Hogere absolute snelheid door grotere amplitude

[Opi]

offtopic:
Zie dit draadje als nobel streven om de W in WL een nieuwe impuls te geven.

Stel dat je een lichtgolf hebt die een amplitude a heeft en een rechte lijn volgt. Als het deeltje nu energierijker wordt en daarmee een grotere amplitude krijgt, neemt naar mijn idee de afstand die het 'deeltje' af moet leggen in een bepaalde tijd toe.
Om dit te illustreren: stel je wilt van R'dam naar Nijmegen dan zal je veel harder moeten rijden wanneer je via Groningen gaat dan wanneer je via Utrecht gaat en op het zelfde tijdstip wilt arriveren.

Dus moet de snelheid toe nemen en neemt de snelheid van het licht dus toe. En dit kan dus niet, dat zie ik ook wel.

[ Voor 6% gewijzigd door Opi op 10-12-2002 22:29 ]

[WhizzCat]

Is het niet zo dat dit hele verhaaltje maar "relatief" is? De lichtsnelheid is immers ook relatief, dus het lijkt mij dat dat een constante is en dat de amplitude er eigenlijk niet zoveel toedoet.

(Ik ben meer een filosoof en geen "w'er", maar goed)

[DroogKloot]

Die golf plant zich voort met snelheid c, waardoor afstand geen betekenis meer heeft (oneindige contractie).

De lichtsnelheid is immers ook relatief

Nee, dat is -ie nou juist net niet.

[Opi]

DroogKloot schreef op 10 December 2002 @ 22:38:
Die golf plant zich voort met snelheid c, waardoor afstand geen betekenis meer heeft (oneindige contractie).

In de zin dat de deeltjes niet zelf de golfbeweging maken, maar als groep een golfvorm vormen?

[WhizzCat]

DroogKloot schreef op 10 December 2002 @ 22:38:
Die golf plant zich voort met snelheid c, waardoor afstand geen betekenis meer heeft (oneindige contractie).

[...]

Nee, dat is -ie nou juist net niet.

Zoals ik al zei, ik ben meer een levensbeschouwer/genieter

In wat voor zin heeft afstand geen betekenis meer dan? We hebben het hier over gehad tijdens de afgelopebn W&L meeting, maar dti is me alsnog een beetje duister aan het worden, ik dacth altijd dat licht snelheid relatief was, maar goed, ik ben ook maar een simpele ziel.

Nah ja, jullie zullen het deze discussie maar zonder mij moeten stellen want dit gaat mij echt boven de pet , succes verder!

[DroogKloot]

OpifexMaximus schreef:
[...]

In de zin dat de deeltjes niet zelf de golfbeweging maken, maar als groep een golfvorm vormen?

Nee, in de zin dat fotonen loodrecht op de voortplantingsrichting trillen. Geef je ze meer energie dan verander je niet de amplitude maar de golflengte (want hogere frequentie).

[Opi]

DroogKloot schreef op 10 december 2002 @ 23:20:
[...]


Nee, in de zin dat fotonen loodrecht op de voortplantingsrichting trillen. Geef je ze meer energie dan verander je niet de amplitude maar de golflengte (want hogere frequentie).

Hoe kan je dan de amplitude beinvloeden?

[DroogKloot]

Da's vrij simpel. Amplitudes van een EM-golf hangen samen met z'n intensiteit (of in het geval van zichtbaar licht de helderheid [lumen]), die gedefinieerd is als vermogen per oppervlakte-eenheid: meestal de hoeveelheid watt per vierkante meter. De amplitude kun je dus veranderen door wat watt toe te voegen/weg te nemen.

[ Voor 6% gewijzigd door DroogKloot op 11-12-2002 00:34 . Reden: vaut, lux=lumen/m^2 ]

[Verwijderd]

DroogKloot schreef op 10 December 2002 @ 22:38:
[...]

Nee, dat is -ie nou juist net niet.

Helaas, helaas. Lichtsnelheid is niet absoluut.

Door een Bose-Einstein-condensaat kun je lichtsnelheid vertragen. Onderzoekers zijn er al in geslaagd om licht een snelheid van 17 meter per seconde te geven.

