Het herkennen van een "speelbaar" object.

[Thijsch]

De ietwat rare titel zal ik nader toelichten. Ik heb een tijdje mijn kat, hond en de mensen om mij heen(familie, maar ook mensen in de trein) zitten observeren, en het valt mij op dat wanneer iemand iets ziet hij/zij direct ziet of je ermee kan spelen.

Voorbeeld 1:
Situatie 1:Mijn kat ziet een balletje, het eerste wat hij doet is liggen en er naar toe rennen(gevolgd door spelen)
Situatie 2:Mijn kat ziet een grote bak staan. Hij begint erom te rennen en ermee te spelen.
Situatie 3: Mijn kat ziet een tafel en doet niets.

Voorbeeld 2:
Situatie 1: Ik zit ergens en zie een pen liggen. Die pak ik op en ik ga er mee tikken/ erop kouwen.
Situatie 2: Ik zie een bal, pak hem en ga ermee gooien/rollen.
Situatie 3: Ik zie een tafel en ga er aan prutsen etc.
Situatie 4: Ik zie een huis en het doet me niets.

Dit zijn een aantal voorbeelden die iedereen wel in meer of mindere mate herkent. Maar hoe herken je iets waarmee je kan spelen? Ikzelf speel overal mee ( Ja, voor meedere intepretaties vatbaar ), met grote dingen, maar niet met alles.

Mijn kat speelt met grote en kleine dingen, maar niet met alles.

Hoe herkent iemand een object waarmee te spelen valt?

Ikzelf heb me hier dus over gebogen en heb niets kunnen vinden. Als ik een vlijmscherp stuk gereedschap zie ga ik er soms mee spelen, zie ik een bal soms niet. Waardoor wordt dit veroorzaakt?

[Verwijderd]

In jouw voorbeelden komt het door de grote. Een tafel is te groot voor een kat om er iets aan te veranderen. Hij ziet het niet als een object, maar als een omgeving. Voor jou geldt precies hetzelfde maar dan met een huis.

[Bergen]

Tja maar je kunt je huis ook zien als speelbaar object om te verbouwen en dergelijke. Dat hangt weer af van je creativiteit en wilskracht om met zo iets groots aan de slag te gaan.

Als je een slome kat had die de hele dag maar wat op z'n reet lag ging hij ook niet achter die bal aan. Maargoed, het hangt niet van je energie af die je op dat moment hebt want je kunt best 'inzien' dat iets speelbaar is maar er verder niets mee doen toch?

Heel apart dat je over dit soort dingen nadenkt trouwens

[Thijsch]

jajij: de grootte speelt niet altijd een rol. Kijk naar sloop-jongeren. die slopen veel dingen (generaliserend enzo, maar je weet wat ik bedoel). in feite spelen zij met de objecten (bushokjes, huizen) en spelen ze niet anders dan mijn hond (jack russel (die sloopt ook alles)). De grootte is niet altijd van belang. soms speel je met een auto, andere keer met electronica...

[Fludizz]

bekijk et dan ook zo, een kind ziet een grote boom, hij/zij gaat erin klimmen.
een kind ziet een klimrek (dat weet ik veel hoeveel keer zo groot is) en wederom hetzelfde effect...
maar als je een doodgewoon voorwerp met niks interessants erop of eraan neerzet zal et kind er niks mee gaan doen.
het ligt volgens mij meer aan hoe interessant et object is voor de persoon in kwestie....

trouwens, schiet me net tebinnen, katten gebruiken tafels wel als krabpaal... kan je dat niet als een soort van spel zien?

[ Voor 14% gewijzigd door Fludizz op 25-11-2002 18:55 ]

[NvE]

Tis ook wat je ermee kan doen. Met een huis kun je niet zoveel doen wat leuk is. Als je kat een bal ziet kan ze er een heleboel dingen mee leuke doen dus is het een speelbaar object.

