wereld simuleren voor toekomstvoorspellingen

[wacco]

Laten we een pjoeter bouwen die _alle_ moleculen van de wereld simuleert. We moeten dan voor elke quark / electron / whatevah een bitje opslaan. Dat levert je dus evenveel geheugencellen als electronen. (wat dus al niet kan, maar afgezien van dat theoretiseer ik nog ff verder. Wie weet vinden we ooit nog iets uit waar we electronen in bepaalde banen kunnen zetten (zeg 40 mogelijkheden) en dat we daarmee 2 electronen kunnen simuleren... bied perspectieven*) Maar omdat je geheugencellen ook weer uit electronen bestaan moeten (of zijn) deze ook opgenomen in je simulatie.
We laten onze pjoeter sneller draaien. Door de pjoeter sneller te laten draaien kunnen we het weer, aanslagen en wanneer de mc chicken weer in de aanbieding komt voorspellen . Jammer, maar gaat niet lukken. Waarom? Omdat je versnelde simulatie een pjoeter bevat die een simulatie gaat versnellen. Die bevat weer de pjoeter die nog sneller gaat, etc etc. Ergens draait een pjoeter dus oneindig snel. Heerlijke overklock , maar dit oneindige snel is alleen maar in ons perspectief (uitgaande van dat 'onze' pjoeter ook daadwerkelijk draait). Het echte probleem ligt em in het feit dat er een oneindig aantal 'werelden' ontstaat. En die moeten allemaal gedraaid worden in een pjoeter die we gebouwd hadden voor maar 1 wereld...
Okee, dat bouwen we er eentje die meerdere werelden aan kan. Wat zal er gebeuren? Ik denk dat we een seconde vooruit rekenen, om vervolgens onze pc hopeloos te zien crashen. Omdat elke wereld een wereld simuleert, verloopt het benodigde geheugen exponentieel. En (vermoedelijk) ook de snelheid waarmee dit gebeurd.

Wat we (denk ik) wel kunnen doen, als we een pjoeter van dit formaat kunnen bouwen, het in een hermetisch geseald gebouw zetten, en ervoor zorgen dat dit gebouw zo is gebouwd dat de binnenkant geen invloed uitoefend (botsende electronen van binnenkant tegen buitenmuur, magnetisch veld, straling, etc) op de buitenkant. Dan hoeft alles IN het gebouw niet opgenomen te worden in de simulatie, waardoor we kunnen gaan 'simuleren'.
Alleen, zodra je uit het gebouw stapt om de buitenwereld te gaan vertellen wat er gaat gebeuren, botsen er moleculen tegen jou aan ipv de gesimuleerde muur, en dat heeft weer tot gevolg dat je voorspellingen waardeloos zijn. Immers, de kleinste verandering schopt ALLES in honderd. Niet negatief in het honderd, maar wel negatief ten opzichte van je simulatie.

Een beeldschermpje oid in de buitenmuur bouwen om resulaten af te lezen gaat ook niet, de fotonen hebben een te onvoorspelbare (of wel voorspelbaar, maar dan krijgen we weer supercomputers in supercomputers) uitoefening op electronen in de buurt.

Als we ooit zo'n pc hebben, is het denk ik weer wel mogelijk om de geschiedenis te bekijken. Uitgaande van dat toeval niet bestaat (en ik ben daar een voorstander van, ik denk dat actie = -reactie gewoon opgaat voor alles, alleen door de super kleine actie = -reacties die we niet 'ervaren' zijn sommige dingen 'onvoorspelbaar') kunnen we de simulator ook in z'n achteruit zetten. Kunnen we de dino's gaan bekijken.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over hoe we in godsnaam een 'image' maken van hoe alle moleculen staan op een bepaald moment. Heb je een image, dan kan je wel alle tijden simuleren. Het hoeft dus maar 1 keer gedaan te worden.

Vergeet niet dat ik bij alles niet alleen de wereld bedoel, maar alles tot de grenzen van ons heelal, en wat misschien daar hangt. Nu kan ik daar ook wel een heel verhaal over ophangen, maar dat doe ik nog wel eens in een ander topic.

Mja, en nu heb ik alles getypt, heb ik niet een conclusie. A well, ik post em anyway, misschien hebben jullie nog op en aanmerkingen. Let wel, ik zeg dus niet dat het kan, ik zeg dat het absoluut niet kan. Maybe there's somebody out there who say's he has one in his backyard Who knows...

