In eerste instantie zul je zeggen, natuurlijk blijft een geostationaire satelliet in zijn baan, als hij maar op de goede afstand van de aarde afstaat (4000 km ofzo, verder niet relevant).
Je kunt dit berekenen door middel van de middelpuntszoekende kracht. Die moet geleverd worden door de aantrekkingskracht van de aarde.
Dus:
Fmpz = Fg
(mv²)/r = (GmM)/r²
v² = GM / r
G is de zwaartekrachtsconstante
M de massa van de aarde
r de hoogte van de satelliet gerekend vanuit de kern van de aarde
maar dan komt het probleem:
v leiden we af van de omloopstijd van de aarde. Waarom? Als je een ruimte zou voorstellen met alleen een aarde en een satelliet, heb je helemaal geen referentiepunt. Je zou kunnen zeggen v=0, of v=oneindig, alles zou geldig zijn. De snelheid is zo relatief als wat.
Uit het feit dat we waarnemen dat deze satteliet in zijn baan blijft, kunnen we afleiden dat hij inderdaad deze snelheid heeft. Maar we (ik
) kunnen niet verklaren waarom...
Je kunt dit berekenen door middel van de middelpuntszoekende kracht. Die moet geleverd worden door de aantrekkingskracht van de aarde.
Dus:
Fmpz = Fg
(mv²)/r = (GmM)/r²
v² = GM / r
G is de zwaartekrachtsconstante
M de massa van de aarde
r de hoogte van de satelliet gerekend vanuit de kern van de aarde
maar dan komt het probleem:
v leiden we af van de omloopstijd van de aarde. Waarom? Als je een ruimte zou voorstellen met alleen een aarde en een satelliet, heb je helemaal geen referentiepunt. Je zou kunnen zeggen v=0, of v=oneindig, alles zou geldig zijn. De snelheid is zo relatief als wat.
Uit het feit dat we waarnemen dat deze satteliet in zijn baan blijft, kunnen we afleiden dat hij inderdaad deze snelheid heeft. Maar we (ik