Wat is kunst?

[Verwijderd]

In het engels gebruikt men het woord 'art' voor bijna alles dat grafishc is, maar in het nederlands heeft het woord kunst wat meer gewicht.

Kunnen jullie mij vertellen wat kunst is?

(plaats hier pls niet na 5 min een slotje op, het is een gegronde vraag)

[Dark Blue]

Ik kan hier niet zomaar een antwoord op geven, en ik denk dat dit een héle lange en gevarieerde discussie gaat worden.

Kunst is... voor mij - werk dat niet zozeer een functie heeft, maar wel een bedoeling kan hebben. En dan zeg ik kán hebben, want moderne kunst heeft vaak alleen voor de maker nog een diepere bedoeling.
Het heeft zo'n apart uiterlijk, dat het door sommigen mooi en door anderen niet mooi wordt gevonden. Juist omdat de maker een beetje invloed heeft en goede contacten worden sommige kunstvormen opvallend en bekend doordat het uit zichzelf opvallend is.

[OzBoz]

kunst (de ~ (v.))

1 [g.mv.] het creatief en origineel tot uiting of voorstelling brengen van gedachten of gevoelens op vaak ontroerende of schokkende wijze
2 elk van de disciplines die door kunstenaars beoefend worden => kunstvorm
3 [g.mv.] een of meer kunstwerken
4 door oefening en studie verkregen kundigheid, vaardigheid
5 het verrichten van iets dat in het algemeen moeilijk wordt gevonden => toer, kunststuk
6 [g.mv.] wat door mensen en niet door de natuur is gemaakt => namaak

[RM-rf]

het verschil in houding tegeover Kunst/Art kan je ook vinden in het verschil in betekenis;
Art is een 'wijze', een methode of manier; Kunst in het Nederlands is een vrijstaand begrip, dat 'moeilijk te maken' betekent.
Juist die betekenis is compleet doodgeslagen: Precies nederlandse kunst is allerminst moeilijk na te maken; een Appel is erg mooi, ondanks dat mij tweejarige dochter er al een redelijk end in de buurt komt, en mondriaan beoordeeld je echt niet op of de lijntjes wel geheel recht zijn of hun dikte klopt.

De discussie over 'vrijheid' van de kunstenaar en Kunst an sich is oeroud, Da Vinci schreef er al heel mooi over in Paragone; de verhouding van kunst tot de werkelijkheid, zitten ook mooi vergelijkingen in tussen Kunst en Da Vinci's andere liefde, de Speleologie, Kunst is darin ook een ontdekkingsmethode, een benaderwijze.

Er is ook in de geschiedenis veel discussie geweest of een Kunstenaar een werkman, gelijk aan een timmerman of meubelmaker was of dat een Kunstenaar een Vrij Man was, een vrij beroep (bijna iedere belangrijke periode in de kunst komt dat op, Architectuur in de na-oorlogse periode, industrieel design rond BauHaus, recentelijk eigenlijk ook rondom Fotografen).

Voor internet vormgevers geld nog altijd dat absoluut geen Vrij beroep is, dat er geen onafhankelijke en invloedrijk vormgevers zijn, Succesvolle designers doen hun best juist over te komen als bedrijfjes, terwijl in het verloop van opdrachten de vormgever bijna altijd in de situatie komt van uitvoerende, en men voor weinig beweegruimte keihard moet strijden.

Kunst in die zin is ook een geaccepteerde vrijheid, 'het publiek' accepteert de 'vreemdheid' en dat men het soms niet begrijpt en is bereid naar de kunstenaar te luisteren.

[Ericston]

Kunst valt te onderscheiden van een product zoals een vogelhokje doordat het geen andere functie heeft dan het uitdrukken of opwekken van emoties. De ingrediënten van kunst zijn behalve bijvoorbeeld verf, vaardigheid en creativiteit ook inspiratie, intuïtie en emoties.

Maar dan kom je op de vraag of speelgoed zoals een Aibo (zo'n robothond) ook kunst is...

IMHO

[Len]

Kunst is kunst als de kunstenaar zegt dat het kunst is.

[RM-rf]

In 3 seconden zeggen wat Kunst is, is ondoenlijk Kunstwetenschap en Kunstfilosofie is een volwaardig vak waar je gerust 4 jaar studie aan kunt wijden (al schijnt het een stevige antrekkingskracht uit te oefenen op mensen die er minstens 15 jaar over doen)

Kunst, als je een snelle situatieschets wilt, bestaat uit de interactie tussen 4 elementen, het object, de maker, de beschouwer en de werkelijkheid; soms is het een afzetten tegen, een ontkening (Magritte's Ceci, c'est ne pas une pipe, Duchamp's werk)

De positie van de 'kritiek' staat los daarvan, een raakt aan een begrip als de 'Esthetica', de schoonheid, de beoordeling.

[Verwijderd]

Kunst is geen kunst meer tegenwoordig!

Het ziet er niet meer uit!!!!!

Kunst is iets zo goed en perfect maken, dat zelf de kunstenaar het niet meer vat, vat je'm?

en voor de rest blalalalalalalaladiadiadiadia.......

[Daggie]

kunst is de allerindividueelste uitdrukking van het allerindividueelst gevoel ...

stond ooit in mijn esthetica cursus ...

voor het overige meen ik persoonlijk dat er niet iets bestaat als kunst : of alles is kunst of niets is kunst, hangt af van de manier waarop je ernaar kijkt, voor mij kan een wagen kunst zijn, terwijl diezelfde wagen voor (bv) mijn moeder een vervoermiddel is en niets meer

Kunst heeft bv niets te maken met esthica (is denk ik wat RM-rf bedoeld).

Kunst is zoals schoonheid, iets dat je niet kan verwoorderen (nihilisme zou beweren dat kunst niet bestaat)

[Verwijderd]

ik vind iets kunst als ik er van kan genieten.

[Justice]

De vraag kan m.i. niet zijn "wat is kunst", maar: wat betekend kunst voor jou. Kunst voor mij is het naar een hoger plan tillen van een object. Dit kan bijvoorbeeld het oproepen van een sfeer zijn met muziek (bekend voorbeeld: 4 jaargetijden), of dat een beeld meer uitstraalt dan dat het wetenschappelijk is (een blok steen).

Een verhaal vertellen zonder woorden of zonder beelden (in het geval van literatuur of gedichtvorm) terwijl je je als beschouwer toch de beelden en woorden voor kan stellen.

