Trots

[Opi]

Van tijd tot tijd hoor je dat mensen trots zijn of zouden moeten zijn op iets dat ze doen (of zijn), maar ik vind het altijd redelijk hypocriet overkomen. Ben ik opeens superieur omdat ik Nederlander ben of student? Mag ik meer doen omdat ik toevallig iets doe wat anderen moeilijk vinden of zelfs onmogelijk achten? Een bepaalde studie of het leveren van een bepaald bewijs van een wiskundige stelling. Of mag ik trots op mezelf zijn dat voor mij moeilijk is, terwijl het eigenlijk de normaalste zaak van de wereld is?

Zoals eerder gezegd vind ik het nogal hypocriet. Je weet dat je niet beter bent, maar praat het je zelf gewoon aan en gaat zo in je eigen illusies geloven. Het lijkt me allemaal een beetje double think.

Overigens begrijp ik wel dat het goed kan zijn voor je zelfrespect, maar dat kan als je het zo interpreteerd discriminatie ook. En het zal mijns inziens ook een redelijke terugslag geven op het moment dat je er achter komt dat je helemaal niet zo goed bent.

[Lord Daemon]

Stel jij dat de emotie 'trots' een slechte emotie is? Het lijkt mij juist een hele belangrijke emotie, die er voor zorgt dat je streeft naar goede dingen en dat ook blijft doen wanneer je goede dingen bereikt. Trots, zolang het geen ziekelijke hoogte bereikt, lijkt me een grote stimulans voor de creativiteit en het doorzettingsvermogen - als zodanig lijkt het me alleen maar aan te moedigen.

Ook kan ik je verzekeren dat het heel goed is voor je geluk om af en toe een beetje trots te zijn op dingen die je bereikt hebt.

Overigens - "je weet dat je niet beter bent". Waarom zou je dat weten? Je bent toch juist trots op die dingen waarin je wel beter bent dan anderen?

[Opi]

Lord Daemon schreef op 10 January 2003 @ 10:37:
Stel jij dat de emotie 'trots' een slechte emotie is? Het lijkt mij juist een hele belangrijke emotie, die er voor zorgt dat je streeft naar goede dingen en dat ook blijft doen wanneer je goede dingen bereikt. Trots, zolang het geen ziekelijke hoogte bereikt, lijkt me een grote stimulans voor de creativiteit en het doorzettingsvermogen - als zodanig lijkt het me alleen maar aan te moedigen.

Maar blijf je de creativiteit en het doorzettingsvermogen niet houden doordat je zelfrespect hebt?

Lord Daemon schreef op 10 January 2003 @ 10:37:
Ook kan ik je verzekeren dat het heel goed is voor je geluk om af en toe een beetje trots te zijn op dingen die je bereikt hebt.

Het argument dat je aanvoert klopt wel denk ik, maar er is volgens mij sprake van een indirect oorzaak-gevolg relatie ipv een directe. Volgens mij draagt het idd bij tot je geluk, maar is het eigenlijk het gevolg van het feit dat je zelfrespect een boost krijgt door je trots en dat het zelfrespect weer een positieve bijdrage levert aan je geluk.

Lord Daemon schreef op 10 January 2003 @ 10:37:
Overigens - "je weet dat je niet beter bent". Waarom zou je dat weten? Je bent toch juist trots op die dingen waarin je <i>wel</i> beter bent dan anderen?

Laat me een paar voorbeelden geven:
1. Ben jij als je bijvoorbeeld een (afstudeer)verslag inlevert trots op jezelf en het feit dat je dat toch maar in je eentje hebt geklaard? Waarschijnlijk heeft een ander er gewoon nog geen tijd voor gehad, acht hij andere dingen gewoon belangrijker en probeer je jezelf gewoon wijs te maken dat dat wat jij doet heel erg belangrijk is.
2. Stel je wilt bijvoorbeeld heel erg graag naar een bepaalde belangrijke gebeurtenis waarvoor de kans dat je er irl bij kan erg klein is en je weet het dan toch maar voor elkaar te krijgen, ben je dan trots op jezelf? Als je precies weet wanneer je waar of bij wie moet zijn om een kaartje te bemachtigen (gewoon een beetje weten waar je moet zoeken) is het bijna geen moeite meer om een kaartje te bemachtigen.

