hoe exacte wetenschap bepaalde dingen uit het oog verliest

[TromboneFreakus]

Op het moment dat ik dit schrijf is op Discovery Channel een documentaire bezig over het verband tussen intelligentie en de genencombinatie. Er wordt heel duidelijk betoogd dat de mate van intelligentie genetisch bepaald is, met enkele duidelijke voorbeelden:

• Eeneiige tweelingen die jaren gescheiden geleefd hebben, blijken na een test exact hetzelfde IQ te hebben. Niet ondertiteld maar wel in het Engels gesproken was de bewering zelfs nog sterker: je zou geen verschil kunnen zien tussen het tweemaal testen van een van beide of het eenmaal testen van de tweelingen.

• Het maakt voor het IQ van een kind totaal niet uit of je hen stuurt naar een goede, matige of zeer slechte creche. Hun intelligentie wordt er totaal niet door beinvloed, ook al stuur je hen er 50 uur per week heen.

• Er is een gen ontdekt dat extreem veel meer voorkomt in een groep van extreem intelligente kinderen (IQ => 160) in vergelijking met een controlegroep van kinderen met een gemiddelde intelligentie.


Dit klinkt allemaal erg interessant. Echter, het is allemaal statistisch gezien wel bewezen, maar men vergeet de praktijk. Wanneer een jochie in de buitenwijken van India geboren wordt met een extreem hoog IQ, dan zal hij zich misschien wat vaker verwonderd afvragen hoe de wereld in elkaar zit, maar verder heeft hij er niks aan. Vermoedelijk zal hij niet eens kunnen lezen.

Bovendien vertelt een andere tak van de wetenschap, bijv. de ontwikkelingspsychologie, ons juist dat wel de omgeving, de familie en het onderwijs ons vormen. Zelf kun je dit ook ervaren: zodra je een bepaalde kritische wijze van denken hebt geleerd dankzij het onderwijs, merk je dat je ook zelf kritischer wordt bij dingen die je voorheen gewoon accepteerde.


Is nu de exacte wetenschap te exact of de psychologie te vaag?

[Verwijderd]

Waar slaat nu die topictitel op? Dat volgens jou in 1 geval de onderzoekers iets over het hoofd zien, zegt toch niets over "de exacte wetenschap" als geheel? Zowiezo vind ik het fout om de hele exacte wetenschap op die manier over 1 kam te scheren. Je trekt dus verkeerde conclusies als je op basis van kritiek op de bevindingen van 1 groep onderzoekers generalisaties maakt naar de werkwijze van een complete onderzoeksdiscipline.

Bovendien is je kritiek nog ongegrond ook, aangezien het hier over IQ en dus uitsluitend over "intelligentie" gaat. Dit is een bepaald potentieel, en het al dan niet aanwezig zijn van dat potentieel is volledig onafhankelijk van de vraag of het tot expressie gebracht kan worden in de omgeving.

Er is dus ook een groot verschil tussen de intelligentie die de onderzoekers onderzocht hebben (namelijk het vermogen tot oplossen van bepaalde logische problemen, ook wel bekend als datgene wat de IQ-test meet) en de intelligentie waar ontwikkelingspsychologie over spreekt. Je hebt het over "vorming", het lijkt me duidelijk dat daarin ook kennis een rol speelt, en die wordt niet genetisch overgedragen.

[Diadem]

De onderzoekers zien wel degelijk iets over het hoofd.

Een-eiïge tweelingen delen altijd minimaal de eerste 9 maanden van hun leven met elkaar. En meestal daarna ook nog minimaal een aantal jaren voordat ze gescheiden worden.

Alles wijst erop dat omgevingsfactoren al tijdens de ontwikkeling van de hersenen van invloed zijn, dus al in het foetale stadium. En ook na de geboorte zijn de hersenen nog niet uitontwikkeld, het blijkt voor de verdere ontwikkeling van het hersenen heel belangrijk te zijn dat er voldoende stimuli zijn.

Juist de eerste jaren van je leven zijn belangrijk.

Dat een-eiïge tweelingen die een aantal jaren apart geleefd hebben even intelligent zijn verbaasd me dus weinig.

