[(Rechts)Psychologie] Spreekrecht in de rechtbank?

[unclero]

Den Haag wilt dit dus invoeren, dat betekend dat slachtoffers/nabestaanden hun zegje mogen doen. Let wel, dat betekend dus dat ze _buiten_ de standaard verhoren ("waar was u/het slachtoffer precies?") mogen spreken, een persoonlijk zegje over het slachtoffer, of wat ze hebben moeten doormaken.
Ik ben daar op tegen. Immers, zo zou de rechter al te vroeg en oordeel kunnen vellen, en op die manier tijdens een proces alleen maar zoeken naar zaken die zijn oordeel ondersteunen.
In principe is dit hetzelfde effect als wanneer een rechter zich tezeer zou verdiepen in het dossier. Hij zou hier al sneller een oordeel vellen terwijl de werkelijke bewijsvoering nog plaats moet vinden. Tijdens de zaak zal hij dan alleen nog op zoek gaan naar zaken die zijn oordeel ondersteunen.
..en last but zeker not least, Vrouwe Justitia hoort blind te zijn.

[nixan]

De rechter heeft m.i. juist als taak om alle informatie te verzamelen en dat te staven aan de wet.

Dat betekent dus, dat hij alleen maar meer informatie krijgt die hij kan meenemen in zijn besluitvorming.

In ons rechtssysteem zijn wij afhankelijk van het vermogen van de rechter om de wet te gebruiken en om bijzaken en emotionele zaken zo veel mogelijk buiten beschouwing te laten.


Het laten spreken van slachtoffers is volgens mij dan ook even zinloos (omdat het het oordeel niet mag beïnvloeden) als onschadelijk (zelfde reden).

[ Voor 16% gewijzigd door nixan op 10-12-2002 23:14 ]

[Rizzi]

Hoezeer het een aantrekkelijk voorstel lijkt, immers slachtoffers/nabestaanden krijgen het gevoel ook in de rechtszaak gehoord te worden, is het een onzinng proces.

In Nederland bestaat al zoiets als slachtofferhulp, RIAGG en andere instellingen. Het horen van slachtoffers/nabestaanden heeft geen toegevoegde waarde voor de rechtszaak.

Graag wil ik opmerken dat een rechter naar feitelijke argumenten behoort te kijken. 'Recht is redeneren zonder passie'.

[Verwijderd]

nixan schreef op 10 December 2002 @ 23:13:

In ons rechtssysteem zijn wij afhankelijk van het vermogen van de rechter om de wet te gebruiken en om bijzaken en emotionele zaken zo veel mogelijk buiten beschouwing te laten.

True, true.

Maar het wetsvoorstel heeft een ander doel dan een bijdrage leveren aan de bewijslast: de dader laten beseffen wat hij heeft aangericht.

Ik denk dat het wetsvoorstel dit doel zeer goed zal vervullen.
Het is makkelijk om van een stijve advocaat aan te horen hoezeer het slachtoffer te lijden heeft gehad onder de gepleegde daden, maar het wordt een heel andere zaak wanneer je oog in oog komt te staan met het slachtoffer dat zijn/haar verhaal verteld.

[Rizzi]

Als een verdachte schuldig wordt bevonden krijgt deze al een straf opgelegd conform het strafrecht. Het is niet nodig de schuldig verklaarde een onevenredige, voornamelijk psychische, op te leggen.

Wij hebben nu eenmaal te maken met het strafrecht, een dader weet in veel gevallen wel welke emotionele schade hij/zij heeft aangericht. Een slachtoffer/nabestaande laten horen in een rechtszaak heeft waarschijnlijk alleen tot doel dat het slachtoffer/nabestaande het gevoel krijgt serieus genomen te worden. Echter de beredening hiervan ligt alleen bij het slachtoffer. Verder is hier niemand bij gediend.

[WhizzCat]

Verwijderd schreef op 10 december 2002 @ 23:21:
[...]


True, true.