[Q]

Trots: gevoel van eigenwaarde, van
eer. voldaanheid over het bereikte. Hoogmoed.

Trots heeft meerdere betekenissen.

Het begip eer komt naar mijn gevoel uit een tijd dat het 'eervol was om voor het vaderland te sterven'. Eer zegt mij niets.

Jij wordt eerste in een wedstrijd, je hebt het hoogste cijfer van de klas. Je hebt iets bereikt je hebt iets gepreseerd. Dat je daar voldaan over bent is niets mis mee. Dat kun je trots noemen.

Trots wordt ook geassocieerd met hoogmoed. Te grote eigendunk. Dat is natuurlijk iets verkeerd, maar ik probeer aan te geven dat trots meerdere betekenissen heeft. Negatieve en positieve.

Trots zijn op zaken die niet jouw eigen verdienste zijn, zoals Nederlanderschap, Blanke te zijn, zijn naar mijn idee echt grote onzin.

[Dido]

Er lijkt me niets mis mee om gepaste trots te voelen als je zelf iets voor eelkaar hebt gekregen. Dat kan iets zijn dat voor iedereen makkelijk is, maar voor jou moeilijk; maar ook iets dat voor jou makkelijk is (geworden) dor studie, contacten leggen, etc.

Iets anders is het met dingen waar je niets voor gedaan hebt, zoals Nederlander zijn, of blank, of man.
Zelfde geldt voor mensen die trots zijn op Nederland. Van een aantal staatslieden die zich een levenlang voor het land hebben ingezet kan ik dat wel hebben, maar een 18-jarige die dat roept heeft dara toch weinig reden toe lijkt me.

[RobertJ]

Wat is er mis met trots? Als mensen zich niet zo voelden dat ze zich kunnen onderscheiden van anderen zou er nooit iets gebeuren in deze wereld.. Dan leefden we nog in het jaar 1500.

En wat betreft het beter voelen dan andere mensen, dat is natuurlijk onzin. Mensen voelen zich niet altijd beter dan een ander en als dat wel zo is kun je dat best positief beschouwen, er ontstaat dan een soort streberigheid. Zo ontstaat competitie en dus vooruitgang.. En wat hier nou precies hypocriet aan is?? ik snap het niet helemaal iig

[Freee!!]

Er is op zich niks mis met gepaste trots, maar het wordt niet voor niets genoemd als één van de zeven hoofdzonden.

[RobertJ]

Er is op zich niks mis met gepaste trots, maar het wordt niet voor niets genoemd als één van de zeven hoofdzonden.

Er is niets mis mee, zonder trots was de wereld nergens.

[edit]ah nee hè, bespaar ons dit soort flames voortaan

[ Voor 25% gewijzigd door Verwijderd op 10-01-2003 18:54 ]

[Verwijderd]

Mr. Liu schreef op 10 January 2003 @ 12:05:
Er is op zich niks mis met gepaste trots, maar het wordt niet voor niets genoemd als één van de zeven hoofdzonden.

Trots heeft meerdere betekenissen. In de definitie van de bijbel betekent het meer richting "Het hoofd niet willen buigen (voor God)" en niet nederig willen zijn. Eigenlijk het tegenovergestelde van nederigheid.

Vanuit de bijbel zie ik het zelf meer als: Je mag best ergens trots op zijn, maar bedenk wel wíe jouw die mogelijkheid/gave heeft gegeven.

[Q]

Trots betekend in mijn ogen toch met name: tevreden zijn met wat je hebt bereikt. Niet de betekenis van Hoogmoed: teveel eigendunk.

Die eerste betekenis lijkt mij niet zo erg.

[Dido]

RobertJ schreef op 10 January 2003 @ 12:03:
Wat is er mis met trots? Als mensen zich niet zo voelden dat ze zich kunnen onderscheiden van anderen zou er nooit iets gebeuren in deze wereld.. Dan leefden we nog in het jaar 1500.

