Nu ga ik eens een wat vreemds/stoms

doen, namelijk iets dat ik op school - bah, vies woord- heb geleerd: de waarheid een stelling toetsen middels wiskundige principes. Maak je geen zorgen hoor, wiskunde is mijn slechtste vakgebied en dus kan het zijn dat er hier en daar een universeel begrip door het slijk wordt gehaald of een banaan wordt getrokken ipv de traditionele wortel...
Hoe het ook zij, we hebben een stelling als:
"Ik wens iets (denk ergens aan) en het komt nog uit ook"
Creepy shit

.
Nu verdraaien we deze stelling een beetje en zeggen het zo:
"Ik dacht vandaag aan heleboel dingen NIET en al deze dingen gebeurden ook daadwerkelijk NIET"
Somebody wake me up

.
Strikt theoretisch gezien valt het dus niet uit te sluiten dat iets, waar je aan denkt, wat je wenst of vervloekt daadwerkelijk plaats gaat hebben. Zover was je zelf misschien ook al gekomen, maar ik snap heel goed waar hem de kneep ligt: het vindt allemaal in zulk een korte tijdspanne plaats (het denken eraan en het plaatsvinden ervan), dat de theoretische kans op zoiets zo onvoorstelbaar klein lijkt. Het gevolg hiervan is dat het in de praktijk, gestoffeerd door allerlei emotionele prikkels en bekleed met velerlei verhullende omstandigheden, vreemd op je over zal komen.
Daar zit je dan op de bank, denkend aan die vriend of vriendin die je inderdaad al zolang niet meer gesproken hebt en TRING... Ja hoor, rarara wie belt daar op? Nou, het is alsof de duvel

ermee speelt. Maar wat de duvel in feite doet - lijkt mij dan - is het jou laten focussen op de toevalligheid van de gedachte aan iemand en iets gecombineerd met de hedendaagse werkelijkheid.
Ik neem namelijk aan dat die vriend of vriendin niet de enige is, die door je hersenkamers rond aan het huppelen is... (tenzij het zo een bloedmooi/lief/bij-jou-passend-maar-dat-ziet-hij/zij-niet-zo iemand is, maar ik haal mijn eigen rotzooi alweer naar boven merk ik, genade aub

)
Dus je hebt dezelfde avond ook al verzonnen dat je Jaws wilde zien... Laat het niet waar zijn: daar zwemt de mechanische Terminator-versie van Flipper over je breedbeeldje alsof... een of andere God of god je gebeden heeft verhoord...
Nou ja, je dacht aan die ene vriend(in), je dacht aan Jaws en zie hoe ver het je al gebracht heeft. Maar helaas, ik moet hier voor mezelf een grens van utopie en desillusie leggen

. Ikzelf dacht namelijk afgelopen nacht nog aan plak chocolade ter grootte van mijn bureau, maar helaas. En ook dacht ik zo hard aan het pakketje dat de postbode af zou komen leveren, want ik had vandaag hét gevoel dat... Maar de postbode had waarschijnlijk hét gevoel dat hij dat dit morgen ook wel kon doen, daar hij zojuist een brief binnenkreeg van zijn al 15 jaar doodgewaande broer uit Venezuela, waar hij in de koffiepauze nog over had gepredikt ...
Sorry, als mijn voorbeelden extreem zijn

, maar voel je waar ik naar toe wil?
Misschien wil je de wens wel zien als ZIJNDE een wens, terwijl het in feite gewoon een twisted stukje theorie is dat toevallig (= normaal - theoretische kans op - normaal ofzoiets) in jouw schoot is beland en dat dan ook nog eens 2 of 3 keer op dezelfde dag

.
Zoiets als die vriend die dus opbelt, dat weegt erg zwaar in je herinnering; als je een muntje opgooit, je denkt/zegt "kop" en het is dan ook de kopkant die naar boven wijst, dan is dit niet iets waarvoor je jouw vrienden middenin de nacht wakker zou bellen (zelfs niet na 4 jaar niets van hen gehoord te hebben): de kans was immers 50-50.
De kans op iets bijzonders, zeg het afgespeeld worden van Paul van Dykes "for an Angel" terwijl je daar net aan dacht, is al noemenswaardig veel kleiner. Echter, het kennen van dit nummer is voor jouw hersens iets normaals en dus roept het afspelen ervan een prikkeltje op; deze prikkel wordt buitenproportioneel vergroot doordat jij er net aan dacht, en het lijkt me dat het andersom ook zo werkt... Het liedje zit nog ergens in een stoffig hoekje van je hersenlabyrint en door het afspelen van de bewuste track, loop je (soms wat moeizaam) de gangen af die leiden naar de herkenning van hetgeen zo diep verstopt zat. Voilá, un(e?) dejá-vu pour monsieur.
Het zit dus allemaal ergens in je hersens en we kunnen het toeval laten lijken maar de kosmos houdt volgens mij meer van theorie (zei hij wijs en lachte zichzelf uit).
Mijn pa werd een aantal jaren geleden opgebeld door een figuur uit Portugees Guinee-Bissau

... what are the odds? Maar omdat deze mens (vrij begrijpelijkerwijs hoop ik) niet in zijn geheugen aanwezig was als zijnde iemand van importantie, leek dit "toevallige" contact een stuk waarschijnlijker dan dus die oude zuipmaat van hem, met wie hij - sinds dat akkefietje met die Peugeot van mijn opa - niet meer gesproken had; aan die maat KAN hij tenminste nog eens terugdenken.
Maar goed, dat is mijn mening op dit moment en ik snap dat je er vragen over hebt gesteld want ik vind het zelf ook een zeer interessant iets; mijn mening is geen waarheid, slechts een middel dat daartoe kan leiden. Ik wou het maar gezegd hebben, snap je? Misschien denk ik er morgen weer heel anders over, dan horen jullie het wel

.
Zeg komt er nog wat op televisie vanavond? Ik heb wel weer eens zin Indiana Jones, raiders of the lost Ark...