moderne maatschappij en overvloed van informatie

[hendrikjan]

Hoe moet de moderne maatschappij omgaan met de stort vloed aan informatie?
Ik zal dit even verduidelijken waar ik precies op doel.

Tegenwoordig is de hoeveelheid informatie die aan iedere willekeurige burger wordt voorgelegd veel groter dan 30 jaar geleden. Hierdoor wordt het lastiger om te beoordelen hoe gehandeld moet worden naar aanleiding van de voorgeschotelde informatie. Een goed voorbeeld vind ik het Kyoto verdrag. IS het broeikassefgfect nu wel of niet een aan de mens toe te schrijven verschijnsel. De meningen zijn hierover sterk verdeeld - en niet alleeen door gebruik te maken van moddergooi technieken. Zie bijvoorbeeld het rapport van het IPCC en het rapport van het Oregon Institute of Science and Medicine ( http://www.oism.org/pproject/ )
En nu wil ik niet de discussie voeren of het broeikaseffect wel of niet waar is.

Het gaat er mij om, hoe moet een maatschappij zoals de NL omgaan met een overvloed van informatie die vaak ook tegenstrijdig is? De ernst van dit probleem wordt vertserkt naarmate de gevolgen van een verkeerde keuze groter zijn. Als de complexiteit van bepaalde informatie toeneemt kan dit tot gevolg hebben dat het onberijpbaar wordt voor degene die moeten beslissen. Wat zijn de gevolgen voor een mij. als NL . Hoe werkt dit door in het politiek? De burger in de straat weet eigenlijk niet meer wat hij wel of niet moet geloven en is vaak ook niet in staat om te begrijpen waar het over gaat... terwijl hij wel degene is die het groene licht geeft aan de politiek..

ik vraag dit namelijk omdat ik van een hoop dingen niet meer weet wat ik moet geloven en daardoor een beetje de weg kwijt ben .. ik kom er steeds vaker achter dat ik zeg dat ik ergens geen mening over heb omdat ik gewoon niet weet wat voor processen dr eigenlijk achter zitten .. .. terwijl ik toch wel een gezonde interrese in onze samenleving heb en academisch geschoold ben enzo, dus ik hoor niet bij de domste van het land .. als ik het zo mag zeggen ..

[Verwijderd]

Dat is een interessant onderwerp. Ik zag ooit een documentaire over de menselijke hersenen. Daarin werd gesteld dat onze hersenen zo flexibel zijn dat we niet alleen kunnen leren, maar dat als reactie op de omgeving zelfs onze manier van leren zich aanpast.

Ouderen die opgegroeid zijn in de tijd dat informatie nog iets was dat je moest zoeken, hebben daardoor de neiging dat ze proberen alle informatie die op ze afkomt te verwerken en begrijpen. Jongeren daaentegen leren van al heel jong om informatie te selecteren.

Je ziet dat bijvoorbeeld heel duidelijk bij hoe verschillend volwassenen en jongeren omgaan met mobieltjes en computers. Ouderen lopen vaak vast omdat ze bij alles wat ze doen precies willen weten waarom het zo is, terwijl jongeren alleen maar willen weten welke handelingen ze moet verrichten. Geef een oudere een mobiel en hij gaat de handleiding lezen en raakt overspannen. Geef een jongere een mobiel en begint net zo lang knopjes in te drukken tot hij weet hoe hij hem kan bedienen.

Jongeren zijn daardoor beter in staat om met grote hoeveelheden informatie om te gaan. Tegelijkertijd is hun denken daardoor ook oppervlakkiger omdat ze een dieper begrip missen.

Dat is een kenmerk van onze modere beschaving die ik eigenlijk een omgekeerde beschaving zou willen noemen. Eeuwenlang is het zo geweest dat informatie iets was wat je gedurende je leven verzamelde en verwerkte. Hoe ouder je werd, hoe wijzer. In alle oude culturen werd ouderdom in verband gebracht met wijsheid en werden ouderen met respect behandeld vanwege hun diepgaande weten.