[Verwijderd]

Het is kunst wanneer de makers 'het voorwerp' gemaakt heeft met de bedoeling dat het kunst is...

Dit heb ik in ieder geval moeten leren voor school (kunstgeschiedenis).

[Sport_Life]

Kunst = onnatuurlijk

[Verwijderd]

De vent die mij deed zoeken naar wa is kunst zegt dat ik moet zoeken met de kernwoorden: duchamps - creativiteit - bestaansrecht - interactie - estetische beoordeling.

weet iemand what the fuck hij bedoeld?

[Deegroller]

"Dit is géén echte Van Gogh. Het is kunst!"

[Justice]

Verwijderd schreef op 01 september 2002 @ 16:49:
De vent die mij deed zoeken naar wa is kunst zegt dat ik moet zoeken met de kernwoorden: duchamps - creativiteit - bestaansrecht - interactie - estetische beoordeling.

weet iemand what the fuck hij bedoeld?

zeker je leraar, dit is geen scholieren.com hoor. vraag het hem zelf.

[Verwijderd]

Volgens mij is iets kunst als iemand vindt dat het kunst is. Wat niet wil zeggen dat je het zelf kunstig moet vinden, ik denk dat kunst net als 'mooi' vrij subjectieve waardeoordelen zijn. Maar eigenlijk lijkt me dit een W&L onderwerp

[sanderb]

Dit is een werk van Marcel Duchamps..


Maar waar jouw docent op doelt zijn waarschijnlijk onderstaande kunstobjecten...




Duchamps is bekend vanwege zijn ready made art..
Je kunt je afvragen wanneer een ordinaire pispot kunst is...of waarom een kruk met een fietswiel kunst is..
In het kunstwereldje wordt het absoluut als kunst gezien..Maar als jij ergens een wc pot neerzet is het nog geen kunst. Je kunt wel een kruk met een wiel erop ergens neerzetten...en nog steeds is dat geen kunst. Waarom niet? Omdat jij het niet verzonnen hebt.
Duchamps was zo gek (of geniaal?) om een pispot is een gallerie te zetten en het daarmee tot kunstobject te bombarderen.. Dat is dus creativiteit.
Of het esthetisch verantwoord is moet je zelf maar beoordelen.
Kunst is persoonlijk. Er is denk ik geen kunst die door iedereen mooi wordt gevonden. Veel kunstvormen worden pas later ook erkend als kunst.

En verder mag je je lekker zelf in de stof gaan verdiepen

[Verwijderd]

nenee, het is geen leraar, en geen docent, het is een ervaren vormgever die een beetje zijn hand boven mijn hoofd houd, en mij af en toe een beetje bijstuurt in mijn ontwikkeling.

er was ruzie en nu laat hij mij opzoeken wat kunst is.

[sanderb]

wordt ik toch benieuwd waar die ruzie dan over ging

[Verwijderd]

over wat kunst is en wie bepaald wat kunst is

[RM-rf]

Verwijderd schreef op 01 september 2002 @ 16:49:
De vent die mij deed zoeken naar wa is kunst zegt dat ik moet zoeken met de kernwoorden: duchamps - creativiteit - bestaansrecht - interactie - estetische beoordeling.

weet iemand what the fuck hij bedoeld?

Duchamps, Marcel.

een kunstenaar uit het begin vorige eeuw, een ultieme surrealist.
leverde ooit eens voor een kunstwedstrijd een urinoir in ondertekend met P. Bitt (of zoiets)
dit werd zonder twijfel geplaatst en als kunst gezien, de titel: 'Fountain'.
Was het de ondertekening, of simpelweg de situatie (de kunstwedstrijd) dat dit opeens kunst was.
Duchamps ontwikkelde het begrip ReadyMades, iets wat een grote invloed had op PopArt, mensen als Lichtenstein (strip/comics) en Warhol (soepblikken, wasmiddelverpakkingen en popartiesten als Monroe of Elizabeth Taylor als kunst zien)

Je moet je afvragen wat je aan wilt met de vraag; wil je de filosofische kant op, verdiep je dan in de geschriften van Wittgenstein, die eigenlijk de gehele werkelijkheid ten vrage stelde; en daarbij ook de kunst. Onze beschrijving van de werkelijkheid is een realiteit an sich, woorden komen los van hun betekenis; is dit een stoel of enkel het woord dat ik voor een object kies?

Esthetica is gen kunst, maar het oordeel hierover, bedacht als wetenschap door de filosoof/kunsttheoloog Baumgarten en als eerste door Hegel ten grave gedragen als onwerkzame term.
Esthetica is schoonheid, iets mooi vinden, een intieme en individuele keuze; waarover iedere algemene beschrijving geweld doet aan het persoonlijke aspect.

[sanderb]

ardvark> Zo'n vermoeden had ik al aangezien Duchamps werd aangehaald. Ik neem aan dat jouw vizie van kunst een beperktere was dan die van hem dus....:)

Net als dat veel mensen nu alles wat maar iets met digitaal te maken heeft geen kunst willen noemen....en dat alleen omdat er een computer aan te pas is gekomen.
De computer is het middel, niet het doel..

rm-rf> als je even naar het plaatje dat k eerder postte van dat urinoir had gekeken, dan zie je dat "R. Mutt" is...niet P. Bitt

[Verwijderd]

voor veel mensen is hedendaagse kunst, niet figuratief, abstracte kunst totaal niet toegangkelijk.

een van de eerste opdrachten die ik ooit kreeg op de kunstacademie, 2 vellen wit papier, 2 vellen zwart papier, druk hiermee rust en beweging uit.

muziek is ook abstract, maar hoe kan je verklaren waarom de ene artiest jou wel raakt, en de ander totaal niet? Waarom gaat de een voor beethoven, andere voor hip-hop.
Kan je dat verklaren? Als je jezelf verbreed in bepaalde muziek, ga je dingen naar een tijd
meer waarderen, wat je ervoor niet mooi zo hebben gevonden, of nooit zou hebben gevonden.

Als je een muziek liefhebber bent, dan hou je ook niet van alle stromingen in de muziek, dat geldt hetzelfde voor de kunstliefhebber.

Duchamp zetten ooit de kunstwereld op zijn kop met zijn conceptuele kunst, idee is belangrijk, de uitvoering komt op de tweede plaats. Wat flink wat inpact heeft gehad,
en concept is nog steeds king, in artestieke wereld.

