Dromen, is het werkelijkheid of wirwar?

[ddkiller0900]

Iemand beweert dat wat in een droom gebeurt (in het onderbewustzijn dus) dat dat in de werkelijkheid ook echt gaat gebeuren. Nu denk ik zelf dat het allerlei informatie is die door elkaar wordt gehaald en zo een verhaal vormt, aldus een droom of nachtmerrie. Wat denken jullie hiervan?

[Verwijderd]

dat heb ik ook een tijdje gedacht, maar dan ga je in angst leven, en dat wil je _NIET_.

ik had bijvoorbeeld in die tijd een droom dat een meneer zomaar werd neergeknald, voor mn ogen... ik durfde de deru nie meer uit.

gauw uit me kop gezet en verder gaan leven...

[Christiaan]

Ik geloof dat dromen ontstaan uit dingen die in ons onderbewuste spelen. Je hebt het vast wel eens gehad dat je boos was zonder te weten waarom, of dat je blij was en niet wist waarom. Dit soort processen vinden plaats in het onderbewuste van de mens, en alleen de gevolgen lekken door in het bewustzijn. In het dagelijks leven filteren we zoveel mogelijk informatie weg om niet te bedelven onder de stortvloed. Signalen uit het onderbewuste worden ook weggefilterd. Als we dromen komen deze signalen door en kunnen we vaak zelfs bepalen wat de oorzaak is.

Dromen moet je niet letterlijk opvatten. Het is een verhaal dat door middel van beelden, de manier waarop je geest 'communiceert', aan je gepresenteerd wordt. Deze beelden zijn hoogst persoonlijk en meestal gebaseerd op wat je de vorige dag hebt meegemaakt. De beelden zelf zijn los wel te verklaren, het verhaal dat daar achter zit is vaak veel moeilijker.

Ik heb hier een heel groot doc over geschreven:
http://www.eveolution.com/hosted/chris/got/dromen.doc

Lees dat maar eens.

[MrFrans]

Naar mijn mening heeft ChristiaanVerwijs gelijk wat betreft dromen. Maar het is ook zo dat je niet de hele nacht dat je slaapt droomt.
Of het mogelijk is om de toekomst te zien of niet, weet ik niet, maar het lijkt me mogelijk dat je er onvankelijker voor bent als je slaapt, maar niet droomt.

[Yoozer]

"het ook echt zou gaan gebeuren"?

hehe, als dat eens waar was, dan vloog ik rustig van gebouw naar gebouw en kon ik onder water ademen . dromen zijn de manier waarop je hersens zichzelf even defragmenteren. alles wat niet direct bruikbaar is wordt nog een keer afgespeeld (in herkenbare of niet-herkenbare vorm) en daarna weggegooid.

having said that, het gevoel van realisme is me wel eens een paar keer overkomen; dat ik wakker werd en me compleet rot schrok, als na-effect van een droom, of dat ik (bij het onderwater ademen) niet echt door had dat ik 't kon en de adem inhield en zo bijna stikte, of een sterk deja-vu gevoel kreeg. ik kan de eerste twee voor mezelf verklaren (nog niet helemaal wakker zijn en sterke autosuggestie), maar ik ben nog niet helemaal uit de deja-vu dingen. misschien komt het omdat ik er ooit een glimp van heb opgevangen en dat mijn geheugen de ontbrekende informatie probeert aan te vullen, en toevallig correct is.

[Oogst]

Ik onthoud niet vaak dromen, maar als ik dat doe, dan gaan ze altijd over onderwerpen die mij niet vreemd zijn. Nachtmerries gaan bij mij altijd over dingen waar ik overdag ook bang voor zijn en gewone dromen hebben ook altijd verband met eerdere gedachten of gebeurtenissen die ik heb gehad/meegemaakt. Voor mij is het dus zeker zo dat de dromen gewoon te maken hebben met wat ik eerder meemaakte. En in sommige gevallen worden de dingen in zo'n droom van een andere kant bekeken dan ik normaal deed en kan dat dus nieuwe inzichten geven.

