voor de gelovigen onder ons...

[Verwijderd]

Ehhh een vraagje...

Wanneer je in een bepaalde god gelooft bijvoorbeeld, vraag je jezelf dan ook af waarom er een god is die de wereld geschapen heeft? Oftewel waarom is die god er die "ons" geschapen heeft?


(tussen haakjes, ikzelf geloof niet in een opperwezen, maar dat hadden jullie denk ik wel door)

[Duur!]

ik vind dit een vage vraag...

als je daar een antwoord op kan geven... zal die bijna, zoniet dezelfde zijn als het antwoord op de vraag "Waarom bestaat de wereld?"

ofwel je accepteerd dat 1 van de twee bestaat en je verklaart vanuit het ene het andere of andersom....

voor een gelovige is het nl zeer gemakkelijk te stellen: "Omdat God bestaat, bestaat de wereld"
(hier kun je voor God ieder voor jou geloof belangrijke naam invullen)

voor een Atheist is het antwoord ook al klaar als een klontje... Toeval...

en als afsluiter voor de Gokker... "enorm mazzel gehad, moet je zien wat voor minime kans je hebt volgens de kansberekening"

[Wokkels]

Duur schreef op 18 November 2002 @ 01:30:
ik vind dit een vage vraag...

als je daar een antwoord op kan geven... zal die bijna, zoniet dezelfde zijn als het antwoord op de vraag "Waarom bestaat de wereld?"

Dan heeft de topicstarter hierbij een antwoord: nee dus, want die vraag is (net zo goed als voor een niet-gelovige) niet te beantwoorden.....(of ja, maar het antwoord is er niet)
of is dit misschien jouw theorie, maar breng je het alsof het een feit is

anders gezegd: het gaat er niet om of de vraag te beantwoorden is, maar of je die vraag als gelovige uberhaupt stelt......

[Aetje]

Hmm... Constructor create... Maar wie is de ultieme creator...

Kent een programma zijn functie? En als een programma zijn functie kent... Is het dan nog wel het orginele programma...? Of is het meer? Kennen wij onszelf?

Vragen...

[Wokkels]

Een programma (in de huidige staat van automatisering) kan zich simpelweg niet afvragen of het zijn functie kent. De mens kan dat wel. Buiten dat heeft dit vraagstuk niets met de vraag van Mukkes te maken.

De vraag blijft: vraagt een gelovig mens zich wel eens af waarom God de mensheid heeft geschapen?

[L0g0ff]

Als je de bijbel eens zou lezen dan zou je weten dat god de wereld heeft geschapen als paradijs. Geen, ruzie, ziektes, of de dood. God heeft alleen wel gezegt dat ze van zijn appelboom moesten afblijven. Toch hebben adam en eva (door de slang satan) de appel gegeten. Hierdoor zijn ze sterfelijk geworden.

De theorie van het onsterfelijk zijn zou in theorie kunnen. Volgens mij vervangen alle cellen in je lichaam zichzelf elk jaar. Dit zou het mogelijk moeten maken om onsterfelijk te zijn

Btw ik weet dit omdat ik wel eens met een johova in discussie ben. Ik geloof hier zelf namelijk niks van en geef mij het "big bang" verhaal maar en de evolutie theorie

[Knoetje]

Wokkels schreef op 18 november 2002 @ 02:05:
De vraag blijft: vraagt een gelovig mens zich wel eens af waarom God de mensheid heeft geschapen?

Hmmm, ben zelf gelovig...

Die vraag heb ik me zelf wel eens gesteld.

Ik denk dat ik net als een ongelovige wel eens vragen heb bij wat voor een mensen op deze wereld lopen. Ik doel dan op criminaliteit, oorlog enz enz.
Hier kun je antwoorden op gaan zoeken, dat is al niet zo heel simpel.
De vraag die blijft waarom doen mensen dat andere mensen aan. Of wat doen wij de wereld aan??
Hij had de mensen zonder problemen en zonde's geschapen, dus deze problemen komen eigenlijk niet van God, wij (adam en eva) hebben het voor iedereen verkloot. Want wij laten slechte dingen toe... Dat heet bij ons de zonde.
Dat is weer het boze mannetje de duivel.