En dan nog: 1 onderzoek tegenover vele die het tegendeel beweren.

[StalieN]

Ik denk dat de exacte wetenschap niet bepaalde dingen uit het oog verliest maar ze altijd uit het oog heeft gehad, eigenlijk niet weet dat het bestaat, omdat het niet te verklaren is. Dat is immers de exacte wetenschap, conclusies op grond van statistieken. Er zijn dingen onverklaarbaar als je je houdt bij de exacte wetenschap. Een simpel voorbeeld dat ook met tweelingen te maken heeft (toevallig): het is meerdere malen voorgekomen dat eeneiïge tweelingen bijna tegelijkertijd op verschillende plaatsen in andere situaties dezelfde pijn ervoeren, een Finse tweeling is zelfs allebei in een fietsongeluk op dezelfde weg binnen 2,5 uur na elkaar, zonder het van elkaar te weten overleden. Dit zijn dingen die met exacte wetenschap niet te verklaren zijn en nooit verklaard kunnen worden. Er is meer dan deze wereld, dat is duidelijk. En de exacte wetenschap gaat uit van wat we zien of voelen of horen. Maar er is meer.

[Confusion]

Het laatste artikel dat ik erover las in het NRC maakte melding van ongeveer 40% aanwijsbare genetische component in de intelligentie. Niemand met enig verstand ontkent dat een deel van intelligentie uit omgeving/opvoeding komt. Je titel is suggestief en volstrekt onterecht; waarschijnlijk dacht zelfs de wetenschapper waarop de Discovery docu gebaseerd was niet wat jij hem toedenkt.

is nu de exacte wetenschap te exact of de psychologie te vaag?

Wat bedoel je in vredesnaam met 'te' exact? Zoiets bestaat, voorzover ik me kan voorstellen wat je ermee bedoelt, niet. En ja, delen van de psychologie zijn vrij vaag, omdat psychologie deels fenomenologisch is.

[Diadem]

StalieN schreef op 04 augustus 2002 @ 21:09:
Ik denk dat de exacte wetenschap niet bepaalde dingen uit het oog verliest maar ze altijd uit het oog heeft gehad, eigenlijk niet weet dat het bestaat, omdat het niet te verklaren is. Dat is immers de exacte wetenschap, conclusies op grond van statistieken. Er zijn dingen onverklaarbaar als je je houdt bij de exacte wetenschap. Een simpel voorbeeld dat ook met tweelingen te maken heeft (toevallig): het is meerdere malen voorgekomen dat eeneiïge tweelingen bijna tegelijkertijd op verschillende plaatsen in andere situaties dezelfde pijn ervoeren, een Finse tweeling is zelfs allebei in een fietsongeluk op dezelfde weg binnen 2,5 uur na elkaar, zonder het van elkaar te weten overleden. Dit zijn dingen die met exacte wetenschap niet te verklaren zijn en nooit verklaard kunnen worden. Er is meer dan deze wereld, dat is duidelijk. En de exacte wetenschap gaat uit van wat we zien of voelen of horen. Maar er is meer.

Dit soort dingen zijn met exacte wetenschap perfect te verklaren. Daar hebben de wiskundigen iets genaamd statistiek voor uitgevonden.

Statistisch gezien is het normaal dat dit soort 'rare' dingen van tijd tot tijd gebeuren. De kans is klein, maar als je een kleine kans maar vaak genoeg hebt.

De kans dat je bij bridge een perfecte hand (13 kaarten van dezelfde kleur) krijgt is ongelooflijk klein. Toch gebeurt dit bijna wekelijks.

[Lord Daemon]

Diadem schreef op 04 augustus 2002 @ 21:47:
De kans dat je bij bridge een perfecte hand (13 kaarten van dezelfde kleur) krijgt is ongelooflijk klein. Toch gebeurt dit bijna wekelijks.

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat er per week in de richting van de 10¹² bridgehanden worden gedeeld?