Maar het wetsvoorstel heeft een ander doel dan een bijdrage leveren aan de bewijslast: de dader laten beseffen wat hij heeft aangericht.

Ik denk dat het wetsvoorstel dit doel zeer goed zal vervullen.
Het is makkelijk om van een stijve advocaat aan te horen hoezeer het slachtoffer te lijden heeft gehad onder de gepleegde daden, maar het wordt een heel andere zaak wanneer je oog in oog komt te staan met het slachtoffer dat zijn/haar verhaal verteld.

Ja, en het is niet de bedoeling dat het een hele andere zaak wordt. Recht moet voor iedereen gelijk zijn. Je kan niet mensen in de rechtszaal laten spreken die te emotioneel betrokken zijn bij een zaak, behalve eventueel als getuige(n). Dit brengt een hoop spanning met zich mee. Zowel voor de rechter, als het slachtoffer, als de verdachte en als dit ingevoerd zou worden, tja ik kan het eigenlijk alleen maar psychologische oorlogsvoering noemen en ik denk dat dat in zekere zin afbreuk zou doen aan het vemogen van de rechter, maar ook van alle andere mensen in de zaal om neutraal te blijven, uiteraard zover dit kan, dat is ook nog maar even de vraag, maar dat is een ander verhaal, en zich te laten beïnvloeden door iemand die zo emotioneel betrokken is bij een zaak.

Dat lijkt mij allemaal eenvoudigweg niet gezond voor onze vrij redelijk rechtsspraak, hoewel dat natuurlijk ó'k een discussiepunt apart is

[Verwijderd]

WhizzCat schreef op 10 december 2002 @ 23:26:

Ja, en het is niet de bedoeling dat het een hele andere zaak wordt. Recht moet voor iedereen gelijk zijn. Je kan niet mensen in de rechtszaal laten spreken die te emotioneel betrokken zijn bij een zaak, behalve eventueel als getuige(n). Dit brengt een hoop spanning met zich mee. Zowel voor de rechter, als het slachtoffer, als de verdachte en als dit ingevoerd zou worden, tja ik kan het eigenlijk alleen maar psychologische oorlogsvoering noemen en ik denk dat dat in zekere zin afbreuk zou doen aan het vemogen van de rechter, maar ook van alle andere mensen in de zaal om neutraal te blijven, uiteraard zover dit kan, dat is ook nog maar even de vraag, maar dat is een ander verhaal, en zich te laten beïnvloeden door iemand die zo emotioneel betrokken is bij een zaak.

Zijn rechters nu nog objectief? Je moet niet vergeten dat rechters nu ook al rekening houden met de maatschappelijke onrust die een crimineel heeft veroorzaakt.
Als je vindt dat een rechter in zo'n uitsspraak nog objectief is waarom zou hij dat nu dan niet zijn?

De rechter hoort het verhaal van de getuige aan (een verhaal dat hem en de andere raadsheren al bekent is) maar doet er verder niks mee. Hij mag er ook niks mee doen. Ik denk dat een rechter prima in staat is om een slachtoffer te laten spreken en toch objectief te blijven.

[Rizzi]

Verwijderd schreef op 10 december 2002 @ 23:42:
[...]


De rechter hoort het verhaal van de getuige aan (een verhaal dat hem en de andere raadsheren al bekent is) maar doet er verder niks mee. Hij mag er ook niks mee doen. Ik denk dat een rechter prima in staat is om een slachtoffer te laten spreken en toch objectief te blijven.

Als een verdachte nog niet schuldig is bevonden kan het laten horen van een slachtoffer/nabestaande erg naar uitpakken. Het komt geregeld voor dat Justitie de verkeerde verdachte te pakken heeft. Helaas leven wij in mediageil Nederland, iedereen meent al snel iemand die verdacht is ook als dader aan te zien. Het verhaal van een slachtoffer/nabestaande kan gigantisch grote consequenties hebben voor verdachte, ook al is deze niet schuldig.

Daar komt bij dat, heb ik ook eerder vermeld in deze post, dat het horen van een slachtoffer/nabestaande in mijn ogen geen toegevoegde waarde kent behalve dan vanuit het perspectief van slachtoffer/nabestaande.

