaliteit natuurlijk niet ten goede komt. De nieuwere versies zouden volgens Xing dit probleem verhelpen, maar luister- en meettesten tonen duidelijk aan dat de 16 kHz cut-off er nog steeds is, weliswaar in mindere mate, maar nog steeds genoeg om de encoder als onbruikbaar voor audio-archivering te bestempelen.
Variable Bitrate is bij Xing ook al een ramp. Het mechanisme dat de bitrates reserveert naar gelang de complexiteit van de muziek kan in de verste verten niet tippen aan dat van LAME. VBR met Xing is dan ook taboe.
De Joint Stereo mode die vooral bij lagere bitrates (en VBR) wordt gebruikt heeft dankzij Xing ook een slechte naam gekregen. Vaak hoor je zeggen dat Joint Stereo slecht is terwijl dit helemaal niet zo is. Joint Stereo is een geweldig mechanisme om te switchen tussen Mid/Side Stereo (in de stijl van FM) en normale Stereo mode. Het nadeel aan Joint Stereo is dat veelvoudig switchen tussen beide modes artifacten kan opleveren in het geluid. LAME bijvoorbeeld heeft een vrijwel perfecte Joint Stereo implementatie. Xing aan de andere kant, heeft een rampzalige implementatie... Wil je meer weten over MP3 kwaliteit, bezoek dan zeker
R3mix of
Hydrogen Audio - de stopplaats voor informatie over MP3 kwaliteit!
Kortom, Xing is niet bruikbaar voor hoge kwaliteits audiorips - en kwaliteit is net wat wij hier willen. Natuurlijk, als je luistert op een luidsprekersetje van de Aldi dan hoef je niet te verwachten dat je het verschil tussen LAME en Xing gaat horen. Maar er zijn voldoende mensen met een audio installatie die véél meer kost dan menigeen's PC.
En niet alleen de encoder is bagger aan AudioCatalyst (ja, ga er ondertussen maar eventjes gemakkelijk bij zitten - m'n uitleg duurt nog wel eventjes
De extractie-engine, het stuk software dat de CD-ROM aanstuurt om de digitale audiodata te lezen is ook niet veel soeps.
Waarom Exact Audio Copy en niet bijvoorbeeld AudioCatalyst of AudioGrabber?
Audiodata staat op een (audio) CD opgeslagen met minimale foutcorrectie-informatie. Het is dus van belang om een CD-ROM speler te hebben die deze informatie correct inleest en interpreteert. Hoe beter de optische eigenschappen van de CD-ROM, hoe minder kans op fouten. Helaas kan je er niet zomaar van uit gaan de je CD-ROM een goede lezer is.
Een vingerafdruk, een krasje, een foutje bij het persen, luchtbelletje,... ze hebben allen 1 ding gemeen: Ze kunnen ervoor zorgen dat de CD-ROM een fout leest. Hoe groter het obstakel dat de laser tegenkomt op z'n weg om de data van de CD te halen, hoe groter de kans op een fout.
Normaal gezien is een CD-ROM een vrij dom ding. Hij leest de data op de plaats die de software hem opdraagt. De gelezen data gaat dan door de CD-ROM's interne CIRC-decoder. Dit is een twee-stage decoder die een vrij beperkte foutendetectie en correctie toepast. De kwaliteit van deze decoder verschilt jammer genoeg van CD-ROM tot CD-ROM en durft wel eens bedroevend te zijn. Maar zelfs een zeer goede decoder kan slechts tot op een bepaald niveau fouten herstellen. En dat niveau is heel snel bereikt. Zelfs een gloednieuwe geperste CD, net uit de winkel kan reeds fouten bevatten door mispersing die voldoende groot zijn om een of meerdere leesfouten te geven die niet gecorrigeerd kunnen worden door de CD-ROM. Het is dus aan de software om die fouten te herkennen...