In onze moderne maatschappij worden de ouderen vooral beschouwd als overjarige produktiemiddelen die de flexibiliteit missen en lage produktiviteit hebben. Wij houden de ouderen ook niet meer bij ons in de gezinnen, maar stoppen ze het liefst weg.

Hoeveel beter is het in landen zoals Italie waar oudjes nog gewoon bij hun kinderen blijven wonen. Vaak wonen de italianen nog krap ook in appartmenten. Niet zelden slapen de mensen op uitklapbedden. Moeder blijft fungeren als goedkope werkster en kinderoppas en Papa gaat de straat op en vermaakt zich daar met de andere oudjes. En toch zijn de mensen gek op hun oudjes. Ik denk wel eens dat mijn wiegje verkeerd heeft gestaan.

Even terug naar het onderwerp. Je zit hier goed, waar anders dan op Got kan je zoveel leren door met anderen in discussie te gaan.

[wacco]

Verwijderd schreef op 30 oktober 2002 @ 00:16:
Ouderen lopen vaak vast omdat ze bij alles wat ze doen precies willen weten waarom het zo is...

Damn, dan voel ik me meteen zo oud. En ik ben pas 17

Ouderen krijgen niet het hele plaatje. Jongeren zien, behalve die telefoon, ook het internet, computers en alles wat daarmee samenhangt. En daardoor begrijpen ze ook beter het principe van de informatiestromen.
Niet hoe de draadjes lopen, maar wel wat er beschikbaar is en hoe het op een heel erg oppervlakkig niveau (wat jij ook al zei) werkt.
Zou je mij bijvoorbeeld iets geven van een complete sector waar ik helemaal NIETS van weet, dan zal ik ook gruwelijk vastlopen op hoe het werkt. Bijvoorbeeld, ik zou niet weten hoe vleugels werken, dat lucht niet 'niets' is etc etc. Zet me in een vliegtuig en ik zal echt niet weten wat het is.

[JustDutch]

Tegenwoordig is de hoeveelheid informatie die aan iedere willekeurige burger wordt voorgelegd veel groter dan 30 jaar geleden. Hierdoor wordt het lastiger om te beoordelen hoe gehandeld moet worden naar aanleiding van de voorgeschotelde informatie.

Wat wel grappig is, is dat het vroeger moeilijk was om een beslissing te maken omdat er onvoldoende informatie was, en nu is het moeilijk om een beslissing te maken omdat er te veel informatie is. In beide gevallen zal een beslissing op "gevoel" genomen worden, waardoor er eigenlijk niets veranderd.
Daarnaast vraag ik mij af of een persoon nu zo overstelpt wordt met informatie. Als het gaat om zijn persoonlijke leven zal die persoon goed in staat zijn de juiste informatie te selecteren. Echter, gaat het om zaken als milieu, overheid, geloof en dergelijke, dan is het gebrek aan een kader waarin de informatie te plaatsen is, de oorzaak van het probleem (en niet zozeer de hoeveelheid info, want vroeger was er ook heel veel info, alleen was die moeilijker te ontsluiten). Met de nieuwe technologieen zie je dat ook. Ouderen hebben geen kader en voor hun is een mobieltje net zo iets vreemds als een obscuur geloof. Jongeren groeien ermee op en hebben dus een kader waarin zij de aangeboden informatie plaatsen. Dat leidt ertoe dat zij bijvoorbeeld met hun mobieltje kunnen spelen en daardoor leren hoe het werkt.

Het gaat er mij om, hoe moet een maatschappij zoals de NL omgaan met een overvloed van informatie die vaak ook tegenstrijdig is?

Op zich hoeft er denk ik niets te veranderen. Er is m.i. niet veel veranderd met vroeger. Maar, je hebt daarvoor professionals bij de overheid (of universiteiten). Zij verwerken info en maken daar te behappen stukken informatie voor de durger van. Op zich hoeft hij (de burger) de achterliggende redenaties en processen niet te kennen. En als hij dat al wil, dan moet hij dus naar versimplificaties zoeken.

