Hoe denken baby's ?

[TrailBlazer]

Ik zat me laatst af te vragen. Als ik ergens over aan het nadenken ben dan formuleer ik mijn ideeen in woorden in mijn hoofd. Zoals ik nu ook denk "waar zijn mijn collega's mee bezig" Dan "zeg" ik dat in mijn hoofd.
Hoe doen babys dit die hebben nog geen woorden om hun gedachten vorm te geven?

weet iemand hier meer van

[DeeJee]

Ze poepen, huilen, lachen, eten en slapen. Kies maar uit dus.
Echt denken kunnen ze nog niet hoor. Hersens moeten zich nog ontwikkelen.

[Verwijderd]

Jij zegt het in je hoofd, alleen dit is niet nodig, je denkt het eerst namelijk.

Kijk: Het is eerst een gedachte met bijbehorend gevoel. Door extra erover na te denken ga je het ook nog in woorden formuleren.

Babies houden het alleen bij gedachten.

[Nobby]

Je kunt het ze jammer genoeg niet echt vragen hoe ze denken

Maar volgens mij denken ze niet bewust na, van ik wil eten dus moet ik huilen anders krijg ik het niet. Volgens mij is het gewenning waarvan ze leren, met (sleutel)prikkels enzo

[Verwijderd]

Bijvoorbeeld:

Je gaat een leuke film kijken, en neemt plaats in de stoel,

Je voelt je goed en voelt dat je graag wil zien wat er komt op het scherm. Hierna (dit gaat over nanoseconden) ga je deze gevoelens omzetten in woorden en denkt: "Dit is leuk"en daarna: "schiet op met die film, ik wil kijken".

Snap je het? De hersenen zijn niet anders dan gevoelsomzetters. Als je een situatie leuk vindt dan voel je je prettig. Het "zeggen in je hoofd" is niet meer dan die gevoelens omzetten in woorden en vervolgens in je gedachten nagaan hoe dit zou klinken als je dit zou overbrengen op je stembanden.

[BalusC]

Baby's denken zo ongeveer 'abstract'. Ze denken dus alleen in vormen, kleuren en geluiden. Een mooi voorbeeldje is zo'n puzzelblokje met verschillende openingen op de zijkanten, dat kunnen de peuters nog wel afmaken eer ze kunnen praten

[Verwijderd]

BalusC schreef op 03 september 2002 @ 14:52:
Baby's denken zo ongeveer 'abstract'. Ze denken dus alleen in vormen, kleuren en geluiden. Een mooi voorbeeldje is zo'n puzzelblokje met verschillende openingen op de zijkanten, dat kunnen de peuters nog wel afmaken eer ze kunnen praten

Helaas: Denken is niet "Praten" of voorstellen hoe iets eruitziet. Het zijn gevoelens, prikkelingen.
Kijk eens wat discovery ofzo.

[Verwijderd]

Het is zelfs zo dat babies helamaal niks denken als ze net geboren zijn (bijna niks, alleen instinktief) De hersenen moeten nog gaan groeien.

Ik moet gaan, maak het straks af....

[TrailBlazer]

Ik denk dat babies inderdaad meer met abstracte dingen dingen denken zoals kleur en vorm. Sommige mensen hebben dit ook. Dit noemen ze synesthesie. Was ook een hele stoere Noorderlicht over.

[faraway]

synesthesie heeft met zintuigelijke waarneming te maken. Men denkt dat baby's de input van hun zintuigen niet duidelijk kunnen scheiden, Zo zouden ze bijvoorbeeld kleuren kunnen proefen of geluiden kunnen zien. Sommige mensen hebben dit ook nog op latere leeftijd.

