Verlies van ambitie

[Verwijderd]

Vroeger had ik altijd zin om grootse dingen te maken. Niet dat het lukte ofzo, maar ik heb me wat lopen afprogrammeren e.d... 's nachts in bed dacht ik urenlang aan de structuur van GUI's en Object Georienteerde spellen, databases... ik heb nog best wel grappige dingen in elkaar gezet...

I wanted to make a difference... de wereld laten zien dat ik wat kon...

Sinds mijn, zeg eens, 17e a 18e is er helemaal nix meer van terecht gekomen. 's Nachts dacht ik aan andere dingen (ghehe wat wil je op die leeftijd ) en overdag hing ik alleen nog maar lam voor de TV (ook niet helemaal waar maar you get the point)

Hebben meer mensen hier last van? Is het normaal dat je je ambities op een bepaalde leeftijd verliest? Ik baal er wel van... hoop dat het wel weer een beetje terugkomt...

[Elvhenk]

Hehe, een stukje herkenning. Ik ben niet de meest ambitieuze figuur ter wereld. Over het algemeen zie ik te overduidelijk de realativiteit der dingen in en dan vind ik het allemaal niet meer zo nuttig.
Over het algemeen kan ik alleen maar korte termijn ambitieus zijn, en dan verzet ik ook een berg. Maar dan ineens is het op. Ik weet niet of het leeftijd gebonden is trouwens. Ik ben nu 35, maar ik heb dat altijd al gehad.

[MicroWhale]

Zoals je zelf al zegt: 's Avonds dacht ik aan hele andere dingen.

Ik denk dat je niet je ambities verliest. Ze veranderen. Ik heb datzelfde gehad met muziek maken. van 1995-1998 stampte ik het ene na het andere uit m'n vingers. (en gedichten btw) Daarna is het een beetje verlegd en nu heb ik hele andere ambities. Maar nog steeds de volle 100% inzet!
Het is wel jammer dat ze verlegd zijn, want ik zou graag nog veel gedichten schrijven of muziek maken, maar dat gaat niet "zomaar"...

[faraway]

Tot aan m'n 18de was (strip-)tekenen ongeveer het enige wat ik deed. Ik verdiende er zelfs een aardig centje mee. Ik kreeg toen ook nog veel support in mijn omgeving van vrienden, docenten etc..Dit was echter in 1 klap afgelopen toen ik naar de HEAO ging. Nu heb ik alleen nog maar bakken vol met oud werk waar ik af en toe met weemoed in blader .

Maar gelukkig zijn er ondertussen weer een hoop andere creatieve (programmeer- en ontwerp-)zaken voor in de plaats gekomen, het bloed kruipt waar het niet gaan kan :):):).

[CmdrKeen]

Het is bij mij niet het geval, maar zou het kunnen dat het apathie is na acceptatie van het feit dat de producten van je creativiteit de wereld niet veranderden?

[Hyp Hyper]

Ik ken het probleem. Vroeger was ik type whizkid. Machinetaal(assembly)programmeren op mijn c64, proggies verkopen etc. Dagenlang programmeren..

Nu kan ik er niks meer van. Ik kan aardig met computers omgaan, maar ik ken ze niet meer van binnen en van buiten. Ik heb dus niet meer de neiging alles te willen leren.

[Verwijderd]

welkom to life
heb ik ook wel, nog steeds grote ideeen
maar geen zin om het allemaal te doen

[Blue-eagle]

Dus die tijd komt ook voor mij?!

Wat een triest vooruitzicht is dat dan voor mij... niet meer wakker liggen van dat éne ASP probleempje, maar gaan slapen =
Hier wordt ik nou treurig van, geen hobbies meer voor mij

[Jag]

Zal ik maar wat tegengas geven dan .

Bij gaan mijn ambities juist steeds verder. Ik heb een grote hobby (eng woord), namelijk audio. En ik ben laatst de tienduizend gulden gepasseerd . Ik heb een versterker gekocht (was echt een onwerkelijk geluk dat het zo is gelopen) waarvan ik een jaar terug nog zo'n beetje letterlijk van droomde. En voor mijn speakers geldt hetzelfde. Ik kan ook echt alles aan de kant zetten, extra werken en echt dagen lang eraan denken. Ik ben er echt gewoon altijd mee bezig. En dit is alleen maar erger geworden naarmate ik ouder ben geworden (ik ben nu 19). Dit komt natuurlijk ook doordat de mogelijkheden groter worden (inkomen gaat voortdurend omhoog).
Ook zit ik nooit lamlendig voor de tv, ik hou ontzettend van uitgaan en ben een ontzettende nachtbraker .
Dus nee, ik heb er geen last van. Misschien tijd dat je jezelf eens gaat oprapen, met je hoofd test hoe hard de muur is, en gewoon iets tofs gaat doen?