De ernst van dit probleem wordt vertserkt naarmate de gevolgen van een verkeerde keuze groter zijn. Als de complexiteit van bepaalde informatie toeneemt kan dit tot gevolg hebben dat het onberijpbaar wordt voor degene die moeten beslissen.

Voor de burger zijn persoonlijke leven zal dit niet zo snel spelen (zie boven). Het gaat dus alleen om processen waar de burger te weinig van weet. Moet hij daar dan over beslissen? Nee, daar heb je anderen voor. Dat is ook de reden dat ik tegen een correctief referendum ben.

De burger in de straat weet eigenlijk niet meer wat hij wel of niet moet geloven en is vaak ook niet in staat om te begrijpen waar het over gaat... terwijl hij wel degene is die het groene licht geeft aan de politiek..

Er is ook nog zo iets als vertrouwen. Burgers snapten vroeger ook niet veel van hoe een land geregeerd moest worden, of hoe iets aangepakt moest worden. Daarvoor heb je professionals in Den Haag zitten. Je vertrouwd hen het probleem toe, en als blijkt dat het fout gaat, kun je na 4 jaar op iets anders stemmen.

ik vraag dit namelijk omdat ik van een hoop dingen niet meer weet wat ik moet geloven en daardoor een beetje de weg kwijt ben .. ik kom er steeds vaker achter dat ik zeg dat ik ergens geen mening over heb omdat ik gewoon niet weet wat voor processen dr eigenlijk achter zitten .. .. terwijl ik toch wel een gezonde interrese in onze samenleving heb en academisch geschoold ben enzo, dus ik hoor niet bij de domste van het land .. als ik het zo mag zeggen ..

Als jij het idee hebt dat je te weinig van iets afweet, en de behoefte hebt om er meer van af te weten, zoek het dan op. Internet is een handig medium waarmee je snel uitleg kunt krijgen over de meest uiteenlopende zaken. Dat er gewoon veel zaken zijn waar je niets van afweet, is heel normaal. Dat was vroeger zo (zoveel homo universalis zijn er nu ook weer niet geweest) en dat zal zo blijven. Het enige verschil is misschien dat vroeger het moeilijker was om aan info te komen. Het resultaat is echter hetzelfde.

[Sphandor]

JustDutch schreef op 30 oktober 2002 @ 16:00:
Als jij het idee hebt dat je te weinig van iets afweet, en de behoefte hebt om er meer van af te weten, zoek het dan op. Internet is een handig medium waarmee je snel uitleg kunt krijgen over de meest uiteenlopende zaken. Dat er gewoon veel zaken zijn waar je niets van afweet, is heel normaal. Dat was vroeger zo (zoveel homo universalis zijn er nu ook weer niet geweest) en dat zal zo blijven. Het enige verschil is misschien dat vroeger het moeilijker was om aan info te komen. Het resultaat is echter hetzelfde.

Volgens mij is dat juist het probleem dat hij bedoeld: als je op internet naar informatie over het broeikaseffect zoekt krijgt je honderduizend pagina's die allemaal wat anders verkondigen en je hebt geen idee wat waar is en wat niet.

[hendrikjan]

Sphandor schreef op 30 oktober 2002 @ 16:12:
[...]
Volgens mij is dat juist het probleem dat hij bedoeld: als je op internet naar informatie over het broeikaseffect zoekt krijgt je honderduizend pagina's die allemaal wat anders verkondigen en je hebt geen idee wat waar is en wat niet.

Dat is idd. wel een beetje wat ik bedoel. En dat geld niet alleen voor mij. Maar voor "iedereen"

Hoe selecteert men?

[JustDutch]

hendrikjan schreef op 30 oktober 2002 @ 18:07:
[...]
Dat is idd. wel een beetje wat ik bedoel. En dat geld niet alleen voor mij. Maar voor "iedereen"

Hoe selecteert men?