Overigens zijn mijn dromen soms wel érg realistisch voor mij, zo dat ik er nog niet altijd uit ontsnapt ben als ik wakker wordt en gewoon doodsbang ben voor een reuzespin. Best irritant, want ik weet best dat spinnen van die grote niet bestaan...

[Servowire]

Werkelijkheid, nou dat denk ik niet.

het is een manier om bepaalde dingen te verwerken die je overdag meemaakt, soort defragmentatie ofzo

Zonder slaap (dus dromen) schein je ook gek te worden, en vervolgens dood te gaan. Was experiment, gingen ze mensen steeds wakker maken als ze begonnen met dromen. Ze werden heel vaag

[Verwijderd]

Dromen, werkelijkheid of wirwar?

daar moet je een definitie van werkelijkheid voor hebben.. en dat is weer een heel ander onderwerp.

maar goed.

Ik ben het er wel mee eens dat door dromen een soort defragmentatie van je hersenen is, maar wel een hele mooie. Ook kan je best betekenissen eruit halen die vaak helemaal niet zo zweverig hoeven te zijn. Je denkt in je slaap gewoon nog even na over wat er allemaal gebeurt is. Als je gewoon overdag over iets nadenkt kan je ook best tot een conclusie over een bepaald probleem komen, dus in je dromen kan dat vast ook wel. Mendelejev had het periodiek systeem toch bedacht in zijn dromen? (zo gaat de legende iig)

Het kan allemaal vast wel wetenschappelijk te verklaren zijn, voor mij blijft dromen toch een heel mooi en persoonlijk iets.

[Christiaan]

Het grootste misverstand dat bij veel mensen leeft is dat we zien met onze ogen, dat we ruiken met onze neus en dat we horen met onze oren. In werkelijkheid doen onze hersenen al het werk. Natuurlijk zijn het de zintuigen die de signalen oppikken. Maar onze ogen zien geen rood. Ze zien een object dat lichtgolven in een bepaalde frequentie uitzendt. Dit wordt doorgegeven aan de hersenen en die bepalen dat de kleur rood is.

Voor onze neus en oren (en natuurlijk voor de andere zintuigen, zoals de huid) geldt hetzelfde. We ruiken een bepaalde geur, maar onze hersenen bepalen uiteindelijk pas of we de geur lekker of vies vinden en waar het op lijkt of wat het is.

De oude grieken geloofden dat iedereen hetzelfde zag. De werkelijkheid werd als een foto op je ogen geprojecteerd. Nu is dit na uitgebreid onderzoek van vooral de cognitieve psychologie onjuist gebleken. Uiteraard zien we de werkelijkheid met onze ogen, maar onze hersenen vullen een groot deel van wat we zien zelf in.

Veel kinderen, en volwassenen stiekem ook, vinden spruitjes en witlof niet bijzonder lekker of zelfs uitermate vies. Dit geldt echter lang niet voor iedereen. Sommige mensen vinden het heerlijk en eten het maar al te graag. Nu is er niks mis met de tongen van de mensen die de witlof wel lekker vinden. Het zijn onze hersenen die ons vertellen dat we witlof maar vies moeten vinden. Meestal is het ook nog zo dat kinderen van elkaar horen dat witlof vies is, en dus vinden ze het ook niet lekker meer. De smaak van witlof zoals onze tong die waarneemt is voor iedereen hetzelfde. Onze hersenen bepalen echter de smaak die we proeven.

Gedurende de dag neem je als mens erg veel waar. Je ziet, ruikt, hoort en voelt dingen. Omdat je hersenen zich niet bezig kunnen houden met al deze zaken tegelijk wordt er gefilterd. Deze filtering vindt plaats in je hoofd en heeft als resultaat dat je alleen maar die dingen oppikt die interessant zijn.

Voorbeeld:
Als je met een grote groep mensen bent hoor je iedereen, maar diegene met wie je praat komt overal bovenuit. Dit terwijl deze persoon toch meestal net zo hard praat als de rest. Je hersenen focussen zich gewoon op deze persoon en laten het achtergrondgeluid weg.

