Verwijderd schreef op 12 January 2003 @ 13:36:
[...]
Volgens mij is het zo dat een signaal van de clock alleen zorgt voor het BEGIN van het uitvoeren van de volgende opdracht, waarna alles een kwestie van de wetten uit de natuurkundeboekjes is voordat de opdracht klaar is, net zoals je bij domino de eerste steen omgooit en de zwaartekracht verder de rest doet. Als de cycles elkaar sneller opvolgen zullen de poorten in de processor echt niet sneller gaan klepperen.
Ik wil niet de wijsneus uithangen en bewijzen dat overclocken gelul is ofzo, ik ben ervan overtuigd dat het WEL werk, maar ik kan me gewoon niet voorstellen dat het echt zo simpel werkt.
Dan zou een P4 3GHz dus bijna niks sneller zijn dan een P4 1.6GHz als alleen de eerste kloktik van belang is. Gelukkig is dat niet zo
Zal proberen een duidelijk verhaaltje er van te maken. Weet dat ik geen cpu expert ben though

maar dat weerhoudt me er niet van.
Je moet eerst van het idee afstappen dat elektronen zich sneller verplaatsen naar gelang de kloksnelheid toeneemt; het medium waar deze elektronen doorheen jagen is medebepalend voor de maximum snelheid (ca. de helft v.d. lichtsnelheid meen ik) van deze razende deeltjes. Wat er gebeurt is dat er méér elektronen worden verstuurd, dit omdat er meer kloktikken zijn (en per kloktik geldt nog steeds de door de natuur bepaalde grens). Zie het als een buslijndienst: tussen A en B rijden met maximale snelheid (80km/h, de wettelijke grens) of één bus per uur of vier bussen per uur. De stoplichten onderweg hoeven nu alleen vaker per uur op groen te springen net zoals diverse poorten in de cpu nu per seconde ook vaker open en dicht gaan. Ofwel, álles gaat een tandje sneller
De eerste grens waar je tegenaan loopt zijn deze opengaande en sluitende poortjes; dit is namelijk niets meer dan het verschil in spanning en als het spanningssignaal onduidelijk wordt, wordt ook onduidelijk of het poortje nu open of dicht is (en dat is fout). De spanning van een moderne cpu is zo'n 1.5V, waarbij de 1.5V voor een open deur staat en 0V voor een gesloten deur (kan ook omgekeerd zijn maar dat is nu niet relevant). Echter, het signaal verandert niet zomaar van 0 in 1.5V, het legt ook het spanningsverschil er tussen af zodat het een spanning iets boven 0V ook wordt gezien als gesloten deur (b.v. 0,2V) en een spanning van 1.3V ook wordt gezien als een open deur. De frequentie van deze spanningswisselingen wordt evenredig opgevoerd met de kloksnelheid (want het is hetzelfde), met 1000MHz zal er per seconde twee miljard maal van spanning worden gewisseld (van 0V naar 1.5V en van 1.5V naar 0V), hoe vaker er van spanning zal worden gewisseld (dus hoe hoger de kloksnelheid) hoe moeilijker het wordt een signaal mooi van 0 naar 1.5V te laten verlopen en waardoor het moeilijker wordt het verschil tussen open en dicht te zien (het gros v.h. signaal bevindt zich dan namelijk om en rond het vage gebied tussen wel of niet open/dicht). Een veelgebruikte truc is het opvoeren v.d. spanning, hierdoor wordt het verschil tussen open en dicht groter (namelijk het verschil tussen 0V en b.v. 1.9V) waardoor de poortjes weer zonder twijfel of open of dicht zijn. Nu ben je onderhand tegen een andere grens opgebotsts; door de hogere spanning zal de cpu warmer worden (want je propt er meer energie in) waardoor bepaalde fysieke eigenschappen veranderen en je om je koeling moet denken maar da's een ander verhaal.
Iig is het niet zo dat de kloksnelheid leuk is voor een snelle 'eerste' stap en dat de rest v.d. cpu zich hier verder niks van aantrekt en alles op een ander tempo uitvoert. Het wachten op data vanbuiten de cpu daargelaten zal bij elke cpu snelheid alles evenredig snel verlopen.
Just pick a dead end and chill out 'till you die.