In de tijd voor internet was er zoiets als een bibliotheek. Als je iets ergens over wilde weten, waar begon je dan met zoeken? Op een onderwerp waarvan je verwacht dat je er meer over het fenomeen vindt. Dit kun je vergelijken met een portal. Vervolgens vind je een hoop boeken en lees je wat in deze boeken. Hieruit destileer je kernwoorden waarmee je specifieker kunt zoeken. Voor internet betekent dit dus dat je een paar van die 100.000'en links moet bekijken en daar kernwoorden uit moet destileren. Vervolgens vul je je zoekterm ermee aan, en je resultaat aan links neemt snel in aantal af. Als je de juiste zoektermen invult, krijg je vanzelf de juiste info. Een kwestie van goed zoeken dus.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 30 oktober 2002 @ 00:16:
Dat is een interessant onderwerp. Ik zag ooit een documentaire over de menselijke hersenen. Daarin werd gesteld dat onze hersenen zo flexibel zijn dat we niet alleen kunnen leren, maar dat als reactie op de omgeving zelfs onze manier van leren zich aanpast.

Ouderen die opgegroeid zijn in de tijd dat informatie nog iets was dat je moest zoeken, hebben daardoor de neiging dat ze proberen alle informatie die op ze afkomt te verwerken en begrijpen. Jongeren daaentegen leren van al heel jong om informatie te selecteren.

Je ziet dat bijvoorbeeld heel duidelijk bij hoe verschillend volwassenen en jongeren omgaan met mobieltjes en computers. Ouderen lopen vaak vast omdat ze bij alles wat ze doen precies willen weten waarom het zo is, terwijl jongeren alleen maar willen weten welke handelingen ze moet verrichten. Geef een oudere een mobiel en hij gaat de handleiding lezen en raakt overspannen. Geef een jongere een mobiel en begint net zo lang knopjes in te drukken tot hij weet hoe hij hem kan bedienen.

Jongeren zijn daardoor beter in staat om met grote hoeveelheden informatie om te gaan. Tegelijkertijd is hun denken daardoor ook oppervlakkiger omdat ze een dieper begrip missen.

Dat is een kenmerk van onze modere beschaving die ik eigenlijk een omgekeerde beschaving zou willen noemen. Eeuwenlang is het zo geweest dat informatie iets was wat je gedurende je leven verzamelde en verwerkte. Hoe ouder je werd, hoe wijzer. In alle oude culturen werd ouderdom in verband gebracht met wijsheid en werden ouderen met respect behandeld vanwege hun diepgaande weten.

In onze moderne maatschappij worden de ouderen vooral beschouwd als overjarige produktiemiddelen die de flexibiliteit missen en lage produktiviteit hebben. Wij houden de ouderen ook niet meer bij ons in de gezinnen, maar stoppen ze het liefst weg.

Hoeveel beter is het in landen zoals Italie waar oudjes nog gewoon bij hun kinderen blijven wonen. Vaak wonen de italianen nog krap ook in appartmenten. Niet zelden slapen de mensen op uitklapbedden. Moeder blijft fungeren als goedkope werkster en kinderoppas en Papa gaat de straat op en vermaakt zich daar met de andere oudjes. En toch zijn de mensen gek op hun oudjes. Ik denk wel eens dat mijn wiegje verkeerd heeft gestaan.

Even terug naar het onderwerp. Je zit hier goed, waar anders dan op Got kan je zoveel leren door met anderen in discussie te gaan.

Probleem van de ouderen t.o.v. de jongeren wat betreft mobieltjes en computers heeft volgens mij als oorzaak dat de ontwikkelingssnelheid van die technologie vandaag de dag in een dusdanig hoog tempo ligt, dat deze zelfs voor iemand van middelbare leeftijd zoals ondergetekende (die er zijn brood mee moet verdienen) nog maar amper bij te houden is.

Jongeren leren nu eenmaal makkelijker dan ouderen, omdat hun hersenen nog vol op in ontwikkeling zijn.
De maatschappij is steeds jachtiger geworden, niemand heeft meer ergens tijd voor (probeer maar eens ergens een vrijwilliger voor te krijgen, die zul je waarschijnlijk alleen vinden onder ouderen), de jeugd lijkt alleen nog geintresseerd in hun digitale speeltjes, en omdat pappa en mamma of opa en oma daar toch geen verstand van hebben, en in de ogen van de jeugd maar een saai leven leiden, staan deze al snel buiten spel.