[ Voor 30% gewijzigd door NvE op 25-11-2002 23:50 ]

[wacco]

Je kat speelt niet, maar oefent. Klinkt vaag, maar ik heb eens mijn kat zitten bestuderen (ja ik weet het, het was vroeg en de koffie was nog niet klaar )
Ik had em een sluiting voor de broodzak gegeven (hoe heet dat eigenlijk?) Je weet wel, zo'n wit dingetje met ijzerdraadjes erin. Nou, ze pakte dus dat dingetje op, legde het op een rotpositie neer (vlak achter de tafelpoot) ging schuin achter de tafelpoot zitten, en probeerde het sluitinkje zo snel mogelijk dood te meppen nadat ze er heen sprong.
Grappig gezicht, maar wat me fascineerde was dat ze dit een stuk of vijf keer deed. Ding doodmeppen, oppakken en weer goed neerleggen, om het vervolgens weer aan te vallen.

Toen ik dacht dat ze het zat was, pakte ze het nog eens op, maar deed het in m'n schoen die ook in de kamer stond! Om vervolgens weer dat ding eruit te krijgen, te killen, en weer opnieuw te beginnen.

Katten zijn roofdieren, licensed to kill. Alles wat te groot is (de tafel) is zinloos om aan te vallen, en dus nutteloos om mee te gaan oefenen. Vandaar dat ze met rust gelaten worden. Pure logic

[Verwijderd]

ik denk dat de speelbaarheid eerder met je fantasie te maken heeft.

op het moment dat je een voorwerp ziet, gaan je verstand en je fantasie er gelijk mee aan de haal. en bepaalen er de waarde van. dat wil zeggen alle mogelijke opties van een voorwerp.

bijvoorbeeld een bal:
verstand : hmmm.. niks nuttigs
fantasie : kan rollen, kan er mee gooien, kan stuiteren, enz

conclusie : niet nuttig maar wel leuk. (speelbaar)

dit doe je met elk voorwerp dat je ziet / tegenkomt. die afweging doe je natuur lijk niet bewust maar gebeurt in je onderbewustzijn. en daarom bijna instant. en daarom weet eigenlijk altijd gelijk of iets wel of niet speel baar is.

hierdoor kan het voorkomen dat een voorwerp de ene keer wel leuk is om mee te spelen en de andere keer niet

[NvE]

wacco schreef op 26 november 2002 @ 10:26:
Je kat speelt niet, maar oefent. Klinkt vaag, maar ik heb eens mijn kat zitten bestuderen (ja ik weet het, het was vroeg en de koffie was nog niet klaar )
Ik had em een sluiting voor de broodzak gegeven (hoe heet dat eigenlijk?) Je weet wel, zo'n wit dingetje met ijzerdraadjes erin. Nou, ze pakte dus dat dingetje op, legde het op een rotpositie neer (vlak achter de tafelpoot) ging schuin achter de tafelpoot zitten, en probeerde het sluitinkje zo snel mogelijk dood te meppen nadat ze er heen sprong.
Grappig gezicht, maar wat me fascineerde was dat ze dit een stuk of vijf keer deed. Ding doodmeppen, oppakken en weer goed neerleggen, om het vervolgens weer aan te vallen.

Toen ik dacht dat ze het zat was, pakte ze het nog eens op, maar deed het in m'n schoen die ook in de kamer stond! Om vervolgens weer dat ding eruit te krijgen, te killen, en weer opnieuw te beginnen.

Katten zijn roofdieren, licensed to kill. Alles wat te groot is (de tafel) is zinloos om aan te vallen, en dus nutteloos om mee te gaan oefenen. Vandaar dat ze met rust gelaten worden. Pure logic

Is dit dan ook met mensen?

[Fludizz]

NvE schreef op 26 november 2002 @ 18:42:
[...]


Is dit dan ook met mensen?

een mens is in principe ook een roofdier, ik kan me voorstellen dat we een voetbal leuk vinden omdat et een goeie oog - voet coördinatie traint, zelfde met volleybal, maar dan hand - oog coördinatie...
ik denk inderdaad dat hij wel eens gelijk kan hebben... ik kan nu ter plekke anders niks bedenken om het te weerleggen in ieder geval.