De meest voorkomende audio-extractiesoftware gebruikt de zogenaamde Burst Copy Mode. Dat wil zeggen dat de audio data op een CD in een ruk sequentieel wordt ingelezen - meestal tegen de hoogste snelheid. Dit voorkomt synchronisatieproblemen.
Wanneer zulke software nu een foute sector ontvangt van de CD-ROM (door een leesfout) is er geen manier waarop de software kan weten dat de sector fout ingelezen is. De CD-ROM laat dit de software op geen enkele wijze weten, en de software vraagt er ook niet om. Er is nu dus mogelijk foute informatie gelezen zonder dat jij het weet. Afhankelijk van de grootte van de fout(en) varieert het effect ervan van een onhoorbare fout tot luid geklik en tikken in de muziek.
Een stand-alone audio CD speler gebruikt interpolatie en filters om zulke spikes op te vangen. Bij digitaal uitlezen is dat echter onmogelijk. Leesfouten zijn dan ook meestal vrijwel meteen hoorbaar bij digitale audio extractie, terwijl de CD vaak schijnbaar nog foutloos afspeelt in een audio CD-speler.
Sommige CD-ROMs kunnen extra informatie geven naast de audio data. Het zogenaamde E32-signaal (of soms E42) van de tweede-stage van de CIRC-decoder - beter bekend onder de naam C2. Dit vlagsignaal zegt enkel wanneer de CD-ROM een fout ingelezen sector niet meer kon corrigeren. Het is niet moeilijk het voordeel hiervan in te zien. Nu kan de CD-ROM de software laten weten wanneer er een fout is opgetreden zodat de software acties kan ondernemen.
Maar... zoals eerder gezien is de implementatie van de CIRC-decoder vaak nogal bedroevend. Je kan dus niet blindelings vertrouwen op de C2-gegevens tenzij je zeker bent dat je CD-ROM betrouwbaar C2-gegevens kan afleveren. AOpen CD-ROMs bijvoorbeeld staan bekend voor hun enorm onnauwkeurige C2-informatie.
Zo, nu denk je dat het verhaal af is... Als je een CD-ROM hebt die C2-foutinformatie ondersteunt dan kan je foutloos extracten. Echter... De Burst Copy Mode tools (AudioGrabber, AudioCatalyst, WinDAC, Nero, CDRWin, MusicMatch, WMP,... en vrijwel *alle* andere extractie software) doen niets met de C2-informatie!
Burst Copy Mode programma's passen dus niets foutdetectie en -correctie toe! Iedere fout die niet door de primitieve CIRC-decoder van de CD-ROM gecorrigeerd kan worden zal leiden tot een fout in het geëxtracte bestand!
Het maakt dus niet uit wat voor CD-ROM je gebruikt. Als er een deftige fout is dan zal ze waarschijnlijk wel hoorbaar zijn na extractie met Burst Copy Mode programma's. Het erge is dat de software nergens aanduidt dat er fouten optraden. Je denkt dus dat de kopie foutloos was, maar er zitten toch tikken in. Vaak hoor je de tikken pas veel later, bij geleend werk meestal als je de CD al niet meer in je bezit hebt
Enkele zeldzame Burst Copy Mode programma's gebruiken de C2-foutinformatie wel. PlexTools bijvoorbeeld. Wanneer een C2-vlag wordt ontvangen weet de software dat de sector fout is. PlexTools verlaagt dan de extractiesnelheid en probeert de sector opnieuw in te lezen. Als de laagste snelheid is bereikt en de sector wordt nog steeds fout ingelezen dan gaat PlexTools verder met de volgende sector maar duidt wel aan dat er een leesfout is opgetreden. Je weet nu dus tenminste of een track foutloos was of niet. Als er geen fouten worden aangeduid, dan waren er ook geen.
Maar dit werkt natuurlijk enkel betrouwbaar als de C2-informatie correct is... En het mag wel duidelijk zijn dat een CD-ROM die geen C2-informatie geeft totaal waardeloos is bij zulke software omdat er totaal geen fouten gedetecteerd kunnen worden. Geen van de voorgestelde programma's tot nu toe kan een foutloze rip garanderen, op PlexTools na wanneer de C2-informatie betrouwbaar is...
