Oorlog: noodzakelijk kwaad of explosief geblaat?

[the_Omniscient]

Wat ik me nu eigenlijk al sinds 1991 (de Golfoorlog, de 2e Golfoorlog voor de geschiedenisfreaks) heb afgevraagd, is het volgende:

"Is oorlog onvermijdelijk?"

Is het een ziek spelletje voor mensen met een bekrompen gedachtegang, die van verveling of door paranoia gedreven niet meer weten wat ze moeten verzinnen?
(De blauwen tegen de roden: enkel gedreven door haat, enkel in staat tot nutteloos doden)

Is het een middel om jezelf als daadkrachtig te profileren, zoiets zeggende als "Niemand kan om ons heen, en als je niet wilt praten dan doen we het wel zo"..?
(Een land of groep mensen treedt militair op, teneinde een conflict op te lossen dat niet anders KAN worden opgelost)

Kan het misschien een - door onze bovengemiddelde intelligentie gedreven - vorm van sadistische natuur zijn, een manier om overbevolking tegen te gaan wellicht? (Moeder natuur laat in China een meer ter grootte van de provincie Utrecht overlopen, maar de mensjes hebben al dammetjes gebouwd en zo blijft de schade beperkt, zodat er nog meer mensjes bijkomen die het op een gegeven moment wel oneens MOETEN worden met anderen, met als gevolg de uitroeiing van diezelfde technologisch zeer begaafde mensjes... Eindresultaat: een hoop vrije ruimte erbij)

Ik als persoon zie het nut van een oorlog namelijk niet direct, maar wat ik WEL heel sterk voel is de zogenaamde "oorlogsgeilheid" van de westerse wereld. Alsof we weer behoefte hebben aan wat spanning in de regio: hoe dichterbij, hoe beter, en hoe destructiever de potentie van het conflict, des te groter de impact ervan op de media en dus ook op jullie en mij (want zeg nu zelf: een boerenoorlog in Botswana boeit beduidend minder mensen dan een mogelijke nucleaire oorlog tussen Israël en de Arabische wereld).

De plotselinge noodzaak van oorlogen, zoals die vandaag de dag sterk naar voren komt, doet mij de wenkbrauwen zeer ernstig fronsen . Alles schijnt opeens verband met elkaar te houden, iedereen is "voor" of "tegen" en wie zich afvraagt "waarom eigenlijk oorlog?" wordt met argusogen bekeken... Beter schijnt het te zijn om een schijnresolutie te ontwerpen, en er vervolgens papieren bommenwerpers overheen te laten vliegen.

Dus misschien kunnen jullie mij vertellen waarom het noodzakelijk is dat wij elkaar met zwaar geschut zo snel mogelijk af willen maken en waarom dit patroon zich om de zoveel jaar herhaalt?

Ik snap absoluut dat het in het belang van elk volk is een genadeloze sadist van zijn troon te stoten en dat dit soms maar met 1 middel kan... Maar deze sadist was waarschijnlijk zonder (de gevolgen van) oorlog niet op zijn zeden zetel terecht gekomen, aldus is de paradox geboren; sterft zij nog?

We hebben er - de afgelopen eeuw - zoveel dure woorden bij gekregen maar we lossen onze grootste geschillen liever op met nog veel duurdere wapens...

Iemand nog Koffi ?

[Verwijderd]

Zolang er nog dictators zijn met massavernietigingswapens lijkt het me onvermijdelijk... Je denkt toch niet werkelijk dat hij zelf opstapt? Verder vind ik het flauw om te suggereren dat amerika alleen maar aanvalt omdat ze dat zo leuk vinden ofzo.

Paranoia? De pot verwijt de ketel...

[Sen]

Oorlog kan best wel goed zijn denk ik. Als china en india eens een grootte oorlog zouden houden zou het volgens mij niet eens zo slecht zijn voor de wereld als geheel.

[Verwijderd]

Onenigheid zal er altijd blijven, zo zijn we eenmaal, oorlog houdt nooit op, in wat voor vorm dan ook.

De mens is egoïstisch, en er is niks wat daaraan gaat veranderen.

[cappie]

Oorlog is goed voor technologische ontwikkelingen, die weer goed zijn voor productie, productie is weer goed voor consumptie, en dat allemaal is goed voor de economie, wat er weer voor zorgt dat wij MEER onbelangrijpe zooi kunnen kopen voor onszelf... want daar worden we beter en happy van.. enzo.. *ahum*

Zonder consumptiemaatschappij geen oorlog? In ieder geval niet expres veroorzaakt, of met een 'bad guy' die maar om een of andere rede kapot moet...

