Een hele tijd geleden heb ik eens in geloof ik de Kijk iets gelezen over wat daar een Seraphim-trein werd genoemd, als alternatief voor een MagLev-trein.
Principe van een maglev-trein (magnetic levitation) is dat de trein wordt voortgestuwd door magnetische krachten. Deze kunnen de trein veel sneller laten optrekken en afremmen dan met de huidige stalen wielen op stalen rails. Staal op staal staat natuurlijk gegarandeerd voor weinig grip.
Echter: een maglev-trein tilt zich ook op van de rails met magnetische kracht. Hierdoor komt de trein volledig los van de rails, waardoor er veel minder weerstand is waardoor de trein weer veel harder kan.
Echter: dit optillen kost veel energie. Zoveel dat het voordeel van een maglev niet zozeer is dat het zoals gewone treinen beter voor het milieu is, maar meer dat het heel snel is.
Een ander nadeel van maglev is dat er een compleet nieuwe spoor-infrastructuur moet worden aangelegd, aangezien de rails van een maglev-trein compleet anders zijn dan die van een conventionele trein.
Het principe van een Seraphim was dat de trein wel op gewone rails stond, maar dat er daarnaast een extra derde rail stond. Die derde rail zorgde voor de magnetische krachten om de trein te versnellen of remmen.
Hier heb je dus wel het voordeel dat de trein hard kan optrekken tot hoge snelheden en afremmen, maar je hebt bijv. NIET het nadeel van de energie die in het optillen gaat zitten.
Daarnaast is er nog een heel belangrijk voordeel: namelijk dat de trein op gewone rails blijft staan. Er hoeft dus geen nieuwe infrastructuur te worden aangelegd.
Dat seraphim-ontwerp zag er ongeveer zo uit: (doorsnede van hoe de rails liggen)
waarbij de eerste twee uitstekels de conventionele rails zijn, en het derde geval de magnetische rail.
Hierbij heb je echter nog steeds wel het bezwaar dat die derde rail ingewikkelde wisselconstructies en spoorwegovergangen onmogelijk maakt. Dit is misschien wel wat te ondervangen door de treinen ook een gewone motor te geven, en voor een HSL is dit ook niet echt een probleem.
Wil je echter op termijn alle treinen magnetisch laten bewegen, dan zit die derde rail wel in de weg.
Is het niet veel gemakkelijker om de magnetische voortbeweging gewoon plat tussen de rails te leggen?
zo dus:
Dit kun je zonder aanpassing tussen alle sporen plaatsen waarop een evt. HSL zou moeten rijden. De HSL kan vervolgens lekker snel rijden op de magnetische krachten, ook bijv. naar Groningen, Parijs, Londen of Frankfurt. Intussen heeft het andere trein- en autoverkeer er compleet geen last van.
Zo heb je dus niet veel extra kosten voor HSL-lijnen, maar heb je wel de grote voordelen dat je veel extra stops kunt maken zonder veel tijdsverlies, omdat de trein hard kan optrekken en remmen.
(Sorry voor misschien wat kinderlijke schrijfstijl van dit stukje, ik heb even niet zo'n helder moment.
Desalniettemin lijkt het me wel interessant, aangezien het toch goede nieuwe mogelijkheden opent.)
Principe van een maglev-trein (magnetic levitation) is dat de trein wordt voortgestuwd door magnetische krachten. Deze kunnen de trein veel sneller laten optrekken en afremmen dan met de huidige stalen wielen op stalen rails. Staal op staal staat natuurlijk gegarandeerd voor weinig grip.
Echter: een maglev-trein tilt zich ook op van de rails met magnetische kracht. Hierdoor komt de trein volledig los van de rails, waardoor er veel minder weerstand is waardoor de trein weer veel harder kan.
Echter: dit optillen kost veel energie. Zoveel dat het voordeel van een maglev niet zozeer is dat het zoals gewone treinen beter voor het milieu is, maar meer dat het heel snel is.
Een ander nadeel van maglev is dat er een compleet nieuwe spoor-infrastructuur moet worden aangelegd, aangezien de rails van een maglev-trein compleet anders zijn dan die van een conventionele trein.
Het principe van een Seraphim was dat de trein wel op gewone rails stond, maar dat er daarnaast een extra derde rail stond. Die derde rail zorgde voor de magnetische krachten om de trein te versnellen of remmen.
Hier heb je dus wel het voordeel dat de trein hard kan optrekken tot hoge snelheden en afremmen, maar je hebt bijv. NIET het nadeel van de energie die in het optillen gaat zitten.
Daarnaast is er nog een heel belangrijk voordeel: namelijk dat de trein op gewone rails blijft staan. Er hoeft dus geen nieuwe infrastructuur te worden aangelegd.
Dat seraphim-ontwerp zag er ongeveer zo uit: (doorsnede van hoe de rails liggen)
code:
1
2
3
4
| _
||
_ _ ||
___||_____||___ || |
waarbij de eerste twee uitstekels de conventionele rails zijn, en het derde geval de magnetische rail.
Hierbij heb je echter nog steeds wel het bezwaar dat die derde rail ingewikkelde wisselconstructies en spoorwegovergangen onmogelijk maakt. Dit is misschien wel wat te ondervangen door de treinen ook een gewone motor te geven, en voor een HSL is dit ook niet echt een probleem.
Wil je echter op termijn alle treinen magnetisch laten bewegen, dan zit die derde rail wel in de weg.
Is het niet veel gemakkelijker om de magnetische voortbeweging gewoon plat tussen de rails te leggen?
zo dus:
code:
1
2
| _ ~~~~ _ ___||_____||___ |
Dit kun je zonder aanpassing tussen alle sporen plaatsen waarop een evt. HSL zou moeten rijden. De HSL kan vervolgens lekker snel rijden op de magnetische krachten, ook bijv. naar Groningen, Parijs, Londen of Frankfurt. Intussen heeft het andere trein- en autoverkeer er compleet geen last van.
Zo heb je dus niet veel extra kosten voor HSL-lijnen, maar heb je wel de grote voordelen dat je veel extra stops kunt maken zonder veel tijdsverlies, omdat de trein hard kan optrekken en remmen.
(Sorry voor misschien wat kinderlijke schrijfstijl van dit stukje, ik heb even niet zo'n helder moment.
Desalniettemin lijkt het me wel interessant, aangezien het toch goede nieuwe mogelijkheden opent.)