Je onderscheiden van anderen? Dus voor jou is zelfbewustzijn gelijk aan trots?

Dat is toch een lichtelijk andere definitie dan de meeste mensen hanteren:
1) je goed voelen om een prestatie die je geleverd hebt.
2) je goed voelen om iets dat je in de schoot geworpen hebt gekregen.

Zoals ik net al opmerkte heb ik bezwaar tegen de tweede vorm, aangezien het feit dat je als blanke man in Nederland geboren bent imho geen enkele reden is om je op wat voor manier dan ook beter te voelen dan een zwarte vrouw die in Zimbabwe geboren is.

En wat betreft het beter voelen dan andere mensen, dat is natuurlijk onzin. Mensen voelen zich niet altijd beter dan een ander en als dat wel zo is kun je dat best positief beschouwen, er ontstaat dan een soort streberigheid. Zo ontstaat competitie en dus vooruitgang.. En wat hier nou precies hypocriet aan is?? ik snap het niet helemaal iig

Dus het gebeurt niet altijd, maar als het gebeurt is het goed? Dus iemand die zich beter voelt dan een ander omdat hij toevallig Nederlander is vind jij positief? We kunnen hier de bijbel buitenlaten als je dat wilt, die had AH te D ook niet nodig toen hij miljoenen overtuigde dat ze beter waren dan de rest van de wereld omdat ze in het juiste land en uit de juiste ouders geboren waren. Dat vind jij ook positieve streberigheid?

RobertJ schreef op 10 January 2003 @ 12:15:
ah nee hè, bespaar ons het JPB (Jan Peter Balkenende) gezeik.
Er is niets mis mee, zonder trots was de wereld nergens.

Wat heeft JPB hiermee te maken? Flamen is op zijn zachtst gezegd niet iets om trots op te zijn

En onderbouw die tweede zin eens? Waarom zou de wereld zonder trots nergens zijn?

[Freee!!]

RobertJ schreef op 10 January 2003 @ 12:15:
[...]
ah nee hè, bespaar ons het JPB (Jan Peter Balkenende) gezeik.
Er is niets mis mee, zonder trots was de wereld nergens.

Okay, zelfde woorden uit een andere bron (en JPB lust die niet ): Siddharta Gautama (aka Boeddha).

Zo goed?

[ Voor 1% gewijzigd door Freee!! op 10-01-2003 12:41 . Reden: typo ]

[Opi]

Er is wel een onderscheid tussen tevreden zijn en trots zijn. In het eerste geval houd de persoon in kwestie het tot zichzelf terwijl degene in het tweede geval anderen laat meegenieten. Er is dan ook een verschil tussen denken dat je beter bent, de anderen ervan op de hoogte brengen dat jij denkt dat je beter bent en daadwerkelijk anderen toont dat je beter bent (met of zonder je daarbij op de borst te slaan).

[Justice]

Ik ben het daar niet mee eens. Je kan namelijk trots zijn op iets wat je zelf bereikt hebt. Een voorbeeld is dan het toch klaren van een scriptie terwijl je eigenlijk geen tijd had. Maar dan ben je maar ten dele trots op het klaren van de scriptie (Zoals je al eerder aangaf). Het belangrijkste is echter dat de scriptie van een zo hoge kwaliteit is dat het voldoet aan je eigen eisen.

Dus trots zou ik eigenlijk definieren als een soort van zelf-enthousiasme door het bereiken van van te voren bijna onmogelijk geachte eisen.

Dat sommige mensen alleen trots worden wanneer ze beter zijn dan anderen komt op mij meer over als een soort van patsen, maar dat is een consequentie van het anders/overdreven uiten van je eigen trots.

Mr. Liu schreef op 10 January 2003 @ 12:40:
[...]

Okay, zelfde woorden uit een andere bron (en JPB lust die niet ): Siddharta Gautama (aka Boeddha).

Zo goed?