[Verwijderd]

Tja,

Het is meestel niet de 'exacte wetendchap'. Die dingen uit het oog verliest. Maar meestal de niet-exacte niet-wetenschappers (lees in dit geval discovery docu-makers) die de dingen uit het oog verliest. Een echte exacte wetenschapper, zal namelijk nooit durven te beweren dit iets absoluut waar is, als dit niet onomstotelijk vast staat. (is bewezen). Een serieuze exacte wetenschapper zal daarom altijd zijn bevindingen in de meest voorzichte bewoordingen naar buiten brengen uit angst onwaarheden te vertellen. Dit laatste wordt vaak niet begrepen door met name de media, die de bevindingen dan opblaast en uit zijn context rukt.

[Delerium]

mmm, ik zal daar ff een Hamilton-operator overheen gooien, misschien dat er dan iets exacts uitrolt.

[Verwijderd]

De wetenschap is niet exact, en dat is het nooit geweest dus voor zover klopt je stelling niet.
Onderzoekers baseren alles op empirisch onderzoek en van dat onderzoek leiden zij dan formules, redeneringen af. Echter vaak constateerd men in volledig gecontroleerd milieu ook dingen die men niet kan verklaren, die niet in hun formuletjes passen.
Wie zegt dat ze binnen 100 jaar onze wetenschap niet volledig verwerpen???

Bijkomend nadeel is ook dat wetenschappers alles baseren op vorige wetenschappers, ze breiden enkel uit tegenwoordig. Het is maar als een kritische wetenschapper een sprong in het duister waagt dat men iets spectaculairs ontdekt. (cfr. Einstein etc...)

[Verwijderd]

De wetenschap is niet exact, en dat is het nooit geweest dus voor zover klopt je stelling niet.
Onderzoekers baseren alles op empirisch onderzoek en van dat onderzoek leiden zij dan formules, redeneringen af. Echter vaak constateerd men in volledig gecontroleerd milieu ook dingen die men niet kan verklaren, die niet in hun formuletjes passen.
Wie zegt dat ze binnen 100 jaar onze wetenschap niet volledig verwerpen???

Wanneer zou wetenschap dan wel exact zijn? Als het de werkelijkheid perfect beschrijft?
Exacte wetenschap is een verzamelterm waaronder onder andere natuurkunde valt, en dus is natuurkunde per definitie exact. Of het ook wetenschap is, hangt af van de onderzoeksmethode...

En de huidige wetenschap zal niet verworpen worden, wel uitgebreid. Elke nieuwe theorie zal meer moeten verklaren dan de huidige theorieën, en ook alle dingen die door de huidige theorieën al verklaard worden. Dit betekent dat nieuwe theorieën vrijwel altijd de oude theorie omvatten, aangezien ze anders die zaken niet kunnen beschrijven.

Bijkomend nadeel is ook dat wetenschappers alles baseren op vorige wetenschappers, ze breiden enkel uit tegenwoordig. Het is maar als een kritische wetenschapper een sprong in het duister waagt dat men iets spectaculairs ontdekt. (cfr. Einstein etc...)

Dit is een vrij onzinnige claim over de huidige wetenschap. Er worden genoeg revolutionaire ontdekkingen gedaan en grote sprongen in het duister gemaakt, maar die vallen nu nog niet zo op. Bovendien is een historisch proces veel spectaculairder dan eentje die je aan den lijve meemaakt.

Overigens heb je wel een erg geromantiseerd beeld van Einstein als je denkt dat die zomaar ineens een enorme sprong het duister in maakte.

[Mx. Alba]

Ten eerste heeft het IQ natuurlijk vrijwel niets te maken met intelligentie. Het IQ meet slechts het vermogen om logische vraagstukken op te lossen. Als je vaak IQ-tests doet, gewoon voor de gein op Internet ofzo, zal je zien dat je IQ stijgt, omdat je gewend raakt aan het type vragen dat vragen dat vrijwel altijd bij IQ-tests voorkomt. In het begin zal je over een bepaald type vraag lang moeten nadenken, maar na enkele malen proberen raken je hersenen erop ingespeeld, en zie je het antwoord steeds sneller.

Een tweeling die hun hele leven (!) gescheiden zijn geweest zullen dus niet het zelfde IQ hebben. Zelfs dat ze de zelfde onderliggende intelligentie zouden hebben is nog aan vele dingen onderhevig. Misschien heeft één van hen bijvoorbeeld bij de geboorte een kortstondig zuurstofgebrek gehad waardoor een minieme hersenbeschadiging is opgetreden, wat invloed kan hebben op de intelligentie.

