De twijfel versterkt door de slechte ervaringen.

[JdM]

Moest er even over nadenken of ik een redelijk passende titel kon verzinnen, deze lijkt mij redelijk in de buurt komen.
Ik hoor net een uurtje geleden dat een maatje van me ernstig ziek is geworden, kreeg een paar maanden terug wat last van zijn maag en nu blijkt dat zijn maag eruit is gemoeten omdat het kanker blijkt te zijn , tijdens de operatie zien de doktoren meer zitten en nu blijkt dat het ook in zijn lymfesysteem zit en in zijn buikholte , nu ben ik hier niet om zieltjes voor me te winnen en opmerkingen uit te lokken , ik bedoel daarmee te zeggen dat het me niet om de aandacht gaat ,maar ik vraag me heel sterk af ( en ik was al niet extreem gelovig , alhoewel ik dat toch wel zou kunnen zijn ) of door zulk een gebeurtenis de gelovigen, die hier op het forum aanwezig zijn, nog ergens een positieve kant kunnen vinden als dit bij henzelf of een goede vriend zou gebeuren . Die jongen is vijfendertig, heeft een kleine van 9 maanden en een lieve vriendin , heeft natuurlijk wel eens gezondigd en flink ook als je volgens de maatstaf zou gaan kijken , maar is dit nou nodig?
Ik snap het niet , ben verslagen en er moet toch een flink teken komen wil ik me over kúnnen geven aan Zijn wil.
Mijn vraag luid dan in dit geval : Hoe kun je zoiets als dit rustgevend een godsdienstige plaats in je leven geven. Mijn geloof raakt er ver door weg.

[Verwijderd]

dit word mij altijd gezegt


iedereen word gestraft in zijn leven vroeg of later


ik weet niet wat hij heeft uitgevreten

ook al zijn het de kleine dingen bij elkaar opgeteld
dan zijn ze soms er groot.

en die dingen kunnen een infloet hebben gehad op een ander mans leven ,

maar goed dit is mij ook maar verteld

dit is een antwoord over het geloof?


mijn mening is

wanneer het je tijd is om te gaan moet je gaan
anders breng je verdriet over je naaste .

en dit is waar wat ik zegt .


verder wens ik hem beterschap

[Verwijderd]

Beste Radian,
Ik ben gelovig. Ik geloof niet dat God de mensen straft door ze ziek te maken, dood te laten gaan, o.i.d. Ik geloof ook niet dat God mensen laat sterven "om ze bij zich te hebben", want dat is geheel in strijd met wat er in de bijbel staat.

Je vraagt jezelf af "waar is dit nou voor nodig?"
Het enige dat ik je dan kan antwoorden: "het is nergens voor nodig". Niemand wil dit, jij niet, je vriend niet, zijn familieleden niet ... en God ook niet.

Helaas, zulke dingen zijn niet te voorkomen. Ze overkomen ons gewoon (Prediker 9:11).

Er zijn de laatste tijd verscheidenene mensen overleden die ik kende, waaronder ook een goede vriend. Ik put wel hoop uit mijn geloof. Uit de bijbel leer ik namelijk dat mensen die gestorven zijn een wederopstanding kunnen krijgen in een tijd dat het leven beter zal zijn.

[The Source]

Aan de titel te zien twijfelde je voor dit geval al aan je geloof?

[Yoozer]

Radian schreef op 23 augustus 2002 @ 22:37:
...maar ik vraag me heel sterk af ( en ik was al niet extreem gelovig , alhoewel ik dat toch wel zou kunnen zijn ) of door zulk een gebeurtenis de gelovigen, die hier op het forum aanwezig zijn, nog ergens een positieve kant kunnen vinden als dit bij henzelf of een goede vriend zou gebeuren . Die jongen is vijfendertig, heeft een kleine van 9 maanden en een lieve vriendin , heeft natuurlijk wel eens gezondigd en flink ook als je volgens de maatstaf zou gaan kijken , maar is dit nou nodig?
Ik snap het niet , ben verslagen en er moet toch een flink teken komen wil ik me over kúnnen geven aan Zijn wil.
Mijn vraag luid dan in dit geval : Hoe kun je zoiets als dit rustgevend een godsdienstige plaats in je leven geven. Mijn geloof raakt er ver door weg.

allereerst, sterkte gewenst met de situatie.