[Verwijderd]

Je vergeet 1 heel belangrijke aanname: namelijk dat het heelal deterministisch is. Anders kan die computer nog zoveel rekenen, de toekomst zal hij niet kunnen voorspellen. Verder is dit een mooie tekst, maar ik mis het punt een beetje (jij zelf kennelijk ook ). Is misschien nog bruikbaar voor de FAQ onder het kopje: Waarom kunnen we het heelal niet exact simuleren. Maar of dat erin moet, vraag ik me af: Je stukje geeft zoveel bezwaren (en is nog niet eens volledig) dat ik niet denk dat iemand ooit de FAQ nodig zou kunnen hebben om argumenten tegen een dergelijke computer te bedenken.

Een computer die de toekomst van het heelal voorspelt zonder interactie met dat heelal, is overigens niet mogelijk: Want hoe komt die computer aan de informatie die nodig is om de berekeningen uit te voeren? Daarvoor is interactie nodig... Er kan niet worden volstaan met een eenmalige meting, want die meting verandert het heelal ook weer.

[MrFrans]

Je had het erover dat als je naar buiten loopt dat je voospelling niet klopt, maar het naar buiten lopen, kan je natuurlijk aan de voorspelling toe kunnen voegen. Dus dat er zegmaar, uit dat geisoleerde gebouw op 1 december 2002 iemand naar buiten gaat en de toekomst exact kan verspellen. Als je dat in die computer invoert kan ie bereken wat er gebeurt en kan jij gewoon naar buiten lopen om het te vertellen. Moet je wel natuurlijk exact op 1 dec 2002 10:00 naar buiten lopen anders gaat het helemaal mis.

[Varienaja]

Een computer werkt digitaal, en ik neem aan dat de jouwe dat ook doet.

De meeste computers slaan 1 bitje op met een paarduizend electronen. Laten we even aannemen dat we elk bitje met precies 1 electron kunnen opslaan, omdat jouw computer pas in de toekomst gebouwd kan worden (de ontwikkelingen staan niet stil natuurlijk).

Met dat ene bitje kan je nog niet de hele toestand van 1 atoom opslaan; laten we zeggen dat je per atoom 100 bits gebruikt (wat in mijn ogen enorm weinig is).

Dat betekent dat de computer die de gehele aarde simuleert meer electronen moet bevatten dan dat er atomen op aarde bestaan. Al die electronen hebben nog bijbehorende atoomkernen nodig, dus ik denk dat je hier een *klein* probleempje mee krijgt

[wacco]

Dat zei ik dus ook al... zie derde regel tussen haakjes

Stel, we kunnen een atoom in 4000 standen zetten. En we hebben een leuke compressie bedacht waarmee we een atoom in 4000 standen kunnen simuleren, terwijl we maar 1000 standen (opslagplaatsjes) daarvoor nodig hebben.
Wat je dan krijgt is dat je met je ene atoom vier andere atomen kan simuleren. Nu is dat natuurlijk nog VEEL te weinig, maar het geeft een idee. Wat als een atoom in 40000 standen gezet kan worden en dat we met compressie (algoritme dus) er 2000 atomen mee kunnen simuleren.
Ergens bereik je dan een grens dat je 'alles' kan simuleren, zonder dat je alle moleculen van de wereld nodig hebt.

[ Voor 0% gewijzigd door wacco op 13-10-2002 13:07 . Reden: typo ]

[Christiaan]

Je moet *alles* in dat programma opnemen. En we weten nog niet eens wat alles is - en ik betwijfel of we dat ooit zullen weten. Anders gezegd: je moet alle feiten die de objectieve realiteit vormen invoeren, maar aangezien we die nooit 100% zeker kunnen waarnemen zullen we ook nooit weten of het programma wel correct werkt. Maw; het programma presenteert een subjectieve realiteit.

[wacco]

ChristiaanVerwijs schreef op 13 oktober 2002 @ 13:34:
...nooit weten of het programma wel correct werkt.

ehm... en wat als z'n voorspellingen nou uitkomen?

Maar goed, het echte probleem zit natuurlijk in hoe je een 'image' maakt van alles. Je moet namelijk alles tegelijk nemen, zonder de situatie te veranderen.
Je moet dus 'uitlezen' wat de situatie is waar een electron (bijv.) in verkeerd, zonder de electron te verstoren. En op een flinke afstand, want je kan niet elke electron langslopen, dat zal je op afstand moeten doen.