God had dit allemaal kunnen voorkomen, maar dat heeft ie niet gedaan waarom niet???

Misschien was het dan wel geen reet aangeweest op de wereld, iedereen was perfect.
Maar misschien ook niet je weet het niet maar uiteindelijk zul je het weten...geloof ik...

[Wokkels]

Knoetje schreef op 18 November 2002 @ 02:21:
[...]

...
Ik denk dat ik net als een ongelovige wel eens vragen heb bij wat voor een mensen op deze wereld lopen. Ik doel dan op criminaliteit, oorlog enz enz.
Hier kun je antwoorden op gaan zoeken, dat is al niet zo heel simpel.
De vraag die blijft waarom doen mensen dat andere mensen aan. Of wat doen wij de wereld aan??
Hij had de mensen zonder problemen en zonde's geschapen, dus deze problemen komen eigenlijk niet van God, wij (adam en eva) hebben het voor iedereen verkloot. Want wij laten slechte dingen toe... Dat heet bij ons de zonde.
Dat is weer het boze mannetje de duivel.

Dat is niet de vraag. De vraag is of je je als gelovige uberhaupt afvraagt WAAROM God de wereld en de mensheid geschapen heeft, oftewel: waarom de wereld bestaat. (het gaat er dus niet om OF hij dat gedaan heeft, maar stel dat het zo is, of dat je gelooft dat het zo is....) En ook het feit dat er heel wat verdorven en oorlogszuchtige personen op de wereld rondlopen maakt dus niets uit voor deze vraag, aangezien de nieuwgierigheid over het doel van het leven en het "waarom van dit alles" verder gaat dan alleen de "slechte mensen" in onze wereld.

Ik herken in je reply iets dat vele gelovige mensen in mijn ervaring vaak doen: het antwoorden op een vraag die niet gesteld is. NOFI natuurlijk, maar zoals ik net al stelde: je gaf een antwoord op de vraag waarom er slechte mensen (zondaars zo je het wilt) bestaan, terwijl dat niet relevant is.....

[Knoetje]

Dat is niet de vraag. De vraag is of je je als gelovige uberhaupt afvraagt WAAROM God de wereld en de mensheid geschapen heeft, oftewel: waarom de wereld bestaat.

Het eerste gedeelte van de vraag: Ja, wij vragen ons dat wel eens af...
Het tweede gedeelte (het waarom): Daar kun je geen antwoord op krijgen zonder extra vragen te gaan stellen of aannames te gaan doen.

Ik herken in je reply iets dat vele gelovige mensen in mijn ervaring vaak doen: het antwoorden op een vraag die niet gesteld is. NOFI natuurlijk, maar zoals ik net al stelde: je gaf een antwoord op de vraag waarom er slechte mensen (zondaars zo je het wilt) bestaan, terwijl dat niet relevant is.....

Tja, dit zijn ook vaak opmerkingen die ik naar m'n hoofd krijg geslingerd...
Het is maar net hoe de gene is, de een wil weten wat een ander denkt, of de ander denkt te weten wat de ene wil.

[Wokkels]

Knoetje schreef op 18 November 2002 @ 02:54:
[...]


Het eerste gedeelte van de vraag: Ja, wij vragen ons dat wel eens af...

ok. dan weten we dat wat jou betreft daar ging het immers om. (misschien zijn er nog meer gelovigen die hun mening willen geven?)

Het tweede gedeelte (het waarom): Daar kun je geen antwoord op krijgen zonder extra vragen te gaan stellen of aannames te gaan doen.

het antwoord op de vraag is inderdaad een ander verhaal... Dat antwoord is er gewoonweg niet (volgens mij). Een discussie in die kwestie zou ook alleen maar leiden tot onzinnige theorieen.