[Verwijderd]

TrailBlazer schreef op 03 september 2002 @ 14:44:
Ik zat me laatst af te vragen. Als ik ergens over aan het nadenken ben dan formuleer ik mijn ideeen in woorden in mijn hoofd. Zoals ik nu ook denk "waar zijn mijn collega's mee bezig" Dan "zeg" ik dat in mijn hoofd.
Hoe doen babys dit die hebben nog geen woorden om hun gedachten vorm te geven?

weet iemand hier meer van

Babies verwerken prikkels. Van denken kun je pas spreken als een kind zich bewust wordt van zijn eigen bestaan. Dat is een geleidelijk proces, als het wakker worden uit een droom.

[DroogKloot]

Ik heb een theorie hierover, niet al te diep uitgewerkt maar in overeenstemming met wat ik tot nu toe bij babies heb gezien.

Alle mensen hebben een ingebakken basistaal. Vergelijk het met een ROM waarin elementaire instructies zijn opgeslagen. De structuur van deze taal is als het ware in onze genen gecodeerd, en heeft tot doel de meest noodzakelijke informatie over te brengen voordat onze hersenen voldoende ontwikkeld zijn om de "alpha taal" (met syntax, woorden-database, etc) te beheersen. Trouwens, veel hogere levensvormen (denk aan olifanten, dolfijnen, chimpansees) lijken over een dergelijke taal te beschikken -- EN over de hersencapaciteit om die verder uit te breiden. Ik vermoed dat er een hard limit bestaat qua breinstructuur, een grens in het aantal schakelingen waarboven zelfbewustzijn en geavanceerde communicatie mogelijk zijn. Het taalcentrum is een natuurlijke extrapolatie van associatieve vaardigheden (appels goed, slangen slecht), wat ons in staat stelt zaken te labellen. Een catalogusindex komt er nog het beste mee overeen. Hoe meer dingen goed geassocieerd worden, hoe beter.

Taal rust ook een bijna volledig op een chemisch fundament in de hersenen. Van het kleinste neuron dat geactiveerd wordt tot de zwaarste brainstorm... er is ooit een experiment uitgevoerd met zuigelingen die op een transparante tafel werden geplaatst met een schaakbord patroon als oppervlak, waardoor de tafel veilig en solide leek op de "zwarte" vlakken, en gevaarlijk (als een diepe klif) op de "witte". Aan de andere kant van de tafel werd een stimulus neergezet (speelgoed o.a.) en vervolgens werd gekeken of en hoe de baby over de tafel kroop. Wat bleek? Tot een leeftijd van ongeveer acht maanden kropen ze altijd achteloos direct naar de overkant... toch toonde dit niet aan dat pas op die leeftijd diepte-perceptie zich ontwikkelde, omdat eerder gebleken was dat babies dat bezaten vanaf hun geboorte. Wat toonde het dan wel aan? Well, de groei van wat ik de cognitieve associatieboom noem... en terwijl deze groeit wordt de oertaal langzamerhand overwoekerd -- de kennis ervan verdwijnt niet, maar wordt in steeds sterkere mate naar de achtergrond gedrukt.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 14:56:
De hersenen moeten nog gaan groeien.

Bij pasgeboren baby's zijn de hersenen al best groot. Alleen de verbindingen moeten nog gestructureerd worden. Baby's kun best al dingen leren. Zelfs in de baarmoeder.

[Christiaan]

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 14:54:
Helaas: Denken is niet "Praten" of voorstellen hoe iets eruitziet. Het zijn gevoelens, prikkelingen.
Kijk eens wat discovery ofzo.

Sorry, maar je raakt hier kant nog wal. En voordat je straks begint over wat jij weet van discovery en dat jouw kennis ongetwijfeld groter is dan de topicstarter ... Discovery presenteert populair wetenschappelijk materiaal, en over het algemeen niet datgene waar de wetenschap op dat moment mee bezig is - meestal is dat namelijk niet interessant.