Ik ben het dan ook roerend met je eens dat dit een zorgelijke ontwikkeling is.

Sphandor schreef op 30 oktober 2002 @ 16:12:
[...]
Volgens mij is dat juist het probleem dat hij bedoeld: als je op internet naar informatie over het broeikaseffect zoekt krijgt je honderduizend pagina's die allemaal wat anders verkondigen en je hebt geen idee wat waar is en wat niet.

Klopt als een bus.

Ga maar eens zoeken op dit onderwerp, op de ene site zul je lezen dat de CFK's en dus de mens de grote boosdoener is van het gat in de ozonlaag, en dat door de afname van deze gassen het gat kleiner wordt.
Terwijl een andere site aangeeft dat het gat een normaal natuurverschijnsel is dat zich na verloop van tijd automatisch weer sluit.
Op weer een andere site valt te lezen dat het gat juist groter wordt.

Best leuk al die informatie, maar je ziet inderdaad soms door de bomen het bos niet meer...

[srblackbird]

JustDutch schreef op 30 oktober 2002 @ 16:00:
Wat wel grappig is, is dat het vroeger moeilijk was om een beslissing te maken omdat er onvoldoende informatie was, en nu is het moeilijk om een beslissing te maken omdat er te veel informatie is. In beide gevallen zal een beslissing op "gevoel" genomen worden, waardoor er eigenlijk niets veranderd.

In het 2e geval gaat het erom om snel uit die grote hoeveelheid info, de juiste te halen.
De vraag is nu dus... HOE ?

[addefinnr]

Het is belangrijk de gerenomeerde instanties (universiteiten, overheidsinstanties e.d.) eruit te zeven. Ook belangrijk is dat je met een onafhankelijk onderzoek te maken hebt. Dit klinkt vrij standaard, maar je zult zien dat het werkt.

Ik persoonlijk heb altijd veel vertrouwen gehad in websites van universiteiten. Hier is vaak veel (ja veel) informatie te vinden, ook beknoptere versies van boeken. Je kan het altijd vergelijken met andere websites, stuit je op verschillen, vergelijk je het weer met andere sites. Belangrijk blijft dat je kijkt naar de bron(nen) en naar met wie of wat er achter de website staat.

[JustDutch]

Yorick schreef op 31 oktober 2002 @ 11:48:
[...]


In het 2e geval gaat het erom om snel uit die grote hoeveelheid info, de juiste te halen.
De vraag is nu dus... HOE ?

De achteliggende gedachte is dat het niet hoeft. Je kunt gewoonweg niet de juiste info selecteren, omdat de hoeveelheid te groot is. Als je al de juiste info zou kunnen selecteren dan blijkt dat de complexiteit te groot is om de materie goed te begrijpen (voor een enkel persoon dan). Daarom maakt het niet uit of je geen, of alle informatie hebt. Je maakt in 99% van de gevallen toch een beslissing op gevoel.
Een voorbeeld kun je vinden in de projectontwikkeling. Hierbij wordt vastgoed gerealiseerd om daarmee o.a. winst te maken. Alle parameters die bepalen of je winst zult draaien op een project zijn voor een bedrijf wel redelijk te beschrijven. Toch neemt de projectleider nog vaak een beslissing op zijn gevoel. Waarom? Het leidt tot betere resultaten.

[hendrikjan]

JustDutch schreef op 31 oktober 2002 @ 13:46:
[...]

De achteliggende gedachte is dat het niet hoeft. Je kunt gewoonweg niet de juiste info selecteren, omdat de hoeveelheid te groot is. Als je al de juiste info zou kunnen selecteren dan blijkt dat de complexiteit te groot is om de materie goed te begrijpen (voor een enkel persoon dan). Daarom maakt het niet uit of je geen, of alle informatie hebt. Je maakt in 99% van de gevallen toch een beslissing op gevoel.
Een voorbeeld kun je vinden in de projectontwikkeling. Hierbij wordt vastgoed gerealiseerd om daarmee o.a. winst te maken. Alle parameters die bepalen of je winst zult draaien op een project zijn voor een bedrijf wel redelijk te beschrijven. Toch neemt de projectleider nog vaak een beslissing op zijn gevoel. Waarom? Het leidt tot betere resultaten.