Nou ben ik mij op het moment aan het inlezen ene boek over het Buddhahood, en ik vraag me af hoe trots dan 1 van de hoofdzondes kan zijn als het niet persé een slecht gevolg hoeft te geven aan wat je doet. Je kan dan dus 2 soorten gevolgen van trots onderscheiden: gematigde uiting van trots en overdreven uiting van trots, waarbij naar mijn mening alleen overdreven uiting tot een "zonde " gerekend kan worden. Dus je citaat lijkt me niet helemaal juist, want het verkrijgen van trots leidt niet per definitie tot overdreven gedrag.

[ Voor 35% gewijzigd door Justice op 10-01-2003 13:52 ]

[Opi]

Justice schreef op 10 January 2003 @ 13:48:
Ik ben het daar niet mee eens. Je kan namelijk trots zijn op iets wat je zelf bereikt hebt. Een voorbeeld is dan het toch klaren van een scriptie terwijl je eigenlijk geen tijd had. Maar dan ben je maar ten dele trots op het klaren van de scriptie (Zoals je al eerder aangaf). Het belangrijkste is echter dat de scriptie van een zo hoge kwaliteit is dat het voldoet aan je eigen eisen.

Dus trots zou ik eigenlijk definieren als een soort van zelf-enthousiasme door het bereiken van van te voren bijna onmogelijk geachte eisen.

Maar zijn er dan dingen die jij voor jezelf onmogelijk acht? Ik wil niet zeggen dat ik voor een aantal dingen geen moeite moet doen, maar om te zeggen dat ik dingen onmogelijk acht voor mezelf, nou nee (en nou niet bijdehand gaan worden en gaan smijten met geen overtreden van natuurwetten ).

[Freee!!]

Justice schreef op 10 January 2003 @ 13:48:
Ik ben het daar niet mee eens. Je kan namelijk trots zijn op iets wat je zelf bereikt hebt. Een voorbeeld is dan het toch klaren van een scriptie terwijl je eigenlijk geen tijd had. Maar dan ben je maar ten dele trots op het klaren van de scriptie (Zoals je al eerder aangaf). Het belangrijkste is echter dat de scriptie van een zo hoge kwaliteit is dat het voldoet aan je eigen eisen.

Dus trots zou ik eigenlijk definieren als een soort van zelf-enthousiasme door het bereiken van van te voren bijna onmogelijk geachte eisen.

Dat sommige mensen alleen trots worden wanneer ze beter zijn dan anderen komt op mij meer over als een soort van patsen, maar dat is een consequentie van het anders/overdreven uiten van je eigen trots.


[...]

Nou ben ik mij op het moment aan het inlezen ene boek over het Buddhahood, en ik vraag me af hoe trots dan 1 van de hoofdzondes kan zijn als het niet persé een slecht gevolg hoeft te geven aan wat je doet. Je kan dan dus 2 soorten gevolgen van trots onderscheiden: gematigde uiting van trots en overdreven uiting van trots, waarbij naar mijn mening alleen overdreven uiting tot een "zonde " gerekend kan worden. Dus je citaat lijkt me niet helemaal juist, want het verkrijgen van trots leidt niet per definitie tot overdreven gedrag.

Het is inderdaad iets uit verband gerukt, maar dat is mede naar aanleiding van die flameonaardige opmerking over 'JPB (Jan Peter Balkenende) gezeik'. Zoals ik eerder al poste, is er niks mis met gepaste trots (over iets dat je zelf bereikt hebt), maar er is zoveel meer waar mensen trots op zijn en waar ze zelf niks aan gedaan hebben.

[Justice]

Stel bijvoorbeeld dat je hobby schrijven is. Je zou graag ooit eens een boek willen publiceren. Je raakt zo gedreven en gemotiveerd dat je een zeer zware inspanning pleegt om die droom uit te laten komen. En dan lukt het na 10 jaar zwoegen. (dit is een extreem voorbeeld).

Als iemand 10 jaar geleden gezegt had dat je een boek uit zou brengen had je het niet geloofd, maar je inspanningen zijn beloont. Blijkbaar klopt mijn definitie toch niet helemaal: het zelf-enthousiasme verkregen door het beloond zien van een zware inspannnig/ bereikt door grote moeite?