[WhizzCat]

Verwijderd schreef op 10 December 2002 @ 23:42:
[...]

Zijn rechters nu nog objectief? Je moet niet vergeten dat rechters nu ook al rekening houden met de maatschappelijke onrust die een crimineel heeft veroorzaakt.
Als je vindt dat een rechter in zo'n uitsspraak nog objectief is waarom zou hij dat nu dan niet zijn?

De rechter hoort het verhaal van de getuige aan (een verhaal dat hem en de andere raadsheren al bekent is) maar doet er verder niks mee. Hij mag er ook niks mee doen. Ik denk dat een rechter prima in staat is om een slachtoffer te laten spreken en toch objectief te blijven.

Je spreekt jezelf hier een beetje tegen geloof ik. "Zijn rechters nu nog objectief?" en laatste zin dan en de "maatschappelijke onrust waar ze op letten" Dat noem ik niet bepaald objectief!

Het gaat er gewoon om of het nou wel of niet verstandig is om mensen die op een of andere wijze té betrokken zijn bij een zaak, niet het hele zooitje op de drijfveer jagen en vervolgens emotioneel helemaal dichtklappen. Ik denk niet dat het goed zou zijn voor mensen om te spreken op zo'n moment. Ze hebben hier niets aan. Op dit soort momenten zijn mensen veel meer met zichzelf bezig dan met iets anders. Dat is gewoon zo want dat zit denk ik in de aard van het beestje. Vervolgens gaan ze alles en iedereen op lopen te "fokken" en dan is het hek van de dam, nee dat kan volgens mij nooit erg goed zijn voor de maatschappelijke onrust als die doorgevoerd zou worden, om nog maar te zwijgen van het feit dat de rechtspraak wéér een stuk langer gaat duren en het ons nog meer geld kost. Daar zit ik, om eerlijk te zijn, klinkt wat hard, ik weet het, niet om te springen. Misschien zou het voor grotere zaken niet zo veel uit maken, maar voor kleinere zaken, als ze dat daar ook willen invoeren, dan gaat ons dat een hoop extra tijd, moeite en geld kosten en dat heb ik persoonlijk liever niet.

Rizzi schreef op 10 December 2002 @ 23:47:
[...]


Als een verdachte nog niet schuldig is bevonden kan het laten horen van een slachtoffer/nabestaande erg naar uitpakken. Het komt geregeld voor dat Justitie de verkeerde verdachte te pakken heeft. Helaas leven wij in mediageil Nederland, iedereen meent al snel iemand die verdacht is ook als dader aan te zien. Het verhaal van een slachtoffer/nabestaande kan gigantisch grote consequenties hebben voor verdachte, ook al is deze niet schuldig.

Daar komt bij dat, heb ik ook eerder vermeld in deze post, dat het horen van een slachtoffer/nabestaande in mijn ogen geen toegevoegde waarde kent behalve dan vanuit het perspectief van slachtoffer/nabestaande.

Hier ben ik het dus wel mee eens. Vooral dat mediageile gedeelte. De media zorgt nl. ook voor een hoop consternatie en stress bij mensen die slachtoffer van de een of andere misdaad zijn geworden. Die toegevoegde waarde is er volgens mij ook niet echt. Zoals ik al zei, mensen zijn op zo'n moment alleen voor zichzelf bezig en wat de rest doet zal hun een zorg zijn, het is een soort van egocentrisme op dat moment en niemand wordt daar echt beter van, ook zij zelf niet!

[ Voor 26% gewijzigd door WhizzCat op 10-12-2002 23:52 ]

[Verwijderd]

WhizzCat schreef op 10 december 2002 @ 23:49:
Je spreekt jezelf hier een beetje tegen geloof ik. "Zijn rechters nu nog objectief?" en laatste zin dan en de "maatschappelijke onrust waar ze op letten" Dat noem ik niet bepaald objectief!

Je moet zaken niet uit verband rukken...