Voorbeeld 2:
De meeste mensen die net beginnen met autorijden merken vaak op dat ze overal op moeten letten. Dit is het simpele gevolg van het feit dat onze hersenen nog niet goed weten wat gefilterd mag worden en wat niet. Daarom krijg je een zogenaamde overdosis van informatie. Naarmate je meer ervaring opdoet met het besturen van autos merk je dat je alleen datgene nog oppikt dat echt belangrijk is.

Maar wat doen je hersenen nu met het gefilterde materiaal? In tegenstelling tot wat de meeste mensen verwachten, wordt deze informatie allemaal opgeslagen. Alle informatie, hoe klein of interessant ook, wordt allemaal vastgelegd in je hersenen. Nu zou dit enorm handig zijn bij tentamens, proefwerken, e.d. Je hoeft dan het boek 1 keer te lezen en je zou het vervolgens helemaal moeten kennen. Het probleem is echter dat je herinneringen alleen terug kunt halen als je een zogenaamde sleutel hebt. Informatie die de hersenen als interessant aanmerken worden op een duidelijke plek in je hersenen vastgelegd. Met andere woorden; je weet de locatie de sleutel om de informatie terug te vinden. Vergelijk het met een grote kast. Als je specifiek iets wilt onthouden, dan plaats jij het boek zelf in de kast. De volgende keer kun je het weer terugpakken omdat je het bewust een plek hebt gegeven. De kast wordt echter ook gevuld door je hersenen met al het materiaal dat je niet bewust een plek geeft. Het probleem is echter dat jij zelf dus niet weet waar die informatie precies te vinden is.

Technisch gezien worden alle herinneringen in je hersenen los opgeslagen en aan elkaar gekoppeld. Stel, je leest voor het eerst een boek over dromen. In je hersenen ontstaan overal kleine eilandjes waarin de stukken tekst, in ieder geval de essentie, worden vastgelegd. Deze eilandjes worden allemaal met elkaar gekoppeld. De koppelingen zijn niet altijd even sterk. Hoe sterker de koppeling tussen twee herinneringen, hoe makkelijker het is om van de ene naar de andere te springen. Dit kunnen we makkelijk bewijzen aan de hand van het volgende voorbeeld:

Voorbeeld:
De meesten onder ons weten uit ervaring dat je de stof van een tentamen een paar keer moet doornemen. 1 keer doornemen kan misschien voor sommigen genoeg zijn, maar als je het vaker doorneemt blijft het geheel beter hangen. Met andere woorden; de koppelingen tussen de herinneringen worden sterker. Als je bij je tentamen na zit te denken over wie Freud ook alweer was, dan kan het zijn dat je meteen weer andere dingen herinnerd.

Hoe zwakker de koppeling, hoe moeilijker het voor ons is om van de ene naar de andere herinnering te springen. Toch is het mogelijk. Neem het volgende voorbeeld:

Voorbeeld:
Je loopt de kamer binnen in een huis waar je vroeger gewoond hebt, en je ruikt weer dat typische geurtje. Ineens komen er honderden herinneringen naarboven waar je sindsdien eigenlijk nooit meer aan gedacht hebt.

Dit is een mooi, en bij de meeste mensen bekend, voorbeeld van een zwakkere koppeling tussen herinneringen. In de hersenen liggen de herinneringen van vroeger allemaal gekoppeld aan het huis. Alleen zijn de koppelingen te zwak om ze bewust af te lopen. De sleutel is in dit geval de geur. De herinnering aan de geur is gekoppeld met al die andere herinneringen en, haast automatisch, komen die gekoppeld herinneringen naar boven. Vaak worden de koppelingen tijdens dit proces meteen versterkt zodat je ze van dat moment af aan altijd zelf kan oproepen.