Immers als alles je aan komt waaien zal je geen trots kennen denk ik.

[Freee!!]

Justice schreef op 10 januari 2003 @ 14:02:
[...]
Immers als alles je aan komt waaien zal je geen trots kennen denk ik.

Ik kan genoeg klootzakkenmensen noemen die trots zijn op hun blanke huid (om maar één voorbeeld te noemen). Blij dat ik ze niet persoonlijk ken.

[Opi]

Justice schreef op 10 January 2003 @ 14:02:
Stel bijvoorbeeld dat je hobby schrijven is. Je zou graag ooit eens een boek willen publiceren. Je raakt zo gedreven en gemotiveerd dat je een zeer zware inspanning pleegt om die droom uit te laten komen. En dan lukt het na 10 jaar zwoegen. (dit is een extreem voorbeeld).

Als iemand 10 jaar geleden gezegt had dat je een boek uit zou brengen had je het niet geloofd, maar je inspanningen zijn beloont. Blijkbaar klopt mijn definitie toch niet helemaal: het zelf-enthousiasme verkregen door het beloond zien van een zware inspannnig/ bereikt door grote moeite?

Immers als alles je aan komt waaien zal je geen trots kennen denk ik.

Misschien een beetje simpel gezegd, maar als jij een boek wil schrijven en het gewoon gaat doen dan is het toch niet onmogelijk (ja, je moet jezelf er wel toe zetten, een beetje research doen over wat de eigenschappen van een goed boek zijn).

Als je weet waar je moet zijn (haal je van internet) voor informatie over hoe je iets moet aanpakken, dan wil dat niet zeggen dat het je aan komt waaien. En zelfs als je dat als 'aan komen waaien' beschouwt, kan ik nog als argument aan halen dat je met logisch nadenken al een heel eind komt.

[Verwijderd]

Ik vind dat als je ergens goed in bent, dat je daar best trots op mag zijn. Als je er niemand kwaad mee doet en je zelfrespect wordt ook nog beter.

Ik zou het raar vinden als je, je wel slecht mag voelen over dingen waar je niet goed in bent, maar je niet trots mag zijn op een goede eigenschap van jezelf.

[odysseus]

Dido schreef op 10 januari 2003 @ 12:37:
Dat is toch een lichtelijk andere definitie dan de meeste mensen hanteren:
1) je goed voelen om een prestatie die je geleverd hebt.
2) je goed voelen om iets dat je in de schoot geworpen hebt gekregen.

Zoals ik net al opmerkte heb ik bezwaar tegen de tweede vorm, aangezien het feit dat je als blanke man in Nederland geboren bent imho geen enkele reden is om je op wat voor manier dan ook beter te voelen dan een zwarte vrouw die in Zimbabwe geboren is.

Als je iets in de schoot geworpen krijgt dan heb je geen enkele reden om er trots op te zijn, dat ben ik met je eens. Zelf heb ik alleen het idee dat je eerste definitie (je goed voelen om een prestatie die je geleverd heb) eigenlijk in veel (alle?) gevallen een variant is op de tweede. Stel, om een voorbeeld te noemen, dat ik heel goede cijfers haal op school. Dat is iets waarop je trots op kunt zijn, zo zullen veel mensen mij zeggen. Maar is dat zo? Als ik gewoon makkelijker leer dan anderen, kan ik daar dan trots op zijn? Als ik die hoge cijfers haal dan kan ik dat blijkbaar, het is een eigenschap van je dat je hoge cijfers kunt halen. Die eigenschap heb je toch echt in de schoot geworpen gekregen. Kun je dan zeggen dat je trots bent op de hoge cijfers die je haalt?