Waar het verhaaltje over ging was dat als je van mening bent dat rechters objectieve beslissingen nemen wanneer ze veroorzaakte maatschappelijke onrust in acht nemen (dus in feite luisteren naar "het verhaal" van de maatschappij)
dezelfde rechters ook in staat zullen zijn om objectief te blijven wanneer ze een slachtoffer in de rechtzaal aan het woord laten.

En ik ben van mening dat rechters daar prima toe in staat zijn.

Het gaat er gewoon om of het nou wel of niet verstandig is om mensen die op een of andere wijze té betrokken zijn bij een zaak, niet het hele zooitje op de drijfveer jagen en vervolgens emotioneel helemaal dichtklappen. Ik denk niet dat het goed zou zijn voor mensen om te spreken op zo'n moment. Ze hebben hier niets aan. Op dit soort momenten zijn mensen veel meer met zichzelf bezig dan met iets anders. Dat is gewoon zo want dat zit denk ik in de aard van het beestje. Vervolgens gaan ze alles en iedereen op lopen te "fokken" en dan is het hek van de dam, nee dat kan volgens mij nooit erg goed zijn voor de maatschappelijke onrust als die doorgevoerd zou worden...

Ik zie geen verschil of de mensen het nou in de rechtzaal vertellen of in Hart van Nederland. De invloed op de uitspraak zal in beide gevallen hetzelfde zijn: nul komma niks.

...om nog maar te zwijgen van het feit dat de rechtspraak wéér een stuk langer gaat duren en het ons nog meer geld kost. Daar zit ik, om eerlijk te zijn, klinkt wat hard, ik weet het, niet om te springen. Misschien zou het voor grotere zaken niet zo veel uit maken, maar voor kleinere zaken, als ze dat daar ook willen invoeren, dan gaat ons dat een hoop extra tijd, moeite en geld kosten en dat heb ik persoonlijk liever niet.

De rechtzaak wordt hoogstens met een een tot twee uur gerekt; slachtoffer/nabestaande leest verklaring voor, slachtoffer/nabestaande gaat weer zitten. Zitting wordt onderbroken, zitting wordt hervat. Aangezien de rechter met de verklaring niks doet zal het ook geen grote vertraging tot gevolg hebben.

Rizzi schreef op 10 December 2002 @ 23:47:

Als een verdachte nog niet schuldig is bevonden kan het laten horen van een slachtoffer/nabestaande erg naar uitpakken. Het komt geregeld voor dat Justitie de verkeerde verdachte te pakken heeft. Helaas leven wij in mediageil Nederland, iedereen meent al snel iemand die verdacht is ook als dader aan te zien. Het verhaal van een slachtoffer/nabestaande kan gigantisch grote consequenties hebben voor verdachte, ook al is deze niet schuldig.

Ik ben het met je eens dat we in een mediageil land leven. Maar ik betwijfel of de media aandacht groot zal zijn bij weer "de zoveelste verkrachtings-/gewelds-/noem-maar-op-zaak". Als de zaak de media genoeg boeit zal het slachtoffer toch wel aan het woord komen in de media. Is het niet d.m.v. een verklaring voor de rechtbank, dan wel voor de camera van een willekeurig journaal.

Daar komt bij dat, heb ik ook eerder vermeld in deze post, dat het horen van een slachtoffer/nabestaande in mijn ogen geen toegevoegde waarde kent behalve dan vanuit het perspectief van slachtoffer/nabestaande.

En laat het wetsvoorstel nou juist voor het slachtoffer/nabestaande in het leven zijn geroepen...

[Rizzi]

Verwijderd schreef op 11 December 2002 @ 00:11:


[...]


En laat het wetsvoorstel nou juist voor het slachtoffer/nabestaande in het leven zijn geroepen...

Met alle respect, slachtoffers en nabestaanden kunnen al terecht bij slachtofferhulp o.i.d. Uiteraard moet je slachtoffers/nabestaanden niet al te snel 'afpoeieren', beperk je echter wel tot feitelijke argumentatie. Deze argumentatie dient getoetst te worden aan de wet, dit is een speciefiek onderdeel dat niet door 'Jan met de pet op' dient uitgevoerd te worden.