Denken is een proces dat geen goede omschrijving kent. Als we dat wel hadden, dan was in ieder geval 1 tak van de psychologie klaar. We kunnen alleen met theorieen komen, meer niet. Volgens een docent filosofie is de definitie "Denken is een combinatie van schrijven en lezen". Daar zit wat in, maar ik zou het uitbreiden naar alle processen die zich in onze hersenen afspelen waarvan we ons bewust zijn.

Baby's denken volgens die definitie wel degelijk! Sterker nog. Als tegen babies gesproken wordt, dan proberen ze wel degelijk te verstaan wat er verteld wordt. Pas stond nog in de krant dat babies schijnbaar aanleg voor taal hebben (op zich logisch, maar nu ook aangetoond). Babies brabbelen namelijk maar wat, maar nu blijkt dat dat niet zomaar brabbelingen zijn, maar zeer concrete oefeningen van kleine spiertjes die ook voor het praten nodig zijn. Babies waartegen gesproken wordt hebben hersenactiviteit in de taalgebieden wat erop duidt dat ze wel degelijk trachten te begrijpen wat er gezegd wordt.

En voordat je me gaat 'dazzlen' met discovery-kennis....koop een goed psychologie boek (ik kan je er een paar geven als je geinteresseerd bent - ik studeer het tenslotte). Discovery is op dit terrein vaak zeer verkeerd aan het voorlichten.

[Verwijderd]

CristiaanVerwijs:
"Denken is een combinatie van schrijven en lezen". Daar zit wat in, maar ik zou het uitbreiden naar alle processen die zich in onze hersenen afspelen waarvan we ons bewust zijn.

Baby's denken volgens die definitie wel degelijk!

In het hoofd van baby's vinden dus processen plaats waar ze zich bewust van zijn? Een niet te bewijzen stelling, omdat het wel of niet hebben van de funktie 'bewustzijn' nooit is vast te stellen (buiten jezelf dan misschien).

[Christiaan]

BalusC schreef op 03 september 2002 @ 14:52:
Baby's denken zo ongeveer 'abstract'. Ze denken dus alleen in vormen, kleuren en geluiden. Een mooi voorbeeldje is zo'n puzzelblokje met verschillende openingen op de zijkanten, dat kunnen de peuters nog wel afmaken eer ze kunnen praten

Denken is waarschijnlijk sowieso een proces waarbij eerder in plaatjes dan in taal wordt gedacht. Als je namelijk alleen in taal zou denken, dan was het onmogelijk om over objecten te denken waar je geen naam voor hebt - en dat kan wel degelijk.

Het voorbeeld dat je noemt is echter niet correct aangezien dat te maken heeft met Trial and Error. Je ziet de babies de blokjes eerst een paar keer in de verkeerde gaten stoppen - dat betekent dat ze eerst door moeten krijgen dat de vorm van het gat en de vorm van het steentje bepaalt of ze succes hebben. Overigens zijn babies hier vaak nog niet erg goed in hoor

[Christiaan]

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 19:58:
In het hoofd van baby's vinden dus processen plaats waar ze zich bewust van zijn? Een niet te bewijzen stelling, omdat het wel of niet hebben van de funktie 'bewustzijn' nooit is vast te stellen (buiten jezelf dan misschien).

De vraag is wat bewustzijn is, en die vraag is gewoon niet te beantwoorden. Als we wisten wat bewustzijn is, dan was de psychologie grotendeels klaar. Dat *wij* ons bewust zijn van dingen die in onze hersenen gebeuren is duidelijk, maar bij babies is dat veel lastiger.

Er vinden processen plaats die bij ons wel bewust zijn. Meer informatie dan dat is er eigenlijk op dit gebied niet aangezien de baby zelf niet laten weten of ie wel of niet denkt.

Eigenlijk is er dan een andere discussie aan de gang: is een baby zich bewust van zichzelf en zijn gedachten of niet? Dat de baby denkt is wel redelijk zeker....

[Verwijderd]

Als je namelijk alleen in taal zou denken, dan was het onmogelijk om over objecten te denken waar je geen naam voor hebt - en dat kan wel degelijk.