Voormijzelf zie ik kunst als iets magisch, je hebt een idee om ietst te maken, en tijdens
het maken ervan leg je er op dat moment je ziel en gevoel in, 9 van de tien keren komt
er niet ietst uit waar je echt trots op ben, maar soms komt iets spontaan uit je vingers
rollen waar je zelf van staat te kijken.

[Dark Blue]

Aargh, alles komt me weer boven, zij het bij vlagen. Ik had dit jaar examen in kunstgeschiedenis, en dus ook over Duchamp en bijbehorende stijlen...

Ik wil even zeggen mensen, het is Marcel Duchamp, niet Duchamps
Hij heeft dus het 'fietswiel' gemaakt, en hij heeft ook het koffertje van Duchamp gemaakt, een klein koffertje (denk aan Jeu de Boulesformaat) waarin zijn hele werk in miniatuur in zat. Ong. 600 exemplaren, allemaal eigen werk. Door deze massaproductie van zijn eigen kunst stelde hij dus zijn aanhangers de vraag: Wat is Kunst? Wat is verdorie nog kunst als ik zo 600 koffertjes met dezelfde prullaria maak?
Hij heeft er dan ook niet veel van verkocht... de laatste gaf hij maar weg aan vrienden
Dadaïsme heette het geloof ik.
Andy Warhol was er ook al zo een, met Campbell soep en sinaasappelkistjes op zn foto's.

Daarna kreeg je nog de Cobra groep.... kunstenaars die samen een schilderij maakten, van die oerlelijke kindertekeningen met klodders en spatten... allemaal om de spot te drijven met de opvatting over hedendaagse kunst. De Cobra stijl hield het geloof ik ook niet lang uit.

Maargoed, dat was mijn gepats met mn kleine kunstkennis

[waxle]

Dark Blue schreef op 01 september 2002 @ 19:12:
Aargh, alles komt me weer boven, zij het bij vlagen. Ik had dit jaar examen in kunstgeschiedenis, en dus ook over Duchamp en bijbehorende stijlen...

Ik hoop dat je een voldoende had...

Ik wil even zeggen mensen, het is Marcel Duchamp, niet Duchamps
Hij heeft dus het 'fietswiel' gemaakt, en hij heeft ook het koffertje van Duchamp gemaakt, een klein koffertje (denk aan Jeu de Boulesformaat) waarin zijn hele werk in miniatuur in zat. Ong. 600 exemplaren, allemaal eigen werk. Door deze massaproductie van zijn eigen kunst stelde hij dus zijn aanhangers de vraag: Wat is Kunst? Wat is verdorie nog kunst als ik zo 600 koffertjes met dezelfde prullaria maak?
Hij heeft er dan ook niet veel van verkocht... de laatste gaf hij maar weg aan vrienden
Dadaïsme heette het geloof ik.

Ik geloof dat jij wel in aanmerking komt voor de gouden matteklopper van het Simplistisch Verbond als ik dat zo snuif...
Anyways.

For Who's Afraid of Red, Yellow and Blue ( Dark Blue?) Patsen in Kunstgeschiedenis les 1:

Om even terug te komen op de "ready-mades" van Duchamp: ( zonder -s, RM-rf, foei! ) Ogenschijnlijk gemakkelijk en inhoudsloos waren zijn werken voor het grootste belang voor de verdere 20e en 21e eeuwse kunstgschiedenis. Waarom? Mensen vertoonden bij zijn eerste tentoonstellingen dezelfde reactie als onze Blue: verbijstering en totale verwarring. "Dit mag en kan geen kunst zijn". Zo was zijn werk ook JUIST bedoeld. Om een nieuwe weg in te slaan en vooral om zich af te zetten tegen de gevestigde orde. Zonder Duchamp hadden we waarschijnlijk nog steeds tegen 1001 Hollandsche Zeegezichten aan zitten kijken bij de lessen Kunstgeschiedenis. Het werk van Duchamp vertoont 1 van de beste eigenschappen van "kunst": het roept een REACTIE op. De aard van de reactie is niet belangrijk, het gaat om de Reactie an sich. Dat was ook de kracht van het (heel goed) Dadaïsme: het uitlokken van een reactie. Dadaïstische gedichten bestonden vaak uit klanken en onzin; het ging ook niet om de inhoud, het ging om de vorm en het effect.

Andy Warhol was er ook al zo een, met Campbell soep en sinaasappelkistjes op zn foto's.

Andy Warhol was toen, helaas, nog niet geboren. Warhol maakte deel uit van de POP-art, een stroming die zo'n 40 jaar na het Dadaïsme, dus zo rond de jaren '60, begon in de States. Ook dit was een protest-stroming. Maar dan niet tegen de kunst uit die tijd, zoals het Dadaïsme een reactie was op de toen heersende opvattingen over kunst, maar een reactie op de westerse ( Amerikaanse) cultuur. Men zette zich af tegen de consumtie-maatschappij en tegen het kapitalistische gedrag. Warhol deed dat met zijn afbeeldingen (Zeefdrukken heten dat) van Monroe, Campbell's Soup en Auto-Ongelukken, Kienholz deed dat met "the Beanery" Barnett Newman deed dat onder meer met Cathedra en Who's Afraid of red, Yellow ( hey Dennis:)) and Blue.

Daarna kreeg je nog de Cobra groep.... kunstenaars die samen een schilderij maakten, van die oerlelijke kindertekeningen met klodders en spatten... allemaal om de spot te drijven met de opvatting over hedendaagse kunst. De Cobra stijl hield het geloof ik ook niet lang uit.

Helaas, u gaat NIET door voor de Brood-zeefdruk.
CoBrA: Copenhagen, Brussel, Amsterdam: van de internationale deelnemers weet ik het niet; maar Karel Appel is nog zeer actief. Zijn werk is te bewonderen over de hele wereld en naast schilderijen maakt hij ook beeldem en Theater-decors.
Ook Corneille leeft nog en maakt op zijn landhuis in italie met grote regelmaat nieuwe werken. Hij was laatst nog te bewonderen in de TV-show.