Google op 'Bose-Einstein-condensaat'. (ik verwacht niet dat iedereen weet wat het is..)

[DroogKloot]

Neeps. In een BEC verandert de atomaire staat van materie waardoor licht weliswaar wordt afgeremd, maar DE lichtsnelheid (in vacuum, een universele constante) trekt zich daar absoluut niets van aan.

linkje

[ Voor 41% gewijzigd door DroogKloot op 11-12-2002 01:29 ]

[Verwijderd]

Het was toch gewoon zo dat de lichtsnelheid in vacuum een constante is.

En hoezo wordt de amplitude van een foton bepaald aan de hand van het vermogen per oppervlakte-eenheid? Het lijkt mij dat dit eerder te maken heeft met hoeveel fotonen per vierkante meter en welke golflengte (dus energie) die fotonen hebben, en dus niet zo zeer met de amplitude van een foton

[MSalters]

Hé, dat had ik ook al eens bedacht (jaar of 15 geleden).

Ten eerste, een lichtgolf is een 3-dimensionale E-M golf in de ruimte. De elektrische velden hebben een amplitude in een dimensie, de magnetische in een andere dimensie er haaks op, en de golf plant zich dan voort in de derde richting. De lichtsnelheid wordt dus gemeten langs die derde dimensie, en heeft dus erg weinig met de amplitude in andere dimensies te maken.

Bovendien is de energie omgekeerd afhankelijk van de golflengte, grotere golflengte<->kleiner energie quantum.

[DroogKloot]

henkie196 schreef:
Het was toch gewoon zo dat de lichtsnelheid in vacuum een constante is.

Klopt.

En hoezo wordt de amplitude van een foton bepaald aan de hand van het vermogen per oppervlakte-eenheid? Het lijkt mij dat dit eerder te maken heeft met hoeveel fotonen per vierkante meter en welke golflengte (dus energie) die fotonen hebben, en dus niet zo zeer met de amplitude van een foton

Je haalt hier twee dingen door elkaar. De golflengte (misschien beter om het over de frequentie te hebben) van zichtbaar licht bepaalt slechts de kleur en staat verder compleet los van de amplitude. Onttrek je energie aan de fotonen dan verschuif je naar infrarood/micro/radio, voeg je energie toe dan beweeg je in de richting van ultraviolet/rontgen/gamma -- licht is immers onderdeel van het EM spectrum. In beide gevallen verandert alleen labda (en dus de frequentie).

"Hoezo wordt de amplitude van een foton bepaald aan de hand van het vermogen per oppervlakte-eenheid?" Omdat het kwadraat van de amplitude gelijk is aan de stralingsintensiteit (in het geval van zichtbaar licht spreek je over helderheid die in lumen uitgedrukt wordt). En aangezien stralingsintensiteit zelf weer gedefinieerd is als vermogen per oppervlakte-eenheid... volgen we het nog?

[Lord Daemon]

OpifexMaximus schreef op 10 December 2002 @ 22:27:
Als het deeltje nu energierijker wordt en daarmee een grotere amplitude krijgt, neemt naar mijn idee de afstand die het 'deeltje' af moet leggen in een bepaalde tijd toe.

De amplitude van het foton is de amplitude van het electromagnetsiech golfpakketje dat hij is (of althans, hoe hij beschreven kan worden - laten we het even niet over de golf-deeltjes dualiteit hebben), en niet de amplitude van de baan die hij volgt. Hij volgt immers gewoon een rechte weg.

Om dit te illustreren: stel je wilt van R'dam naar Nijmegen dan zal je veel harder moeten rijden wanneer je via Groningen gaat dan wanneer je via Utrecht gaat en op het zelfde tijdstip wilt arriveren.

Maar je zal niet veel harder hoeven te rijden als je onderweg veel harder schreeuwt - en dat is hier wellicht een betere beeldspraak.

[Opi]

Lord Daemon schreef op 11 december 2002 @ 09:49:
De amplitude van het foton is de amplitude van het electromagnetsiech golfpakketje dat hij is (of althans, hoe hij beschreven kan worden - laten we het even niet over de golf-deeltjes dualiteit hebben), en niet de amplitude van de baan die hij volgt. Hij volgt immers gewoon een rechte weg.

