Online Dagboeken

[Christiaan]

Ik, en twee vrienden van me, houden een online dagboek bij. Die van mij staat op mijn homepage (onder 'journal') en de URLs van de andere sites moeten die vrienden zelf maar geven als ze geen problemen hebben met een flinke toestroom van nieuwsgierige mensen.

We hebben de afgelopen een beetje een discussie gehad over wat je nu wel en niet in zo'n dagboek moet plaatsen. Het is tenslotte online, en iedereen kan er in principe bij. Ook de mensen over wie je mogelijk heel persoonlijke dingen te vertellen hebt. Die discussie vond tot nu toe plaats in de dagboeken, maar dat is eigenlijk niet de juiste plek. Daarom leek het me een goed idee om er hier een draadje over te starten.

Mijn vrienden hebben besloten zo eerlijk mogelijk te zijn en zoveel mogelijk vast te leggen op het digitale papier. Ik ben al wat langer bezig, en heb intussen een database met 350+ entries. In de loop der tijd ben ik gematigd in de mate waarin ik persoonlijke zaken op internet publiceer. Enige mate van privacy heb ik intussen wel ingebouwd.

Het is mijn ervaring dat ik eigenlijk niks meer schrijf over mijn plannen voor de toekomst op het sociale vlak. Als ik bijvoorbeeld meisje X leuk vindt, dan zal ik dat niet opschrijven simpelweg omdat ik wil dat ze het eerst van mij hoort en niet op mijn site leest (ik weet in principe niet of ze het dan wel of niet gelezen heeft). Ik heb iets dergelijks meegemaakt, en had achteraf enige spijt over het feit dat ik daar toen uitgebreid over heb geschreven (er kan een W&L-er die dit leest en nu moet lachen omdat het over haar ging). Hoe dan ook; ik had er achteraf spijt van omdat ik al helemaal niet meer stond achter veel uitspraken.

Stelling
Het publiceren van een dagboek op internet is leuk. Wat ik zou willen weten is wie dit ook doet en wat de ervaringen ermee zijn. Welke dingen kun je beter van het internet houden en en wat is er zo leuk aan het lezen van dagboeken van andere mensen?

[Verwijderd]

ChristiaanVerwijs schreef op 27 November 2002 @ 00:09:

<B>Stelling</B>
Het publiceren van een dagboek op internet is leuk. Wat ik zou willen weten is wie dit ook doet en wat de ervaringen ermee zijn. Welke dingen kun je beter van het internet houden en en wat is er zo leuk aan het lezen van dagboeken van andere mensen?

Well ik heb geen online dagboek, en ik zou persoonlijk nooit eentje online gooien (mocht ik ooit van plan zijn om eentje bij te houden..).


Ik denk dat het lezen van een dagboek zo leuk is omdat je zo meer 'intieme' dingen over een persoon te weten kan komen. Daarom is een dagboek meestal ook persoonlijk en meestal ook alleen voor jezelf bedoeld, als je dit dan online gooit en je haalt die 'intieme' dingen eruit (ik denk niet dat je alles wilt prijs geven aan de rest van de wereld over jezelf..) dan wordt het snel een saai dagboek..

But well aan de andere kant is het gewoon leuk om te lezen wat iemand denkt over een gebeurtenis. Ik ben benieuwd hoe die van jou eruit gaat zien.

Good luck

[StyXL]

Is het online publiceren van je dagboek niet een vorm van (getemperde) exhibitionisme.

Ik zie eigenlijk niet in wat het leuke zou zijn om m'n dagelijks leven op het net te gooien. Daarbij zou het me ook niet interesseren om te lezen wat een ander vandaag heeft gedaan, maar dat daar gelaten. Ik vind het ook voyeuristisch om een dagboek van iemand anders te lezen.

Goed, ik snap het niet helemaal. Naar mijn idee houd je een dagboek bij om je meest intieme dingen mee te delen. het is je stille vriend/vriendin die alles kan toevertrouwen. Je kan je gal spuwen of er je meest innige wensen mee delen. Maar wat jij doet (zo maak ik op uit je verhaal) is dat je eigen leven censuurd en uiteindelijk een gematigde versie van je dag online zet.

Heb een bepaald groep mensen waarvan je weet die je dagboek lezen? Is het een manier om via dat dagboek iets duidelijk te maken aan mensen? Zit er überhaupt een doel achter het online dagboek? Houd je naast het online dagboek ook nog een dagboek bij waar wel alles in bijhoudt?

Veel vragen en zelfs ook enige waardeoordelen,maar snap de intentie dan ook niet en dat het alleen maar "leuk" is, tja..

[Morgoth]

Ik zelf vind het heerlijk om een dagboek te lezen, en dan vooral van mensen die ik wel enigszins ken (van mensen die ik niet ken interesseert het me niet zo, op een of andere manier). Waarom ik dit interessant vind? Natuurlijk is het een stukje voyeurisme, is dat erg? Nee. Verder vind ik het heel interessant om te kijken hoe andere mensen bepaalde dingen beleven, hoe zij omgaan met problemen in hun leven en hoe zij hun leven inrichten. Ik vind dat echt heel leuk en interessant om te lezen.

Tevens hou ik zelf dus ook een online dagboek bij (zie m'n homepage), en het voornamelijke doel daarvan is voor mezelf ervoor te zorgen dat gedachtes niet verloren gaan. En ik vind het een leuk idee als mensen dat van mij lezen. En tevens natuurlijk een stukje onzekerheids training (dus dat je je niet gaat schamen als mensen bepaalde dingen over je weten).

