Je persoonlijke instelling

[Verwijderd]

Graag wilde ik wat discussieren over het hebben van een bepaalde instelling in het dagelijksleven. Bijvoorbeeld:

Stellen jullie 's ochtends ook in op een bepaalde gebeurtenis op een dag?Bijvoorbeeld dat je denkt vandaag ga ik me beter concentreren omdat er een belangrijk verslag af moet zijn en dus gaan de sociale contacten minder. (Klinkt heel raar natuurlijk) Gaan jullie ook slapen met zo'n gedachte?

Ik ken mensen die zijn elke dag positief en kunnen altijd heel goed met mensen omgaan, maar ik durf niet te vragen hoe dat komt?

En heeft dit met opvoeding te maken?

[Yoozer]

Verwijderd schreef op 10 december 2002 @ 21:27:
Graag wilde ik wat discussieren over het hebben van een bepaalde instelling in het dagelijksleven. Bijvoorbeeld:

Stellen jullie 's ochtends ook in op een bepaalde gebeurtenis op een dag?

kort : nee. tenzij er in de agenda iets belangrijks staat.

Bijvoorbeeld dat je denkt vandaag ga ik me beter concentreren omdat er een belangrijk verslag af moet zijn en dus gaan de sociale contacten minder. (Klinkt heel raar natuurlijk) Gaan jullie ook slapen met zo'n gedachte?

hoogstens in de zin van "oh ja, morgen dat. zzz."

Ik ken mensen die zijn elke dag positief en kunnen altijd heel goed met mensen omgaan, maar ik durf niet te vragen hoe dat komt?

waarom niet? maar even tussendoor, ik werk dus in een winkel. ik vind de baan niet echt interessant, leuk, of spannend, en meestal is mijn humeur daar niet -al- te best vanwege mijn niet-zo-geweldige organisatie. daar krijgt de klant echter niets van te zien, 't wordt netjes onder mijn mentale tapijtje geveegd.

ik heb een collega daar, en zij is werkelijk -altijd- supervrolijk, opgewekt en wat nog meer. ik heb haar eens gevraagd hoe ze dat deed (want wat zij moet doen is ook niet altijd even geweldig en/of dankbaar), en ze wist 't niet precies. then again, ik weet niet (als ze een tip had, en die zou functioneren) of ik wel altijd zo positief zou willen zijn. goed met mensen om kunnen gaan is iets wat je kan leren, elke dag lachend opstaan is lastiger.

En heeft dit met opvoeding te maken?

tja..opvoeding vormt je. ik denk dat als je geleerd krijgt hoe je met mindere dagen om kan gaan op een verantwoorde manier (en als je je tegenslagen zo kan ombuigen zodat ze in je voordeel werken) je er wat beter mee om kan gaan. evenwicht is ook een belangrijk onderdeel - als je de situatie in balans weet te houden is dat vaak al net zo goed als 'm in je voordeel ombuigen. noem eens wat praktische voorbeelden waar jij mee in de knel zit, zou ik zeggen.

[BitByter]

hoe dat komt?

inderdaad, als je in een winkel werkt, en je gaat dan dus veel met mensen om, leer mensen inschatten, je past je als het ware aan

ja ik ook vind het een interessant fenomeen

ik heb 4 jaar in een winkel gewerkt, en kan met iedereen opschieten, ook al issie onbekend.

[Verwijderd]

Ik zou zo ver willen gaan om te zeggen dat het alleen maar met je instelling te maken heeft.

Wat bij mij altijd werkt om opgewekt te blijven (ook na tegenslagen) is om te denken: "het heeft een doel gehad". Het waarom van de gebeurtenis (hoe slecht deze ook mag zijn) weet ik nooit direct. Maar ooit wordt het me wel duidelijk.

Voorbeeld: Ik werk bij het Nipo. Da's de meest verrotte baan die je maar kan hebben. Mensen opbellen om te vragen mee te doen aan telefonische enquetes. De werkomstandigheden zijn bar...slechte stoelen, oude monitoren...erg slecht.

Ik werk er nu langer dan een jaar. Heb vrij veel moeite gedaan een andere baan te zoeken, niet gevonden. Ik ben niet de meest gemotiveerde werknemer, maar ontslagen werd ik niet.

Ik heb mijzelf vaak afgevraagd waarom niet...

Tot ik er 4 weken terug een heel liev meisje tegenkwam (nu mijn vriendin).