Tja, dit zijn ook vaak opmerkingen die ik naar m'n hoofd krijg geslingerd...
Het is maar net hoe de gene is, de een wil weten wat een ander denkt, of de ander denkt te weten wat de ene wil.

ik geloof dat ik je nu niet helemaal mee volg...in welke situatie verkeren wij ons nu? Dat ik wil weten hoe jij denkt, of dat jij denkt te weten wat ik wil?

[Aetje]

Wokkels schreef op 18 November 2002 @ 02:05:
Een programma (in de huidige staat van automatisering) kan zich simpelweg niet afvragen of het zijn functie kent. De mens kan dat wel. Buiten dat heeft dit vraagstuk niets met de vraag van Mukkes te maken.

De vraag blijft: vraagt een gelovig mens zich wel eens af waarom God de mensheid heeft geschapen?

Heeft 't werkelijk niet met het vraagstuk te doen? We vragen het ons af, maar kennen onze reden van bestaan niet... Zou het wellicht zijn, dat de reden te kennen, het resultaat te hebben... net als in programma's, ons eind betekent?

Wat cellulaire regeneratie betreft: Na verloop van tijd sterven stamcellen (de cellen die voor regeneratie verantwoordelijk zijn) af. Bovendien zijn sommige cellen niet (goed) te regenereren. Ik vraag me af wanneer de techniek dit zal vervangen...

Maar om mijn antwoord (niet-christelijk, maar toch enigzins gelovig) eens te geven: Als er een god is die deze wereld schap, moet het zich enorm verveeld hebben...

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 18 november 2002 @ 01:23:
Ehhh een vraagje...

Wanneer je in een bepaalde god gelooft bijvoorbeeld, vraag je jezelf dan ook af waarom er een god is die de wereld geschapen heeft? Oftewel waarom is die god er die "ons" geschapen heeft?


(tussen haakjes, ikzelf geloof niet in een opperwezen, maar dat hadden jullie denk ik wel door)

Eerst even: De stelling verraadt een bepaalde benadering van het begrip God. Het veronderstellen van een motivatie maakt van God psychologisch al een mensachtig wezen.

Daarvan uitgaande is de vraag niet zo moeilijk te beantwoorden: Want daarvoor hoeft men zichzelf slechts af te vragen waarom wij scheppen.

Waarom schept de mens uberhaupt dingen?
Waarom is de mens bezig een niet menselijke opvolger te creeren?
Waarom wil de mens een nageslacht?

Wij doen dat in de eerste plaats omdat we dat kunnen. Niemand zit te wachten op robots die ons vervangen, maar de wetenschap wil gewoon weten of ze zoiets kunnen maken en daarom zullen ze er ook komen

In de tweede plaats doen wij dat om de dood te overwinnen, om onsterfelijkheid te bereiken. Het verspreiden van leven dat op ons gebaseerd is, is onze manier om iets te creeren dat onze eigen sterfelijkheid overstijgt.

Vadertje tijd, door de grieken Chronos genoemd, werd voorgesteld als de god die haar eigen kinderen verslindt. Alles wat wij voortbrengen wordt op den duur teniet gedaan. De mens kan zich daar maar moeilijk bij neerleggen. De tijd overwint alles, maar de piramide overwint de tijd, zeiden de egyptenaren. Maar ook de pyramide zal overwonnen worden door de tijd. Er is maar één denkelijke manier om de tijd langdurig te overwinnen en dat is door leven te scheppen, dat op haar beurt weer leven schept. Als God het universum geschapen heeft, dan toch om als wieg voor het leven te dienen.

Een derde reden dat wij dingen scheppen is omdat het scheppen ons behaagt en omdat wij genieten van de schoonheid van onze scheppingen.

Als God onsterfelijk en alleen is dan wil hij zijn eigen bestaan verrijken, zijn eigen eenzaamheid overwinnen, zichzelf een doel creeren. Wil men een doel, dan moet men dat doel buiten zichzelf creeren. De enige manier om dat te doen is leven buiten zichzelf te scheppen. Een moeder heeft een onverslaanbaar doel, de zorg voor haar kind. Zo geeft het scheppen van leven en doel aan een God. Wij voelen zijn zorg, hij aanvaardt onze dankbaarheid.