Hoe moet ik me de amplitude van het electromagnetisch golfpakketje voorstellen (of in ieder geval in vergelijking met de amplitude van de baan die de foton volgt)?

[bankrupcy]

Het foton volgt niet een amplitude, het heeft een amplitude. De weg van het deeltje is daarmee rechtdoor. Zijn bestaan dankt het aan de wisselwerking tussen een magnetische veld en een elektrische veld. De grootte van deze wisselwerking is de amplitude.

Om het iets beter voor te stellen (niet wetenschappelijk verantwoord):
Neem twee vlakken die haaks op elkaar staan. Noem een van de vlakken het magnetische veld, en noem het andere vlak elektrische veld. De snijlijn van de vlakken is de baan van het foton. Neem een golfbeweging in een van de vlakken en bepaal een golfbeweging met gelijke periode en een faseverschil van een kwart in het andere vlak.

Je zult zien dat als de verandering in het ene veld/vlak maximaal is (dwz de golf gaat door een nulpunt), het andere veld/vlak een een maximum kent. De electromagnetische golf is het foton, het heeft een amplitude.

Dit moet getekend worden.... voelt iemand zich geroepen?

[Verwijderd]

het is niet zo dat een foton een grotere afstand aflegd als het een grotere amplitude heeft (bij gelijke golflengte).

Het is wel zo dat er 'iets' aan de golf sneller veranderd als de amplitude hoger wordt; het verschil tussen het maximum en het minimum vd golf wordt dan groter, terwijl de golf wel evenlang duurt.
dus moet 'iets' zich ahw 'meer haasten' om de wisseling van maximum naar minimum in dezelfde tijd (als bij lagere amplitude) voor elkaar te krijgen. maar daardoor verplaatst de golf als geheel zich niet sneller.

[Verwijderd]

DroogKloot schreef op 11 December 2002 @ 02:09:

*knip*

Je haalt hier twee dingen door elkaar. De golflengte (misschien beter om het over de frequentie te hebben) van zichtbaar licht bepaalt slechts de kleur en staat verder compleet los van de amplitude. Onttrek je energie aan de fotonen dan verschuif je naar infrarood/micro/radio, voeg je energie toe dan beweeg je in de richting van ultraviolet/rontgen/gamma -- licht is immers onderdeel van het EM spectrum. In beide gevallen verandert alleen labda (en dus de frequentie).

Uh, ik bedoelde dat de golflengte niet alleen de 'kleur' bepaald, maar ook een maat is voor de energie van het deeltje. Ergo mijn verwarring als dan opeens de amplitude een maat blijkt voor de energie dichtheid (ook nog per seconde).

"Hoezo wordt de amplitude van een foton bepaald aan de hand van het vermogen per oppervlakte-eenheid?" Omdat het kwadraat van de amplitude gelijk is aan de stralingsintensiteit (in het geval van zichtbaar licht spreek je over helderheid die in lumen uitgedrukt wordt). En aangezien stralingsintensiteit zelf weer gedefinieerd is als vermogen per oppervlakte-eenheid... volgen we het nog?

Heb je daar misschien ook een formuletje bij? Dat werkt voor mij altijd verhelderend

[Verwijderd]

bankrupcy schreef op 11 december 2002 @ 11:48:
Het foton volgt niet een amplitude, het heeft een amplitude. De weg van het deeltje is daarmee rechtdoor. Zijn bestaan dankt het aan de wisselwerking tussen een magnetische veld en een elektrische veld. De grootte van deze wisselwerking is de amplitude.

*knip*

Dit vind ik heel interessant. Zou je uit kunnen (willen) leggen hoezo een foton zijn bestaan dankt aan de wisselwerking tussen een magnetisch veld en een elektrisch veld? Ik weet er niks van, maar het lijkt me eigenlijk logischer dat deze velden bestaan/ in stand worden gehouden door het foton.