allertweedst, ik ben niet gelovig. maar wat ik zou doen is niet god of satan of wat dan ook 'de schuld geven' van een ziekte. zo gauw je dat gaat doen heb je er niets meer aan. ik denk dat imdo's advies van grote waarde kan zijn, maar ik zou er geen 'straf' o.i.d. achter gaan zoeken - immers, er zijn genoeg mensen geweest die veel ergere dingen hebben uitgespookt en zo gezond als een vis zijn gebleven tot hun dood - en hij is netjes met zijn gezin samen. ik denk niet dat hij dat gekregen heeft omdat hij 'gezondigd' heeft.

wat je voor hem kunt doen? sta ze bij. laat zien dat jij ze niet in de steek laat. dat werkt nog veel beter dan bidden tot wie dan ook.

de dood komt ongeacht men gelovig is of niet. alleen de tijd die je krijgt om hier op aarde iets te doen kan verschillen. ik weet niet hoe 'mobiel' hij nog is, maar als de diagnose zodanig blijkt te zijn dat er verder niet echt veel hoop meer is, zorg er dan voor dat hij het gedurende die tijd zo goed mogelijk heeft. praat met hem, haal herinneringen op, en concentreer op de goede dingen die je met hem hebt meegemaakt. er is weinig erger dan te sterven zonder dat er iemand bij is, of het besef dat je op niet zo'n geweldige manier herinnerd zult worden.

is hij nog wel in staat uit het bed te komen - persoonlijk zou ik dan de dingen doen die ik altijd al eens had willen doen. een reis maken (in mijn geval naar japan, of de azteekse ziggurats in zuid-amerika, vooropgesteld dat ik daar de financiën voor had), parachutespringen, duiken, bungeejumpen - zoiets als dat. je tijdsbesef wordt aangepast als je elke dag zou kunnen horen dat 't misschien je laatste is. praat daar ook over.

en je hebt het beste bereikt als je na je dood de aarde een beetje mooier hebt achtergelaten dan toen je er op kwam.

ik hoop dat dit niet zeikerig of depressief klinkt - er zullen vast nog wel betere adviezen voorbij vliegen, maar dit zijn mijn twee centjes.

[Verwijderd]

Ik voel met je mee en wens je veel sterkte toe, het is altijd moeilijk omgaan met bekenden en familie die doodgaan, laat staan voor diegene zelf. Helaas kan je er niet omheen dat mensen dood gaan, en er iemand of iets de schuld van geven zou kunnen helpen maar is denk ik niet goed voor je.
Geloven dat het ooit, als wij allemaal dood zijn (of niet), weer goed komt ten tijde van de 'wederopstanding' kan ook een enorme steun zijn.
Als je merkt dat je je boosheid of verdriet niet meer te baas kan, probeer het dan bijvoorbeeld een beetje te relativeren of ga met die zieke vriend of iemand waar je op kan steunen praten.
Ik ga je niet adviseren om sterker te geloven en zeker niet om niet meer te geloven, en hoe je zoiets een godsdienstige plaats kan geven is lastig. Ik heb iig gemerkt dat iedere keer dat ik met problemen zat goed praten met een vertrouwd iemand enorm hielp.

[ Voor 0% gewijzigd door Verwijderd op 24-08-2002 09:04 . Reden: toch maar besloten er een topic van te maken. ]

[KroontjesPen]

Allereerst ook door mij sterkte gewenst voor jou en alle direct betrokkenen.

Radian schreef op 23 augustus 2002 @ 22:37:
[knip]
Ik hoor net een uurtje geleden dat een maatje van me ernstig ziek is geworden, kreeg een paar maanden terug wat last van zijn maag en nu blijkt dat zijn maag eruit is gemoeten omdat het kanker blijkt te zijn , tijdens de operatie zien de doktoren meer zitten en nu blijkt dat het ook in zijn lymfesysteem zit en in zijn buikholte , nu ben ik hier niet om zieltjes voor me te winnen en opmerkingen uit te lokken , ik bedoel daarmee te zeggen dat het me niet om de aandacht gaat ,maar ik vraag me heel sterk af ( en ik was al niet extreem gelovig , alhoewel ik dat toch wel zou kunnen zijn ) of door zulk een gebeurtenis de gelovigen, die hier op het forum aanwezig zijn, nog ergens een positieve kant kunnen vinden als dit bij henzelf of een goede vriend zou gebeuren .
Die jongen is vijfendertig, heeft een kleine van 9 maanden en een lieve vriendin , heeft natuurlijk wel eens gezondigd en flink ook als je volgens de maatstaf zou gaan kijken , maar is dit nou nodig?