[wacco]

Ik ben véél te paranoia om een compleet dagboek op het internet te zetten. Sterker nog, ik heb er niet eens eentje op 'oud' papier. Nóg sterker; ik denk niet meer na over wat ik gister gedaan heb
Vind je dat niet creepy dat iedereen gewoon kan meelezen met wat je allemaal gedaan hebt? Brrr... alleen het idee al.

Ik snap zowiezo niet wat er zo spannend is aan dagboeken. Ik bedoel, als het zo fantastisch is wat die mensen allemaal doen, waarom ga je het dan niet zelf doen ipv een dagboek lezen? Ik heb nog nooit in een dagboek zien staan: "vandaag het ik het dagboek van Christiaan Verwijs gelezen"
Ik vind het een beetje onder de categorie soaps vallen.

[Lord Daemon]

[nohtml]

MuErTo ChAvEz schreef op 27 november 2002 @ 00:25:
Is het online publiceren van je dagboek niet een vorm van (getemperde) exhibitionisme.

Natuurlijk is dat een vorm van exhibitionisme. En inderdaad is het lezen van dagboeken een vorm van voyeurisme. Maar dan wel exhibitionisme en voyeurisme in een puur geestelijk/emotionele context, dus ontdaan van hun sexuele connotaties. En daar lijkt me eigenlijk niets mis mee.

Ik lees drie online dagboeken, van mensen die ik goed tot heel goed ken. Die zijn allemaal anders; de een wat intiemer, de ander wordt veel vaker upgedate, zulke dingen. Maar ik vind ze alle drie heel erg boeiend. Het is namelijk niet alleen interessant om te weten wat je vrienden doen in hun leven, maar vooral ook is het heel erg leuk om te lezen wat hen bezig houdt en hoe ze zich voelen. Voyeuristisch? Misschien, maar dan wel met toestemming. En eerlijk is eerlijk, het is vervolgens veel gemakkelijker om over intieme dingen die hen bezig houden een gesprek aan te gaan. Wat dat betreft kan een online dagboek zeker tot een versterking van vriendschappen leiden.

Houd je naast het online dagboek ook nog een dagboek bij waar wel alles in bijhoudt?

Houd goed in de gaten dat de keuze om om privacy redenen niet alles wat je eigenlijk op wil schrijven ook daadwerkelijk op te schrijven een keuze is van Christiaan die an sich niet samenhangt met het verschijnsel online dagboek. Ik ken ook mensen die juist wel heel ver gaan.

[Lord Daemon]

[nohtml]

wacco schreef op 27 November 2002 @ 23:36:
Ik snap zowiezo niet wat er zo spannend is aan dagboeken. Ik bedoel, als het zo fantastisch is wat die mensen allemaal doen, waarom ga je het dan niet zelf doen ipv een dagboek lezen?

Het gaat er niet om wat mensen doen, het gaat er om wat mensen denken en voelen.

[ Voor 17% gewijzigd door Lord Daemon op 28-11-2002 08:58 ]

[wacco]

Hmmmzz... ergens vind ik dat helemaal niet interesant.
Beetje van: laat ik maar niet tegen mezelf aan gaan lullen, maar het allemaal opschrijven, zodat ook anderen kunnen lezen hoe veel ik wel niet in mezelf lul.

...

[Lord Daemon]

Zo, nu ik mijn dagboek wat beter verstopt heb (zodat alleen de vrienden waar het voor bedoeld is het kunnen vinden) durf ik wel te zeggen dat ik 1 van die vrienden ben waar Christiaan het in zijn openingspost over had.

Het is mijn doel om aan de ene kant zoveel mogelijk openheid te betrachten, en dus echt op te schrijven wat mij bezig houdt; en om aan de andere kant slechts een zeer selecte groep mensen toe te laten in dat dagboek zodat ik weet wie het lezen en dat dat mensen zijn die ik ermee vertrouw en van wie ik het idee heb dat het ze iets aangaat.

Laat mij nu dan ingaan op de vraag der vragen:

Zit er überhaupt een doel achter het online dagboek?

Er zitten zelfs heel veel doelen achter, althans bij mij. Ik durf niet te zeggen welke belangrijker zijn en welke minder belangrijk; ik noem er gewoon een aantal op waarvan ik weet dat ze een rol spelen.

• Jezelf de gelegenheid geven en dwingen om te reflecteren op wat je hebt meegemaakt en gedacht en gevoeld, opdat je jezelf beter leert kennen.


• Tijdens je leven meer gespitst te zijn op wat je denkt en voelt, aangezien je dat moet onthouden en opschrijven, waardoor je 'dieper' leeft.


• Bijhouden wat voor dingen je denkt en voelt, opdat je dat niet vergeet en het later weer terug kan lezen en eventueel gebruiken.


• Op een gemakkelijke wijze je diepste gevoelens delen met mensen met wie je dat graag wilt. In real life lukt mij dit in veel mindere mate.


• Je lezers laten nadenken over de onderwerpen die jou bezig houden.


• Het stimuleren en initiëren van gesprekken en discussies met je lezers; ik ben pas net begonnen met dat dagboek en merk dat ik daardoor sindsdien al een aantal hele goede ICQ-gesprekken heb gevoerd en een vriendin van mij hier een avond over de vloer heb gehad om over allerlei zaken uit mijn en haar dagboek te praten.


• Jezelf de gelegenheid geven je leven te interpreteren tot een coherent en waardevol geheel; je leven zien als 'kunstwerk' en het als zodanig te objectiveren.


• Oefenen in schrijfstijl en ander taalgebruik.


• Jezelf te sterken in de gedachte dat je een interessant persoon bent.


• De mensen van wie je weet dat ze je dagboek lezen op subtiele manieren beïnvloeden - dat kan zo onschuldig zijn als tussen de regels door je excuses aanbieden voor iets wat je gedaan hebt.