Ik heb nog nooit met een systeem zonder swap gewerkt en het lijkt me ook bijzonder ongezond om dit te doen, want er wordt bijna altijd een beetje swap gebruikt.
Neem nu anubis, mijn workstation (Athlon 1.4 768Meg), dat terwijl ik dit typ een load van 0.16 heeft.
code:
1
2
3
4
5
| len@anubis len $ free
total used free shared buffers cached
Mem: 775012 770372 4640 0 46824 422192
-/+ buffers/cache: 301356 473656
Swap: 530104 2372 527732 |
Zoals je ziet heb ik veel geheugen, dat ongebruikt is (allemaal cached), maar toch is er wat swap gebruikt. Dit confirmeert wat eerder gezegd werd over het swappen van niet gebruikte stukken geheugen en faveur van het cache geheugen.
Kijken we dan naar osiris, mijn server, (512 M ram, P3 1.13 GhZ) die geen X draait :
code:
1
2
3
4
5
| len@osiris:~$ free
total used free shared buffers cached
Mem: 255648 220256 35392 0 11908 146756
-/+ buffers/cache: 61592 194056
Swap: 2097136 1220 2095916 |
Weer, heel veel geheugen vrij, en toch een beetje swap gebruikt.
Stel nu dat je geen swap hebt... dan zal de kernel beslissen om het in RAM te houden (kan ook niet anders), maar zoals je ziet, WIL de kernel swappen, waarom dit saboteren ?
Ik denk dat je met RAM + SWAP aangeeft, jij mag RAM gebruiken, dump maar wat rommel op swap voor betere cache en weet dat je je swap hebt om grote loads in op te vangen.
Voor GNU/Linux is zonder geheugen zitten een ramp, als je C programmeert weet je zelf dat je af en toe wel eens vergeet om de return van malloc of vergeet om bad_alloc te catchen, dan krijg je gelijk segmentation faults in random processen. Dus, trust me, swap geheugen heb je echt nodig.
[
Voor 0% gewijzigd door
XTerm op 12-08-2002 19:18
. Reden: edit // typo ]