Maar nogmaals, ik weet daar dan weer niks vanaf

[Lord Daemon]

OpifexMaximus schreef op 11 december 2002 @ 09:57:
Hoe moet ik me de amplitude van het electromagnetisch golfpakketje voorstellen (of in ieder geval in vergelijking met de amplitude van de baan die de foton volgt)?

Denk aan de amplitude (= hoogte) van een golf in het water. Deze heeft niets te maken met de snelheid van de golf. Verder laat ik het geheel aan jou over om je iets voor te stellen bij de amplitude van twee drie-dimensionale vectorvelden in het kader van iets dat zowel als golf als als deeltje beschreven kan worden.

[aatos]

De lichtsnelheid is absoluut in die zin dat je geen snelheden kan bepalen relatief aan de lichtsnelheid. Als een bewegend object de snelheid van een lichtgolf meet, en een stilstaand object meet de snelheid van diezelfde golf, meet je hetzelfde.

[Lord Daemon]

aatos schreef op 11 December 2002 @ 19:12:
De lichtsnelheid is absoluut in die zin dat je geen snelheden kan bepalen relatief aan de lichtsnelheid. Als een bewegend object de snelheid van een lichtgolf meet, en een stilstaand object meet de snelheid van diezelfde golf, meet je hetzelfde.

Perfect gezegd; de discussie hierboven ging meer over de vraag of de lichtsnelheid constant is, niet over de vraag of hij absoluut is.

[Opi]

Lord Daemon schreef op 11 december 2002 @ 18:20:
Denk aan de amplitude (= hoogte) van een golf in het water. Deze heeft niets te maken met de snelheid van de golf.

Waarom houdt de analogie die ik in het probleem schets geen stand; wat zijn de verschillen tussen een golf en het rijden van de ene naar de andere plaats met een grote amplitude?

Lord Daemon schreef op 11 december 2002 @ 18:20:
Verder laat ik het geheel aan jou over om je iets voor te stellen bij de amplitude van twee drie-dimensionale vectorvelden in het kader van iets dat zowel als golf als als deeltje beschreven kan worden.

En bedankt . Dit fix ik wel ff

[xentric]

Jij ziet de situatie denk ik voor je als een staande golf (golvende lijn) op bijvoorbeeld een oscilator. En je stelt je waarschijnlijk voor dat het lichtdeeltje die lijn volgt. Dus als de amplitude groter wordt, dan moet het deeltje een langere weg afleggen. Maar het zit anders. Laat je de golf op de oscilator "lopen" dan is iedere golftop een lichtdeeltje dat voorbij vliegt. En de amplitude maakt dus niks uit voor de afstand die de golftop aflegt. Want de golf zelf beweegt rechtlijnig.

In het water voorbeeld zie jij dus het lichtdeeltje als een kurk/bootje dat over de golven zich voortbeweegt. Hoe hoger de golven, hoe langer de vaar afstand... dat is dus een foute voorstelling van de situatie. (misschien dat dit duidelijker is) De golf zelf (die voortbeweegt) is als een lichtdeeltje. En hoe hoog de golf zelf is maakt niks uit voor de afstand die hij (de golf zelf) moet afleggen naar bijvoorbeeld het strand.

[ Voor 42% gewijzigd door xentric op 12-12-2002 10:48 ]

[Opi]

xentric schreef op 12 december 2002 @ 10:44:
Jij ziet de situatie denk ik voor je als een staande golf (golvende lijn) op bijvoorbeeld een oscilator. En je stelt je waarschijnlijk voor dat het lichtdeeltje die lijn volgt. Dus als de amplitude groter wordt, dan moet het deeltje een langere weg afleggen. Maar het zit anders. Laat je de golf op de oscilator "lopen" dan is iedere golftop een lichtdeeltje dat voorbij vliegt. En de amplitude maakt dus niks uit voor de afstand die de golftop aflegt. Want de golf zelf beweegt rechtlijnig.

In het water voorbeeld zie jij dus het lichtdeeltje als een kurk/bootje dat over de golven zich voortbeweegt. Hoe hoger de golven, hoe langer de vaar afstand... dat is dus een foute voorstelling van de situatie. (misschien dat dit duidelijker is) De golf zelf (die voortbeweegt) is als een lichtdeeltje. En hoe hoog de golf zelf is maakt niks uit voor de afstand die hij (de golf zelf) moet afleggen naar bijvoorbeeld het strand.