In feite kun je in je hersenen alles terugvinden wat je ooit gezien, geroken, gevoeld of gehoord hebt. Je kunt alleen meer dan 95% van deze herinneringen niet zelf terugroepen. Soms heb je geluk en kom je de juiste sleutel tegen (zoals het geurtje of misschien een bepaald liedje), maar meestal zul je als mens van die 95% niks meer terug zien.

En dat is het moment waarop de dromen in het spel komen.

Maar voordat we beginnen met de dromen is het eerst interessant om eens te kijken naar een stukje psychologie dat ook voor dromen erg belangrijk is.

Zoals hiervoor besproken is, merk je maar een deel van wat er om je heen gebeurdt op. Dat is het deel waarvan je je bewust bent. De rest blijft echter onbewust. Dat betekent, zoals we gezien hebben, geenszins dat je hersenen er niks meer mee doen. Je merkt het alleen niet op.

En nu komen we eigenlijk bij een grote keuze. Tot nu toe hebben we het steeds over hersenen gehad. Hierbij hebben we het over het anatomische element van het lichaam. Het ding dat je vast kunt houden. In je hersenen gebeuren echter enorm veel complexe processen. Een groot deel van deze processen is chemisch van aard. Je hersenen schijden stoffen af in je bloedbaan en reguleren je hartslag, ademhaling, etc. Er is echter een deel van de hersenen dat we met de huidige wetenschap niet kunnen vangen. Het is het deel dat we de geest noemen. Sommigen noemen het liever de ziel. Feit is dat niemand weet of je geest/ziel echt wel iets anders is dan je hersenen of dat het echt twee losse dingen zijn (waarbij de hersenen natuurlijk tastbaar zijn en de geest/ziel niet). We zullen van nu af aan over de geest praten.

Volgens de grootste psychoanalisten, Freud en Jung, is de geest opgedeeld in twee stukken: het bewuste en het onderbewuste. Eigenlijk is het aardig te vergelijken met een ijsschots. Het bewuste is het deel dat boven het water uitsteekt je weet dat het er is. Maar het onderbewuste zit onder water en is niet zichtbaar. Sterker nog, het onderbewuste is misschien wel tientallen malen groter dan het bewuste deel van je geest.

Maar wat is nu eigenlijk het verschil? Het grootste verschil is natuurlijk al te zien in de namen van de twee delen. Van het bewuste ben je je bewust. Je weet dat het gebeurdt en je kunt het enigszins voorspellen. Als je over straat loopt merk je bepaalde dingen zelf op. Je denkt erover na, etc. Dat is allemaal het bewuste deel. Alles, en dat is nogal breed, wat daar niet toe hoort is onderdeel van je onderbewuste. En hier komen we weer terug op wat eerder over waarnemen gezegd is, want het onderbewuste merkt dus alles op wat niet door het bewuste gezien wordt. Je bewuste deel kiest er expres voor om een deel weg te laten, dit is dus het deel waar gefilterd wordt. Het onderbewuste doet dit echter niet.

Het grote probleem is dat je als mens maar heel moeilijk in je onderbewuste terecht kunt komen. Niet vreemd, want anders zouden we het ook niet zo noemen. Het is echter wel mogelijk om een indruk te krijgen van wat er daaronder allemaal gebeurdt. Vooral emoties zijn afkomstig uit je onderbewuste.

Het grappige is dus dat je bewuste en onderbewuste enigszins met elkaar kunnen communiceren (meestal is dit eenrichtingsverkeer je onderbewuste praat tegen je bewuste deel). Mensen die heel creatief zijn hebben bijvoorbeeld meer toegang tot de kracht van hun onderbewuste. Dit geldt ook voor de gevoelige mensen onder ons.

Alhoewel de beide delen van je geest dus met elkaar communiceren, zit er wel een mechanisme tussen dat bepaalde emoties en gedachten tegenhoudt. Dit mechanisme probeert ons bewustzijn te beschermen tegen gedachten en gevoelens die ons in het dagelijks leven kunnen belemmeren. Meestal zijn dit herinneringen aan traumatische ervaringen. Het proces waarbij deze herinneringen tegengehouden worden heet volgens de psychoanalyse verdrukking.