Kortom, het lijkt me een zeer onwetenschappelijk onderzoek.

[Verwijderd]

Kortom, het lijkt me een zeer onwetenschappelijk onderzoek.

Mja, ik zou die conclusie niet durven trekken zonder meer te weten van de manier waarop het is uitgevoerd, en dan liefst uit de eerste hand ipv uit een door een kijker gemaakte samenvatting van een discovery-uitzending...

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 05 augustus 2002 @ 11:47:
[...]

Wanneer zou wetenschap dan wel exact zijn? Als het de werkelijkheid perfect beschrijft?
Exacte wetenschap is een verzamelterm waaronder onder andere natuurkunde valt, en dus is natuurkunde per definitie exact. Of het ook wetenschap is, hangt af van de onderzoeksmethode...
Wetenschap zou indien ze deductief dingen bewijst exacter zijn dan m.b.h.v. de inductieve methodes die men nu gebruikt. Alleen wiskunde werkt inductief dus dat is eigenlijk het enige "exacte" echter hier werkt men met bepaalde axiomas die men niet kan bewijzen dus heel erg exact is dat dan ook niet meer.
Neem nu bvb de orbitaal theoriën van in de chemie, er zijn verschillende orbitaaltheoriën en ze zijn allemaal een "vermoeden" een "model" van hoe het "kan" zijn, maar exact juist is dit niet hé.
Bij fysica het zelfde, alles vloeit voort uit empirisch onderzoek en zo komt men vaak tot conclusie dat bepaalde dingen niet in de afgeleide formules passen.

En de huidige wetenschap zal niet verworpen worden, wel uitgebreid.
Helemaal verworpen zal ze niet, maar grote delen en veel van onze kennis zal vervangen worden door andere visies en andere theoriën, daar ben ik heel zeker van.
Elke nieuwe theorie zal meer moeten verklaren dan de huidige theorieën, en ook alle dingen die door de huidige theorieën al verklaard worden. Dit betekent dat nieuwe theorieën vrijwel altijd de oude theorie omvatten, aangezien ze anders die zaken niet kunnen beschrijven.
Dat is ook niet waar, waarom zouden nieuwe theoriën oude moeten bevatten om een verklaring te geven voor hetgeen wat de huidige theorie ook verklaart??? Niet erg logisch lijkt het mij.

[...]

Dit is een vrij onzinnige claim over de huidige wetenschap. Er worden genoeg revolutionaire ontdekkingen gedaan en grote sprongen in het duister gemaakt, maar die vallen nu nog niet zo op. Precies, maar het gebeurt veel te weinig, de meeste wetenschappers zijn niet kritisch genoeg en hangen oude theoriën aan.Bovendien is een historisch proces veel spectaculairder dan eentje die je aan den lijve meemaakt.
Das waar

Overigens heb je wel een erg geromantiseerd beeld van Einstein als je denkt dat die zomaar ineens een enorme sprong het duister in maakte.
Omtrend bepaalde zaken maakte Enstein wel een sprong in het duister, ik zeg niet dat hij de enige is, en niet alles van Ensteins werk is gebaseerd op "nieuwe ontdekkingen".

Het is niet omdat wij iets als exact beschouwen dat men dit later ook doet??? We zouden wel erg bekrompen zijn moesten wij denken dat al onze theoriën die reeds onder de noemer exacte wetenschap vallen juist zijn.

Hoeveel grote ontdekkingen zijn er niet gedaan door toevallige omstandigheden, veel te veel, en dat is juist het probleem, wetenschap zou juist alles moeten incalculeren en zorgen dat deze toevalligheden niet zo toevallig meer zijn.

[Lord Daemon]

Omtrend bepaalde zaken maakte Enstein wel een sprong in het duister, ik zeg niet dat hij de enige is, en niet alles van Ensteins werk is gebaseerd op "nieuwe ontdekkingen".