Toegegeven, je moet ervan houden, maar het is een uitgesproken en eigen stijl. ook weer een stijl die zich afzette tegen de heersende opvattingen over kunst. En dat is ook het mooie van kunst: het is sociaal geengageerd, het bekritiseert zichzelf, het vernieuwt zichzelf. Het roept reacties op ( ik noem Serrano's Plassex-foto's, ik noem Damien Hirst)

Maargoed, dat was mijn gepats met mn kleine kunstkennis

regel in patsen no 1:
Zorg dat je genoeg hebt om mee te patsen
regel in patsen 2:
Zorg dat je er genoeg van af weet

Tot zover mijn betoog

[ Voor 0% gewijzigd door waxle op 01-09-2002 21:04 . Reden: Carel is met een K, foei wax! ]

[CycloneX]

Kunst is als er met idee aangewerkt is met passie over nagedacht is, en de kunstkijker mag dat gevoel of gedachte zelfs ervaren, of met eigen gevoel naar kijken. Want de gedachte van de kunstenaar zal toch niet worden overgebracht naar de kijker.

[Verwijderd]

Luister eens naar de kunstenaar zelf. Ik had een interview met Adriaan Nette, beeldend kunstenaar en bezig met een kunstproject in onze wijk op de Zuidlaarderbrink'.
Helaas doet de link het niet via Got, maar is wel de moeite om het ff over te nemen.


http://home.hetnet.nl/~olgajessie/Adriaan Nette-Kunstproject1.asf

http://home.hetnet.nl/~olgajessie/Adriaan Nette-Kunstproject2.asf

[Grom]

Imo:
Kunst is waarde aan de werkelijkheid toevoegen of er van af halen. De waarde (niet in geld uit te drukken) wordt bepaalde door de begrijper/waardeerder, niet door de massa.
Gevoelens spelen hierbij een grotere rol dan de ratio.

[Clay]

wat kunst is weet ik niet precies maar ik weet wel wat ik geen kunst vind (whoa woordspeling) en dat zijn die moderne abstracte- of kleuterwerken waarvan je er tientallen per dag kan maken. Als er niet vanaf straalt dat er tijd, moeite en gevoel inzit hoeft het wat mij betreft niet, en is het als je het mij vraagt geen kunst.

[Verwijderd]

Wat kunst is , dat ligt bij iedere persoon anders.

[RM-rf]

waxle schreef op 01 september 2002 @ 21:03:
Men zette zich af tegen de consumtie-maatschappij en tegen het kapitalistische gedrag. Warhol deed dat met zijn afbeeldingen (Zeefdrukken heten dat) van Monroe, Campbell's Soup en Auto-Ongelukken, Kienholz deed dat met "the Beanery" Barnett Newman deed dat onder meer met Cathedra en Who's Afraid of red, Yellow ( hey Dennis:)) and Blue.

* RM-rf vat Newman nog steeds onder de weinig maatschappelijk betrokken Abstract Expressionisten, maar gaat even verder met zichzelf spanken wegens dat lullige s-je teveel in Duchamp; over die R. Mutt zit ik niet zo in, Duchamp koos die naam nogal lukraak (al zijn er ook gedachtes over dat dit Mud, modder betekent).
Dacht trouwens dat Corneille al een paar jaartjes dood was (of vergis ik me nu met Lucebert?), enkel Constant is momenteel enorm hip in Duitsland (had een grote rol op een belangrijke kunstbeurs, meen in Frankfurt)

Wat vaak hier terugkomt is de schoonheid, de hier vermeldde kunstenaar zijn ook juist veel meer bezig met schoonheid dan klassiekers als Degas (vieze ouwe man), of Ingres, die eerder een cliche-begrip van schoonheid uitbeelden:

De reden is een directe overeenkomst tussen Dada en Cobra (alhoewel ik twijfel of het juist is Duchamp onder Dada te vatten, dit was eerder een specifiek midden-europese literatuur en theater stroming, Tristan Tzara) en de surrealisten van Andre Breton alswel de constructivisten in Rusland.
nl. de gronding directe na en desastreuse oorlog; vanuit deze vernietiging was er een behoefte om een Autonome Kunst te grondvesten, eentje die los stond van propagandistische motieven (de problemen die de Nazi's met hun Entartete Kunst en Stalin hadden kwamen door het gebrek aan ideologische motieven).

Opdrachtgevers als de kerk en overheid vielen daardoor weg (alhoewel dat een ontwikkeling was die al onder de impressionisten en expressionisten ontstond, Rousseau was een rentenier, cezanne had een flinke erfenis en Van Gogh werd door zijn broer financieel ondersteund), maar het ontbreken van die opdrachtgever zorgde voor en vrijheid bij de kunstenaar; die juist iemand als Duchamp oppikte en als Kunst verhief.

Cobra wilde een soortgelijk ding bereiken, met hun schilderstijl wilden ze een terugkeer bewerkstelligen in een onschuldiger wereld, door als Kinderen te schilderen (inspiratie waren kindertekeningen en werk van geestelijk gehandicapten)

Dit is typerend voor 'Moderne Autonome Kunst', losstaan van 'vaste motieven' de kunstenaar als zijnde meester over zijn werk (zie ook Joseph Beuys, een jongere pendant en navolger van Duchamp, en ook vaak motiverend en relativerend aan de oorlog, Beuys was duitser en ex-wehrmacht-piloot die boven rusland was neergeschoten)

[XangadiX]

De reden is een directe overeenkomst tussen Dada en Cobra (alhoewel ik twijfel of het juist is Duchamp onder Dada te vatten, dit was eerder een specifiek midden-europese literatuur en theater stroming, Tristan Tzara) en de surrealisten van Andre Breton alswel de constructivisten in Rusland.
nl. de gronding directe na en desastreuse oorlog; vanuit deze vernietiging was er een behoefte om een Autonome Kunst te grondvesten, eentje die los stond van propagandistische motieven (de problemen die de Nazi's met hun Entartete Kunst en Stalin hadden kwamen door het gebrek aan ideologische motieven).

en helaas, weer geen kanshebber voor de gesigneerde Kadinsky; Duchamp was samen met een aantal kunstenaars zelfs GRONDLEGGER van de dada beweging (ergens in een kroeg in wenen als ik het wel heb) dus ik denk dat het verstandig is hem er wel onder te vatten. Een van de beginselen van dada was inderdaad dat het zich uit moest strekken van schilderkunst naar architectuur en theater en literatuur. Dit hebben overigens later de stijl en het surrealisme overgenomen.

we slaan daarbij over dat er VOOR de oorlog een interessante stroming was die ook zijn wortels in het vroeg-abstracte had en die we futurisme noemen (een van mijn persoonlijke favorieten).

NEway; vragen wat kunst is is niet relevant. Duchamp toonde aan dat alles kunst kan zijn. Oscar Wilde formuleerde het als volgt, in de proloog van de 'picture of dorian grey'.

