niet helemaal, denk ik. het zou dan ook in onze aard zitten om het te voorkomen, en om iets anders te doen dan alleen maar te vernietigen.
kijk naar de oorlogen,misdaden tegen de mensheid enzovoorts,als we terugkijken in ons verleden zien we alleen maar geweld en oorlogen.
en perioden van vrede, bloeiende culturen, en voorspoed. je argument?
de reden dat we ons nog niet vernietigt hebben is te danken dat onze technologie nog niet zo ver is,maar dat komt geloof ik erg dichtbij.
de technologie is er. vergelijk het met een debat houden met iemand - zou je je comfortabeler voelen als beiden een geweer in de handen hadden, geladen en al?
de massavernietigins wapens zullen in sterkte toenemen totdat we in 1 klap een continent kunnen wegvagen,als ik het zo ziet zal de mensheid op de manier niet kunnen overleven als het zo doorgaat.
wat zijn julie meningen erover?
we kunnen de aarde al een keer of 200 achter elkaar vernietigen. sterker nog, dat hoeven we niet te doen, want een goede nucleaire winter roeit al het meeste leven uit.
we zijn nu met 6 miljard individuen. van die 6 miljard bezitten 6% iets van 80% van alle resources (quote kan niet exact zijn, feel free to correct) - in ieder geval, de verhouding is gruwelijk scheefgetrokken.
het is onmogelijk om deze 6 miljard individuen allemaal een westerse levensstijl te geven. een westerling (amerikaan) gebruikt ongeveer 33 keer de resources die een gemiddelde chinees gebruikt, en ongeveer 70 keer de resources die een afrikaan (ethiopiër) gebruikt.
tel dat eens door op de huidige wereldbevolking.
de aarde is nu al eigenlijk niet meer in staat om de mensen te onderhouden, maar we proberen het toch en gaan bruut met milieu op te offeren zodat ons eigen kankergezwel (want dat is het) kan groeien. we maken zoveel toekomst (kinderen) dat er geen toekomst meer overblijft.
en, we hebben verschillende keuzes in onze massa-dood. verhongering, massale vernietiging, noem 't maar op.
wat is hier 'het zit in onze aard' aan? nou, kijk. een mens leeft relatief kort en maakt slechts 3 of 4 generaties mee waarbij hij welgeteld 1 keer (en sommige mensen 2 keer of zelfs 3) zijn invloed redelijk kan laten gelden. met andere woorden: wij zijn geinteresseerd in wat ons korte-termijn bevrediging kan brengen. over langere termijn kunnen we niet nadenken. als voorbeeld - een kathedraal. deze werd gebouwd als er geld voor was, en de tweede architect voegde altijd wel iets toe waardoor het iets anders werd. echter, in de tussentijd was het doel daar om over een lange tijd uitverspreid gezamenlijk 1 bouwwerk te maken.
dit doel hebben wij niet langer op deze manier. we gaan voor een kort-termijn plan. en over het algemeen kan het snel, goedkoop en goed - maar 2 van de 3 opties zijn mogelijk. en dan komt er de economische geest binnen, en streept het laatste woordje weg.
wil je vernietiging? ooit eens gedacht wat een leger van 500 mensen kan doen met een dorp? geluidsdempers er op, en je kunt een kleine stad uitroeien. ga zo een nacht lang door, en het kan een week duren eerdat mensen het doorhebben. alles wat je nodig hebt is geld, geduld, en een goede training/planning. de mogelijkheid IS al dichtbij.
omdat ik ook op korte termijn denk maak ik me zorgen over bush. ik maak me zorgen om een stel fantasten die hoogstwaarschijnlijk alleen maar morsdood zijn en niet met 7 maagden liggen te chillen. ik weet nu even niet waar ik me meer zorgen om moet maken, omdat beiden vrij instabiele kinders zijn met vlindermessen. we hebben niets om ze uit elkaar te halen, en niets om de wapens in een keer van af te pakken.
om een kernbom te droppen op welke 'rogue nation' dan ook is niet te doen. er zijn iets te veel belangen daarvoor.
maar kijk eens hoeveel geld zo'n bom oplevert voor 't bedrijf dat 'm bouwt. wie betaalt ervoor? uncle sam. waar krijgt hij z'n geld van? het amerikaanse volk. natuurlijk mag er niemand anders rotzooien met irak, tenzij de US daar een uitnodiging voor heeft gegeven.
waar zit 't gevaar? megalomane leiders die nog in het verleden zitten. hebben we die dan? jazeker. aan beide kanten.
en zij hebben de gelegenheid, het motief en de middelen om wat dan ook te doen.