Een verdachte wordt van een strafbaar feit beschudigt. Hij of zij staat dus terecht, de mening/visie van slachtoffer/nabestaande heeft hier geen invloed op daar je dan met een subjectieve benadering te maken hebt,

[WhizzCat]

Verwijderd schreef op 11 December 2002 @ 00:11:
Je moet zaken niet uit verband rukken...

Waar het verhaaltje over ging was dat als je van mening bent dat rechters objectieve beslissingen nemen wanneer ze veroorzaakte maatschappelijke onrust in acht nemen (dus in feite luisteren naar "het verhaal" van de maatschappij)
dezelfde rechters ook in staat zullen zijn om objectief te blijven wanneer ze een slachtoffer in de rechtzaal aan het woord laten.

En ik ben van mening dat rechters daar prima toe in staat zijn.

Ik zie geen verschil of de mensen het nou in de rechtzaal vertellen of in Hart van Nederland. De invloed op de uitspraak zal in beide gevallen hetzelfde zijn: nul komma niks.

De rechtzaak wordt hoogstens met een een tot twee uur gerekt; slachtoffer/nabestaande leest verklaring voor, slachtoffer/nabestaande gaat weer zitten. Zitting wordt onderbroken, zitting wordt hervat. Aangezien de rechter met de verklaring niks doet zal het ook geen grote vertraging tot gevolg hebben.

Ik ben het met je eens dat we in een mediageil land leven. Maar ik betwijfel of de media aandacht groot zal zijn bij weer "de zoveelste verkrachtings-/gewelds-/noem-maar-op-zaak". Als de zaak de media genoeg boeit zal het slachtoffer toch wel aan het woord komen in de media. Is het niet d.m.v. een verklaring voor de rechtbank, dan wel voor de camera van een willekeurig journaal.

En laat het wetsvoorstel nou juist voor het slachtoffer/nabestaande in het leven zijn geroepen...

Ik ruk niks uit z'n verband. Ik probeer alleen op dit late uur aan te tonen dat het onmogelijk is voor een rechter om zich te ontrekken aan het feit dat er emoties een rol gaan spelen in de rechtsspraak. Dat kán niet en dat mág niet en als deze wet wordt doorgevoerd weet ik bijna zeker dat dat juist wél gaat gebeuren en dat we dan weer leuk met z'n allen gaan lopen zeuren en klagen. Rechters mogen dan vrij objectief zijn, maar de zakelijkheid waarmee het recht op dit moment wordt afgehandeld is niet misselijk. Als je daar een onzekere factor, die emotie, aan gaat toevoegen wordt het recht uit z'n verband gerukt. Waarom in vredesnaam zou het goed zijn voor een nabestaande of een vriend/vriendin of wie dan ook, goed te zijn om je te gaan lopen beklagen in de rechtbank? Feitelijk wordt het dan een klaagbank en geen rechtbank meer. Daar ben ik gewoon een beetje bang voor.

Er zijn zat andere mogelijkheden om voor die mensen te zorgen. Wat je zegt over die twee uur langere zaak, hoeveel zaken denk je dat er per jaar doorgaan? Waar denk dat je dat al die klachten heen gaan over de zaken die nú al blijven liggen? En een halfjaar lang blijven liggen? Nee, dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Ik denk dat we met de invoering van deze wet een stuk objectiviteit en voor órde missen in een bestaan waarin wij juist heel veel behoefte hebben aan orde. Er wordt nu iets van chaos in geïntroduceerd en ik denk dat dat gewoon niet goed is, daar zijn hele andere methoden voor om mee om te gaan. Psychiaters en psychologen bijvoorbeeld. Dat zijn mensen die hebben er voor gestudeerd! Die weten precies hoe je dat moet doen en aanpakken. Je kan mij niet wijsmaken dat de regering dat wél denkt te weten, voor dat "labiele" zooitje dat er nu zit en dat er zometeen waarschijnlijk weer komt te zitten

Rizzi schreef op 11 december 2002 @ 00:18:
[...]