Zoals ik het nu gedraaid heb zat er een rede achter dat ik er na een jaar nog steeds werkte, nl het ontmoeten van mijn vriendin. Een negatieve ervaring heb ik op deze manier omgedraaid in een positieve.
En zo doe ik het met alle gebeurtenissen die zich op een dag bij mij voordoen.

Is het gelul?

Natuurlijk het is gelul en klopt er niks van. Maar ik geloof erin en het helpt mij om omgewekt en vol zelfvertrouwen de dag door te komen. Vind zoiets voor jezelf en je zult zien dat het makkelijker is om opgewekt te blijven en om zelfvertrouwen te krijgen.

[Rizzi]

Het klinkt misschien heel erg flauw, maar ik ben iemand die bijna altijd vrolijk is. Hoe je dat doet? Dat ben je gewoon. ADHD? Andere overdreven activiteit in je hersenen?

Ik merk overigens wel dat ik andere mensen kan ergeren met mijn toch vaak vrolijke benadering. Dus vaak positief denken werkt soms ook tegen je. Paradoxaal?

[Mx. Alba]

Wat ik wel vaak heb is dat als ik ga slapen, en dan denk "morgen sta ik op tijd op", dat ik dan de volgende ochtend wakker word voor de wekker afgaat, terwijl ik het anders soms zelfs voor elkaar krijg om door de wekker heen te slapen...

Dat is ook het principe achter mantra's in de Hindoeïstische en Boeddhistische leer en van die zelfhulpcassettes: iets zo vaak herhalen dat je ervan overtuigd raakt, en dan gebeurt het vanzelf.

Ohm namah shivaya
Ohm namah shivaya
Ohm namah shivaya

[ Voor 3% gewijzigd door Mx. Alba op 11-12-2002 10:57 . Reden: argh, dt-fout ]

[Lord Daemon]

Ik vind het vrij gemakkelijk om mijn eigen stemming te beïnvloeden - hoewel de buitenwereld natuurlijk ook een dikke vinger in de pap heeft. Je eigen opstelling heeft zeker invloed, maar dat is niet iets dat je 's ochtends even besluit of zo.

[Verwijderd]

Zoals bitbyter al zei, ik werk ook in een winkel en ik ga ook veel met klanten om, en dan leer je ook goed omgaan met mensen, vooral als je veel problemen tegenkomt die je niet direct kan oplossen, dat is wennen, maar wel handig

[Clay]

Op zich is een goed humeur (en een positieve instelling) hebben niet zo moeilijk, vraag je jezelf ooit af wat bijvoorbeeld het nut is van een slecht humeur, ochtenhumeur, "jullie kunnen me amaal wat" of andere negatieve instelling?
Als er iets kuts gebeurt, dan kan je daar de rest van de dag/week/maand over gaan kniezen, maar wat bereik je daarmee? Ik heb eigenlijk nooit een slecht humeur, ik voel me nooit (lang) kut, en ik kan me maar over weinig dingen opwinden, dat is gewoon een instelling die eerlijk gezegd heerlijk werkt en lekker relaxed is. Misschien dat je je dat niet van de ene op de andere dag "aan kan meten", maar je kan wel proberen ernaar te leven. Zo zeg ik ook altijd dat ik nooit ziek word en het werkt. Is immers ook tijdverspilling, heb wel wat beters te doen dan ziek zijn / rothumeur hebben.

[pirke]

Clay schreef op 11 december 2002 @ 21:52:
Op zich is een goed humeur (en een positieve instelling) hebben niet zo moeilijk, vraag je jezelf ooit af wat bijvoorbeeld het nut is van een slecht humeur, ochtenhumeur, "jullie kunnen me amaal wat" of andere negatieve instelling?
Als er iets kuts gebeurt, dan kan je daar de rest van de dag/week/maand over gaan kniezen, maar wat bereik je daarmee? Ik heb eigenlijk nooit een slecht humeur, ik voel me nooit (lang) kut, en ik kan me maar over weinig dingen opwinden, dat is gewoon een instelling die eerlijk gezegd heerlijk werkt en lekker relaxed is. Misschien dat je je dat niet van de ene op de andere dag "aan kan meten", maar je kan wel proberen ernaar te leven. Zo zeg ik ook altijd dat ik nooit ziek word en het werkt. Is immers ook tijdverspilling, heb wel wat beters te doen dan ziek zijn / rothumeur hebben.