Jag

[Verwijderd]

Je krijgt op den duur door dat er meer is dan wat je altijd gedacht hebt en je wilt ook niet meer constant doen. Ik ben bijvoorbeeld begonnen in de elektro en vond er geen zak meer aan na een paar maanden. Toen kocht ik een computer (5 jaar terug) en dacht, daar wil ik wat in gaan doen en ben dat ook gaan doen uiteindelijk. Vorig jaar ben ik dus IT'r geworden, en het leuke hiervan blijft dat het constant blijft veranderen, want anders zou ook dit saai worden. Maar ambitie: De ene keer is het er wel de nadere keer heb ik er eccht geen zin in om iets te doen daaraan. Soms moet je je er gewoon toe zetten om iets te doen.
Kortom, ik herken me daarin wel.

[blobber]

Je leert steeds meer, je interesses worden steeds breder, relaties komen en gaan etc etc etc uiteindelijk kan je je niet meer blind storten en focussen op 1-ding, het is net een paard die opeens zijn oogkleppen kwijt is.
Ik was zelf ook zo'n wizzkid toen ik 17 was, maar nu denk ik: leuk, iemand van 17 doet het wel voor me en waarschijnlijk beter en sneller ook!

[Verwijderd]

Ja je hoeft niet alles te weten. Als je bijv. in de IT dingend op wil lossen dan is de kunst waar je sommige oplossingen moet zoeken. Bijv. Technet voor microsoft produkten, of in een Technisch boek hoe je iets moet doen.

[Lord Daemon]

Ik merk wel dat mijn 'ambities' veranderen in de loop der tijd, maar echt verdwenen zijn ze nog nooit. In feite wil ik juist steeds meer dingen doen. Zo heb ik beloofd stukjes te schrijven voor een populair wetenschappelijke site in oprichting, hoewel daar nog niet veel van gekomen is , help ik af en toe met de site van Positive Atheism, probeer ik me echt in te zetten voor mijn studie natuurkunde (en ben ik er sterrenkunde bij gaan doen...), probeer ik bij te blijven met het lezen van fantasy-literatuur, probeer ik de correspondentie van mijn plaatselijke schaakclub in goede banen te leiden en wil ik tot overmaat van ramp niets liever dan Baldur's Gate 2 uitspelen. Als je daar de ambitie tot het schrijven van zinnige dingen op tweakers bij stopt kom je tot de conclusie dat zowel dagen als levens te kort zijn.

Lord Daemon

[The Jester]

Maake je geen zorgen: straks heb je een job met perspectief, of een leuke muts die méér wil en voor je het weet ben je weer een streber

PS. Met de VUT willen is óók een ambitie!

[Defspace]

Bij mij is het meer een kwestie van tijd te kort, ik heb nog zoveel ambities, maar te weinig tijd.
Toen ik nog op school zat was ik ook aan een OS begonnen. Ik wou ook een Muziek programma als Impulse tracker maken Ben tot de GUI gekomen en s3m'etjes inlezen, soundblaster routines e.d waren teveel werk. (dus weer te weinig tijd)
Ik heb dus nog wel ambities, maar gewoon geen tijd. Werk, eten, moe(tv kijken en andere mindless dingen, spelletjes e.d)en slapen.

[Verwijderd]

Tja dat kan ook, maar zelf heb ik alle tijd! Ik heb gewoon geen zin meer denk ik...

Zal wel komen omdat ik mezelf niet meer hoef te bewijzen (vroeger had ik geen vrienden, nu wel), dus misschien is het juist wel een goed teken?

[Verwijderd]

Dat had ik ook wel, in de tijd dat ik een "breed" sociaal leven had, was ik altijd veel minder fanatiek dan wanneer het allemaal wat minder ging.