Op eenzelfde manier kun je veel of alle situaties bekijken. Je wint een hardloopwedstrijd. Prima, maar blijkbaar kun je gewoon harder lopen dan anderen. Dat is ofwel een eigenschap (en dus niet iets om trots op te kunnen zijn) of je hebt het door training bereikt. In het laatste geval heb je meer getraind dan anderen, omdat je meer tijd kon vrijmaken, minder slaap nodig had, een beter doorzettingsvermogen hebt of om een andere reden. Uiteindelijk kun je dat allemaal terugvoeren op eigenschappen die je hebt en waarvoor je niets hebt gedaan om ze te krijgen.

Bovenstaande is misschien een negatieve kijk op trots: in feite bestaat terechte trots niet. Het enige wat ik eventueel nog als mogelijkheid zie om iemand trots te noemen is zodra diegene de grenzen van zijn mogelijkheden heeft opgezocht om tot iets te komen. Maar ook dat is feitelijk gewoon gebruik maken van de eigenschappen waarover je beschikt en daarmee wat mij betreft niet iets waar je *echt* belang aan kunt hebben. Tenslotte heb je gewoon iets gedaan wat binnen je mogelijkheden ligt. Echte trots is wat mij betreft iets doen wat buiten je eigen gaves ligt en daarmee per definitie onmogelijk.

_{Ik ben me ervan bewust dat dit een nogal andere kijk is op het begrip 'trots' dan normaal wordt gehanteerd, maar zo zie ik het nu eenmaal .}

[Verwijderd]

Het woord "trots" heeft dus meerdere betekenissen, die verwarring geven.
Gelukkig bestaan er ook andere woorden voor de verschillende betekenissen.

Eén van de betekenissen van "trots" is "arrogant" (hoogmoedig). Dat is de betekenis met de negatieve lading (de "zonde"). Dat betekent namelijk dat je jezelf "hoger" voelt dan anderen, dus dat je anderen als "minderwaardig" ziet. Dit heeft ook te maken met dat "eergevoel" dat Q noemt, het (misplaatste) gevoel dat jij het om de één of andere reden verdient om door anderen geëerd te worden.

Een andere betekenis is "fier". Dat woord betekent dat je je goed voelt vanwege een prestatie die je hebt geleverd. Je voelt je niet "meer waard" dan iemand die niet die prestatie heeft geleverd, je bent er alleen maar blij mee dat je het zelf hebt kunnen doen. Dit is dus niet negatief.

Als je gestudeerd hebt, je best hebt gedaan op je studie en nu met goed resultaat bent afgestudeerd, dan kun je daar "trots" (= fier) op zijn. Het is echter geen reden om te verwachten dat anderen, die deze prestatie niet hebben kunnen leveren, nu tegen jou moeten opkijken.

"Zelfbewust" is weer wat anders. Zelfbewust zijn betekent dat je jezelf kent , dat je je bewust bent van je eigen positieve en negatieve eigenschappen. Met die kennis van jezelf weet je aan welke punten je nog moet werken, dat maakt ook dat je (nederig) kunt erkennen dat jij niets "beter" bent dan een ander. Pas als je jezelf meer positieve eigenschappen toeschrijft dan je werkelijk hebt, of je negatieve eigenschappen onderschat, dan ben je verkeerd bezig. Dat is echter geen zelfbewustzijn. Dat gaat meer in de richting van hypocrisie.

"Hypocriet" betekent "schijnheilig", oftewel "je mooier voordoen dan je werkelijk bent".

[ Voor 7% gewijzigd door Verwijderd op 10-01-2003 16:46 ]

[Christiaan]

Best een heel interessant topic. Ik denk dat trots niets slechts is. Het probleem is alleen dat het maar al te makkelijk is om door te schieten.

Je zou kunnen zeggen dat er een trots bestaat waardoor je jezelf goed voelt, maar dat niet reflecteert op anderen. Als ik een hoog cijfer haal voor een tentamen, ben ik trots op mezelf voor het feit dat ik een mooi cijfer heb binnengesleept. Maar dat betekent niet dat ik neerkijk op anderen die een 6 hebben gehaald.

Er is ook een trots die je wel reflecteert op anderen. Als ik mijzelf als student zie, en daaruit concludeer dat ik beter ben dan zij die niet studeren - dan is dat een negatieve vorm van trots. Dat soort trots is waar de bijbel over spreekt. Trots die ten koste gaat van anderen, en uiteindelijk van jezelf.