De bron zelf oscilleert dus en zendt het licht uit als zijnde een golf. De lichtdeeltjes zelf oscilleren zelf dus niet als ik het zo moet begrijpen.

[xentric]

OpifexMaximus schreef op 12 December 2002 @ 10:53:
De bron zelf oscilleert dus en zendt het licht uit als zijnde een golf. De lichtdeeltjes zelf oscilleren zelf dus niet als ik het zo moet begrijpen.

De lichtdeeltjes ZIJN de oscillatie zelf! En die oscillatie kan zich manifesteren als een golf maar ook als deeltje...

Nou, je kan het denk ik beter zo zien:

Neem een lange rode loper (tapijt) en pak een uiteinde beet en til het een stukje op. Geef dat een goede wapper en zie hoe een enkele golf door het tapijt voortbeweegt. Dat is dan een golfdeeltje dat zich van de bron verwijdert.
Als jij een hardere wapper geeft, dan is de amplitude groter, maar de golf door het tapijt legt nog steeds dezelfde afstand af met dezelfde snelheid. Alleen ziet de golf er hoger uit.
En als de golf aan het einde van het tapijt ergens tegenaan knalt, dan is het geluid dat dat oplevert afhankelijk van de amplitude van de golf, en die was weer afhankelijk van de mate waarin je een wapper gaf. Dus de amplitude (hoogte van de golf) is de mate van energie overdracht/transport. Het tapijt is het medium waardoor die energie zich voortbeweegt in golfvorm.
En de "wapper" wordt veroorzaakt doordat electronen in een lagere baan vervallen. Een atoom kan dus een foton uitzenden als het electronen laat vervallen in een lagere baan, of fotonen absorberen waardoor electronen weer in een hogere baan komen. Maar vraag me niet hoe dat precies werkt...

Heb je wel eens nagedacht hoe het in de oceaan werkt met een golf. Als jij een golf voorbij ziet komen, dan gaan de waterdeeltjes alleen op en neer. De golf bestaat niet uit water zelf, maar is puur de manifestatie van energie die door het medium water wordt getransporteerd. De waterdeeltjes gaan dus niet mee met de golf, deze gaan alleen tijdelijk op en neer. Net als een wave in een voetbalstadion, je hoeft alleen maar op te staan en niet door het stadion een rondje te rennen.

[ Voor 21% gewijzigd door xentric op 12-12-2002 11:58 ]

[Apollo_Futurae]

Het verwarrende aan deze materie komt voort uit het duale karakter van licht. Soms kun je het als een (EM) golf beschrijven, soms als een stroom deeltjes (fotonen). Formules die bij de ene beschrijving horen, kun je in het algemeen niet toepassen op de andere. Het is daarom ook onjuist om te spreken van de frequentie of amplitude van een foton. (Wanneer we dat toch doen, bedoelen we de frequentie of amplitude van de golf die hetzelfde licht beschrijft als het betreffende foton/de betreffende stroom fotonen.)

[Unicron]

Wat de topicstarter volgens mij door de war haalt is dat je kan spreken van de snelheid van een lichtgolf, maar je kan ook spreken over de fasesnelheid van de golf. De fasesnelheid van de golf kan groter zijn dan de lichtsnelheid. Jammer is alleen dat je geen informatie kan verzenden met die fasesnelheid.

[Verwijderd]

Heeft iedereen hier soms fysica gestudeerd? En zo ja, noem eens wat goede titels van boeken. Ik vind dit altijd reuze interessante topics maar snap er na 2 posts meestal niks meer van.

[bankrupcy]

Dit vind ik heel interessant. Zou je uit kunnen (willen) leggen hoezo een foton zijn bestaan dankt aan de wisselwerking tussen een magnetisch veld en een elektrisch veld? Ik weet er niks van, maar het lijkt me eigenlijk logischer dat deze velden bestaan/ in stand worden gehouden door het foton.

