Onder windows wordt vaak de volgende taktiek gebruikt. (zowel onder active directory als simpele domein rechten):
Alle zaken die op een systeem kunnen worden onderverdeeld in groepen. Bijvoorbeeld: DB-Lees, DB-schrijf, DB-beheer. en Sys-Gebruik, Sys-Backup, Sys-Beheer.
Zo heb je dus voor alle handelingen die op een systeem kunnen gebeuren groepen. In elk van deze groepen breng je alle benodigde acties onder die een gebruiker mag doen. Dit kunnen er heel wat zijn, voor bijvoorbeeld het backuppen van een systeem zul je veel mogen, maar toch ook niet alles. Maar je mag wel weer meer dan een normale gebruiker. Gevolg van zo'n systeem is dat het even tijd kost om de rechten goed in groepen te verdelen, maar als je dit eenmaal gedaan hebt, dan kun je aan de groepen waar een gebruiker lid van is heel snel zien wat hij of zij wel/niet mag. En het is super snel aan te passen, want zeg nou zelf, lid zijn van een tiental groepen is heel wat overzichtelijker dan lid het bezit hebben van tientallen, zo niet honderden kleine rechten. Daarnaast is het netwerk breed aan te passen dat er bijvoorbeeld een database is verplaats van het ene systeem naar een ander systeem. Gewoon de relevante groepen aanpassen en iedereen is op de hoogte, dit in tegenstelling tot iedere gebruiker individueel aanpassen.
Maar dit gaat natuurlijk meer over de logische indeling van je gebruikers, groepen en rechten. Niet zozeer over het fysieke niveau. OVerigens is een systeem zoals ik hierboven bedschreef zo'n beetje bij elke zichzelf respecterende organisatie in gebruik. Scheelt gewoon zeeën van tijd.