Gedurende de afgelopen jaren zijn vrouwen erin geslaagd steeds gelijker te worden aan de man. Een goede ontwikkeling.
Maar de ontwikkeling gaat best snel. Tegenwoordig werken in veel relaties zowel de man als vrouw even hard. Uit statistisch onderzoek blijkt dat vrouwen die hard werken net als mannen eerder sterven.
Mannen en vrouwen krijgen het rolpatroon mee van de ouders. Niet alleen door de opvoeding, maar grotendeels door de genen. Mannen zijn eerder geneigd tot interesse in alles wat met techniek te maken heeft. Dat komt voort uit het feit dat mannen beter abstract kunnen denken dan vrouwen. In tegenstelling tot de man wordt de vrouw door de ouders meer gesteund en geholpen. De man moet het zelf maar uitzoeken. Dit leidt tot een veel socialere vrouw en een minder sociale man. De man is evolutionair gezien de jager. De vrouw de verzorger van de kinderen. De man ging op jacht en moest samen met mannen werken om de prooi te vangen terwijl vrouwen achterbleven in de gemeenschap en sociale contacten onderhielden.
Nu is het niet zo dat het zo moet blijven omdat het zo was (voordat men dat probeert te lezen). Allerminst!. Maar de rollenpatronen zijn heel lang zo geweest, en binnen enkele jaren probeert men dat om te draaien. Ik vraag me af of dat wel goed is voor de vrouw. Haar fysiek is niet zo ge-tuned op zware arbeid dan mannen (alhoewel arbeid relatief minder zwaar, maar wel meer stressvol is geworden).
Even voor de duidelijkheid; van mij mogen de ontwikkelingen zo doorgaan, maar is het wel terecht om te zeggen mannen en vrouwen gelijk zijn en ze allebei overal even geschikt voor zijn? Dat geloof ik niet namelijk. De meeste mannen zijn absoluut ongeschikt voor functies die een nadruk op sociale contacten leggen, terwijl vrouwen de echt zware arbeid minder aan kunnen.
Wat is jullie mening?
Maar de ontwikkeling gaat best snel. Tegenwoordig werken in veel relaties zowel de man als vrouw even hard. Uit statistisch onderzoek blijkt dat vrouwen die hard werken net als mannen eerder sterven.
Mannen en vrouwen krijgen het rolpatroon mee van de ouders. Niet alleen door de opvoeding, maar grotendeels door de genen. Mannen zijn eerder geneigd tot interesse in alles wat met techniek te maken heeft. Dat komt voort uit het feit dat mannen beter abstract kunnen denken dan vrouwen. In tegenstelling tot de man wordt de vrouw door de ouders meer gesteund en geholpen. De man moet het zelf maar uitzoeken. Dit leidt tot een veel socialere vrouw en een minder sociale man. De man is evolutionair gezien de jager. De vrouw de verzorger van de kinderen. De man ging op jacht en moest samen met mannen werken om de prooi te vangen terwijl vrouwen achterbleven in de gemeenschap en sociale contacten onderhielden.
Nu is het niet zo dat het zo moet blijven omdat het zo was (voordat men dat probeert te lezen). Allerminst!. Maar de rollenpatronen zijn heel lang zo geweest, en binnen enkele jaren probeert men dat om te draaien. Ik vraag me af of dat wel goed is voor de vrouw. Haar fysiek is niet zo ge-tuned op zware arbeid dan mannen (alhoewel arbeid relatief minder zwaar, maar wel meer stressvol is geworden).
Even voor de duidelijkheid; van mij mogen de ontwikkelingen zo doorgaan, maar is het wel terecht om te zeggen mannen en vrouwen gelijk zijn en ze allebei overal even geschikt voor zijn? Dat geloof ik niet namelijk. De meeste mannen zijn absoluut ongeschikt voor functies die een nadruk op sociale contacten leggen, terwijl vrouwen de echt zware arbeid minder aan kunnen.
Wat is jullie mening?