Dat valt eigenlijk wel tegen. Toen Einstein zijn speciale relativiteitstheorie publiceerde, baarde deze nauwelijks opzien. Sterker nog, men vond hem wel erg lijken op de theorie van Lorenz, zodat een tijdlang gesproken werd over de Einstein-Lorenz theorie. Men had op dat moment veel meer interesse in de revolutionaire nieuwe theorie van Max Abraham.

Het bijzondere van Einstein is niet zozeer dat hij een 'sprong in het duister' maakte - want dat doen wel meer natuurkundigen. Het gebeurt waarschijnlijk vaker dan jij denkt. Het bijzondere van Einstein is dat hij zo vaak raak sprong - want meestal wordt een sprong in het duister natuurlijk niet gevolgd door succes.

[Confusion]

Ecteinascidin schreef:
mmm, ik zal daar ff een Hamilton-operator overheen gooien, misschien dat er dan iets exacts uitrolt.

Het zou me niets verbazen. Tenslotte is een waarschijnlijkheidsverdeling best op te vatten als |Phi|² en komt daar dus gewoon de verwachtingswaarde van de 'energie' uit. Wat (en of) energie in deze context betekent is een andere vraag.

[Verwijderd]

Diadem schreef op 04 augustus 2002 @ 20:35:
De onderzoekers zien wel degelijk iets over het hoofd.

Misschien. Andere onderzoekers zien weer ander dingen over het hoofd (eigenlijk: leggen de nadruk in hun onderzoek ergens anders).

Maar daar blijkt niet uit dat "de exacte wetenschap" (als geheel) iets over het hoofd ziet.

[Diadem]

Lord Daemon schreef op 04 augustus 2002 @ 23:05:
[...]

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat er per week in de richting van de 10¹² bridgehanden worden gedeeld?

Je overdrijft. De kans is 1 op 158.753.389.900

Om eerlijk te zijn vergiste ik me enigszins in het kaartspel. Brigde wordt met 52 kaarten gespeeld. Ik had een kaartspel als klaverjassen moeten noemen. De kans op een hand met alleen troeven bij klaverjassen is 1 op 1.184.040. Ik denk zelfs dat dat nog wel vaker dan 1x per week gebeurd.

[Verwijderd]

Diadem schreef op 06 augustus 2002 @ 13:28:
Je overdrijft. De kans is 1 op 158.753.389.900

Ik dacht eerst ook dat het iets van 1 op 10¹² was. Maar ik was vergeten dat het totale aantal kaarten ook afneemt en dat de eerste kaart altijd goed is. Ik weet de regels van bridge niet, maar als het alleen maar over de kleur gaat (dus niet ook nog alle 13 harten ofzo) dan is de kans zelfs nog groter. Volgens mij is de kans dan 1 op 30.528.

[Verwijderd]

Wetenschap zou indien ze deductief dingen bewijst exacter zijn dan m.b.h.v. de inductieve methodes die men nu gebruikt. Alleen wiskunde werkt inductief dus dat is eigenlijk het enige "exacte" echter hier werkt men met bepaalde axiomas die men niet kan bewijzen dus heel erg exact is dat dan ook niet meer.
Neem nu bvb de orbitaal theoriën van in de chemie, er zijn verschillende orbitaaltheoriën en ze zijn allemaal een "vermoeden" een "model" van hoe het "kan" zijn, maar exact juist is dit niet hé.
Bij fysica het zelfde, alles vloeit voort uit empirisch onderzoek en zo komt men vaak tot conclusie dat bepaalde dingen niet in de afgeleide formules passen.

Als je dan tot de conclusie gekomen bent dat er geen exacte kennis bestaat, heb je er dan bezwaar tegen als ik toch de term "exacte wetenschappen" gebruik op de manier zoals die over het algemeen gebruikt wordt, namelijk als verzamelterm voor de wetenschappen wiskunde, natuurkunde, scheikunde en biologie?

Het is nu eenmaal niet mogelijk om puur deductief dingen over onze omgeving af te leiden. Vroeger of later zal je moeten gaan meten, en na het meten komt onvermijdelijk het maken van een model om de metingen in te vatten.

Helemaal verworpen zal ze niet, maar grote delen en veel van onze kennis zal vervangen worden door andere visies en andere theoriën, daar ben ik heel zeker van.

Waarom?