Met alle respect, slachtoffers en nabestaanden kunnen al terecht bij slachtofferhulp o.i.d. Uiteraard moet je slachtoffers/nabestaanden niet al te snel 'afpoeieren', beperk je echter wel tot feitelijke argumentatie. Deze argumentatie dient getoetst te worden aan de wet, dit is een speciefiek onderdeel dat niet door 'Jan met de pet op' dient uitgevoerd te worden.

Een verdachte wordt van een strafbaar feit beschudigt. Hij of zij staat dus terecht, de mening/visie van slachtoffer/nabestaande heeft hier geen invloed op daar je dan met een subjectieve benadering te maken hebt,

Precies wat ik zeg. Met subjectiviteit kom je nergens

offtopic:
Excuus voor het spuien van mijn gal op de politiek en het flamerige aanzien van deze post, dit is natuurlijk bedoeld om de discussie levendig te houden!

Rizzi: jij zit toevallig niet aan de Hanze op CE is het wel?

[ Voor 12% gewijzigd door WhizzCat op 11-12-2002 00:23 ]

[Verwijderd]

WhizzCat schreef op 11 December 2002 @ 00:21:

Ik ruk niks uit z'n verband. Ik probeer alleen op dit late uur aan te tonen dat het onmogelijk is voor een rechter om zich te ontrekken aan het feit dat er emoties een rol gaan spelen in de rechtsspraak. Dat kán niet en dat mág niet en als deze wet wordt doorgevoerd weet ik bijna zeker dat dat juist wél gaat gebeuren en dat we dan weer leuk met z'n allen gaan lopen zeuren en klagen. Rechters mogen dan vrij objectief zijn, maar de zakelijkheid waarmee het recht op dit moment wordt afgehandeld is niet misselijk. Als je daar een onzekere factor, die emotie, aan gaat toevoegen wordt het recht uit z'n verband gerukt. Waarom in vredesnaam zou het goed zijn voor een nabestaande of een vriend/vriendin of wie dan ook, goed te zijn om je te gaan lopen beklagen in de rechtbank? Feitelijk wordt het dan een klaagbank en geen rechtbank meer. Daar ben ik gewoon een beetje bang voor.

De reden van het wetsvoorstel is dat de slachtoffers een mogelijk hebben om zich direct tot de verdachte te richten. Je moet niet vergeten dat het huidige rechtssysteem draait om de verdachte. Het slachtoffer komt niet aan het woord, mag ook niet getuigen. Terwijl het wel om het slachtoffer draait.

Wat het dan nog extra wrang maakt is dat de verdachte zelf wel spreekrecht heeft. De verdachte mag een verklaring afeleggen voor de rechtbank. Emoties (verdachten die in tranen uitbarsten bijv.) spelen dus al een rol in de rechtzaal.

Als je vindt dat de huidige rechtsspraak met:

- rekening hiuden met maatschappelijke onrust
- spreekrecht voor verdachten

Als je vind dat het met deze twee grote punten nu nog objectief is, waarom zou de effectiviteit afnemen wanneer het slachtoffer ook spreekrecht krijgt?

Er zijn zat andere mogelijkheden om voor die mensen te zorgen. Wat je zegt over die twee uur langere zaak, hoeveel zaken denk je dat er per jaar doorgaan? Waar denk dat je dat al die klachten heen gaan over de zaken die nú al blijven liggen? En een halfjaar lang blijven liggen? Nee, dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Dat er zaken blijven liggen heeft te maken met het tekort aan rechters e.d. Ik vind dat een vertrageing van een kleine 2 uur aanvaardbaar is als het slachtoffer zich daardoor beter gaat voelen.