Dit klinkt allemaal erg theoretisch. Het wordt tijd voor een voorbeeld:

Voorbeeld:
Slachtoffers van verkrachting of andere gruwelijke daden kunnen deze herinneringen soms verdrukken. Soms is het zelfs zo dat ze het echt niet meer weten, het is zover verdrukt dat alleen het onderbewuste er nog weet van heeft. Het filter tussen het bewuste en het onbewuste bij die mensen gooit alles eruit wat maar enigszins kan herinneren aan de daad.

Maar waarom wordt er nu gefilterd? Waarschijnlijk is dit een instinctieve reactie van de mens om zichzelf te beschermen tegen kwaad. Dit kwaad kan komen in de vorm van een tijger, een auto van links die jou geen voorrang geeft, maar ook van emoties waar je gewoon niet mee overweg kunt. De oplossing die de meeste mensen, meestal onbewust, kiezen is om het gewoon te vergeten.

Een ander interessant voorbeeld is dat van bepaalde emoties. Sommige mensen kunnen bijvoorbeeld helemaal depressief zijn zonder dat ze weten wat er nu eigenlijk met ze aan de hand is (er vanuit gaande dat er geen lichamelijke oorzaak is). Andere mensen zijn juist weer heel vrolijk zonder dat ze daar een bewuste reden voor hebben zoals een goed cijfer, een verliefdheid, etc. Hoe komt dat nou? Eigenlijk is het niet zo vreemd, want emoties zitten echt in je onderbewuste. Emoties lekken soms vanuit je onderbewuste door naar je bewuste en zonder dat je er een reden voor denkt te hebben, voel je de emotie. Toch is er een goede reden, de filter tussen je bewustzijn en je onderbewustzijn filtert dit echter weg.

Voorbeeld:
Mensen die depressief zijn weten vaak niet waarom dit zo is. Vaak blijkt echter na councelling dat er wel degelijk een reden is. Misschien was de persoon vroeger misbruikt, en heeft deze de herinneringen hieraan verdrukt. Alhoewel het bewuste er op zich dus geen last van heeft, lekken de krachtige emoties van angst en verdriet uit het onderbewustzijn door in het bewustzijn. Recht door, of om, de filter heen.

Als je in een land als nederland echter aan mensen vraagt of ze dromen, dan zegt een groot aantal dat ze helemaal niet dromen. Dit is (gelukkig) niet zo. Alle zoogdieren dromen. Zelfs meerdere malen per nacht. Het grote verschil is dat veel mensen hun dromen gewoon vergeten zodra ze wakker worden. Als we uberhaupt niet geloven in dromen, dan vergeten we zo ook automatisch. Zeker als we iedere ochtend zo snel mogelijk opstaan, ons aankleden, een sloot koffie naar binnen gooien en naar het werk gaan. Op die manier vergeet natuurlijk iedereen zijn dromen.

Want het is echt zo: ieder mens droomt. De meeste mensen hebben circa 4 grote dromen per nacht. Sommigen meer en sommigen minder. Het ligt er ook aan hoe je je voelde voordat je ging slapen. Stress, bijvoorbeeld, kan een grote negatieve invloed hebben op het aantal dromen dat je hebt.

Gedurende onze slaap doorlopen onze hersenen een aantal fasen. Van deze fasen is de REM-fase de periode waarin we de meeste dromen voorgeschoteld krijgen. REM staat voor Rapid Eye Movements en het is het gedeelte van de slaap waarin je ogen precies dat doen: snel bewegen. Alhoewel je oogleden dicht blijven, beginnen je ogen druk te bewegen gedurende deze periode. Het is niet zo dat onze ogen kijken naar onze droom, ze bewegen volledig willekeurig maar wel heel snel.

