In de politiek komt, na aanleiding van vermeende anti-westerse godsdienstles bij islamitische scholen, het grondrecht vrijheid van onderwijs ter sprake. Ik heb dit bewust niet op TFP gepost, omdat ik meer visies over opvoeding en onderwijs wou bespreken in dit topic. Even een paar gedachten:
In principe vind ik dat men niet alleen van een 'goede' ook een brede opvoeding moet kunnen genieten, waarbij contacten met anderen en andersdenkenden een dagelijkse gang van zaken is. Zo kan men tussen de verschillende gedachtengangen en visies het beste hun eigen visie kiezen, en tegelijk andere visies accepteren. Een steuntje in de rug van huis uit is niet erg, maar buitenshuis denk ik dat men eigenlijk wel vrijheid moet krijgen om eigen identiteit te zoeken.
Zo kom ik dan bij mijn bezwaar op speciaal (geloofs)onderwijs. Hoe goed het ook bedoeld is, ik vind het een beetje te sterke verzuiling en isolement van mensen in hun geloof. Misschien is het een beetje een vertekenend beeld dat de media van die scholen maakt, maar dat meisjes op die scholen geen broek mogen dragen vind ik ronduit schandalig. Zo zie je dat er toch niet echt een andere gedachtengang getolereerd wordt. Ik vraag me ook af in hoeverre daar men dus ook non-gelovige (of andersgelovige) studenten niet kan toelaten. Als men bang is voor andere gedachten, zijn ze dan wel eigenlijk bezig met onderwijs? Ik vind dat het meer indoctrinatie is.
Ik vind nogmaals niet dat er enige vorm van geloofsonderwijs verboden moet worden, maar wel dat deze dingen in gesloten instituties plaatsvinden. Ik kan me vinden in bezwaren van gelovigen over de huidige materialistische en individualistische maatschappij, en dat ze niet willen dat hun kinderen aan deze mainstream golf meedoen. Maar is je kind sterk isoleren van andere ideeën, daarbij ervanuitgaand dat jij 'de waarheid' aanhangt, wel goed?
In principe vind ik dat men niet alleen van een 'goede' ook een brede opvoeding moet kunnen genieten, waarbij contacten met anderen en andersdenkenden een dagelijkse gang van zaken is. Zo kan men tussen de verschillende gedachtengangen en visies het beste hun eigen visie kiezen, en tegelijk andere visies accepteren. Een steuntje in de rug van huis uit is niet erg, maar buitenshuis denk ik dat men eigenlijk wel vrijheid moet krijgen om eigen identiteit te zoeken.
Zo kom ik dan bij mijn bezwaar op speciaal (geloofs)onderwijs. Hoe goed het ook bedoeld is, ik vind het een beetje te sterke verzuiling en isolement van mensen in hun geloof. Misschien is het een beetje een vertekenend beeld dat de media van die scholen maakt, maar dat meisjes op die scholen geen broek mogen dragen vind ik ronduit schandalig. Zo zie je dat er toch niet echt een andere gedachtengang getolereerd wordt. Ik vraag me ook af in hoeverre daar men dus ook non-gelovige (of andersgelovige) studenten niet kan toelaten. Als men bang is voor andere gedachten, zijn ze dan wel eigenlijk bezig met onderwijs? Ik vind dat het meer indoctrinatie is.
Ik vind nogmaals niet dat er enige vorm van geloofsonderwijs verboden moet worden, maar wel dat deze dingen in gesloten instituties plaatsvinden. Ik kan me vinden in bezwaren van gelovigen over de huidige materialistische en individualistische maatschappij, en dat ze niet willen dat hun kinderen aan deze mainstream golf meedoen. Maar is je kind sterk isoleren van andere ideeën, daarbij ervanuitgaand dat jij 'de waarheid' aanhangt, wel goed?