[...] If you make something that has a use, nobody needs to love it. But if you make something that has no use at all; you better love it, otherwise it is worth nothing.

maar het is absoluut niet noodzakelijk om kunst te definieren, want dan zal iedere kunstenaar een manier zoeken om de definitie te buigen. Filosofen als Kant en Aristoteles hebben kunst proberen te reguleren, maar hebben daarin allebei min of meer gefaald (hoewel Kants 'esthetiek' zeker de moeite waard is).

Dan nog over het verschil 'art' en 'kunst', ik denk dat art inderdaad een bredere term is, die veel nouwer samenhangt met het engelse 'craftmanship' (het nederlandse 'ambacht' of 'ambachtelijkheid'). Denk maar aan designers van wie, in het engels tenminste, een goede kennis van software wordt geeist (ambacht) terwijl nederlandse kunstenaars juist een trend volgen dat ze dingen niet af maken (en om die stelling heb ik al ruzie gehad).

Art vind ik dan ook een term die veel beter bij ons werk past dan kunst; het gaat bij design immers veel meer om ambacht; misschien zelfs nog wel meer om kwaliteit hoewel ook over die term hele boeken geschreven zijn (lees 'zen en de kunst van het motoronderhoud' maar eens.

my 2 cents

[waxle]

RM-rf schreef op 01 september 2002 @ 23:23:
[...]

* RM-rf vat Newman nog steeds onder de weinig maatschappelijk betrokken Abstract Expressionisten, maar gaat even verder met zichzelf spanken wegens dat lullige s-je teveel in Duchamp; over die R. Mutt zit ik niet zo in, Duchamp koos die naam nogal lukraak (al zijn er ook gedachtes over dat dit Mud, modder betekent).

Ah; 1 discussie.

Point taken; maar ( er is wederom een maar ) de colourfield-painters, waar Newman er inderdaad eentje van was, gekenmerkt door hun werk op reusachtig grote doeken, beleefden hun bloei teszamen met de POP-, OP- en minimal art, en worden daarmee vaak in één adem genoemd.
Waar zou je Pollock dan plaatsen? Ok, misschien openlijk niet maatschappij kritsich, tenminste niet zoals de 'echte' POP-artiesten; maar toch zeker wel provocerend met hun werk, zowel cultureel als maatschappelijk (verklaar die aanslagen anders maar eens op twee werken van Newman)
Hoewel abstract expressionistisch geinterpreteerd, net als Mark Rothko, waren ze toch actief in een ander tijdsgewricht en daarmee ook wezenlijk anders dan de echte abstract-expressionisten zoals Kandinsky en die Blaue Reiter.

Dacht trouwens dat Corneille al een paar jaartjes dood was (of vergis ik me nu met Lucebert?), enkel Constant is momenteel enorm hip in Duitsland (had een grote rol op een belangrijke kunstbeurs, meen in Frankfurt)

Klopt, Lucebert is een aantal jaren geleden overleden; bij mijn weten (of ik moet iets gemist hebben), leeft Corneille nog. Hij produceert, hoewel redelijk doof, maar dat lijkt me voor een schilder niet zo'n beperkend effect, nog steeds nieuw werk.
Hij woont, zo blijkt uit [url=http://indian_7utrecht.tripod.com/indian7/id13.html]dit[/url] artikel in Parijs, ikzelf heb hem dus bij een eerdere tv-show in Italie aan het werk gezien. (Wat is dat toch met Nederlandse bohemiens in Italie?)

Wat vaak hier terugkomt is de schoonheid, de hier vermeldde kunstenaar zijn ook juist veel meer bezig met schoonheid dan klassiekers als Degas (vieze ouwe man), of Ingres, die eerder een cliche-begrip van schoonheid uitbeelden:

HET succes van de Kitsch: het huildende jongetje, het Zigeunermeisje, het Hertje van Vermeer; allemaal "mooie beelden", beelden die door velen worden geassocieerd met een emotie en daarmee schoonheid krijgen. Ook Degas bereikte zowat die status welhaast zijn onuitputtelijke serie van Mont Sainte Victoire.

De reden is een directe overeenkomst tussen Dada en Cobra (alhoewel ik twijfel of het juist is Duchamp onder Dada te vatten, dit was eerder een specifiek midden-europese literatuur en theater stroming, Tristan Tzara) en de surrealisten van Andre Breton alswel de constructivisten in Rusland.
nl. de gronding directe na en desastreuse oorlog; vanuit deze vernietiging was er een behoefte om een Autonome Kunst te grondvesten, eentje die los stond van propagandistische motieven (de problemen die de Nazi's met hun Entartete Kunst en Stalin hadden kwamen door het gebrek aan ideologische motieven).

* waxle kijkt schuin omhoog naar RM-rf en fluistert "BOEM paukeslag"

Opdrachtgevers als de kerk en overheid vielen daardoor weg (alhoewel dat een ontwikkeling was die al onder de impressionisten en expressionisten ontstond, Rousseau was een rentenier, cezanne had een flinke erfenis en Van Gogh werd door zijn broer financieel ondersteund), maar het ontbreken van die opdrachtgever zorgde voor en vrijheid bij de kunstenaar; die juist iemand als Duchamp oppikte en als Kunst verhief.

_{Waren de realisten hem daar al niet in voorgegaan? - L'art pour L'art?}

Cobra wilde een soortgelijk ding bereiken, met hun schilderstijl wilden ze een terugkeer bewerkstelligen in een onschuldiger wereld, door als Kinderen te schilderen (inspiratie waren kindertekeningen en werk van geestelijk gehandicapten)

Dit is typerend voor 'Moderne Autonome Kunst', losstaan van 'vaste motieven' de kunstenaar als zijnde meester over zijn werk (zie ook Joseph Beuys, een jongere pendant en navolger van Duchamp, en ook vaak motiverend en relativerend aan de oorlog, Beuys was duitser en ex-wehrmacht-piloot die boven rusland was neergeschoten)

Hm, mooie verbanden gelegd, en ik ben het grotendeels ook roerend met je eens maar wat zeggen we dan van Boccioni, een Futurist, die notabene vrijwilliger was in de eerste wereldoorlag en daar ook omkwam... vanuit Kubisme en Abstract expressionisme juichde hij de oorlog en machines, beweging en alles wat daarmee te maken had, juist toe...ach; dat is ook maar een gedachtenspinsel... niet op letten

Ow en ja, misschien klopt het verband tussen POP en Newman niet geheel; maar het kwam me wel goed uit in mijn betoog

* waxle pakt het zweepje van RM-rf af

[RM-rf]

XangadiX schreef op 02 september 2002 @ 00:27:
[...]


en helaas, weer geen kanshebber voor de gesigneerde Kadinsky; Duchamp was samen met een aantal kunstenaars zelfs GRONDLEGGER van de dada beweging (ergens in een kroeg in wenen als ik het wel heb) dus ik denk dat het verstandig is hem er wel onder te vatten. Een van de beginselen van dada was inderdaad dat het zich uit moest strekken van schilderkunst naar architectuur en theater en literatuur. Dit hebben overigens later de stijl en het surrealisme overgenomen.