Met trots op jezelf zijn is niks mis. Ik denk dat het ook niet erg is om te beseffen dat jij beter bent in sommige dingen dan anderen. Helaas wordt het in onze cultuur niet erg toegestaan om dat ook publiekelijk te zeggen ('doe maar gewoon, dan ben je al gek genoeg'). Maar je moet ook beseffen dat andere mensen weer beter zijn in andere dingen. Een voorbeeld; 'wij' studenten mogen dan hoogopgeleid zijn, maar de lager opgeleiden die ik ken hebben al een baan, een salaris en een eigen autotje. Dat is iets wat ik als student me nog niet kan veroorloven.

[Opi]

@ Odysseus: Dit is dus precies wat ik bedoel! Je hebt altijd al de potentie gehad om iets te doen en daarom lijkt het me ook niet meer dan logisch dat je daar gebruik van maakt.

[xentric]

OpifexMaximus schreef op 10 januari 2003 @ 18:33:
@ Odysseus: Dit is dus precies wat ik bedoel! Je hebt altijd al de potentie gehad om iets te doen en daarom lijkt het me ook niet meer dan logisch dat je daar gebruik van maakt.

Nou, ik zal een voorbeeld geven van iets waar ik trots op ben. Dan mogen jullie individueel uitmaken of dat misplaatste trots is of niet...

Ik wilde vanaf mijn 5e jaar piloot worden en ben altijd helemaal gek van alles dat vliegt geweest. Ik ben niet achterlijk maar heb best veel moeite gehad met zelf-discipline en daardoor ook de nodige problemen op school gehad. De Havo was gewoon het hoogst haalbare voor mij. Maar ik wilde wel piloot worden en zoals je zal begrijpen gaat er een enorme lading studeerwerk gepaard met een vliegopleiding. Het is een specialistisch beroep met veel technische kanten en dat zou dus een zware 'hindernisbaan' worden voor mij... eentje die alleen met discipline, genoeg motivatie en een doorzetters-mentaliteit te overwinnen was.

En dat is ook zo gegaan... De praktijk ging prima, daarvan kan je best stellen dat ik daar vrij weinig moeite voor heb hoeven doen en dat ik daar weinig trots op zou kunnen zijn, maar als ik mijn prestatie als een geheel bekijk dan vind ik weldegelijk dat ik trots mag en kan zijn dat ik in de afgelopen 4 jaar mijn jongensdroom werkelijkheid heb kunnen maken ondanks mijn tekortkomingen en een aantal tegenslagen.

Is dit misplaatste trots?

Je mag van mij antwoorden wat je wil, mijn week kan toch niet meer stuk! Ik heb vandaag eindelijk mijn langverwachte commerciele brevet in handen gekregen en dat neemt niemand mij ooit meer af

[Morgoth]

Ik zie het probleem van trots niet zo zeer, als je het gewoon duidelijk definieert zijn er geen problemen? Mijn definitie is zoiets als dat je trots 'mag' zijn op iets wat je bereikt hebt als je daar veel moeite voor hebt moeten doen. Dat lijkt me een prima definitie die ook intuitief heel correct is?

Natuurlijk is het onzinnig om te stellen dat als je met gemak tienen haalt op VWO6 niveau je trots zou kunnen zijn, dat valt ook niet onder mijn definitie. Je mag trots op jezelf zijn als je een discipline probleem had, en die met veel struggle hebt weten te overwinnen en vervolgens door je elke dag weer opnieuw keihard in te zetten om te leren en opdrachten te maken en dan VWO6 haalt, dan kan je trots zijn.

Ben ik opeens superieur omdat ik Nederlander ben of student? Mag ik meer doen omdat ik toevallig iets doe wat anderen moeilijk vinden of zelfs onmogelijk achten? Een bepaalde studie of het leveren van een bepaald bewijs van een wiskundige stelling. Of mag ik trots op mezelf zijn dat voor mij moeilijk is, terwijl het eigenlijk de normaalste zaak van de wereld is?