Wel is gehoort van de bewustzijnsinhoud genaamd 'ideeen' ? Een idee is geen plaatje en ook geen woord, het zijn de betekenisvolle innerlijke gewaarwordingen die in tegenstelling tot pure indrukken ergens naar verwijzen(een intentie hebben). Zonder ideeen geen gedachten en dus geen betekenis/kennis.

[De-Fault]

TrailBlazer schreef op 03 september 2002 @ 14:44:
(...) Zoals ik nu ook denk "waar zijn mijn collega's mee bezig" Dan "zeg" ik dat in mijn hoofd.
(...)

Je denkt altijd met puur gedachtes, zonder taal. Pas als je gaat nadenken over wát je nou precies denkt zet je dat om in woorden.

[Christiaan]

[nohtml]

DroogKloot schreef op 03 september 2002 @ 16:15:
Alle mensen hebben een ingebakken basistaal. Vergelijk het met een ROM waarin elementaire instructies zijn opgeslagen. De structuur van deze taal is als het ware in onze genen gecodeerd, en heeft tot doel de meest noodzakelijke informatie over te brengen voordat onze hersenen voldoende ontwikkeld zijn om de "alpha taal" (met syntax, woorden-database, etc) te beheersen. Trouwens, veel hogere levensvormen (denk aan olifanten, dolfijnen, chimpansees) lijken over een dergelijke taal te beschikken -- EN over de hersencapaciteit om die verder uit te breiden.

Ik zou het moeten opzoeken, maar ik geloof dat mensen de enige wezens zijn die beschikken over een gebied in de hersenen dat zich richt op verwerking van fonetische klanken (taal dus). Gebarentaal is een ander verhaal dat op een andere plek tot uitvoer wordt gebracht.

Verwar taal en gebarentaal niet met elkaar. Taal is een veel complexer mechanisme dat nog amper begrepen is. Gebarentaal is veel basaler en simpeler. De grote uitzonderingen zijn doven die uiterst complexe structuren uit kunnen beelden.

Ik vermoed dat er een hard limit bestaat qua breinstructuur, een grens in het aantal schakelingen waarboven zelfbewustzijn en geavanceerde communicatie mogelijk zijn. Het taalcentrum is een natuurlijke extrapolatie van associatieve vaardigheden (appels goed, slangen slecht), wat ons in staat stelt zaken te labellen. Een catalogusindex komt er nog het beste mee overeen. Hoe meer dingen goed geassocieerd worden, hoe beter.

Het taalcentrum is heel wat complexer. Het leren van taal gebeurt door associatie, maar daar eindigt het wel weer. Het is echter interessant om te kijken of mensen, voordat ze spreken, eerst de plaatjes visualiseren en daar het woord bijzoeken of dat die tussenstap niet nodig is.

[Verwijderd]

Dat *wij* ons bewust zijn van dingen die in onze hersenen gebeuren is duidelijk, maar bij babies is dat veel lastiger.

Ik ben mij bewust, of andere dit ook zijn is per definitie onbewijsbaar. Om niet te vervallen in solipsistische ideeen wil ik nog de mogelijkheid noemen dat andere mensen slechts machines zijn, net zoals de meeste mensen computers zien. Overigens neem ik wel het bewuszijn van andere mensen aan, maar meer dan een aanname is het niet, alhoewel deze veronderstelling misschien wel automatisch voorvloeit uit de aanname dat elk mens qua essentiele eigenschappen* gelijk is.
(*Ik ben geen essentialist voor de duidelijkheid )

[Christiaan]

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 20:03:
Wel is gehoort van de bewustzijnsinhoud genaamd 'ideeen' ? Een idee is geen plaatje en ook geen woord, het zijn de betekenisvolle innerlijke gewaarwordingen die in tegenstelling tot pure indrukken ergens naar verwijzen(een intentie hebben). Zonder ideeen geen gedachten en dus geen betekenis/kennis.