Zurich 1916; ik dacht altijd dat Duchamp daar niet bij was,
de reden dat ik hem niet direct onder DaDa schaal, en mensen als Schwitters en Tzara wel is dat ik een verschil zie tussen het eerder midden-europese Dada, meet veel duits-achtige cabaret-invloeden; en de eerder amerikaanse pendant van Duchamp, Man Ray en Picabia; die meer media-achtige uitingen kende (de ReadyMades stammen uit 1913, al zijn ze als voor Dada gemaakt)

futurisme noemen (een van mijn persoonlijke favorieten).

dat deel ik, Marinetti (Manifesto di Futuri), Balla, nog eentje die met een C begon, die fantastische beeldhouwer met bewegende lucht rondom een wandelend persoon; eigenlijk heb ik die bewust weggelaten, juist dordat ze zich op het gebied van Propaganda erg welgevallig tegen het Italiaanse Fascisme aannestelden en binnen mijn verhaal wat zwakjes aan de dag komen;
overigens is ook die Mussolini-Pr0n eigenlijk het ultieme Futurisme (musso had een vreed goede stijl qua kunst-gevoel, typisch italiaans, hitler en riefenstahl hebben dr flink van afgekeken)

NEway; vragen wat kunst is is niet relevant. Duchamp toonde aan dat alles kunst kan zijn. Oscar Wilde formuleerde het als volgt, in de proloog van de 'picture of dorian grey'.

...

Dan nog over het verschil 'art' en 'kunst', ik denk dat art inderdaad een bredere term is, die veel nouwer samenhangt met het engelse 'craftmanship' (het nederlandse 'ambacht' of 'ambachtelijkheid'). Denk maar aan designers van wie, in het engels tenminste, een goede kennis van software wordt geeist (ambacht) terwijl nederlandse kunstenaars juist een trend volgen dat ze dingen niet af maken (en om die stelling heb ik al ruzie gehad).

Art vind ik dan ook een term die veel beter bij ons werk past dan kunst; het gaat bij design immers veel meer om ambacht; misschien zelfs nog wel meer om kwaliteit hoewel ook over die term hele boeken geschreven zijn (lees 'zen en de kunst van het motoronderhoud' maar eens.

ik denk dat Oscar Wilde niet blij is om hem bijna in één alinea te verweven met craftmanship, het is een ultieme Dandy, een 'autonoom kunstenaar'
in die zin is de verwijzing naar de begrippen Kunst en Art verwarrend,
in hoeverre is een kunstenaar autonoom, of maakt de toegepastte kunst juist een terugkomst tov de autonome kunst van de afgelopen eeuw (volgens mij heel duidelijk)

niemand zit te wachten op de leukerd die een web-ReadyMade bouwt, Marcel Duchamp heeft heden ten dage afgedaan, Dada niks bereid, juist nu data abstract bekekene kan worden en randomizeren een standaard handeling is.

Kunst is echter eveneens slechts en tijdsbeeld, er wordt in de thread veel verwezen naar kunstenaar uit het begin vorige eeuw, of denkers uit de honderd jaar daarvoor, dat zijn slechts uitsnedes, die enkel het clichebeeld van kunst geschapen hebben.

[waxle]

RM-rf schreef op 02 september 2002 @ 01:15:
[...]

Zurich 1916; ik dacht altijd dat Duchamp daar niet bij was,
de reden dat ik hem niet direct onder DaDa schaal, en mensen als Schwitters en Tzara wel is dat ik een verschil zie tussen het eerder midden-europese Dada, meet veel duits-achtige cabaret-invloeden; en de eerder amerikaanse pendant van Duchamp, Man Ray en Picabia; die meer media-achtige uitingen kende (de ReadyMades stammen uit 1913, al zijn ze als voor Dada gemaakt)

Toch wel erg kort-door-de-bocht, in de eerste plaats is het niet voor niets Duchamp die met de eer strijkt als het gaat om "wie en wat is Dada" en in de tweede plaats kun je al geen onderscheid maken binnen deze toch al grillige stroming. Als je een manifest tekent, ben je ineens deel van een beweging? Kultur-kammer werden pas 30 jaar later in het leven geroepen, bij mijn weten.
Feit blijft (en daar wil ik onze Kurt in het geel niets tekort doen) dat Duchamp toch wel als aanstichter van de Dada mag worden gezien.

niemand zit te wachten op de leukerd die een web-ReadyMade bouwt, Marcel Duchamp heeft heden ten dage afgedaan, Dada niks bereid, juist nu data abstract bekekene kan worden en randomizeren een standaard handeling is.

Ook een nogal éénzijdige benadering naar mijn smaak... misschien is het voor jou persoonlijk een standaard handeling en een bedongen feit; dat wil niet zeggen dat het daarmee direct algemene regel is. Kijk ook wat verder dan het abstracte gegeven van het WEB. En dan nog; het web heeft juist doordat de mogelijkheid tot na-apen en kopieren zo makkelijk is geworden, zichzelf tot het ultieme platform geleend om reactie op reactie te laten zien (Yahoo-Hatchoo, bijvoorbeeld)
Juist de functie van kunst om te triggeren in het absurde, om mensen steeds weer aan het denken te zetten, of dat nog functioneel is of niet.
Ik noem dit project uit 2000: http://www.cnn.com/2000/STYLE/arts/02/15/goldfish.ap/

Concept en uitvoering zijn te plat voor woorden... maar dat gaathet ook niet om. Het gaat om de ervaring en de reactie die het teweeg brengt. Hoe toevalling was ik afgelopen donderdag op een Meeting van de BNo waar men ook sprak over Experience-Design. Het gaat niet meer om de gedachte; maar om de ervaring; om het gevoel wat je erbij krijgt. Als men eenmaal dat gevoel heeft; kan de idee vanzelf overgebracht worden, zo is de overtuiging ( lees ook No Logo en Coercion van Ruskoff)

Kunst is echter eveneens slechts en tijdsbeeld, er wordt in de thread veel verwezen naar kunstenaar uit het begin vorige eeuw, of denkers uit de honderd jaar daarvoor, dat zijn slechts uitsnedes, die enkel het clichebeeld van kunst geschapen hebben.