[Verwijderd]

Oorlog is nooit goed te praten door te zeggen dat er iemand op vooruit gaat, kijk maar is hoeveel mensen er omkomen en denk is aan de families die achter blijven er moet toch ook een andere manier zijn om deze problemen op te lossen ik zie oorlog pas als het laatste middel.

[Verwijderd]

cappie schreef op 21 oktober 2002 @ 01:35:
Oorlog is goed voor technologische ontwikkelingen, die weer goed zijn voor productie, productie is weer goed voor consumptie, en dat allemaal is goed voor de economie, wat er weer voor zorgt dat wij MEER onbelangrijpe zooi kunnen kopen voor onszelf... want daar worden we beter en happy van.. enzo.. *ahum*

oww? dat is nieuw voor me. De economie wordt juist niet sterker van een oorlog, ik weet niet waar jij de laatste tijd gezeten hebt, maar de beurs (=graadmeter voor de economie) heeft de afgelopen tijd behoorlijk te lijden van de oorlogsdreiging die er heerst in de wereld.

Indien sprake van oorlog, wordt de economie, als je economie ziet in de zin van circuleren van geld, juist nihil. Mensen geven geen geld meer uit en de drang tot het verzamelen van eeuwigwaardevolle stukken zoals goud wordt belangrijk.

Technologie beter ontwikkeld? mmmm onzin Tijdens oorlogssituaties wordt als eerste door de consument bezuinigd op technologie en eerder besteed in duurzame, nuttig te gebruiken goederen.

Misschien is het verstandig om de statistieken
erbij te nemen na WOI:

Ook eens handig om dit goed te lezen!

Wat jij zegt rust op geen enkel wetenschappelijk fundament en dus zou het handig zijn eerst eens iets over dit alles te lezen.

Verder wil ik zeggen dat ik het verhaal van the_omniscient weer interessant en erg goed discutabel vind.

[the_Omniscient]

Verwijderd schreef op 21 oktober 2002 @ 00:47:
Zolang er nog dictators zijn met massavernietigingswapens lijkt het me onvermijdelijk... Je denkt toch niet werkelijk dat hij zelf opstapt? Verder vind ik het flauw om te suggereren dat amerika alleen maar aanvalt omdat ze dat zo leuk vinden ofzo.

Paranoia? De pot verwijt de ketel...

Hier wordt denk ik even de essentie van het verhaal gemist. De dictator is namelijk niet voor niets een dicatator, hij (zij?) is op zijn plaats terechtgekomen door een techniek te hanteren, die geen ruimte laat voor oppositie. Ik heb het niet specifiek over Saddam Hoessein of Kim-Il Yung II, ik heb het over iedere dictator op iedere plaats van de wereld en in iedere tijdstabel die je maar wilt. Een dictator kan misschien democratisch gekozen zijn (zie Adolf Hitler, hoewel diens intimideringstechnieken tov zijn concurrenten, alsmede de onstabiele toestand van het na-oorlogse Duitsland er zeker toe hebben bijgedragen dat het volk een charismatische leider zocht ipv een rationeel opererende figuur) maar zijn optreden maakt hem tot een dictator. Hij duldt geen tegenstand, en mocht er al tegenstand komen, dan bestrijdt hij deze met gewelddadige middelen ipv een eerlijke discussie .

Dus NEE, ik denk niet dat dit soort lui vanzelf opstappen; ze hebben simpelweg teveel macht gekregen. Maar dit als GEVOLG van oorlog(sdreiging) of een toestand van extreme behoeften, die tot oorlog(sdreiging) kunnen leiden.

De HUIDIGE toestand van de wereld rechtvaardigt het gebruik van geweld misschien ook wel, dit ontken ik niet (ben zelf als de dood voor escalatie met massavernietigingswapens, daar het een kettingreactie kan veroorzaken ); en Amerika valt inderdaad geen staten aan omdat zij dat "leuk zouden vinden". Maar de gedachte dat iemand aangevallen moet worden voor men daadwerkelijk ZELF geïnteresseerd raakt in andermans denken en doen, roept bij mij nog steeds grote vraagtekens op. Want de aanvaller van Amerika valt deze wereldse waakhond ook heus niet aan omdat dit "zo leuk is". Ze hebben misschien (voor ons als westerlingen) minder duidelijke of aansprekende redenen hiervoor, maar blijkbaar voelen zij zich ook geïntimeerd of zelfs reeds aangevallen .