Ik denk dat we met de invoering van deze wet een stuk objectiviteit en voor órde missen in een bestaan waarin wij juist heel veel behoefte hebben aan orde. Er wordt nu iets van chaos in geïntroduceerd en ik denk dat dat gewoon niet goed is, daar zijn hele andere methoden voor om mee om te gaan. Psychiaters en psychologen bijvoorbeeld. Dat zijn mensen die hebben er voor gestudeerd! Die weten precies hoe je dat moet doen en aanpakken. Je kan mij niet wijsmaken dat de regering dat wél denkt te weten, voor dat "labiele" zooitje dat er nu zit en dat er zometeen waarschijnlijk weer komt te zitten

Met slachtofferhulp in dit land valt 't reuze mee. En het gaat er niet om dat slachtoffers kunnen praten met hulpverleners, het gaat erom dat ze kunnen praten tegen de verdachte. Niks meer, niks minder, want die kans krijgen ze gewoonweg niet.

[quote

offtopic:
Excuus voor het spuien van mijn gal op de politiek en het flamerige aanzien van deze post, dit is natuurlijk bedoeld om de discussie levendig te houden!

[/quote]

Ik hou van een levendige discussie
Maar ik hou ook verschrikkelijk van slapen, ik stel voor dat we discussie morgen voortzetten. Op die manier komen we toe aan nachtrust en geven we andere mensen oko de kans zich erin te mengen. Welterusten.

[MSalters]

We hebben in de westerse wereld een rechtssysteem dat tot doel heeft het straffen van daders over te nemen van de slachtoffers. Eigen rechter spelen is ongewenst. Evengoed kunnen we de slachtoffers de mogelijkheid bieden "stoom af te blazen", zonder ernstige consequenties, door ze bij de rechtspraak te betrekken.

Wat zij de risico's voor een onschuldige? Vrij klein. Als je iemand niet vermoord hebt, wat verlies je dan als je een verhaal hoort van een half uur over de familie van dat persoon? Een half uur, dus.

[unclero]

Verwijderd schreef op 11 December 2002 @ 00:32:
De reden van het wetsvoorstel is dat de slachtoffers een mogelijk hebben om zich direct tot de verdachte te richten.

Laat ze die dan in de cel opzoeken.. lijkt me.

Je moet niet vergeten dat het huidige rechtssysteem draait om de verdachte. Het slachtoffer komt niet aan het woord, mag ook niet getuigen. Terwijl het wel om het slachtoffer draait.

Zoals eerder gezegd, daar hebben we Riagg, Korrelatie en andere fantastische instellingen voor.
Het rechtssysteem is, zoals het woord al zegt, om recht te spreken, niet om een soort slachtofferhulp te worden.

Wat het dan nog extra wrang maakt is dat de verdachte zelf wel spreekrecht heeft. De verdachte mag een verklaring afeleggen voor de rechtbank.

Het is immers de verdachte die terecht staat, niet het slachtoffer.

Over sociale onrust, als we daarnaar moeten gaan luisteren vervalt de rechtstaat in een anarchie.. en dat willen we niet, dacht ik zo

En verder, rechters zijn mensen van vlees en bloed, dus hoezeer we ook proberen ze objectief te houden, ze zijn aan de 'psychologische wetten' onderhevig.
De mate waarin ze onderhevig zijn ligt (groten)deels aan de hoeveelheid emotionele bewijsvoering waar ze aan blootgesteld worden. En dan word het de vraag, aan hoeveel wil men ze bloot stellen zonder dat ze teveel gebukt gaan aan de psychologische 'bijzaken'? Hoeveel is werkelijk van nut voor de zaak?

[Verwijderd]

Ik denk persoonlijk dat dit een hoop ellende in de rechtsgang veroorzaakt. Misschien voelen de nabestaanden/het slachtoffer initieel wel genoegdoening wanneer ze hun verhaal kwijt kunnen, maar ik denk dat de verontwaardiging des te groter is als dit niet uitmondt in een beduidend hogere staf voor de verdachte of misschien zelfs in een vrijspraak wegens eoa. vormfout.