Ideeen zijn filosofische constructies om uit te beelden wat je zelf 'geen woord en geen beeld' noemt. Het is echter wel logisch om aan te nemen dat zoiets bestaat. Ervaar je bijvoorbeeld angst, dan doe je dat niet dmv een plaatje of een woord, maar met een abstract gevoel. Mogelijk een idee....aan de andere kant is het nog maar de vraag hoe gevoelens werken.

[Christiaan]

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 20:08:
Ik ben mij bewust, of andere dit ook zijn is per definitie onbewijsbaar. Om niet te vervallen in solipsistische ideeen wil ik nog de mogelijkheid noemen dat andere mensen slechts machines zijn, net zoals de meeste mensen computers zien. Overigens neem ik wel het bewuszijn van andere mensen aan, maar meer dan een aanname is het niet, alhoewel deze veronderstelling misschien wel automatisch voorvloeit uit de aanname dat elk mens qua essentiele eigenschappen* gelijk is.
(*Ik ben geen essentialist voor de duidelijkheid )

Op een moment zul je moeten aannemen dat anderen zich net zo bewust zijn als jij - anders kom je geen steek verder natuurlijk.

[Verwijderd]

Heel lang heb ik simpelweg over het bestaan van ideeen heen gekeken, tot ik ze in een van mijn grootste filosofische openbaringen ( ) ineens ontdekte, waardoor een wereld voor me openging. Eerst zag ik ideeen alleen als bepaalde abstracte concepten, niet als concrete bewustzijnsinhouden, wat ze in feite wel zijn. Als ik aan een pen denk, om maar een simpel voorbeeld te noemen, dan is het concept(idee) van pen in mijn hoofd, niet een specifiek plaatje of iets dergelijks. Als ik lees dan generen de woorden hele series van opeenvolgende ideeen in mijn bewustzijn. Woorden zijn in feite ideeengenerators en tevens ideeencategoriseerdors. Een mooi synoniem voor idee vind ik conceptie, wat misschien duidelijker de intentionele(verwijzende) aard van ideeen weergeeft.

[Verwijderd]

Op een moment zul je moeten aannemen dat anderen zich net zo bewust zijn als jij - anders kom je geen steek verder natuurlijk.

Ik heb dit zo lang ik mij kan herinneren al aangenomen . Je kan dus eigenlijk niet eens spreken van een aanname, want dan lijkt het alsof het om een bewuste handeling gaat ('ik maak nu deze aanname'), het een basisvoorwaarde noemen waarop je verder redeneert samen met andere basisvoorwaarden zoals het bestaan van een objectieve realiteit, zou misschien beter zijn.

[ Voor 0% gewijzigd door Verwijderd op 03-09-2002 20:39 . Reden: een esthetische ]

[Christiaan]

Onzin post van Rinoceros verwijderd: Als je niks zinnigs toe te voegen hebt, blijf dan weg.

[Verwijderd]

Zo zien we maar hoe beperkt de taal is. De taal is vaak niet toereikend om onze gevoelens en belevingen uit te drukken, zodat deze vaak gebrekkig of onvolledig op een andere overkomen. In onze innerlijke wereld wordt een hele andere "taal" gesproken, eentje die oneindig veel rijker is, maar die door nog niet veel mensen gehoord wordt, laat staan verstaan. Ideeen bijv. doemen voor ons bewustzijn op in beelden en een soort tonen. We moeten ze echter onder woorden brengen om ze te kunnen uitdragen. In onze dromen bevinden we ons in een wereld van beelden, deze worden echter als het ware "verpakt" in voorvallen uit ons dagelijkse, uiterlijke leven om ze begrijpbaar te maken.