Dus vandaar het gefrons der wenkbrauwen; de pot verwijt de ketel inderdaad dat hij zwart ziet, maar die ketel verwijt de pot weer... etcetera etcetera .

Je moet het, hoe moeilijk ook, even los zien van de tijdscontext. Oorlog heeft immer geleid tot oorlog ; zou het begrip "oorlog" vanzelf weer uitgevonden worden, wanneer wij er nooit mee te maken hadden gehad? Op dit moment ben je beïnvloed door onze brandende wereldgeschiedenis, maar wanneer je vers en zonder wetenschap van geweld op de wereld zou staan, is "oorlog" dan iets dat in je op zou komen wanneer je een conflict niet opgelost denkt te krijgen?

Excuses voor wanneer mijn standpunt te veel naar één kant leek te wijzen, maar het is het duidelijkst te belichten vanuit die hoek. Ik had ook kunnen stellen "Bevordert oorlog op lange termijn de wereldvrede ?", maar wellicht is het nu duidelijker.

[Verwijderd]

Indien sprake van oorlog, wordt de economie, als je economie ziet in de zin van circuleren van geld, juist nihil. Mensen geven geen geld meer uit en de drang tot het verzamelen van eeuwigwaardevolle stukken zoals goud wordt belangrijk.

Maar er zijn zeker wel mensen die profiteren in zo'n oorlog. Deze mensen worden ook wel het militair-industrieel complex genoemd. Deze hebben o.a. een ietwat onzichtbare lobby in de VS, die gevormd wordt door o.a. de CIA, om maar weer eens een complottheorie uit de kast te halen (JFK moord )

[Sen]

Verwijderd schreef op 21 oktober 2002 @ 07:55:
Oorlog is nooit goed te praten door te zeggen dat er iemand op vooruit gaat, kijk maar is hoeveel mensen er omkomen en denk is aan de families die achter blijven er moet toch ook een andere manier zijn om deze problemen op te lossen ik zie oorlog pas als het laatste middel.

Dat is volgens mij het voordeel voor de wereld dat er zoveel mensen dood gaan. Het kan nooit goed zijn dat er in 2 landen (india en china) meer als de helft van de wereld woont.

[the_Omniscient]

Sen schreef op 21 oktober 2002 @ 17:14:
[...]
Het kan nooit goed zijn dat er in 2 landen (india en china) meer als de helft van de wereld woont.

Vraagje dan: als de gehele wereldpopulatie evenwichtig is verspreid, geografisch correct en rasciaal verantwoord is geplaatst, is oorlog dan - afgezien van doorgefreakte lui met massavernietigingswapens en dergelijke - overbodig tot het moment dat de wereld dusdanig overbevolkt raakt dat er wel conflicten moeten ontstaan? En is zelfs op dat moment oorlog wel een gerechtvaardigd instrument, of kunnen we iets anders bedenken?

Vrij hypothetisch allemaal, maar het benadert het discussiepunt op een "pure" manier als je me begrijpt...

[Opi]

Verwijderd schreef op 21 oktober 2002 @ 08:15:
[...]
Technologie beter ontwikkeld? mmmm onzin Tijdens oorlogssituaties wordt als eerste door de consument bezuinigd op technologie en eerder besteed in duurzame, nuttig te gebruiken goederen.

De koude oorlog en WOII hebben een behoorlijke impuls voor de technologie geleverd denk, maar aan de straalmotor en de raket.

[Verwijderd]

Ik denk dat we allemaal wel kunnen discuseren over dit onderwerp maar dat we heel anders zouden praten als we zelf een oorlog hadden meegemaakt. we kunnen nu wel zeggen dat het goed is omdat het de overbevolking tegen gaat en omdat het de techniek verder helpt maar op het moment dat je zelf in een oorlog zit heb je daar echt schijt aan.

[the_Omniscient]

Verwijderd schreef op 21 oktober 2002 @ 18:24:
Ik denk dat we allemaal wel kunnen discuseren over dit onderwerp maar dat we heel anders zouden praten als we zelf een oorlog hadden meegemaakt. we kunnen nu wel zeggen dat het goed is omdat het de overbevolking tegen gaat en omdat het de techniek verder helpt maar op het moment dat je zelf in een oorlog zit heb je daar echt schijt aan.

