Frankie02 schreef op 31 augustus 2002 @ 22:01:
Een processor op 533 mhz bussnelheid communiceert gewoon sneller met het geheugen/videokaart/en andere hardware, dan een processor met een bussnelheid van 400 mhz.
Niet alleen de processor profiteert van een hogere bussnelheid maar ook de rest dus...
Eh, niet helemaal correct (eigenlijk helemaal niet)
Het geheugen, de VGA en andere dingen draaien op vaste frequenties die sinds de eerste Pentium dagen niet allemaal synchroon met de FSB lopen. Geheugen draait met 100-166MHz (SDRAM) of 400-533MHz (RDRAM), VGA met 66MHz (AGP) en de rest hangt aan een PCI bus die nog altijd met 33MHz loopt, behoudens een paar uitzonderingen op high-end mobo's.
Het verschil zit hem in bandbreedte en latencies. Allereerst draait geen enkele FSB op 400 of 533MHz, die '400 effectief' is dus een quad-pumped 100MHz FSB, de '533' een quad-133MHz. Dus niet een stukje info per tik met 533Mio tikjes per seconde, maar vier per tik met 133Mio- dat scheelt nogal in de latencies helaas.
Maar goed, de maximale bandbreedte tussen CPU en northbridge (MCH in Intelspeak) is bij '400' 3200MB/s en bij '533' 4200MB/s. Ideaal gezien zou dat gelijk moeten zijn aan de geheugenbandbreedte. Dat is bij dual chanel RDRAM in orde, die draait op 400MHz met 1600MB/s/kanaal, dus 3200MB/s totaal en op 533MHz met 2100MB/s/kanaal, dus 4200MB/s totaal. Met DDR SDRAM gaat het iets minder synchroon, de beste (400-DDR) draait op 200MHz en levert 3200MB/s/kanaal; 333-DDR, oftewel PC2700 levert 2700MB/s/kanaal. Dat dit nog redelijk mee kan met RDRAM heeft te maken met de (veel) lagere latencies van SDRAM.
Toch heb je, ook bij lagere geheugenbandbreedte wat aan een snellere bus; latencies worden meestal bepaald door de controlefrequentie (100 of 133MHz dus bij de P4)- hoe hoger die frequentie, hoe lager de latencies. Vergelijk de northbridge maar met een groot busstation- als bussen van en naar de CPU vaker vertrekken, zal de gemiddelde wachttijd op een van die bussen korter zijn, ook al vallen de CPU en de geheugen bussen niet geheel samen