Kortom: alles is relatief, alles heeft goede en slechte kanten, leer de goede waarderen (moet je ze wel zien, maar ze zijn er altijd) en je wordt vanzelf goed gehumeurd

[xychix]

Verwijderd schreef op 10 december 2002 @ 21:27:
Graag wilde ik wat discussieren over het hebben van een bepaalde instelling in het dagelijksleven. Bijvoorbeeld:

Stellen jullie 's ochtends ook in op een bepaalde gebeurtenis op een dag?Bijvoorbeeld dat je denkt vandaag ga ik me beter concentreren omdat er een belangrijk verslag af moet zijn en dus gaan de sociale contacten minder. (Klinkt heel raar natuurlijk) Gaan jullie ook slapen met zo'n gedachte?

Ik ken mensen die zijn elke dag positief en kunnen altijd heel goed met mensen omgaan, maar ik durf niet te vragen hoe dat komt?

En heeft dit met opvoeding te maken?

Ik ben van mening dat je dit zelf bij kunt draaien. Ik ben ook heel positief ingesteld. zie in ieder probleem een uitdaging..

en dan ook in de "grotere" problemen als stukgelopen relaties etc.

relatie stuk = probleem
laten zien dat jij niet helemaal afhankelijk was en zelf nu wel weer wat van je leven kunt maken = de bijbehorende uitdaging.

altijd positief dus.
wat er ook gebeurt: gaat het goed MOOI ! gaat mis = Leermoment....

hoe ik zo ben geworden weet ik niet, ik kan je niet een cursus: how to be positive..

Ik denk wel dat ik het voordeel heb dat mij veel dingen erg goed afgaan, opleiding/werk alles eigenlijk.

[xentric]

Verwijderd schreef op 10 december 2002 @ 21:27:
Stellen jullie 's ochtends ook in op een bepaalde gebeurtenis op een dag?Bijvoorbeeld dat je denkt vandaag ga ik me beter concentreren omdat er een belangrijk verslag af moet zijn en dus gaan de sociale contacten minder. (Klinkt heel raar natuurlijk) Gaan jullie ook slapen met zo'n gedachte?

Ja zekers... maar meestal niet zo bewust als ik zou willen en lang niet iedere dag. Meestal is het zo dat ik 's avonds ideeen krijg waar ik dan niet genoeg tijd meer voor heb. Ik plan dat dan in voor de volgende dag om het zo maar te zeggen. Ik moet mezelf een beetje pushen omdat er anders weer geen zak van terecht komt. Maar bijvoorbeeld twee weken geleden toen ik die "lifter" bouwde, toen had ik gewoon als doel gesteld dat ik dat ding zou gaan bouwen na het lezen van het post van Mastermind hier op GoT. En dan ben ik ook echt een volhouder hoor!

Maar ik heb ook bewust dagen waarop mijn instelling zoiets is als "vandaag lekker niks moeten, alles mag en we zien wel wat voor interessants er vandaag gebeurd". En ik moet eerlijk zeggen, ik kan mij niet eens herinneren wanneer ik mij voor het laatst echt verveelde.

Ik ken mensen die zijn elke dag positief en kunnen altijd heel goed met mensen omgaan, maar ik durf niet te vragen hoe dat komt?

Ik denk dat ik gezegend ben met een natuurlijk chemische-stoffen aanmaak die mij de hele dag een vrolijk gevoel geven. Ondanks mijn erg zwakke maag waardoor ik mij vaak niet echt al te best voel ben en blijf ik vrolijk. Maar misschien is het gewoon een karaktertrek die je hebt, of niet hebt. Op mijn huidige werk (ploegendienst) merk ik ook dat mensen heel verschillend reageren op een vrolijk gezicht om een uurtje of 4 's nachts bijvoorbeeld. Sommigen zie je opfleuren als je even met ze praat of even zwaait of knipoogt. Maar anderen kijken je aan met een smoel van "tering man, hoe kan je in hemelsnaam nu nog vrolijk lopen doen?" Alsof ze niet geloven dat je echt vrolijk bent en dat het nep is ofzo. Gelukkig ben ik niet zo'n overdreven ADHD vrolijkheids-geval en ben ik altijd heel rustig... maar dan nog zie je soms enig onbegrip en mij maakt dat natuurlijk niks uit. Ik ga gewoon vrolijk verder met mijn werk en de tijd vliegt voor mij waarschijnlijk vele malen sneller voorbij.

Een leuke quote vind ik trouwens: "smile, it makes people wonder what you're up to"

En heeft dit met opvoeding te maken?