Wat misschien een oplossing is, is een soort van kettingreactie. Zoiets als zo'n apparaat (weet de naam niet...) met kogeltjes; laat de eerste ketsen, de middelste (n) bewegen niet, en de laatste beweegt wel.
De middelste bewegen (prolly) wel, maar eindigen weer zoals ze begonnen. Zou je zoiets ook kunnen doen met moleculen (een molecuul bekijken en weer terugzetten en verder laten bewegen zoals die voordat je keek bezig was), dan kan je een 'image' maken van een molecuul.
Er treed natuurlijk wel een vertraging op, maar als ALLES die vertraging meemaakt, is er geen waarnemer van de vertraging.
Tenzij we weer iets van een afsluiting van de buitenwereld hebben, dan neemt alles IN de afsluiting (gebouw) de vertraging van de buitenwereld waar.
Anders gezegd, je reist in de toekomst. Maar nu ga ik offtopic...

Stel dat je moleculen kan uitlezen, en kan laten doorgaan in een bepaalde postitie. Dat opent wel perspectieven. Want wat als je ze uitleest, en ze in exact de tegenovergestelde richting laat doorbewegen. En dat laat je ze allemaal doen, en jij zit weer in je afgesloten kamertje. Gaan we naar het verleden (maar ik zou niet uitstappen als ik jou was... krijg je nogal ehh... 'ongelukjes' van )
Of je 'pauzeert' de moleculen in je kamer, krijg je een soort van eeuwige slaap. Kan je er over 2000 jaar ff uitkomen om te kijken hoe de wereld er dan uit ziet.

Om nog even aan te knopen op mijn voorbeeltje met die balletjes, misschien dat je op zo'n manier wel dingen kan uitlezen op een afstandje. Like, stuur een signaal, ontvang het signaal, verwerk het signaal (in een tijdsbestek van lim >> 0) en stuur een signaal uit (varierent in alle richtingen) dat de moleculen zo verstoord dat ze weer in hun 'originele' situatie belanden.
Waarom lim >> 0? Omdat moleculen niet stilzitten, de moleculen (kogels) zitten na een seconde al lang niet meer in de lijn zoals jij ze uitlas. Stuur je dan nog een signaal, dan bereik je de verkeerde moleculen, en is je image waardeloos.
En dan komt er ook nog eens bij kijken dat het eventjes duurt voordat je signaal het einde heeft bereikt, en weer terug is! Het zou het einde van het universum NOOIT inhalen (lichtsnelheid enzow, hebben we het al eens over gehad met zwarte gaten...), laat staan terugkaatsen.
Terugkaatsen, waarop eigenlijk?

Waarom ik dit allemaal opschrijf? Het was toch al duidelijk dat het niet kon?
Kleinschalig (zeg een laboratorium) is het misschien niet onmogelijk. Op deze manier kan je bijvoorbeeld een image maken van een blok plutonium, en gaan voorspellen wanneer welk atoom gaat vervallen. Ik geef maar een voorbeeld, misschien dat het voor andere onderzoeken heel handig zou kunnen zijn. Omdat verval nu nog 'toeval' is bijvoorbeeld. Door te voorspellen en te vergelijken met realiteit kan worden afgelezen waardoor een atoom vervalt. Die situatie kan je daarna bijvoorbeeld gaan uitsluiten, of expres gaan laten gebeuren. En bedenk wat je daar weer mee kan (positief! )...

[ Voor 0% gewijzigd door wacco op 13-10-2002 16:49 . Reden: quote was niet goed... ]

[Verwijderd]

Ja, dit gaat dus nooit werken hè.

Stel je kan een computerbouwen die snel genoeg is en die pas achteraf de resultaten bekend maakt (hiermee voorkom je dat de berkenning invloed heeft opzichzelf.)
Dan nog vergeet je één ding. De wereld is een chaotisch systeem. Dat wil zeggen dat een verschil in de begin condities exponetieel met de tijd vergroot. De onzekerheidsrelatie van Heisenberg verzekert ons van het feit dat je nooit exact de begincondities kan weten. Dus dikke pech je zal nooit een zinnige toekomst voorspelling doen. Hoog uit kan je zeggen wat het waarschijnlijkst is volgens de voorspelling.

OK, ik weet niet hoe ver je hiermee serieus nog kan vorspellen, maar de reden dat we het weer niet meer dan een paar dagen vooruit kunnen voorspellen is niet een gebrek aan rekenkracht, maar een gevolg van het feit dat het weer chaotisch is en dat de meet nauwkeurigheid beperkt is.