Daarmee sla je volgens mij de spijker op zijn kop ..maar om nu te zeggen dat die info eigenlijk niet meer belangrijk is .. hmm dat vind ik lastig .. want je zoekt juist die info omdat je niet weet wat je ervan moet denken .. Ga je dan selectief lezen todat je iets vind dat zeg maar aansluit bij wat je eigenlijk wil horen? En negeer je de rest?

[WhizzCat]

Om even terug te komen op de selectie (Ik moet dit ook voor Communicatie Theorie leren, dus dit is voor mij een beetje "oefentopic" )

Zoals gezegd is de omgeving waarin wij tegenwoordig leven erg chaotisch. Mensen proberen daarom een selectie te maken. Wij zoeken begrip en willen dingen in hokjes stoppen. Perceptie en selectiviteit is meer dan alleen kijken. Het is een samenvloeisel van een heleboel cognitieve processen.

Perceptie gaat altijd gepaard met "emotionele beoordeling (ook: evaluatie) Meestal is die emotie gebaseerd op stereotypen (denk bijvoorbeel aan iemand met een hanenkam en een lief oud vrouwtje).

Nu komt een heel verhaal over de zintuigen dat iedereen wel kent. [...]

De psychologische gesteldheid van de waarnemer is een belangrijke factor bij perceptie. Hier een rijtje van vijf van de meest belangrijke aspecten:

* Ervaring - Ervaring is (voor)kennis. Dit is vooral belangrijk in het alledaagse leven. Hierbij gaat het vooral om intermenselijke communicatie. Hieruit volgt ook het feit dat veel mensen vanuit stereotypen denken.

* Aandacht - De aandacht die wij aan iets besteden is natuurlijk heel belangrijk. Hierbij komt ook selectiviteit in grote mate om de hoek kijken. Willen mensen informatie uitdragen dan zal die informatie pakkend moeten zijn en onze aandacht kunnen vasthouden. Natuurlijk zijn er tegenwoordig een boel dingen die we niet willen weten (negatieve selectiviteit) en dingen die we graag willen weten (positieve selectiviteit). Trouwens, een opvallende boodschap hoeft niet perse te beteken dat een ontvanger die onthoudt, zeker niet met de huidige informatie stroom die tegenwoordig op ons afkomt.

* De instelling van waarnemers - Bepaalde verwachtingen zijn al aanwezig bij ons. Je zou raar staan te kijken als er in een hal van een bank bijvoorbeeld, opeens stoelen en tafels staan terwijl er normaal alleen planten staan.

* Het referentie kader - Dit slaat ook een beetje op ervaring. We plaatsen alles binnen een bepaald hokje aan de hand van wat we al weten. Dit kan ook een norm zijn waar we iets aan afmeten.

* De behoefte - Behoeften zijn motiverend. Iemand die honger heeft zal minder snel letten op reclames voor auto's maar meer voor etenswaren. Als de behoefte groter wordt zal de aandacht voor de waarneming groter worden (selectiviteit).

So far, so good

Zelfperceptie speelt hierbij ook een rol. Wie ben ik? Waar sta ik? Wat ben ik waard in vergelijking met anderen? Zelfwaardering kan invloed hebben op de manier waarop wij met andere mensen omgaan en ook hoe wij informatie verwerken. Als je jezelf slim vindt, zal je denk ik minder geneigd zijn om informatie tot je te nemen. Dit weet je immers al? Althans, je denk het te weten (meerder/minderwaardigheidscomplexen enzo). Misschien dat mensen zichzelf slimmer gaan vinden omdat ze veel meer weten, maar dat komt natuurlijk ook voor een deel door die toevloed van informatie.