9 jaar geleden is mijn tweelingbroer aan hersentumor overleden.
Hij is (maar) 44 jaar geworden en liet vrouw en 2 jongens achter.
Zelf was ik net uit een lange en diepe dip in mijn eigen leven gekomen en werd mijn nieuw geloof/overtuiging zwaar op de proef gesteld.
Op dat moment kwamen ook bij mij allerlei gedachten en gevoelens op.
Zo van: waarom hij en niet ik (dit zowel voor de ziekte als voor het overgaan);
en verder: ga je echt als het je tijd is; enz. enz.

Ik snap het niet , ben verslagen en er moet toch een flink teken komen wil ik me over kúnnen geven aan Zijn wil.
Mijn vraag luid dan in dit geval : Hoe kun je zoiets als dit rustgevend een godsdienstige plaats in je leven geven. Mijn geloof raakt er ver door weg.

Mijn oude RK-religie was veel meer rust gevender dan mijn nieuwe.
Vroeger kon ik mij verschuilen achter de 'RK-leiders'. Hoefde niet zelf na te denken.
Nu moet ik bij alles wat er gebeurt in de wereld dat wel en dat valt niet mee.
Zo moet ik de moord op die 2 tienjarige meisjes in GB een plaats geven in mijn overtuiging zien te geven.

Je zegt: "Mijn geloof raakt er ver door weg", maar is dat wel jouw geloof.
Je vraagt verder naar een teken, wat zou dat dan moeten zijn.
Stel Hij laat jouw een heel mooi gedicht schrijven of een tekening/schilderij maken, zou dat een teken kunnen zijn?

Wij leggen God vaak woorden in Zijn mond en be- en/of ver- oordelen dan mensen op die woorden. Weten wij nu echt wat Hij wil of verschuilen wij ons achter geschriften die duizenden jaren oud zijn. Mag Hij wel van ons nieuwe boeken 'laten' schrijven?

Mijn wens voor jou Radian is dat je je eigen geloof (terug)vind en het teken ziet, voelt (waar neemt) dat je vraagt.

[Verwijderd]

Het ergste vind ik dat sommige gelovigen het idee hebben dat als iemand ziek wordt dat een straf van god is. Hierdoor gaat de zieke zich schuldig voelen en begint te denken dat het zijn eigen schuld is dat hij ziek is. Vooral voor mensen die hun hele leven over het geheel goed leven vind ik dit verschrikkelijk. Als je het vanuit een wetenschappelijk oogpunt bekijkt dan zie je vaak dat het iedereen had kunnen gebeuren en dat het niemands schuld is.

[Verwijderd]

Kennen jullie het verhaal van Job (uit de bijbel)? Jobs "vrienden" geloofden ook dat Jobs nare toestand een straf van God was. Maar toen kwam er een jongeman die (namens God zelf) uitlegde hoe de vork werkelijk in de steel stak.

Dus ook in de bijbel wordt uitgelegd dat ziekte, ongeluk, enz. geen straf van God zijn. Ik vraag me wel af hoe het dan komt dat mensen die zeggen "christelijk" te zijn, dat soms toch geloven ...

[JdM]

Kroontjespen :[QuoTE:/] Je zegt: "Mijn geloof raakt er ver door weg", maar is dat wel jouw geloof.
Je vraagt verder naar een teken, wat zou dat dan moeten zijn, [quote]

Ik zou zo graag willen geloven en daarom, in de vlaag van onbegrip en woede , raakt mijn geloof verder weg , ik krijg nu wel door dat het inderdaad geen verschuiling biedt van de kwade dingen en slechte dingen als je gelooft , maar toch had ik een beetje dat idee en wel door het volgende:
Ik heb ooit een verhaal gehoord of gelezen of gezien ( het is iig blijven hangen ) , over een man die aan de hemelpoort kwam en samen met God zijn levensweg bekeek , deze waren als voetstappen in het zand alleen op het moment dat er een zware periode in het leven aanbrak zag de man maar 2 voetstappen in plaats van de gebruikelijke 4 , Waarom Heer heeft U mij in de moeilijke tijden alleen laten lopen en waar was U dan? Waarop Hij antwoordde : " Ik heb U niet alleen laten lopen , die enkele paar voetstappen zijn van Mij , ik heb U toen gedragen.