Trots is niet iets wat je relativeert aan andere mensen, maar juist iets dat je relativeert aan je eigen acties. Als je een moeilijke actie hebt ondernomen, en die lukt eindelijk eens een keer wel (en niet door geluk maar door pure inzet) terwijl daarvoor gedane andere moeilijke acties mislukten, dan kan je trots zijn. En dat het eigenlijk de normaalste zaak van de wereld is, is in deze situatie dus niet het geval omdat je met eerdere pogingen gefaald had.

Conclusie: Definieer trots gewoon op een logische wijze en je kan dan soms met recht zeggen dat je trots op iets bent.

De definities die hier langs komen van mensen met een 'negatieve kijk op trots' die definieren trots gewoon op een zodanige wijze dat het een zinloos woord is geworden en het totaal niet meer de lading dekt die het intuitief heeft.

[Verwijderd]

xentric, gefeliciteerd met je vliegbrevet!
Dat is een prestatie waar je trots op kunt zijn.
Ik hoop dat je nu goed gebruik kunt gaan maken van deze kennis en vaardigheid in een baan als piloot.

[Raymond]

OpifexMaximus schreef op 10 januari 2003 @ 10:24:
Zoals eerder gezegd vind ik het nogal hypocriet. Je weet dat je niet beter bent, maar praat het je zelf gewoon aan en gaat zo in je eigen illusies geloven. Het lijkt me allemaal een beetje double think.

Het is niet hypocriet. Trots betekend ook niet automatisch dat je je beter voelt dan een ander.

Ik ben nu bezig met het ontwerpen van een luidspreker. Het basisontwerp is af. De komende weken ga ik bouwen, meten, veranderen, meten, filterontwerpen, meten, testen, meten spelen, beslissen, meten en het ding (x2 uiteraard ) tot "klaar" bestempelen.

Reken maar dat ik trots op mezelf ben als ik lekker onderuitgezakt naar mijn eigen gebouwde speakertjes luister en ze ook nog eens lekker klinken!

Lijkt me nou niet bepaald ongepast, of getuigen van een vals superioriteitsgevoel, toch?

[xentric]

Verwijderd schreef op 12 January 2003 @ 21:01:
xentric, gefeliciteerd met je vliegbrevet!
Dat is een prestatie waar je trots op kunt zijn.
Ik hoop dat je nu goed gebruik kunt gaan maken van deze kennis en vaardigheid in een baan als piloot.

Dankjewel!

Ik ga een hoop sollicitatiebrieven de deur uitdoen naar verschillende europese luchtvaart- maatschappijen want van de banenmarkt in Nederland word je als vlieger niet echt vrolijk. Maar die baan komt er wel, dat is nu absoluut mijn prioriteit... en dat moet gewoon gaan lukken

En Lampje, zet hem op met die speakers... Ik vind ook dat je daar trots op mag zijn hoor. Je stopt toch een hoop tijd, moeite, denkwerk en passie in je project!? Niets gaat vanzelf, dus als die speakers eindelijk lekker staan te blazen bij jou in je kamer dan is het terecht dubbel genieten voor jou!

[Opi]

@ Xentrix: Gefeliciteerd! Tof dat het je is gelukt! Vanwege het onderwerp van dit draadje begrijp je hoop ik wel dat ik niet hetzelfde kan zeggen als Imdo , maar desalniettemin ben ik het met haar eens.

@ Morgoth: Waarschijnlijk heb je wel gelijk, maar uiteindelijk is alles wat je doet te danken aan eigenschappen die je altijd al had (doorzettingsvermogen). Als jij iets bereikt door door te zetten kan je er op het eind ook naar kijken als: die andere acties waren eigenlijk best wel suf, maar geinig dat het nu wel gelukt is; weer wat gelukt.

@ Lampje: Succes met de speakers. Waarschijnlijk is het gewoon een persoonlijk probleem en verdwijnt bij mij de euforie als ik iets bereikt heb gewoon te snel omdat ik alles ga relativeren en er zich andere dilemma's aanbieden.