Perceptie is ook nuttig en zelfs leuk. Informatie komt in allerlei vormen voor. Ga maar eens naar een concert toe. Daar krijg je (ik weet het, klinkt stom, want het is theorie) maar daar krijg je ook informatie in de vorm van de artiesten die zingen en dingen doen, muziek maken enzo. Dat is een aangename vorm van perceptie. Beetje een slecht voorbeeld misschien, maar jullie snappen dat wel

Selectiviteit is functioneel. Bepaalde dingen willen we niet waarnemen, pijn bijvoorbeeld. Andere dingen wel, goh, de studifinanciering is gestort! Mensen denken vaak dat ze rationeel zijn, maar meestal gebeurt selectie op basis van emoties. En dat is maar goed ook, als we over alles na zouden denken op een rationele manier, voor zover wij dat kunnen, zou het allemaal een stuk minder rooskleurig zijn. Denk maar aan Data uit Star Trek. Dan zou het toch allemaal wel erg saai worden niet? Dus het is aan de ene kant wel goed om zo'n toevloed van informatie te hebben.

Selectiviteit onderscheidt zich in een aantal vormen.

* Selectiviteit als beperktheid - Het menselijk lichaam kan niet alles waarnemen. Denk bijvoorbeeld aan infrarood straling en hoge/lage tonen (mp3!)

* Selectiviteit in de opheffing van beperktheid - Mensen zijn heel creatief in het bedenken van dingen om onze selectiviteit (fysieke) op te vangen. Internet bijvoorbeeld, zoals ik hier nu mijn boek loop over te tikken, dit is informatie die ik met jullie deel via een medium dat zich daar vrij goed voor leent. Volgens mij wordt dit stuk te lang trouwens, dat is nog een beperking, de aandacht voor de nieuwe media verslapt vrij snel. Wij sluiten ons wel af voor bepaalde dingen omdat er anders een overload in ons geheugen ontstaat. Het menselijk geheugen is nou eenmaal vrij beperkt, en daarom zoeken wij onbewust, onze heil bij selectiviteit en proberen wij deze selectiviteit uit te breiden door allerhande handige dingetjes

* Selectiviteit in de relatie tot ons zelf - Vanuit ons binnen komen ook gegevens binnen. Die informatie is er en daar moeten we ook selectief mee omspringen. Ook hier kunnen we niet alles verwerken. Een deel wordt daarom afgestoten. Tegenwoordig zijn we heel erg met onszelf bezig en daarom wordt denk ik ook een groter deel van ons "eigenste ik" een beetje verloochend.

* Selectiviteit door taal - Taal beperkt ons heel erg. Kan jij iemand die blind is uitleggen wat groen voor kleur is? Of een dove wat een drumstel voor geluid maakt? Nee, taal dwingt ons dus tot selectiviteit.

* Selectiviteit door gebondenheid - Mensen zijn gebonden aan zichzelf, aan hun eigen geschiedenis. Het nemen van beslissingen gaat vrijwel altijd gepaard met emoties. Dit alles heeft invloed op de opvattingen en kan leiden tot discriminatie, vooroordelen etc.

* Selectieve misleiding - Mensen sluiten zich soms af en mensen vertellen soms niet de waarheid (politici enzo )

* In principe is alle communicatie selectief omdat taal zijn beperkingen kent, mochten die beperkingen ooit opgeheven worden, dan liggen er bij ons nog diverse beperkingen.

* WhizzCat rsi krijgt

Goed, dat is dus een stukje theorie, lang niet alles trouwens, maar dit was wel even goed. Er is over selectiviteit en hoe wij daar mee omgaan nog veel meer te vertellen, maar dat bewaar ik wel voor op de meeting

Kortom, wij zijn altijd selectief, hoeveel informatie er ook op ons wordt afgestuurd. We sluiten onszelf daarvoor af. Volgens mij maakt het niet uit hoeveel info je mij afstuurt, die banners op t.net en GoT zie ik allang niet meer. Dat is voor mij niet relevant. Ik denk dat een heleboel mensen deze keuzes al onbewust maken. We staan er niet bij stil hoeveel informatie er op ons afkomt en hoeveel daarvan we direct weer wegsmijten, enkeltje richting prullen bak zogezegd.