Het gaat altijd een beetje met golven, afhankelijk van de uitdaging die voor je ligt.

Bij mij hangt het er ook van af wat mensen van je verwachten, hoewel ik dat eigenlijk eens af zou moeten leren. Maar nu op mijn werk bijvoorbeeld wordt er veel van me verwacht en dat wil ik dan ook allemaal goed doen. Terug naar het "makke" leventje van 3 maanden geleden wil ik niet meer, maar ik weet zeker dat ik ook in de functie die ik nu heb over een tijdje minder ambitieus zal zijn.

[Verwijderd]

Ik ben dus niet de enige met dit probleem!

Nadat ik ooit in 1996 de mavo met gemak heb afgerond, en ik een vervolg opleiding zocht en voor een goede keuze weinig tijd was, heb ik voor MTS elektrotechniek gekozen. Doordat ik naar anderhalf jaar elektro, begon ik me nogal te vervelen op school en ook omdat orienteerende niet veel voorstelde heb ik al mijn tijd in de pc gestoken. Voor dat ik op afsluitstage heb ik me ingeschreven voor HTS-HI, maar kwam tijdens de stage er achter dat elektrotechniek ook wel wat te bieden heeft.
Maar tijdens en na de laatste stage heb ik bijna niet meer geprogrammeerd, en tot op heden heb ik hier soms helemaal geen behoefte meer aan.

Tijdens de laatste stage heb ik veel nagedacht en op heden doe ik dat nog veel, over de keuze van de studie(s). Dat ik vroeger wel de juiste keuze heb gemaakt.
Soms verlang ik gewoon naar heel iets anders, hiermee bedoel ik iets, wat totaal buiten de richting ligt van techniek.
(Pabo,Accountent,BI,enz)

Op het moment volg ik dus de studie HI, maar heb er soms helemaal geen zin meer in. En denk er aan om een andere richting te kiezen of te stoppen, en net zolang te werken totdat ik het wel weet.

[Verwijderd]

Humz..ja kan het met helemaal voorstellen. Maar het komt denk ik ook met dingen die je verwacht van iets of op gehoopt had en dan toch niet helemaal klopten.

Toen ik van de LTS afkwam ging het met allemaal goed af. Ik kon dingen goed onthouden en ik wist op bijna alles wel een antwoord. Toen kwam de MTS. TI wou ik worden...nou ja "Iets met Computers" was de beschrijving die ik gaf. En is het nog steeds. Ik weet niet wat ik wil doen later en de vakken die ik krijg hebben voor mijn geen waarden...ik snap niet wat ik er later aan heb. Dingen die ik vroeger allemaal al heb gehad weet ik niet meer. Ik moet nu echt nadenken hoe je de oppervlakte en omtrek van een cirkel berekent. Terwijl ik dat vroeger zonder moeite kon.

Ik hoopte bijv. ook C++ te leren. En dat gaven ze daar. Dus ik denk dat wil ik. In de eerste gaven ze geen C++...Pascal kregen we. Makelijker te leren.. Oke..in de 2de hoorde ik. Ik dacht nou 1 jaartje maakt niet uit. En halver wegen het jaar hoor ik dat zo over gaan op JAVA....:( En nu heb ik dus JAVA. En ik vind er niets aan. Ik heb nog geen eens in mijn boek gekeken en kan er niets mee. Dus echt niets. En ik heb vrijdag een toets. En die gaat ik lekker vern*uken denk ik.

Ik zou nu zelfs moeten leren ipv. hier zitten te posten. Maar, ja, boeihe!!!

[Verwijderd]

Damn .. ik herken het inderdaad heel erg...
Heeft erniemand een soort van oplossing voor. Iets waardoor die met weer meer ambitie aan de slag gaat. Wat werkt bij juliie het beste..misschien dat het bij mij ook helpt.

[Lord Daemon]

Op het moment dat je iets hebt dat je echt leuk vindt, en waarin je ook iets kan doen, dan komt de ambitie vanzelf wel. Ik denk niet dat je zoiets kan forceren, je moet gewoon vanzelf ergens geinteresseerd in raken.

Lord Daemon

PS: Xaran

Boo points and I punch! Well, actually, Boo just kind of runs, but I still punch, yes sir! (Baldur's Gate 2 RULES!)

Hey, I may be an intelligent weapon, but I've had no formal edumication!