Ok, hier komt mijn idee hierover.
Het zal wel ongeveer een samenvatting worden van wat er al gepost is, maar misschien werpt het een ander licht op de zaak.
Je zit met een probleem en weet de oplossing er niet voor. Hoe harder je er over na gaat denken, hoe meer energie je verbruikt. Oftewel, het denken gaat steeds moeilijker en je komt niet dichter in de buurt van een oplossing.
Dan ga je eten.

Met het eten krijg je nieuwe energie, en die nieuwe energie, kun je gebruiken om andere resources in je hersenen te gebruiken of om al gebruikte resources te combineren. Dan, door het combineren van al gebruikte of nieuw gebruikte resource, vallen ineens alle stukjes van de puzzel op z'n plaats, werk je na de pauze het idee uit, en ben je klaar binnen 1 uur.
Dit was mij vanmiddag voor de zoveelste keer overkomen, dus ik weet waar ik over spreek.
Of het wetenschappelijk gezien klopt betwijfel ik ten zeerste, maar het lukt, dus is wat mij betrefd een wetenschappelijke verklaring al niet meer nodig.