[BitByter]

en nog een probleem

als jij dus de wereld wil gaan berekenen, zul jij die computer zelf ook in het programma moeten ontwikkelen, en in die virtuele computer ook weer een computer en zo eindeloos door...

[Verwijderd]

mrfrans schreef op 12 oktober 2002 @ 22:56:
Je had het erover dat als je naar buiten loopt dat je voospelling niet klopt, maar het naar buiten lopen, kan je natuurlijk aan de voorspelling toe kunnen voegen. Dus dat er zegmaar, uit dat geisoleerde gebouw op 1 december 2002 iemand naar buiten gaat en de toekomst exact kan verspellen. Als je dat in die computer invoert kan ie bereken wat er gebeurt en kan jij gewoon naar buiten lopen om het te vertellen. Moet je wel natuurlijk exact op 1 dec 2002 10:00 naar buiten lopen anders gaat het helemaal mis.

Maar kan je ook voorspellen wat de invloed van die voorspelling zal zijn?
Het feit dat je op zo'n grote schaal simuleert, en de uitkomsten gebruikt, is op zich ook een 'effect' wat in de similatie opgenomen zal moeten worden, als die simulatie 100% nauwkeurig moet zijn.
En dan is het feit dat je het effect vd voorspelling incalculeert, op zich ook weer een effect waar je rekening mee moet houden. Enzovoorts, ad infinitum.
Zo'n simulatie is m.i. niet alleen practisch maar ook theoretisch onmogelijk.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 12 oktober 2002 @ 17:25:
Je vergeet 1 heel belangrijke aanname: namelijk dat het heelal deterministisch is. Anders kan die computer nog zoveel rekenen, de toekomst zal hij niet kunnen voorspellen. Verder is dit een mooie tekst, maar ik mis het punt een beetje (jij zelf kennelijk ook ).

Nee hoor, het staat er wel in:

Uitgaande van dat toeval niet bestaat (en ik ben daar een voorstander van, ik denk dat actie = -reactie gewoon opgaat voor alles, alleen door de super kleine actie = -reacties die we niet 'ervaren' zijn sommige dingen 'onvoorspelbaar') kunnen we de simulator ook in z'n achteruit zetten. Kunnen we de dino's gaan bekijken.

En zoals bekend mag worden geacht, ben ik het totaal niet eens met de stelling dat het universum deterministisch is

[Dido]

Er heeft zich als ik me niet vergis ooit eens een geleerde een paar jaar afgezonderd om over zoiets na te denken, en dat ging dan alleen maar om het weer!
Zijn conclusie was dat het per definitie onmogelijk was, ondermeer dat zelfs in een deterministisch systeem op ten minste 1 moment alle gegevens beschikbaar moeten zijn. Je komt dan overigens ook al in de knoei met relativiteit (gegevens moeten uiteindelijk dan namelijk sneller dan het licht worden overgedragen...)

Hij was een van de grondleggers van de chaostheorie

[Verwijderd]

Nee hoor, het staat er wel in:

Maar op zo'n manier dat het lijkt alsof het deterministisch zijn van het heelal alleen van belang is als je het verleden wil terugrekenen. Maar ook voor het voorspellen van de toekomst is dat een belangrijke voorwaarde. Als het heelal niet deterministisch is, kan je hoogstens waarschijnlijkheden aangeven, of zelfs dat niet.

[Yoozer]

weet je wat een beter idee is? een vliegtuighangar volstoppen met rekenkracht en daar op een simulatie maken van de menselijke hersenen. is veel realistischer als doelstelling, en ook veel nuttiger - immers, jij kunt het verband tussen A en B nog zien, maar je raakt het overzicht kwijt als we het hebben over 10 parameters tegelijk.

met een dergelijke super-AI zou je in feite geen probleem hebben met zoiets. allereerst moet je 'm een "Good AI" maken zodat hij zich niet tegen je keert, en verder laat je hem zelf op z'n compilers en hardware zetten. bak er even een intel-fabriekje tegenaan en hoppatee, laat 'm zelf zijn denkkracht verbeteren.

dan zet je 'm over naar het 'nieuwe systeem', en maak je meerdere 'nieuwe systemen'. 10 tegen 1 dat zo'n 'nieuw systeem' van de AI zelf vele malen kleiner is dan je hangar, en zo kun je meerdere persoonlijkheden maken in de machine.