[wacco]

Ik wilde de link niet leggen, maar nou je er toch over begint: myup.
Als je het mij vraagt wel. Mensen zijn immers ook (nog steeds) gewoon dieren. En wat wij met 'leuk' associeren komt alleen maar doordat het makkelijker is om iets te oefenen als je het 'leuk' vind. Zegmaar humeur++;
Want: oefenen -> beter worden -> is goed -> is 'leuk'
Dit gaat op voor een heleboel dingen, bedenk maar: Iemand maakt een grapje, een grap is meestal een situatie waar meerdere dingen naar hetzelfde verwijzen, oid (denk aan woordgrapje, olijke situatie, etc), daardoor ga je erover nadenken, maak je progressie, progressie maken is goed, en daardoor is het grapje leuk.
Ken je het grapje al, leer je niets nieuws, vind je em niet meer grappig. Is het grapje niet grappig volgens jou, dan kan het zijn dat je bijvoorbeeld de content van de grap niet interessant vind, daardoor is de info niet waardevol voor jou, maak je geen vordering en lach je niet.

Tis maar een theorietje, maar ach... je vroeg er om

[Fludizz]

wacco schreef op 26 november 2002 @ 19:34:
Ik wilde de link niet leggen, maar nou je er toch over begint: myup.
Als je het mij vraagt wel. Mensen zijn immers ook (nog steeds) gewoon dieren. En wat wij met 'leuk' associeren komt alleen maar doordat het makkelijker is om iets te oefenen als je het 'leuk' vind. Zegmaar humeur++;
Want: oefenen -> beter worden -> is goed -> is 'leuk'
Dit gaat op voor een heleboel dingen, bedenk maar: Iemand maakt een grapje, een grap is meestal een situatie waar meerdere dingen naar hetzelfde verwijzen, oid (denk aan woordgrapje, olijke situatie, etc), daardoor ga je erover nadenken, maak je progressie, progressie maken is goed, en daardoor is het grapje leuk.
Ken je het grapje al, leer je niets nieuws, vind je em niet meer grappig. Is het grapje niet grappig volgens jou, dan kan het zijn dat je bijvoorbeeld de content van de grap niet interessant vind, daardoor is de info niet waardevol voor jou, maak je geen vordering en lach je niet.

Tis maar een theorietje, maar ach... je vroeg er om

Damn, dit is geweldig geschreven! hier valt gewoon niks meer aan toe te voegen.
(die link tussen het feit dat mensen dieren zijn, dat is bij mij een gewoonte om te leggen)
alhoewel, een oude grap kan nog steeds heel leuk zijn... waardoor komt dat dan?

[ Voor 6% gewijzigd door Fludizz op 26-11-2002 19:47 ]

[wacco]

Ophalen van info, kan best handig zijn. Dingen die je niet gebruikt, zakken weg. En als je ze dan nodig hebt kan je ze over het hoofd zien (je gaat in een stresssituatie niet zwaar zitten nadenken). Als het dan via een ouwe grap weer wordt opgehaald, is dat retehandig, is weer progressie, etc etc.

[Fludizz]

wacco schreef op 26 november 2002 @ 20:12:
Ophalen van info, kan best handig zijn. Dingen die je niet gebruikt, zakken weg. En als je ze dan nodig hebt kan je ze over het hoofd zien (je gaat in een stresssituatie niet zwaar zitten nadenken). Als het dan via een ouwe grap weer wordt opgehaald, is dat retehandig, is weer progressie, etc etc.

ok, ok... niks meer toe te voegen... 'k vraag me af of er uberhaupt iemand is die deze theory nog kan verwerpen...

[wacco]

don't make me feel godlike

(zometeen ga ik de topic nog inlijsten en boven m'n bed hangen )

[ Voor 58% gewijzigd door wacco op 26-11-2002 20:28 . Reden: tweede regetje ]