Maargoed, om even op baby's terug te komen: ik denk dat baby's bij de geboorte nog helemaal met de natuur verbonden zijn. Dat betekent dat ze er op een bepaalde manier aan overgeleverd zijn, ze missen het bewustzijn in de zin van dat ze zichzelf los kunnen zien van de natuur. Langzaam aan worden ze ervan gescheiden door ouders en opvoeding, zodat ze later toch in onze maatschappij kunnen functioneren. Ik denk dat de scheiding tussen de baby en zijn verbinding met de natuur optreedt op het moment dat het kind zijn eerste ik-bewustzijn krijgt.

[Verwijderd]

DAlchemist schreef op 03 september 2002 @ 14:47:
Je kunt het ze jammer genoeg niet echt vragen hoe ze denken

Maar volgens mij denken ze niet bewust na, van ik wil eten dus moet ik huilen anders krijg ik het niet. Volgens mij is het gewenning waarvan ze leren, met (sleutel)prikkels enzo

Wie zegt trouwens dat mensen altijd nadenken? Wij maken nog steeds gebruik van gewenning. Kijk maar naar lopen, fietsen en zwemmen (misschien wel roken). Eerst moet je elke stap bewust doorkrijgen, daarna gaat het automatisch. Je wilt het bijna niet eens meer bewust kunnen. Grote-hersenen, Kleine-hersenen, thalamus... ChristiaanVerwijs weet daar vast meer van.

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 20:03:
Wel is gehoort van de bewustzijnsinhoud genaamd 'ideeen' ? Een idee is geen plaatje en ook geen woord, het zijn de betekenisvolle innerlijke gewaarwordingen die in tegenstelling tot pure indrukken ergens naar verwijzen(een intentie hebben). Zonder ideeen geen gedachten en dus geen betekenis/kennis.

Ben ik het mee eens.
Voorbeeld:
Iemand leerde me een tijdje terug een tune op de piano (nooit eerde les gehad). Dat ging moeizaam en was vol met fouten... een week lang dacht ik er niet over na. Maar na even proberen kon ik spontaan de hele tune spelen...
In de tussentijd had ik geleerd waarschijnlijk. En ik kan dat niet in woorden uitdrukken. Misschien gebeurd is dergelijks ook bij babies, en dan steeds opbouwend. En een mens reageerd altijd op prikkels, en probeerd daar altijd wat van te maken, tenzij (of totdat) het weer wordt afgeleerd.

[TrailBlazer]

Verwijderd schreef op 03 september 2002 @ 18:42:
[...]
Bij pasgeboren baby's zijn de hersenen al best groot. Alleen de verbindingen moeten nog gestructureerd worden. Baby's kun best al dingen leren. Zelfs in de baarmoeder.

Bij Babies zijn alle verbindingen er al. Sterker nog het zijn er veels te veel er moet dus in gesnoeid worden

[Verwijderd]

Jullie hadden het over "meer met abstracte dingen zoals kleur en vorm" tegenover "het denken in woorden". Maar die "dingen zoals kleur en vorm", dat zijn nou juist niet abstracte , maar concrete dingen.
Als je ouder wordt leer je juist steeds abstracter denken, dan heb je woorden nodig om je gedachten vorm te kunnen geven, omdat ze gaan bestaan uit meer dan alleen maar concrete dingen.
Zoals ChristiaanVerwijs zegt kan het ook gebeuren dat je aan dingen denkt waarvoor geen woorden bestaan. Maar dat is geen probleem, zelfs als er ook geen beelden van bestaan, want daarvoor hebben we onze fantasie !

Wieikke heeft gelijk, baby's leren al voordat ze geboren zijn. Daardoor herkennen ze sommige geluiden al direct (zoals de stem van moeder). Normale baby's willen de wereld om hen heen direct gaan verkennen zodra ze op die wereld gekomen zijn. Daaruit blijkt dat ze al een "bewustzijn" hebben. Ze hebben echter nog geen duidelijk "zelf-bewustzijn".