Dat is ook niet waar, waarom zouden nieuwe theoriën oude moeten bevatten om een verklaring te geven voor hetgeen wat de huidige theorie ook verklaart??? Niet erg logisch lijkt het mij.

Vele verschijnselen worden op dit moment goed verklaard door de huidige theorieën. Zo goed zelfs, dat we geen afwijking van de theorie kunnen meten. Wiskunde is ondubbelzinnig, dus als een huidig model een verschijnsel goed verklaart, is dat model voor dat punt geschikt en volledig. Een toekomstig, meer geavanceerd model kan best met dat model in tegenspraak zijn op andere punten, maar op het punt waar het oude model de werkelijkheid goed beschrijft, moet dat nieuwe model dat ook doen. Vanwege de ondubbelzinnigheid van de wiskunde moet het dus te bewijzen zijn dat de oude theorie een deel is van de nieuwe, meer omvattende theorie. Net zoals de newtoniaanse gravitatietheorie een onderdeel is van de relativiteitstheorie.

Het is niet omdat wij iets als exact beschouwen dat men dit later ook doet??? We zouden wel erg bekrompen zijn moesten wij denken dat al onze theoriën die reeds onder de noemer exacte wetenschap vallen juist zijn.

Ze zijn niet volledig, maar als ze de werkelijkheid goed beschrijven, zitten ze hoe dan ook op het goede spoor.

Hoeveel grote ontdekkingen zijn er niet gedaan door toevallige omstandigheden, veel te veel, en dat is juist het probleem, wetenschap zou juist alles moeten incalculeren en zorgen dat deze toevalligheden niet zo toevallig meer zijn.

Mooi gesproken, maar heb je ook praktische suggesties?

btw: zou je alsjeblieft de volgende keer de tekst die je quoted tussen

code:

[quote][/quote]

tags willen zetten? Dan worden je replies voor je discussiepartners leesbaarder en maakt het ook makkelijker om te reageren...

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 07 augustus 2002 @ 01:34:
[...]

Als je dan tot de conclusie gekomen bent dat er geen exacte kennis bestaat, heb je er dan bezwaar tegen als ik toch de term "exacte wetenschappen" gebruik op de manier zoals die over het algemeen gebruikt wordt, namelijk als verzamelterm voor de wetenschappen wiskunde, natuurkunde, scheikunde en biologie?

Het is nu eenmaal niet mogelijk om puur deductief dingen over onze omgeving af te leiden. Vroeger of later zal je moeten gaan meten, en na het meten komt onvermijdelijk het maken van een model om de metingen in te vatten.

In principe ben ik idd tegen de term exacte wetenschappen, eigenlijk zou alleen wiskunde deze term moeten krijgen. Want alleen zij is (op die axioma's na) puur deductief.
Voor chemie en natuurkunde zou ik eerder de term toegepaste wetenschappen gebruiken, vooral voor natuurkunde. Een toepassing van wiskunde op de "werkelijkheid".
Voor biologie en ook misschien voor chemie zou ik natuurwetenschappen ofzo gebruiken, waarom? Omdat die meer een beschrijving zijn van hetgeen wat er in de natuur gebeurt. Zowel biologie als chemie vind ik zeker niet exact. Ze zijn slechts een beschrijving van waarnemingen waarmee men dan tracht gebeurtenissen te begrijpen en te voorspellen.

[...]

Waarom?

Omdat volgens mij niet alles zo exact is zoals wij denken. Stel er bestaat een God die alles bepaald, waar staan we dan nog met onze formules.
Of stel er bestaat een andere planeet, met ook leven en alles wat je kan inbeelden. Echter de zwaartekracht is er onder invloed van veel meer factoren dan dat dat hier is. Dan gaan we in ieder geval een model moeten maken waarin al deze factoren ingebouwd zitten. Het model met al die factoren zal dan waarschijnlijk ook gelden voor onze wereld en als je alle factoren van die andere wereld wegdoet dan krijgen we misschien ook g*m. Maar om dat model op te kunnen stellen gaan we volgens mij nooit kunnen vertrekken van g*m, want dan gaan we trachten voor die wereld ook een constante g te vinden waarin ons formuleke klopt. Maar misschien is dat geheel niet mogelijk een constante te vinden omdat er juist zoveel factoren zijn.