Indeed, we hebben het niet meegemaakt en dit zou voor een groot deel de "oorlogsmanie" van de westerse wereld verklaren. Iets onbekends, iets waar je van "hebt horen zeggen", iets waar zoveel op het spel staat: dat maakt grote indruk op je en onbewust heb je behoefte aan grote impressies.

De "gewone" mensen in Tsjetenië voelen het al lang niet meer zo; zij zouden onderhand er alles voor over hebben om te voelen wat vrijheid nu inhoudt. Zij zijn er ook, om ons te wijzen op de waanzin van zoiets als oorlog, en dat bedoel ik niet wijsgerig maar gewoon strikt theoretisch.

Grote getallen mensen worden vermoord of lijden onnodig lang en veel, omdat bepaalde verantwoordelijken het niet eens konden worden met andere gezaghebbenden. De wroeging en wrok groeien gedurende het geëscaleerde conflict , net zolang tot één der partijen de handdoek in de ring werpt (met als gevolg een hoop onderdrukte "staatsvijanden", die de nederlaag niet kunnen verteren en vroeg of laat weer naar de wapens grijpen) of nog erger: er wordt een status-quo bereikt, waarmee de nutteloosheid van het conflict open en bloot duidelijk wordt aan de gehele bewoonde wereld (Wereldoorlog I is het klassieke voorbeeld van een "stand-off" waar niemand nog heil in zag, tot de Amerikanen zich erin mengden).

Ik heb gisteren "Thirteen Days" gezien, over de Cuba-crisis. Als de mens van nature een pure egoïst zou zijn, dan had deze film nooit meer gemaakt kunnen worden; als het wereldbelang in de verdrukking dreigt te komen, zijn we opeens weer ALLEMAAL mensen van vlees en bloed. Het kán dus blijkbaar wel .

[zerok]

cappie schreef op 21 oktober 2002 @ 01:35:
Oorlog is goed voor technologische ontwikkelingen,

Ik denk dat dit alleen opgaat als de 2 partijen ongeveer even sterk zijn en er iets nieuws bedacht moet worden om te winnen. Als je tegen een leger vecht dat niets werkends heeft dan heeft het geen nut in de zin van vooruitgang.

[Opi]

Verwijderd schreef op 21 oktober 2002 @ 18:24:
Ik denk dat we allemaal wel kunnen discuseren over dit onderwerp maar dat we heel anders zouden praten als we zelf een oorlog hadden meegemaakt. we kunnen nu wel zeggen dat het goed is omdat het de overbevolking tegen gaat en omdat het de techniek verder helpt maar op het moment dat je zelf in een oorlog zit heb je daar echt schijt aan.

Klopt.
Het is op zich al slecht dat je bij een woord als oorlog gaat nadenken over de voordelen ervan.

[Verwijderd]

De enigste "oorlog" die echt zin heeft is een "oorlog" waarbij een onderdrukte bevolkingsgroep probeert meer vrijheid te krijgen maar daarom hoeft deze "oorlog" nog niet met wapens uitgevochten te worden want "de pen is sterker als het zwaard" dus probeer een "oorlog" te "winnen" door de tegenstander te overtuigen van je gelijk met argumenten. Op het moment dat dat gebeurt vind ik dat je jezelf pas een echte winnaar kunt noemen.

[Verwijderd]

De enigste "oorlog" die echt zin heeft is een "oorlog" waarbij een onderdrukte bevolkingsgroep probeert meer vrijheid te krijgen maar daarom hoeft deze "oorlog" nog niet met wapens uitgevochten te worden want "de pen is sterker als het zwaard" dus probeer een "oorlog" te "winnen" door de tegenstander te overtuigen van je gelijk met argumenten. Op het moment dat dat gebeurt vind ik dat je jezelf pas een echte winnaar kunt noemen

Als er ooit een oorlog gewonnen is met argumenten eet ik mijn schoenen op.

Ik denk dat we allemaal wel kunnen discuseren over dit onderwerp maar dat we heel anders zouden praten als we zelf een oorlog hadden meegemaakt. we kunnen nu wel zeggen dat het goed is omdat het de overbevolking tegen gaat en omdat het de techniek verder helpt maar op het moment dat je zelf in een oorlog zit heb je daar echt schijt aan.

Of je er schijt aan hebt of niet doet niet af aan de voordelen die oorlogen met zich mee kunnen brengen zoals technologische impulsen en inderdaad afname van de wereldbevolking, hoewel dat misschien niet zo een enorme verandering met zich mee brengt.