Als baby's woorden leren kennen kunnen ze die ook in hun gedachten gaan gebruiken.
Dat een jonge baby nog niet kan praten heeft verschillende oorzaken:
- Hij moet nog leren z'n mondspieren zodanig te gebruiken dat er verstaanbare klanken tevoorschijn komen;
- Hij moet de woorden zelf nog leren kennen, door ze te horen en er begrippen mee te associëren.
Het "brabbelen" is dus een oefening in praten.

Als je wat over baby's te weten wilt komen, dan is de leukste manier daarvoor om zelf kinderen te krijgen. Dan blijkt dat ze zich toch altijd net even anders gedragen dan "volgens de boekjes" èn dat elk kind weer anders is.

[Christiaan]

TrailBlazer schreef op 04 september 2002 @ 21:17:
Bij Babies zijn alle verbindingen er al. Sterker nog het zijn er veels te veel er moet dus in gesnoeid worden

Dat is niet helemaal waar. Ik vermoed dat je dit hebt uit psychologie magazine. Daar stond een artikel in dat zegt dat het aantal hersencellen gedurende het leven inderdaad verminderd, maar dat alleen cellen die toch overbodig zijn weggehaald worden.

Wat betreft de verbindingen tussen de cellen (de axonen); die worden echt gedurende het leven aangelegd hoor. Het zijn juist deze verbindingen die bijvoorbeeld herinneringen aan elkaar koppelen. Je zegt dat ze er allemaal zijn, en dat is dus niet zo. Het raamwerk (de hersencellen - neuronen en glia) zijn er echter al wel - de koppelingen ontstaan echter ook na de geboorte (alhoewel er heel wat pre-fabricated koppelingen zijn natuurlijk).

[Christiaan]

Verwijderd schreef op 04 september 2002 @ 22:01:
Als je ouder wordt leer je juist steeds abstracter denken, dan heb je woorden nodig om je gedachten vorm te kunnen geven, omdat ze gaan bestaan uit meer dan alleen maar concrete dingen.

Helaas is dat niet waar. Je verwart dit met logisch deductief denken (ook wel abstract denken genoemd). Dat is een manier van denken waarbij je probeert het systeem in een informatiestroom te ontdekken. Mensen die intelligenter zijn zijn hier beter in (daarom test men bij IQ-tests eigenlijk vaak alleen het abstract denken). Je moet 'abstract denken' dus als 1 begrip zien. Het begrip waar wij het over hadden was 'denken' maar dan abstract. Dat is wat anders.

Gedurende onze jeugd en ons vroege adolescente leven leren we met woorden en getallen te denken. Of we alleen woorden gebruiken of dat daar ook plaatjes doorheen komen is heel moeilijk te onderzoeken. We worden echter wel in een bepaald stramien geplaatst. Kinderen zijn veel malen creatiever dan ouderen. Waarom? Omdat onze denkpatronen verankerd zijn door (positieve) indoctrinatie van taal en logica.

Zoals ChristiaanVerwijs zegt kan het ook gebeuren dat je aan dingen denkt waarvoor geen woorden bestaan. Maar dat is geen probleem, zelfs als er ook geen beelden van bestaan, want daarvoor hebben we onze fantasie !

Je beantwoordt de vraag met een vraag. Wat is nu concreet fantasie? Daar is absoluut geen goede verklaring voor.....

Wieikke heeft gelijk, baby's leren al voordat ze geboren zijn. Daardoor herkennen ze sommige geluiden al direct (zoals de stem van moeder). Normale baby's willen de wereld om hen heen direct gaan verkennen zodra ze op die wereld gekomen zijn. Daaruit blijkt dat ze al een "bewustzijn" hebben. Ze hebben echter nog geen duidelijk "zelf-bewustzijn".

