Dus omdat de framebuffer het niet doet en je runlevels wilt hebben ga je maar of solaris of lnx draaien
OpenBSD draait perfect op die sparcjes, zowel als desktop als server. Al helemaal op die oude sparcjes (hoeveel ram heb je erin zitten?) is obsd imo sneller, flexibeler en natuurlijk een stuk veiliger(mits goed geconfigged)
Plus natuurlijk dat de xdm van obsd vele malen mooier is
<ot>
srv4 init style is inderdaad mooi (per service een controlscript), al snap ik het nut er niet echt van. In mijn ervaring start je een machine altijd op 2 manieren op (geen exceptions per os):
1) Normal operation (default runlevel / multiuser)
2) Singe user
met srv4 gebruik ik dus ook altijd maar 2 runlevels, te weten 2 en S. (plus 0 en 6, die je ook nog eens moet onderhouden) Dat zijn al 4 plekken waar ik in het totaal 8 wijzigingen moet aanbrengen om het netjes te integreren met srv4 init. Natuurlijk zijn hier frontend tools voor, maar die zijn niet voor ieder os beschikbaar (of soms gewoon onwerkbaar). Je moet het iig allemaal controleren, wat dus ook weer het nodige werk kan opleveren.
Bij bsd init style, worden de standaard daemons geladen vanuit een aantal scripten. Hiervoor hoef je in principe alleen maar yes/no en evt flaggen aan server processen in /etc/rc.conf toevoegen/veranderen. Als je zelf een service aan bsd init wilt toevoegen, plaats je een aantal regels shell code in /etc/rc.local, en maakt yes/no en evt flaggen aan in /etc/rc.conf.local.
Imo is de bsd style init in ieder geval fijner voor servers (al is het dan ook handig om control scripten te hebben, maar die copy je weer uit srv4

), aangezien je hiermee het onderhoud van de startup een stuk eenvoudiger maakt. Workstations is imo wat meer een kwestie van eigen smaak, wensen en eisen, het werkt allebij.
</ot>
[
Voor 0% gewijzigd door
Verwijderd op 20-11-2002 00:58
. Reden: kleine wijzigingen ]