vervolgens geef je de informatie van een situatie in. mensen schatten situaties in, om op basis daarvan voorspellingen te maken, en een AI zal het niet anders doen - op basis daarvan neemt deze de beslissingen. een hongersnood ergens in timboektoe? de AI weet wat er tegen gedaan kan worden of kan iig zinnigere suggesties doen dan de gemiddelde politicus.

zo heb je dan een machine die veel nauwkeuriger is in voorspellingen doen. het is nog niet de complete absolute toekomst in koffiedik zien, maar het is wel stukken dichterbij en makkelijker realiseerbaar dan wat je nu wilt.

verwacht wordt dat we er over een jaar of 35/40 zijn. het heet 'de singulariteit' en het wordt heel erg leuk.

[Zoijar]

wacco schreef op 13 oktober 2002 @ 16:48:

Maar goed, het echte probleem zit natuurlijk in hoe je een 'image' maakt van alles. Je moet namelijk alles tegelijk nemen, zonder de situatie te veranderen.
Je moet dus 'uitlezen' wat de situatie is waar een electron (bijv.) in verkeerd, zonder de electron te verstoren. En op een flinke afstand, want je kan niet elke electron langslopen, dat zal je op afstand moeten doen.

Buiten dat is er een onzekerheids principe, je kan dus zelfs niet de "image" van een enkel electron verkrijgen, omdat je nooit zowel z'n snelheids vector als plaats kan weten.

[Verwijderd]

Misschien is het theoretisch wel mogelijk om een minder nauwkeurig simulatie te maken. Die nog wel kloppend genoeg is om het een paar dagen te laten kloppen. Dit is er in principe al een beetje voor het weer. Maar dan heel onnauwkeurig.

[Dido]

Verwijderd schreef op 14 oktober 2002 @ 22:58:
Misschien is het theoretisch wel mogelijk om een minder nauwkeurig simulatie te maken. Die nog wel kloppend genoeg is om het een paar dagen te laten kloppen. Dit is er in principe al een beetje voor het weer. Maar dan heel onnauwkeurig.

En er is ook al bewezen dat het nooit veel nauwkeuriger kan worden.
De onnauwkeurigheid heeft namelijk weinig te maken met meetnauwkeurigheid, verwerkingssnelheid of geheugencapaciteit (allemaal dingen die je in principe kunt blijven verbeteren) maar met het gedrag van complexe systemen als het weer: de kleinst mogelijke afwijking in de beginwaarden van je systeem leidt tot een onvoorspelbaar grote afwijking later in je simulatie.
Hoe nauwkeurig je alles ook maakt, uiteindelijk zorgt een afwijking die nadert tot nul nog steeds voor een afwijking.
Als het weer zich aantoonbaar "chaotisch" gedraagt zal het heelal dat naar alle waarschijnlijkheid ook doen.

Langere-termijn voorspellingen, zelfs als je onnauwkeurigheid op de koop toe neemt, gaan door middel van simulatie niet lukken.

Dan is er overigens nog het probleem van schaalverkleining. Om enige voorspellende waarde te hebben moet je simulatie sneller lopen dan de werkelijkheid. Je zult dus je volledige natuurkundige referentiekader aan moeten pasen, en dat terwijl alles nog wel "gewoon" werkt... dat kan problemen opleveren: schaalverkleining leidt niet per definitie tot een werkend model, zoals windtunnels hebben aangetoond

[Verwijderd]

Hey nice idea...

Als je toch bezig bent, kun je ampersant ook eventjes wat andere "probleempjes" oplossen.

1. Het onzekerheidsprincipe van Heissenberg
Want hoe bepaal je in 1 keer de toestand van de wereld/universum

2. Datacompressie, zonder (teveel) verlies van data

3. Het 3 lichamen probleem
Zal ook wel op je electronen kunnen toepassen

4. De ultieme vorm van statististiek
hmm Asimov heeft daar ook wel wat over geschreven...
Voorspellen is niet meer nodig, Yomanda kan op vakantie, en de vlinder die een orkaan teweeg brengt kan ook naar huis.

Ik zie toch iets meer in het volgende eigenlijk:

Yoozer schreef op 14 oktober 2002 @ 15:42:...een vliegtuighangar volstoppen met rekenkracht en daar op een simulatie maken van de menselijke hersenen....