[StalieN]

Iemand nog Koffi ?

haha
Mijn mening:
In de WOI was de gedrevenheid om oorlog te voeren van elk land het gevoel van "dat doen we wel even." Een land begin geen oorlog als ze er niet van overtuigd is dat ze wint. Als twee landen oorlog met elkaar beginnen, dan hebben beide landen de overtuiging dat ze winnen. Het probleem is natuurlijk dat ze niet allebei kunnen winnen. De WOI en de WOII hebben wel bewezen dat oorlog geen enkel nut heeft: kijk naar de kaartindeling van Europa voor en na de oorlogen: bijna geen verschil: en waar land van eigenaar is verandert heerst nu ook wel burgeroorlog of onrust.

Zalig zij degene die de oplossing vindt voor de vermijding van oorlog: er moet toch een systeem zijn waarmee oorlog vermeden kan worden. Als mij de garantie werd gegeven dat ik de oplossing binnen een mensenleven zou vinden, zou ik mijn hele leven zoeken naar die oplossing, al was het voor de toekomst van de mensheid en die van de onschuldige mensen. Want oorlog is het ergste wat er maar zijn kan. En dat beseffen wij vandaag de dag niet omdat wij nooit oorlog hebben meegemaakt. Ik ben ook zeker van plan ooit naar oorlogsgebied te gaan om de kunnen proeven wat slachtoffers ondergaan en wat nou het doel is.
Ongeduldige leiders die het opofferen van levens een makkelijkere manier vinden dan gewoon praten zijn ongelooflijk gevaarlijk. Geduld is een schone zaak.

[Het]

zerok schreef op 21 oktober 2002 @ 20:15:
[...]


Ik denk dat dit alleen opgaat als de 2 partijen ongeveer even sterk zijn en er iets nieuws bedacht moet worden om te winnen. Als je tegen een leger vecht dat niets werkends heeft dan heeft het geen nut in de zin van vooruitgang.

dan spreek je naar mijn mening niet echt over een oorlog zoals hier bedoeld omdat de oorlog dan hooguit een week of 2 zal duren.

Om nog een gevolg van de WOII te noemen. De atoombom (is een technologische vooruitgang, hoe je het ook wendt of keert. Er is voor de atoombom veel onderzoek gedaan naar zwaar radioactieve materialen.)


Verder eroorzaken oorlogen juist wél economische vooruitgang aangezien landen na een oorlog juist worden geholpen bij de weferopbouw. Je had al een slechte economie, dan breekt er een oorlog uit en dan vang je Marshall0hulp.

Verder zorgt oorlog voor een beetje gezonde spanning op de wereld. Mensen hebben iets om zich zorgen te maken, ze hoeven zich niet te vervelen, ze zitten niet de hele dag achter de gerania.

Als laatste is oorlog natuurlijk een van de vele oplossingen tegen overbevolking. Door het afsterven van een ooi mensen is er weer ruimte voor een nieuwe zooi mensen.

[Verwijderd]

Ik vind niet dat de atoombom onder vooruitgang valt. Een wapen dat zo dodelijk is en dat de natuur verwoest en het gebied voor lange tijd onleefbaar maakt noem je dat vooruitgang?

[Zoijar]

WO II heet natuurlijk gezorgd voor gigantische vooruitgangen. En ja, ook de atoombom heet hier aan meegeholpen. De hoeveelheid onderzoek die hier naar gedaan is niet niks. Is het niet zo dat er voor WO2 geen deeltjes versnellers bestonden? Daar is toch later erg veel mee gedaan qua onderzoek.

Maar denk ook bv aan de operations research, een vakgebied dat niet eens bestond voor WO2 (hoe verdeel ik m'n tanks over m'n bootjes, zodat er zoveel mogelijk zo efficient mogelijk in engeland aankomen, gegeven een kans van 'p' om door een U boot gezonken te worden)

Ook zijn er op medisch gebied toch wel ontdekkingen gedaan... hoewel de manier waarop natuurlijk nooit meer goed te praten is...

Soms geven "slechte" dingen "goede" oplossingen. Er wordt ontzettend veel onderzoek gedaan door defensie, en die hebben gigantische budgetten. Vooral de VS.

[zerok]

Verwijderd schreef op 22 oktober 2002 @ 16:20:
Ik vind niet dat de atoombom onder vooruitgang valt. Een wapen dat zo dodelijk is en dat de natuur verwoest en het gebied voor lange tijd onleefbaar maakt noem je dat vooruitgang?

