Op weg naar mijn werk (en op de terugweg) kom ik de laatste paar dagen een nieuwe reclameposter tegen. Een dode nerts, zo groot als het reclamebord, in een niet erg natuurlijke positie, met een plasje bloed, en de enkels en voeten van een vrouw met rode naaldhakschoenen, die met die naaldhakken dus in die nerts staat te prikken.
Tekstje erbij, in grote bloedrode blokletters: "Fourrure. Signe extérieure de cruauté" (Vertaling: zie topic)
In eerste instantie keek ik vol walging naar dat plaatje van die doodgeprikte nerts, en was het onbewust met de tekst eens. Maar een paarhonderd meter verderop stond een even groot affiche waarop Franck Leboeuf (voetballer) le boeuf (rundvlees) aanprijst. Buiten het vraagstuk of sporters niet teveel door de reclamewerld uitgebuit worden, riep dat een andere vraag op:
Wat is ins hemels naam het verschil tussen een dier doden om het op te eten, en een dier doden om er een jas van te maken?
Waarom is het doden van dieren voor hun vacht wreed, maar wordt het doden van dieren voor hun vlees juist aangeprezen?
En trouwens, waarom mogen nertsen jassen niet, maar varkensleren schoenen, runderleren jassen, krokodillenleren tasjes en slangenleren laarsjes wel?
Ja, natuurlijk zijn nertsen en chinchilla's veel aaibaarder dan slangen, krokodillen, varkens en runderen. Maar dat kan toch geen reden zijn om het doden van die eerste niet toe te laten, maar van die laatste wel? Oké, runderleer en varkensleer zijn bijproducten van de vleesproductie, dus die kunnen we wegstrepen, maar dan blijven nog steeds de krokodillen en de slangen over. Krokodillen worden ook gegeten? Goed, maar slangen dan? En de muizen die gefokt worden om als voer voor die slangen te dienen?
Als ik nu die poster tegenkom (en dat is dus meerdere keren per dag), dan walg ik nog steeds. Niet meer van die dode nerts, maar van de hypocrisie die erachter schuilgaat.
Tekstje erbij, in grote bloedrode blokletters: "Fourrure. Signe extérieure de cruauté" (Vertaling: zie topic)
In eerste instantie keek ik vol walging naar dat plaatje van die doodgeprikte nerts, en was het onbewust met de tekst eens. Maar een paarhonderd meter verderop stond een even groot affiche waarop Franck Leboeuf (voetballer) le boeuf (rundvlees) aanprijst. Buiten het vraagstuk of sporters niet teveel door de reclamewerld uitgebuit worden, riep dat een andere vraag op:
Wat is ins hemels naam het verschil tussen een dier doden om het op te eten, en een dier doden om er een jas van te maken?
Waarom is het doden van dieren voor hun vacht wreed, maar wordt het doden van dieren voor hun vlees juist aangeprezen?
En trouwens, waarom mogen nertsen jassen niet, maar varkensleren schoenen, runderleren jassen, krokodillenleren tasjes en slangenleren laarsjes wel?
Ja, natuurlijk zijn nertsen en chinchilla's veel aaibaarder dan slangen, krokodillen, varkens en runderen. Maar dat kan toch geen reden zijn om het doden van die eerste niet toe te laten, maar van die laatste wel? Oké, runderleer en varkensleer zijn bijproducten van de vleesproductie, dus die kunnen we wegstrepen, maar dan blijven nog steeds de krokodillen en de slangen over. Krokodillen worden ook gegeten? Goed, maar slangen dan? En de muizen die gefokt worden om als voer voor die slangen te dienen?
Als ik nu die poster tegenkom (en dat is dus meerdere keren per dag), dan walg ik nog steeds. Niet meer van die dode nerts, maar van de hypocrisie die erachter schuilgaat.
Het is alleen een echte hetze als het uit Hetzerath komt, anders is het gewoon sprankelende ophef.