Je hebt als het om "bewaking" van geheugen betreft 3 soorten :
- geheugen zonder pariteit : elk byte wordt in 8 bits opgeslagen.
"Valt er een bitje om", dan wordt dat niet gezien, wat resultaten kan hebben varierend van een crashend programma/operating system tot ongemerkte verminking van gegevens (leuk bij financiele programma's).
- geheugen met pariteit : elke byte wordt in 9 bits opgeslagen, het 9e bit wordt zo gezet dat het totale aantal bits altijd even is.
"Valt er een bitje om", dan wordt dit gedetecteerd, en het operating system kan maatregelen nemen. Vaak houdt dit alsnog een blue screen (Windows) of een panic (Unix) in, omdat een crash meestal wenselijker is dan ongemerkt verminkte data. Eigenlijk is het zo dat een oneven aantal mislukte bitjes wel, en een even aantal mislukte bitjes niet wordt gedetecteerd.
- ECC geheugen : elke byte wordt in 11 bits opgeslagen, de 3 extra bits worden als een cyclische checksum uitgerekend.
"Valt er een bitje om", dan wordt dit niet alleen gedetecteerd, maar er is ook voldoende informatie beschikbaar om te vertellen welke dat is en deze te corrigeren. Gewoonlijk geeft het OS wel een waarschuwing (het kan een voorbode zijn van een verslechtering) maar alles draait veilig door. Als er meer bitjes tegelijk omvallen, dan wordt dat wel gedetecteerd, maar corrigeren is niet meer mogelijk.
The number of things that Arthur couldn't believe he was seeing was fairly large
:strip_icc():strip_exif()/u/3451/hacker.jpg?f=community)
)
.
:strip_exif()/u/8111/bill60.gif?f=community)