Geen idee... maar ik denk wel dat positief ingestelde ouders een goede invloed hebben op hun kinderen. Alhoewel mijn moeder eigenlijk een ras-echte pessimist is, heeft het optimisme van mijn vader denk ik toch best een invloed op mij gehad. Maar verder kan ik er geen zinnig woord over zeggen.

Oja... vrolijkheid is misschien aan te leren. Ik las pas dat een pen in je mond (tussen je lippen) houden de spieren dusdanig aanspant dat je alshetware de hele tijd lacht. Deze oefening zou ervoor kunnen zorgen dat je je vrolijker gaat voelen. Maar of dat werkt, ik heb geen idee.

[ZaZ]

Verwijderd schreef op 10 December 2002 @ 21:27:
Graag wilde ik wat discussieren over het hebben van een bepaalde instelling in het dagelijksleven. Bijvoorbeeld:

Stellen jullie 's ochtends ook in op een bepaalde gebeurtenis op een dag?Bijvoorbeeld dat je denkt vandaag ga ik me beter concentreren omdat er een belangrijk verslag af moet zijn en dus gaan de sociale contacten minder. (Klinkt heel raar natuurlijk) Gaan jullie ook slapen met zo'n gedachte?

Ja heb ik ook

Ik ken mensen die zijn elke dag positief en kunnen altijd heel goed met mensen omgaan, maar ik durf niet te vragen hoe dat komt?

En heeft dit met opvoeding te maken?

Ik ben positief, maar kan helemaal niet met mensen omgaan.
Ik ben bijv. alles behalve sociaal maar toch ook positief/depressief .............
en ja dat kan samen gaan.

Aan mn opvoeding lag het niet, die was namelijk prima

[Verwijderd]

Ik heb zelf ook 5 jaar winkelervaring. En heb daar veel van geleerd maar de omgang met mensen heb ik meegekregen in mijn opvoeding. Ik ben een echte bemiddelaar en kan daardoor met iedereen wel goed opschieten. Ben vrijwel altijd positief ingesteld. Ik denk ook dat mijn geloof in God een hoop met mijn ontwikkeling en sociale omgangsvormen te maken heeft. Ik start de dag met en gebed, en besluit die op dezelfde wijze. Ik bid voor mezelf en ook voor andere mensen in mijn omgeving (collega's vrienden etc.) wat mij weer gefocused houd op mijn omgang met deze personen. Ook voor belangrijke zaken die staan te gebeuren bid ik en ik merk zelf dat het me rustig maakt en een enorme stimulans geeft. De dingen worden zo overkomelijker en te overzien. So that's me

[Verwijderd]

Mijn instelling:

Ik ben niet bang voor de dood
Als er iets is na de dood dan hoef je niet bang te zijn voor de dood
Als er niks is na de dood, wat is dan 'the point of living', waar leef je dan voor?

Ik zie wel wat er op mijn pad komt, als iets niet goed gaat dan kan ik daar toch niets aan veranderen.

[Verwijderd]

Hmmm was ik maar zo positief als de meeste hier. Ik zie vaak het leven een grote hindernisbaan. Ik zie alles heel vaak pessimistisch: "Kut, alweer ik". En soms ben ik heel erg sceptisch over mensen, al realiseer ook dat ik vaak fout zit.

Hoewel ik goed voor kan stellen dat veel mensen altijd positief kunnen zijn, maar ik niet. Waarom kan ik ook niet verklaren. Misschien aangeboren?

[Mx. Alba]

Verwijderd schreef op 12 December 2002 @ 13:16:
Hoewel ik goed voor kan stellen dat veel mensen altijd positief kunnen zijn, maar ik niet. Waarom kan ik ook niet verklaren. Misschien aangeboren?

Ik heb ook van die periodes hoor... Een tijd lang was het zo dat elke keer als ik mijn leven weer een beetje op een rijtje had er weer een of andere catastrofe plaatsvond die de hele boel weer in de war schopte. Ongelofelijk frustrerend is dat... Maar gelukkig begint mijn leven zich nu eindelijk wat te stabiliseren.

[Verwijderd]

Wat is stabiliseren? Je hebt toch geen controle over catastrofes?

[Mx. Alba]

Verwijderd schreef op 12 December 2002 @ 15:14:
Wat is stabiliseren? Je hebt toch geen controle over catastrofes?

Nee, dat is het probleem nou juist.