Want dat is natuurlijk het netto effect van iemand met een flink issue wel spreekrecht geven en vervolgens niets doen met de informatie die zo iemand verstrekt. Het schort er dan nog net aan dat de rechter niet met zijn vingers in zijn oren een liedje gaat zitten neurieen tijdens zo'n verklaring.

^{(Ik ben er overigens niet voor dat emotionaliteit een rol moet gaan spelen in de rechtsgang.)}

[WhizzCat]

Verwijderd schreef op 11 december 2002 @ 03:07:
Ik denk persoonlijk dat dit een hoop ellende in de rechtsgang veroorzaakt. Misschien voelen de nabestaanden/het slachtoffer initieel wel genoegdoening wanneer ze hun verhaal kwijt kunnen, maar ik denk dat de verontwaardiging des te groter is als dit niet uitmondt in een beduidend hogere staf voor de verdachte of misschien zelfs in een vrijspraak wegens eoa. vormfout.

Want dat is natuurlijk het netto effect van iemand met een flink issue wel spreekrecht geven en vervolgens niets doen met de informatie die zo iemand verstrekt. Het schort er dan nog net aan dat de rechter niet met zijn vingers in zijn oren een liedje gaat zitten neurieen tijdens zo'n verklaring.

^{(Ik ben er overigens niet voor dat emotionaliteit een rol moet gaan spelen in de rechtsgang.)}

Het is wat plastisch door je uitgedrukt, maar dat is ook een beetje waar ik op zinspeel. Mensen die gaan emotioneel doen en die beïnvloeden de rechter een beetje hier en daar, maar oh nee, dat mag natuurlijk niet, nou dan legt de rechter dat maar naast zich neer. Dan worden die mensen denk ik nog bozer en dan wordt het van kwaad tot erger.

(beetje korte post, ik weet het )

[Verwijderd]

unclero schreef op 11 December 2002 @ 02:07:

Laat ze die dan in de cel opzoeken.. lijkt me.

Dat bezoek gaat niet door als de verdachte dat niet wil. Dan kunnen de mensen nooit zeggen tegen de verdachte wat ze willen.

Zoals eerder gezegd, daar hebben we Riagg, Korrelatie en andere fantastische instellingen voor.
Het rechtssysteem is, zoals het woord al zegt, om recht te spreken, niet om een soort slachtofferhulp te worden.

Recht spreken is een vorm van slachtofferhulp. In een uitspraak van de rechter zien zij zich gesterkt in het verwerkingsproces --> de dader is gepakt, we kunnen iig dat deel achter ons laten.

Vanuit het oogpunt van het slachtoffer gezien kan de rechtbank een betere rol in het verwerkingsproces gaan spalen wanneer zij de akns krijgen om tegen de verdachte te zeggen hoeveel pijn en verdriet zij hebben geleden door wat hun is aangedaan. Vergeet niet dat veel te veel verdachten niet beseffen wat zij hebben aangericht.

Het is immers de verdachte die terecht staat, niet het slachtoffer.

Dat klopt.

[quote]
Over sociale onrust, als we daarnaar moeten gaan luisteren vervalt de rechtstaat in een anarchie.. en dat willen we niet, dacht ik zo
[quote]

Er wordt nu al rekening gehouden met de maatschappelijke onrust die ontstaat n.a.v. een misdrijf. Wordt er geen rekening mee gehouden in de rechtzaak die op dat moment speelt, dan wel zeker in rechtzaken in de toekomst.

En verder, rechters zijn mensen van vlees en bloed, dus hoezeer we ook proberen ze objectief te houden, ze zijn aan de 'psychologische wetten' onderhevig.
De mate waarin ze onderhevig zijn ligt (groten)deels aan de hoeveelheid emotionele bewijsvoering waar ze aan blootgesteld worden. En dan word het de vraag, aan hoeveel wil men ze bloot stellen zonder dat ze teveel gebukt gaan aan de psychologische 'bijzaken'? Hoeveel is werkelijk van nut voor de zaak?

Het is niet van nut voor de rechtzaak, maar wel voor het slachtoffer.