[...]
Vele verschijnselen worden op dit moment goed verklaard door de huidige theorieën. Zo goed zelfs, dat we geen afwijking van de theorie kunnen meten. Wiskunde is ondubbelzinnig, dus als een huidig model een verschijnsel goed verklaart, is dat model voor dat punt geschikt en volledig. Een toekomstig, meer geavanceerd model kan best met dat model in tegenspraak zijn op andere punten, maar op het punt waar het oude model de werkelijkheid goed beschrijft, moet dat nieuwe model dat ook doen. Vanwege de ondubbelzinnigheid van de wiskunde moet het dus te bewijzen zijn dat de oude theorie een deel is van de nieuwe, meer omvattende theorie. Net zoals de newtoniaanse gravitatietheorie een onderdeel is van de relativiteitstheorie.

Hiermee ben ik eigenlijk wel akkoord. Alleen is het volgens mij niet noodzakelijk dat iets vorigs in iets volgend moet zitten, het moet alleen maar ook kloppen voor het vorige maar da's geen garantie dat dat ook in het volgend zit dan. Zie vorig voorbeeld.

[...]

Ze zijn niet volledig, maar als ze de werkelijkheid goed beschrijven, zitten ze hoe dan ook op het goede spoor.

Naar onze normen, en voor onze werkelijkheid en voor ons huidig denken wel ja.

[...]

Mooi gesproken, maar heb je ook praktische suggesties?

Op onze faculteit (toegepaste wetenschappen) geeft men het vak filosofie -tot mijn grootste ergernis eigenlijk- maar dat staat vol met van die voorbeelden dus ik zal er eens een paar opzoeken.
Los uit de hand ken ik er toch al een paar maar ik kan ze zo niet erg precies beschrijven, maar ik ben er zeker van dat je het eerste voorbeeld moet kennen.
Het was iets bij de ontdekking van radioactiviteit, ik meen dat het in Rutherfords experiment was maar ik ben niet zeker. En men liet een deur openstaan van het labo (per ongeluk dus) door de tocht "verdwenen/verminderden" de radioactive deeltjes. En men vroeg zich af hoe dat kwam, eigenlijk ontdekte men zo dat er iets verdween want anders had men dat nooit geweten, of toch niet op dat moment geweten...
Als je het vorig voorbeeld kent dan zal je het wellicht beter kunnen uitleggen want 't is al een hele tijd geleden dat ik die gehoord heb van een chemieprof.
Verder zijn ontdekkingen op mediceinen heel erg vaak gebaseerd op toevalligheden, in vele gevallen zo ook bij de ontdekking van asperine, was het de bedoeling iets totaal anders te maken en uiteindelijk blijkt het dan voor iets anders goed te zijn.
Chemie is zeker niet exact volgens mij, kijk maar eens naar al die "modellen" hoe een atoom eruit ziet en al die orbitaaltheoriën, geen enkele is de juiste maar ze moeten elk iets anders beschrijven.
Zoals ik eigenlijk in het begin al zei, wiskunde is eigenlijk voor mij dan de enige exacte wetenschap, want als je de axioma's aanneemt is alles maar dan ook alles bewijsbaar. Moest men nu nog op één of andere manier die axioma's kunnen bewijzen... Maar dat is imho onmogelijk want je moet tenslotte van iets vertrekken.

btw: zou je alsjeblieft de volgende keer de tekst die je quoted tussen

code:

[quote][/quote]

tags willen zetten? Dan worden je replies voor je discussiepartners leesbaarder en maakt het ook makkelijker om te reageren...

Jah sorry, ik was/ben beetje lui

Wat ik eigenlijk wil zeggen is gewoon dat de wetenschap niet altijd zou moeten achteruit kijken naar wat een voorganger deed. Voor dat is diene filosofie boek eigenlijk nog goed, niet tegenstaande dat ik daar eigenlijk totaal geen voorstander van ben want ik doe liever gewoon mijn "toegepaste" wetenschappen. Maar het leerde me toch niet echt alles klakkeloos te geloven wat de wetenschap ons zegt maar daar toch eens dieper over na te denken.