Ai, dat vind ik wel erg zwartgallig.
* waxle pakt ook het andere zweepje van RM-rf af
Tuurlijk wordt er verwezen naar 'oude meesters' omdat dat de mensen zijn waar we, of we willen of niet, op de schouders staan als vormgevers en kunstenaars. We moeten dan ook notie nemen van hun verrichtingen en onszelf bewust zijn van de context van ons eigen werk en hun werk daar naast kunnen zetten . Dat verplicht ons daarentegen niet om ons te conformeren. In tegendeel

[Dark Blue]

Wow, ongelooflijk. Als ik hier zo die lappen tekst lees, merk ik dus dat jullie allemaal een aantal jaar kunstgeschiedenis hebben mogen genieten (ik hoor net van Waxle dat er wel een paar kunstacademieërs zijn), jullie zijn er mee doodgegooid...
...en ik dacht dat het al veel was dat ik met pijn en moeite 1 jaar een boek had doorgewerkt

Petje af jongens, had ik eigenlijk niet verwacht, maar met wat logisch nadenken zeg je - ja natuurlijk hebben ze kunstgeschiedenis gehad. Op een kunstacademie ontkom je er niet aan.
Dus dank, ten eerste Waxle voor de correcties, en daarna de rest. Ik ga het zeker lezen... als ik zo merk wat jullie nu uit je hoofd neerschrijven, mag ik al blij zijn dat ik ten minste 1 jaartje basiskennis heb... (wat zal er nog komen?)

[mulder]

1) Kunst is gebakken lucht
2) Kunst is kunst als je er een goed verhaaltje bij kunt vertellen
3) Kunst is kunst als de kunstcommissie vind dat het kunst is (zie 2, dan 1)

[Clay]

Ik ben het met geen van die 3 punten eens Vooral punt 3 niet. Wie is welke kunstcommissie om van een werk te bepalen of het wel of geen kunst is?

[mulder]

Precies wie bepaalt dat? Sommige mensen maken de mooiste werken maar worden niet 'erkent' als zijnde kunstenaar. Vervolgens word 'Victory boogie woogie' voor 80 miljoen gekocht. Misschien bedoel ik meer op de kunst 'cultuur', die staat me nogal tegen. (Kunstcommissies bestaan wel degelijk en bepalen of iemand een erkend kunstenaar kan zijn)

[waxle]

Toch wel grappig dat bij iedere discussie over de betekenis van kunst die Mondriaan weer aangehaald wordt. Afgezien van of dat werk nou die 80 miljoen waard was (wat mij betreft niet; het bleek ook dat de Nederlandse Staat destijds heeft zitten tukken omdat het werk ietsje eerder voor minder dan de helft van de prijs van eigenaar was gewisseld) moet toegegeven worden dat kunst wel degelijk iets meer dan gebakken lucht is. Zonder kunst was het in de eerste plaats een behoorlijk saaie bedoeling geweest in veel openbare plekken (kunst als decoratief middel) en hadden wij als vormgevers ook niet zoveel noten op de zang gehad (kunst als inspiratiebron)

Waar Don Facundo op doelt, is de conceptuele kunst; waarbij het verhaal achter het werk soms belangrijker is dan het werk zelf. Ik zou me kunnen voorstellen dat iemand die niet heel diepzinnig is ingesteld daar gemakkelijk overheen stapt met de opmerking "ik snap het niet". Vergeet alleen niet dat het werk dan al wel iets met je gedaan heeft: het heeft een vraag opgeroepen, en wellicht is dat juist van de maker ervan wil.

Kunstcommissies hebben een veel minder grote invloed dan wordt voorgesteld. Zij bepalen veelal of iemand in aanmerking komt voor overheidssteun in de vorm van fondsen en/of subsidies. Deze commissies doen ook nuttigze bekijken of de kunstenaar zich ook werkelijk kunstenaar mag noemen. Of hij of zij iets wezenlijks toevoegt aan dat wat er al is qua kunst. Erg belangrijk, denk ik.

[Nozzman]

Het woord kunst is lastig te plaatsen, aangezien er verwarring bestaat over kunst volgens de afzender of kunst volgens de ontvanger. Ik ben iemand die als ontvanger zijnde zelf wel bepaal wat kunst is. Je kan alleen als ontvanger onmogelijk iets zenderloos tot kunst benoemen. Dus: als ik een wolk zie die me raakt (??) dan is dat geen kunst. Als ik een getekende wolk zie die me raakt is het wel kunst. Dus: de waardering en de lof en de onroering door een bepaald werk moet altijd ten goede komen aan de kunstenaar. Dus ook het geld wat je er eventueel voor betaalt.

Ehm...Nozzman is ziek thuis over kunst aan het nadenken. Aarghh.

En dan nu twee voorbeelden van wat ik zelf als kunst zie:


Daniel Clowes


Robert Crumb

[XangadiX]

ik denk dat Oscar Wilde niet blij is om hem bijna in één alinea te verweven met craftmanship, het is een ultieme Dandy, een 'autonoom kunstenaar'
in die zin is de verwijzing naar de begrippen Kunst en Art verwarrend,
in hoeverre is een kunstenaar autonoom, of maakt de toegepastte kunst juist een terugkomst tov de autonome kunst van de afgelopen eeuw (volgens mij heel duidelijk)

niemand zit te wachten op de leukerd die een web-ReadyMade bouwt, Marcel Duchamp heeft heden ten dage afgedaan, Dada niks bereid, juist nu data abstract bekekene kan worden en randomizeren een standaard handeling is.

Kunst is echter eveneens slechts en tijdsbeeld, er wordt in de thread veel verwezen naar kunstenaar uit het begin vorige eeuw, of denkers uit de honderd jaar daarvoor, dat zijn slechts uitsnedes, die enkel het clichebeeld van kunst geschapen hebben.

Hoe je het ook wend of keert, en ja Wilde was een dandy, hij kon wel schrijven (ambacht). Zijn ideeen moeten dan ook in zijn tijd geplaatst worden en een (homofiele) dandy in de victoriaanse tijd is qua verschijning al kunst op zich. De ambachtelijkheid waar ik over spreek vind ik eerder bij ons huidige begrip 'art' horen dan het veel vrijere 'kunst' waar ik wilde onder zou plaatsen. Het gaat me overigens om de quote, niet om de man.