Exact Audio Copy en de wereld van Secure Mode
Andre Wiethof, schrijver van Exact Audio Copy was de extractieprogramma's en hun belabberde kwaliteit ook danig beu en schreef z'n eigen extractie programma. Na jaren ontwikkeling is EAC uitgegroeid tot de referentie extractiesoftware. Geen enkel ander programma kan de kwaliteit van de ingelezen audio zo goed garanderen als EAC.
EAC gebruikt geavanceerde leesroutines voor het inlezen van audio data die de kwaliteit van de audio garanderen. In tegenstelling tot alle andere software leest EAC elke audio sector 2x in. Is er een verschil tussen beide leespogingen dan weet EAC dat er een leesfout is opgetreden. Die sector zal dan indien nodig tot 82 maal toe worden ingelezen tot een bevredigend resultaat wordt bekomen. Kan zelfs EAC de data niet meer redden dan wordt de exacte positie van de leesfout in de log weergegeven zodat je na het extractie proces snel eventjes kan luisteren of er werkelijk een hoorbaar artifact is.
Het tweemaal inlezen van de audio data is meteen ook EAC's zwakke punt. Het extractieproces gaat de helft trager dan bij Burst Copy Mode tools, en vaak zelfs nog trager door de traagheid van de CD-ROM's laser pickup. Verder kan het herlezen van sectoren (en dus onderbreken van de burst) leiden tot synchronisatiefouten wat het proces nog meer vertraagt. Echter synchronisatie is bij vrijwel alle moderne CD-ROMs geen probleem meer.
Als je zeker bent van betrouwbaarheid van de C2-informatie die je CD-ROM geeft dan kan je EAC daar gebruik van laten maken. EAC hoeft dan niet meer elke sector tweemaal te lezen omdat de CD-ROM reeds vertelt welke sectoren fout zijn. Enkel de foutieve sectoren dienen dan herlezen te worden.
EAC is de enige software voor zover ik weet die de audio data zo accuraat kan inlezen. Gezien EAC nog zo goed als freeware is (EAC = cardware: als je het goed vindt vraagt de auteur om een postkaartje testuren), lijkt het me dan ook gewoonweg idioot om EAC niet te gebruiken bij het inlezen van audio CDs.
Het punt is dat je CDs ook gegarandeerd foutloos kan uitlezen met gratis software en dat sommige mensen toch hardnekkig blijven vasthouden aan tools zoals AudioGrabber die niets kunnen garanderen...
Stel, je hebt een CD met enkele zwaar beschadigde sectors. Zo zwaar beschadigd dat ook EAC ze niet meer kan lezen. Als je die CD inleest met AudioGrabber is er zeer veel kans dat het programma niet eens een fout aanduidt. En mocht het al zien dat er een synchronisatiefout is opgetreden (omdat de leesfout zo groot is dat de CD-ROM het spoor bijster raakt) dan weet je nog steeds niet waar.
EAC daarentegen zal tot op de seconde juist, de exacte positie van de leesfout aanduiden zodat je na het extractie proces maar eventjes naar een paar seconden hoeft te luisteren om te beoordelen of je de leesfout hoort of niet. Op alle andere plaatsen garandeert EAC dat de data 100% correct is...
Bij vrijwel alle Burst Copy Mode tools zul je de volledige CD moeten beluisteren om de fout terug te vinden. En wie kan er nu 74 minuten onafgebroken z'n aandacht houden bij het beluisteren van een CD met enkele foute sectors?
Vrijwel zeker dat je dan de foute sectors niet hoort, terwijl als je (zoals met EAC) alleen het foute gebied beluistert er veel meer kans is dat je een mogelijk hoorbaar artifact wel opmerkt.
Als EAC geen fouten aanduidt in de log dan weet je dat de rip 100% perfect is. Bij andere software kan je het alleen maar hopen...