Maar nogmaals, ik weet daar dan weer niks vanaf

Als WTB-er ben ik geen specialist op dit gebied.

Voor mijn eigen beeldvorming ga ik er niet van uit dat een magnetisch of elektrisch veld gemaakt wordt door een foton. Ik zie het meer als permanent aanwezige velden, die veranderd kunnen worden. De veranderingen zijn merkbaar/meetbaar als licht, magnetisme e.d.
Dit beeld is waarschijnlijk niet fundamenteel juist, maar het is voor mij wetenschappelijk genoeg.

De wisselwerking zelf kan ik niet uitleggen. Ik weet slechts dat deze bestaat, en dat je er heftig aan kan rekenen. Voorbeeld: gooi een magneet door een spoel, en je meet een elektrische stroom. Daarmee is voor mij bewezen dat de relatie bestaat, zonder dat ik alle nuances begrijp.
Zwaartekracht begrijp ik ook niet, maar ik kan er prachtig mee rekenen.

[FCA]

Verwijderd schreef op 11 December 2002 @ 18:19:
[...]

Dit vind ik heel interessant. Zou je uit kunnen (willen) leggen hoezo een foton zijn bestaan dankt aan de wisselwerking tussen een magnetisch veld en een elektrisch veld? Ik weet er niks van, maar het lijkt me eigenlijk logischer dat deze velden bestaan/ in stand worden gehouden door het foton.

Maar nogmaals, ik weet daar dan weer niks vanaf

Fundamenteel gezien ontstaan het elektrisch en magnetisch veld door fotonen. De fotonen brengen namelijk deze krachten over.
Als je het strikt quantummechanisch gaat bekijken is het electromagnetisch veld zelfs niks meer dan het fotonenveld, met allemaal leuke virtuele fotonen.

Klassiek gezien is het echter precies andersom. Daar bestaan er geen fotonen, slechts elektromagnetische golven, die in de "ether" trillen.

[Verwijderd]

[quote]OpifexMaximus schreef op 12 December 2002 @ 10:17:

Lord Daemon schreef op 11 december 2002 @ 18:20:
Denk aan de amplitude (= hoogte) van een golf in het water. Deze heeft niets te maken met de snelheid van de golf.
Waarom houdt de analogie die ik in het probleem schets geen stand; wat zijn de verschillen tussen een golf en het rijden van de ene naar de andere plaats met een grote amplitude?


[...]

En bedankt . Dit fix ik wel ff

Wil je zomaar een vectorveld begrijpen, compexe wiskunde leer je niet 1,2,3

[Opi]

Als ik het dus goed begrijp, maakt een foton zelf dus geen golfbeweging en daarom gaat mijn analogie niet op. Het golfkarakter dat voor licht voor sommige toepassingen op gaat, is dus niet een golfbeweging zoals waterdeeltjes maken.

offtopic:
Bij deze wil ik overigens George Orwell bedanken voor het bedenken van het idee van 'double think'.

Verwijderd schreef op 15 December 2002 @ 20:26:
Wil je zomaar een vectorveld begrijpen, complexe wiskunde leer je niet 1,2,3

Dit lukt op zich nog wel; maar bedankt dat je je zorgen maakt.

[xentric]

OpifexMaximus schreef op 15 December 2002 @ 22:42:
Als ik het dus goed begrijp, maakt een foton zelf dus geen golfbeweging en daarom gaat mijn analogie niet op. Het golfkarakter dat voor licht voor sommige toepassingen op gaat, is dus niet een golfbeweging zoals waterdeeltjes maken.