Nee belangrijker vind ik dat je zegt dat dada afgedaan zou hebben. Vergeet niet dat Dada in meer of mindere mate de grondlegger van het abstracte is, daarmee van het expressionisme en surrealisme. Die laatste is in zichzelf weer een belangrijke basis voor de huidige fantasy en sf stromingen die we heden ten dagen mogen verwelkomen.
Zeker voor webdesign lijkt me het abstracte erg belangrijk. Gelukkig haalde iemand anders mondriaan erbij maar aan de stijl, het constructivisme en natuurlijk het Bauhaus is iedere webdesigner schatplichtig. Suprematisme is het idee dat je met minder meer kan maken en dat compositie en lijnenspel fundementeel zijn in het zien en benaderen van de werkelijkheid. In een maakbare werkelijkheid zoals cyberspace waar minder meer is omdat het voor versnelling zorgt (denk aan de 5k contest) zijn de bevindingen van deze kunstenaars en architecten fundementeel.

Dat is misschien ook de kern van de discussie, kunst (in zuivere vorm) is een uitingsvorm die vooruit loopt op de maatschappij; als het ware dingen aanvoelt en verbeeld en zo de maatschappij reflecteerd. Misschien zijn het beelden en texten uit de nabije toekomst. Dat zou overigens ook wel eens de reden kunnen zijn dat kunstenaars in hun eigen tijd niet begrepen worden.
Gelukkig zijn er altijd mensen die het niet begrijpen en de meest grote non-sense maken en er nog bekend mee worden ook. Dan zijn er natuurlijk ook mensen die daarom kunst an-sich als non-sense afdoen (ook in deze thread). Zo is het niet. Kunst is de primaire reflectie op de maatschappij in beeldend, musciserend of schrijvend vlak. De cultuurbespiegeling voordat de pop-cultuur het vervormt en eigen maakt. Daarbij hoeft het helemaal niet elitair te zijn, hoewel het dat vaak wel is. Kunst zou in mijn opinie scherpe wereldbeschouwelijke voorstellen moeten doen waarbij de kijker of gebruiker geraakt wordt, wakker geschud wordt; 'zo is het ook nog eens een keer'.

tot slot:

1. Een leraar zei een keer tegen ons op het allereerste college; kunst is makkelijk, kunst stelt vragen en doet voorstellen. Als je ooit geen inspiratie hebt pak dan een krant en verander alle uitroeptekens in vraagtekens. Dan heb je zo een hele bak nieuwe voorstellen

2. Over Duchamp (zonder s), uit de Honour and Flemming,

[...] Duchamps vormde samen met de Rijke Cubaanse schilder Francis Picabia (1879-1953) in new york een dada-groep in oorlogstijd - zo niet in naam, dan toch in geest.

hij was inderdaad niet bij die bijeenkomst in Zurich (niet wenen) waar dada opgericht was omdat hij toen al in New York zat.

3. Ready mades op internet; jong, als jij het voor elkaar krijgt om een zinvolle (en dus maatschappelijk beschouwelijke, intrigerende en schoppende ready made op het web te zetten dan neem ik mijn pet af voor je. Zeker gezien de paradox tussen ready-made en internet

4. 80 miljoen voor een schilderij? och ik vind het gekker dat men 500 miljard aan reclame uitgeeft in amerika. Of dat Mariah Carey honderden miljoenen krijgt zodat ze kan zeggen dat ze jaloers is op de slanke lijn van kinderen uit de derde wereld. Of dat we 'ontwikkelingssamenwerking' hebben en toch de import kosten hoog houden aan de grens van Europa en 3e wereld landen hun schulden niet kwijt schelden. Of dat we tegenwoordig 3000 reclame-uitingen per dag zien door die 500 miljard. Of dat we een discussie voeren over of vrouwenbesnijdenis in Nederland zou moeten mogen. Of dat er iedere dag 4 victory boogy woogies op de Amsterdamse beurs 'verdampen', of dat je een nieuwe munt introduceert en dat de inflatie dan met 300% stijgt en dat er geen verband tussen zou zijn of...

dus rot alsjeblieft op als er eens keertje geld uitgegeven wordt aan een van de intrigerendste schilderijen van een van de grootste kunstenaars die nederland ooit gekend heeft. Mondriaan: en iedere zichzelf respecterende webdevver kan veel, heel veel van die man leren.

[mulder]

80 miljoen voor een schilderij [barbaar mode] dat op testbeeld lijkt [/barbaar mode]blijft dan gewoon gebakken lucht. Waarvoor betaal je dan? Wat is 80 miljoen waard? Kijk nou eens op internet wat een talent er op deze aardkloot rondloopt. Stop daar eens 80 miljoen in.

De vergelijking met reclame is natuurlijk onzinnig, dat is een investering van een bedrijf en haalt dat er 10x keer uit.

[Verwijderd]

Natuurlijk zijn het 'absurde' bedragen, maar denk maar niet dat mondriaan dat kreeg
ooit voor zijn schilderij. Kunst is ook een flinke handel, met het idee, koop nu, en verkoop
het later voor x meer poen. Ik geloof dat de nederlandse staat dit bedrag heeft neergeteld voor mondriaan`s allerlaatste schilderij, omdat het anders zou gaan naar collectors in het buitenland (en waarschijnlijk ergens in een kluis staan.)

Kijk eens naar de ontwikkeling die mondriaan doorging. bijvoorbeeld
http://www.the-artfile.com/uk/gallery/mondriaan.htm
check die bomen. Op een moment weet hij zijn eigen style te creeeren,
die je nu nogsteeds links en rechts overal weer tegenkomt in de maatschappij, en in de reclame wereld om bijvoorbeeld haargel te verkopen.

Je kan wel zeggen dat je in een paar minuten, een mondriaan, een cobra kan maken,
maar maak maar eens iets unieks in je eigen stijl/vorm, zodra de hele wereld zegt,
hee dat is een echte 'don facundo' Sterker nog, probeer het ook maar eens te verkopen,
of van te leven. Mischien heeft het zo`n impact dat jouw stijl binnenkort, door de vormgevings- en reclame wereld grof gekopieert/inspiratie/gejat wordt. Waar je (eigenlijk) ook weinig aan kan doen.