En nu ik het zo lees is het eigenlijk heel makkelijk , het leven is iets wat je overkomt misschien terwijl Hij over je waakt .

Wat het teken betreft zie ik persoonlijk als volgt : Ik ben niet gelovig opgevoed en de drang om te geloven komt voor mij dus als iets natuurlijks , maar de wereld laat mij iedere dag zien dat er tekens zíjn en eerlijk gezegd is dat misschien iets waar ik op wacht voor ik een volgende stap wil maken in mijn geloofsovertuiging, puur om een eigen vastigheid te hebben, veel in mijn leven draait om : "hoe reageren anderen erop en hoe kan ik daar dan op reageren?" als ik eerlijk ben:"zo zit deze wereld in elkaar" wil ik ermee zeggen , maar deze geloofsovertuiging ,welke ik wil laten bloeien, heeft een teken nodig denk ik om door te kunnen zetten en die alleen op mij gericht is zodat ik weet dat het voor mij persoonlijk ook een waarde heeft.


Het zal een lange reis zijn zie ik, en ik dan alvast hartelijk voor het feit dat anderen mij inderdaad aansporen om iets goeds met hem te doen , hij is gelukkig nog mobiel dus dat is erg positief.

[JdM]

[quote:/] Stel Hij laat jouw een heel mooi gedicht schrijven of een tekening/schilderij maken, zou dat een teken kunnen zijn? [quote]


Als dit een opvallende lading heeft , zou inderdaad zoiets al genoeg kunnen zijn .

[Verwijderd]

Beste Radian, dat verhaal (het was eigenlijk een gedicht) ken ik ook. De laatste keer dat ik het hoorde was bij de begrafenis van mijn moeders vriend. Het is wel mooi, maar ik heb er mijn twijfels bij.
Ik ben van mening dat God ons zelfs in moeilijke situaties niet "draagt", maar alleen "de weg wijst".
Als je een "teken" van God wilt zien, om op Hem te kunnen vertrouwen, dan moet je Gods tekenen wel WILLEN zien. Voor mijzelf gelden vooral natuurverschijnselen als tekenen van God: een mooie zonsondergang, een regenboog, de kleuren van bloemen, de fraaie vormen van bomen en de wonderbaarlijke kringloop van leven en dood in de natuur.

Ik stem geheel in met het advies om je vriendschap aan je vriend te laten merken. Maak wat moois van z'n leven, zolang hij nog bij jullie is.

[KroontjesPen]

Voor dat gedicht ff Google gebruiken met "Voetstappen in het zand".
Er staan daar div versies.
Daar vond ik nu ook dat het wordt toegeschreven aan Mary Stevenson (1922-1966).
Het is geschreven in 1936.

[Yoozer]

Verwijderd schreef op 24 augustus 2002 @ 17:05:
Kennen jullie het verhaal van Job (uit de bijbel)? Jobs "vrienden" geloofden ook dat Jobs nare toestand een straf van God was. Maar toen kwam er een jongeman die (namens God zelf) uitlegde hoe de vork werkelijk in de steel stak.

Dus ook in de bijbel wordt uitgelegd dat ziekte, ongeluk, enz. geen straf van God zijn. Ik vraag me wel af hoe het dan komt dat mensen die zeggen "christelijk" te zijn, dat soms toch geloven ...

nu ben ik niet direct een expert met bijbels en zo, maar misschien refereren ze aan:

Genesis. 7:4
For yet seven days, and I will cause it to rain upon the earth forty days and forty nights; and every living substance that I have made will I destroy from off the face of the earth.

da's ongeluk.

Exodus 9:15
For now I will stretch out my hand, that I may smite thee and thy people with pestilence; and thou shalt be cut off from the earth.

da's ziekte.

omdat dit schijnbaar meerdere keren gebeurt (of het nou 'de bedoeling is' of niet) denk ik dat ze dit gebruiken. en natuurlijk is het veel makkelijker god de schuld te geven dan eens even bij jezelf te kijken.

[JdM]

Ik weet dat het niet hoeft , maar ik bedank toch maar even ; bedankt, de uiteenlopende antwoorden hebben mij goed gedaan.