Het is altijd het medium waardoor energie zich voortplant wat beweegt, dus bij water trekt energie door het water wat ons, een visuele manifestatie daarvan, de golf oplevert. De energie plaatst zich dus rechtlijnig voort langs het oppervalk van het water. Het is het water dat ogenschijnlijk golft en over het oppervlak lijkt voort te bewegen, maar feitelijk bewegen waterdeeltjes alleen lokaal op en neer maar ze gaan niet met de golf mee! (zie wave in stadion principe)

Bij licht is het medium, waardoor de energie zich voortplant, space-time zelf en het zijn eigenlijk niet de 'ripples' in space-time die wij fotonen noemen, maar het pakketje energie dat zo'n 'ripple' veroorzaakt. De golf is het karakter van het energie pakketje, maar het energie pakketje kan zich ook als deeltje voordoen dat in een bepaalde richting rechtlijnig voortbeweegt. Eigenlijk kan je het beste een uitdijende bolvormige rimpel voorstellen als een foton vertrekt van een atoom. Deze uitdijende bol is een 'golf van waarschijnlijkheid' en we kunnen ongeveer uitrekenen wat de waarschijnlijkheid is dat een foton op een bepaalde plaats terechtkomt. Het lijkt dan of de 'golf van waarschijnlijkheid' ineenstort tot een deeltje en het foton dus opeens "tastbaar" is inplaats van dat het een golf karakter heeft.

Ik weet niet of dit een 100% wetenschappelijk correct antwoord is, maar dat is wat ik er van heb begrepen na wat boeken en artikelen gelezen te hebben. De studenten fysica moeten mij maar corrigeren als het niet klopt... dan leer ik tenminste ook weer iets meer

[Apollo_Futurae]

Over EM velden: zoals bankrupcy al meldde, veroorzaakt een bewegende magneet in een spoel (of een bewegende spoel in een magnetisch veld natuurlijk ) een stroom (inductiestroom).
Omgekeerd zorgt een stroom in een spoel voor een magnetisch veld.
Een EM golf nu bestaat uit de voortplanting van een magnetisch en een elektrisch veld die elkaar als twee baronnen van Munchhausen in stand houden.
Dit klinkt nogal magisch, maar is in feite heel logisch. Een plaatje zou hier uitkomst bieden; helaas ben ik geen photoshopwonder . (Misschien kan iemand die het duidelijk is iets schetsen?)

[Verwijderd]

OpifexMaximus schreef op 12 december 2002 @ 10:53:
De bron zelf oscilleert dus en zendt het licht uit als zijnde een golf. De lichtdeeltjes zelf oscilleren zelf dus niet als ik het zo moet begrijpen.

Nope, deeltjes bewegen altijd.

[brammus]

Apollo_Futurae schreef op 16 December 2002 @ 22:32:
Een EM golf nu bestaat uit de voortplanting van een magnetisch en een elektrisch veld die elkaar als twee baronnen van Munchhausen in stand houden.

Wat ik heb geleerd van onderstaande website, is dat electromagnetisme 1 kracht is. Magnetische kracht of electrische kracht bestaan dus niet afzonderlijk.

Er zijn 4 basiskrachten:
- Zwakke kernkracht
- Sterke kernkracht
- Electromagnetische kracht
- Zwaartekracht

_Bron:
http://www.xs4all.nl/~adcs/Deeltjes/adventure_home.html

[bankrupcy]

Dat zijn inderdaad de 4 basiskrachten die volkomen onafhankelijk van elkaar zijn. (voor zover nu bekend)

De elektrische kracht en de magnetische kracht zijn volkomen afhankelijk van elkaar. Het een bestaat niet zonder het ander. Een verandering van het elektrische veld leidt altijd tot effecten in het magnetische veld en omgekeerd.

Jouw post is dus niet in tegenspraak met hetgeen Apollo_Futurae beweert.

[brammus]

Ach zo, EM is dus niet 1 kracht, maar meer 1 páár krachten die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn...

En daarmee zie ik in dat ik precies hetzelfde in mijn post zeg als dat Apollo_Futurae zegt...

* brammus heeft altijd "geniale" ingevingen die later compleet overbodig blijken te zijn...

[xentric]

brammus schreef op 18 december 2002 @ 16:24:
* brammus heeft altijd "geniale" ingevingen die later compleet overbodig blijken te zijn...

Nooit opgeven, blijf creatief denken!

Het hoeft maar 1x in je leven zo te zijn dat jouw ingeving later niet overbodig blijkt te zijn... 1x maar, en alle failures doen er dan eigenlijk niet meer toe. Als je maar vrolijk aan dit advies blijft denken dan zal het misschien ooit een keer raak zijn!