Wetenschappelijk is het een vooruitgang. Daardoor leerde ze meer over straling, isotopen en dat soort dingen. Met die kennis die toen opgedaan is (en waarschijnlijker sneller dan als er geen oorlog was) worden nu kankerpatienten behandelt. De bom zelf is misschien niet goed maar de kennis die ze er mee opgedaan hebben wel

[Verwijderd]

Die atoombom zelf heeft geen kennis opgeleverd al die kernproefen die later zijn gehouden hebben kennis op geleverd en de atoombom was niet de vooruitgang het was een gevolg van het onderzoek naar radioactieve stoffen en dat onderzoek was de vooruitgang niet die bom.

[the_Omniscient]

Oorlog leidt, vaak onbedoeld, tot grote veranderingen. Een verandering kan positief uitpakken; de greep naar nog-niet-gebruikte middelen levert veel bruikbare elementen voor de samenleving op. Dit terwijl bovengenoemd fenomeen eigenlijk totaal niet de bedoeling van oorlogvoering geweest kan zijn: bij oorlog gaat het erom een ander je wil op te leggen c.q. je wil te verdedigen, of jouw wil nu super-aanbevelingswaardig is danwel evil as hell. Je nuked niet drie ton Japanners naar de rijzende zon (vergeef mij mijn oneerbiedwaardige schetsing van de situatie midden 1945), omdat je mensen die aan borstkanker lijden wilt helpen. Het is een zeer bruikbaar bijeffect van een zeer onconventionele manier van optreden. De gevolgen heiligen uiteindelijk misschien zelfs het middel, maar op het moment van de oorlog zélf, ziet niemand dat zo.

Mijn vraag is: hadden we, zonder oorlog, deze nuttige bevindingen vroeger of later niet evengoed gedaan? Wellicht heeft de oorlog ze eerder aan het daglicht openbaar gemaakt, maar dat lijkt me geen argument om nu maar vooral veel oorlog te gaan gebruiken . Is oorlog noodzakelijk om bepaalde ontdekkingen te kunnen doen, die in dienst staan van de mensheid in zijn algemeenheid te kunnen dienen? Of is het gewoon een vorm van een catastrofaal gebeuren, dat invloed heeft op het denken en doen der mensheid, net zoiets als een enorme natuurramp?

De watersnoodramp in Zeeland (1953?) heeft een prachtig, bijna fool-proof, systeem van waterwerken (Deltawerken) opgeleverd. Misschien, wanneer de Duitsers zoiets hadden gehad van "Wat die Nederlanders kunnen (het doorprikken van dijken teneinde een soort van verdedigingslinie op te werpen), kunnen wij beter" dan had die systematische aanpak van dreigende overstromingen al 13 jaar eerder plaats kunnen vinden (getuige de natte beelden uit Dresden dit jaar hebben de Duitsers geen lering getrokken uit ons Hollandsch meesterschap; dit terzijde ). Mensen hebben blijkbaar eerst een fikse waarschuwing nodig voordat ze naar oplossingen gaan zoeken, zij het inde vorm van oorlog danwel een andere vorm van rampspoed.

Buskruit was voor de Chinezen een middel om vuurwerk te maken; "wij Europeanen" bliezen er per ongeluk een heel klooster mee op en wisten genoeg ; dat konden we wel voor een andere "kunstvorm" gebruiken.

Trouwens, nu heb ik weinig verstand van economische aspecten hoor, maar hoe kan het nu GOED zijn dat landen Marshallhulp (moeten) ontvangen? Stel je eens voor dat de wereld een grote brandende hoop rotzooi is, financieel op zijn laatste benen lopende en nauwelijks zelfvoorzienend; dan IS er simpelweg niemand die Marshallhulp kan geven. Daar heeft echt niemand baat bij, lijkt me. Er moet al sowieso genoeg draagkracht aanwezig zijn OM hulp te geven; een draagkracht die door oorlog ten zeerste op de proef wordt gesteld.
En diegene die Marshallhulp KAN geven, heeft geen garantie dat er geen volgende oorlog komt, die ervoor zorgt dat de leningen ooit terug kunnen worden betaald; daarmee creëert het land dat hulp geeft, in zekere zin een economische instabiliteit voor zichzelf.

Een land dat zich niet verder kan ontwikkelen doordat er oorlog komt heeft Marshallhulp nodig, dat is juist. Maar dat de oorlog nu de aanstichter is van technologische progressie (los gezien van de snelheid waarmee deze plaatsvindt) en Marshallhulp het middel is om verder te komen in het leven, nah: dat lijkt me sterk .