Wat Absolyte correct opmerkte is dat het nog maar de vraag is of ze een bewustzijn hebben. Want hoe weet je dat? We weten alleen met zekerheid dat we zelf bewust zijn...van de rest weten we dat niet. Bij mensen is iedereen het erg echter wel mee eens dat je er wel vanuit mag gaan dat mensen bewust zijn van zichzelf. Maar dieren dan? Chimpansees? Honden? Katten? Muizen? Bomen? Stenen? Op een bepaald moment zullen mensen in deze opsomming afhaken met de veronderstelling dat een boom bijvoorbeeld echt geen bewustzijn meer heeft. Deze vraag is echter *de* vraag die men in de psychologie 'the hard question' noemt. Het is *de* vraag die probeert te beantwoorden waarom bewustzijn eigenlijk bestaat. Sommige wetenschappers geloven dat bewustzijn inherent is aan materie (David Chalmer), net zoals massa.

[TrailBlazer]

ChristiaanVerwijs schreef op 04 september 2002 @ 23:16:
[...]


Dat is niet helemaal waar. Ik vermoed dat je dit hebt uit psychologie magazine. Daar stond een artikel in dat zegt dat het aantal hersencellen gedurende het leven inderdaad verminderd, maar dat alleen cellen die toch overbodig zijn weggehaald worden.

Wat betreft de verbindingen tussen de cellen (de axonen); die worden echt gedurende het leven aangelegd hoor. Het zijn juist deze verbindingen die bijvoorbeeld herinneringen aan elkaar koppelen. Je zegt dat ze er allemaal zijn, en dat is dus niet zo. Het raamwerk (de hersencellen - neuronen en glia) zijn er echter al wel - de koppelingen ontstaan echter ook na de geboorte (alhoewel er heel wat pre-fabricated koppelingen zijn natuurlijk).

Ik heb die uit het zelfde Noordelicht over synesthesie. Hierin wordt uitgelegd dat synesthesie ontststaat doordat verschillende hersengebieden links met elkaar hebben. Dus als je op je hand geslagen wordt dat dit dan ook een impuls geeft richting je visuele gedeeltje van je hersenene

[RenOfHeavens]

Van wat ik denk hoe babys denken,lijkt het niet meer dan dat ze hun instinct gebruiken,ik ben servicemonteur en kom daarvoor bij de mensen thuis en elke keer als er zo'n kleintje rondloop en mij ziet (ik ben 2m lang)rennen ze gelijk de andere kant op,en moet ik zeggen dat doen alle katten ook altijd.

[Christiaan]

TrailBlazer schreef op 05 september 2002 @ 08:11:
Ik heb die uit het zelfde Noordelicht over synesthesie. Hierin wordt uitgelegd dat synesthesie ontststaat doordat verschillende hersengebieden links met elkaar hebben. Dus als je op je hand geslagen wordt dat dit dan ook een impuls geeft richting je visuele gedeeltje van je hersenene

In die context klopt je opmerking wel, alleen blijft het zo dat de koppelingen er grotendeels allang zijn. Gedurende je leven veranderen de neuronen echter van vorm en gaan meer en/of andere koppelingen aan met andere neuronen elders in het lichaam of het brein. Als de koppelingen er allemaal zouden zijn en nooit zouden veranderen, dan zou je niets kunnen leren. Neem fietsen. Fietsen is een proces waarbij de neuronen in de verschillende hersengebieden verbindingen aanmaken die steeds efficienter gaan werken (en uiteindelijk onbewust kunnen werken waardoor je tijdens het fietsen andere dingen kunt doen). Als er geen enkele verbinding zou zijn, dan zouden babies niks kunnen - dan zouden ze niet eens leven.

Je kunt als mens bijvoorbeeld leren om met links te schrijven terwijl je rechts bent. Rechts zijn betekent meestal dat je linker hersenhelft beter ontwikkeld is op dat gebied. Je kunt echter leren om dat te veranderen door met links te schrijven. De koppelingen tussen de hersenhelften worden steeds beter en leiden tot steeds betere resultaten. Dat is wat je bedoelt geloof ik.