De snelheid van de gedachte is hoger dan de rekenkracht die we hier kunnen bereiken. Als de bovenstaande Mega-Brein ook nog eens paranormaal begaafd is/wordt dan maggie ook wel wat voorspellingen uitspugen. (is een film van gemaakt over een computer met de naam Protheus)

[Yoozer]

Verwijderd schreef op 15 oktober 2002 @ 16:22:
Ik zie toch iets meer in het volgende eigenlijk:
[...]
De snelheid van de gedachte is hoger dan de rekenkracht die we hier kunnen bereiken. Als de bovenstaande Mega-Brein ook nog eens paranormaal begaafd is/wordt dan maggie ook wel wat voorspellingen uitspugen. (is een film van gemaakt over een computer met de naam Protheus)

'nog wel'. de snelheid van de electronen ligt veel hoger dan wat er aan chemicalien door ons heen gaat daarboven, maar feit blijft dat je hersens een ingewikkelde computer zijn die zelf paden kan verleggen. met de huidige toenames in snelheid en techniek zouden we over 3 decennia eigenlijk wel eens een poging kunnen wagen. op dit moment kunnen we nog alleen maar eenvoudige simulaties maken, of complexe maar gruwelijk langzame simulaties. zo gauw 't op 'hersensnelheid' komt is er weinig houden meer aan.

het is alleen even zoeken hoe je paranormale begaafdheid gaat implementeren. de meeste zwik faalt bij de james randi-test (www.randi.org). je kunt echter wel meerdere zintuigen er op aansluiten, en combinaties daarvan. infrarood, anyone?

[Zoijar]

Verwijderd schreef op 15 oktober 2002 @ 16:22:
4. De ultieme vorm van statististiek
hmm Asimov heeft daar ook wel wat over geschreven...
Voorspellen is niet meer nodig, Yomanda kan op vakantie, en de vlinder die een orkaan teweeg brengt kan ook naar huis.

Ja, Foundation serie. Beste boeken die ik tot nu toe heb gelezen Aanrader. Zijn er 8 geloof ik? Of waren het er 7? In ieder geval de eerste 3, en als laatste een prelude. En ik dacht nog 4 daar tussen...kan ook 3 zijn.

[Verwijderd]

Yoozer schreef op 15 oktober 2002 @ 16:32:
het is alleen even zoeken hoe je paranormale begaafdheid gaat implementeren. de meeste zwik faalt bij de james randi-test (www.randi.org).

Compleet Off-topic
Sja.. Het probleem is dat er twee kanten aan zitten. Het Materiele en het Spirituele. Het Spirituele is zo vluchtig als wat, en laat zich niet vangen door het Materiele. Als het Spirituele wel wordt gevangen in het materiele dan wordt het al snel een goocheltruc en kan het worden geëxploiteerd, daar is niets spiritueels meer aan. Als het Materiele naar het Spirituele neigt dan wordt het al snel een ilussie, en wordt het gezien als een grote grap. Op het moment dat de James-Randi-Test is volbracht, dan heeft het al geen zin meer.

Yoozer schreef op 15 oktober 2002 @ 16:32:je kunt echter wel meerdere zintuigen er op aansluiten, en combinaties daarvan. infrarood, anyone?

Net als KITT van de NightRider

Mn eigen voorstel is om inderdaad een complete "bio-bak" te simuleren waarbij het evolutie proces wordt geëmuleerd. Dan raadt ik aan om te beginnen met een schaakcomputer die stukken beter is als een Deep-Blue. Het begint met een schaakkennis van factor 0, en evolueerd naar een beginneling... Door de leercurve zit ingebakken, zallie beter worden dan welke programmeur ook kan schrijven.

Ik zat ook al eens te denken om Astrologie te gebruiken om hetzelfde te bereiken. Of het nu wel of niet wetenschappelijk klopt, er zijn toch wel wat frapante dingen uit te halen naar mijn mening. Je mapt de complete berekening over de gehele aarde over de gehele geschiedenis. Belangrijke voorvallen zijn historisch bekend en dit zou de berekening redelijkerwijs moeten kunnen ijken. (weet je gelijk of dat nieuwe object achter Pluto nog een beetje effect heeft, of dat er inderdaad niets klopt van de voorspellende kracht van astrologie).

Zoijar schreef op 15 oktober 2002 @ 17:31:
Ja, Foundation serie.

De gebruikte voorspel methode is een beetje vaag uitgelegd daarin. Beetje statistiek hier en daar, en wat menselijk gedrag erbij. Beetje rekenen en mixen en dan weet je precies op welke dag wat gebeurd... vaag dus, maar was wel leuk gevonden.