Iedere 90 minuten wordt er door de hersenen een nieuwe REM-fase gestart. Naarmate de nacht vordert zullen deze fasen steeds langer duren. Meestal begint de cyclus een uur na het inslapen. De eerste REM-slaap duurt vaak maar heel kort. Aan het einde van de nacht, tegen de ochtend, duurt de REM-fase ongeveer een half uur.

Tijdens de REM-fasen krijgen we de meeste levendige dromen. Alhoewel er dus ook buiten de REM-slaap gedroomd kan worden, zijn de REM-dromen diegenen die we met enige oefening kunnen leren herinneren. Gedurende de REM-fasen worden de hersenen ineens hyperactief. Vanaf dat moment begint het onderbewuste met het produceren van dromen. Deze duren ieder maar heel kort, meestal een paar minuten, en volgen elkaar snel op. Soms lijkt een droom veel langer te duren, maar dat is dus een illusie. Dromen zijn zeer snelle opeenvolgingen van beelden en gevoelens en het gevoel voor tijd zijn we tijdens het dromen dan ook grotendeels kwijt.

Als er geen alarm-wekker of klok is die je eerder wakker maakt, krijg je net voordat je wakker wordt een laatste krachtige REM-fase. Deze duurt het langst, en de dromen die we hierin krijgen zijn heel levendig en dit zijn meestal de dromen we ons kunnen herinneren.

En zo komen we bij de kernvraag. Waarom dromen we nu eigenlijk? Onze hersenen worden ineens hyperactief en gaan van alles doen. Dan duurt even, en vervolgens vallen we weer terug in onze gewone slaap.

Er zijn verschillende theorieen. Ten eerste is er een groep wetenschappers die gelooft dat dromen door je geest gebruikt worden om de herinneringen van de vorige dag te ordenen en op te slaan. Anderen denken dat dromen dit doen, maar tegelijkertijd ook iets proberen te vertellen.

De meeste interessante theorie is dat je tijdens je dromen direct contact hebt met je onderbewuste. Aangezien je onderbewuste geen eigen taal heeft, maakt het gebruik van symbolen om je iets te vertellen. Zoals we zometeen zullen zien gebruiken dromen meestal dingen die de vorige dag gebeurd zijn.

Het probleem met de eerste theorie dat dromen is dat veel dromen een echte boodschap hebben. Natuurlijk komen er veel dingen in voor die de vorige dag gebeurd zijn, maar dat verklaart het verhaal achter de droom niet. Soms kom je in een droom iemand tegen die je de vorige dag gezien hebt. Dat ze in de droom voorkomen is te verklaren met deze theorie, maar wat niet te verklaren is waarom de persoon in je droom bepaalde handelingen uitvoerd. Daarnaast blijkt bij analyse vaak dat de droom een duidelijke boodschap draagt die uiteindelijk veel blijkt te vertellen over hoe de dromer zich daadwerkelijk voelt.

Alhoewel de laatste theorie wat mysterieuzer aandoet, is het wel degene die op dit moment de meeste belangstelling trekt van onderzoekers. Er komen steeds meer statistische feiten dat dromen toch echt wel meer zijn dan alleen een willekeurige opvolging van fragmenten van herinneringen.

Dat dit zo is gaan we voor onszelf ook bewijzen. Lang niet iedereen zal meteen open staan voor zijn of haar dromen. Dat is niet zo vreemd, want in onze cultuur wordt er amper aandacht aan dromen besteed.

Als we eenmaal begrijpen dat onze dromen echt een doel hebben, dan kunnen we ze gaan gebruiken om ons leven te verrijken. Als ons onderbewuste op deze manier direct met ons kan praten, dan krijgen we inzicht in onze echte gevoelens. Diep in ons onderbewuste vinden zeer complexe psychologische processen plaats. Deze processen hebben hun uitwerking op de rest van onze geest. Soms is deze uitwerking echter maar heel miniem en merken we het bewuste deel van onze het geest het niet. Op momenten worden we bijvoorbeeld ineens, zonder duidelijk oorzaak, verdrietig of vrolijk. Alhoewel ons bewuste ons niet kan vertellen wat er met ons is, kan het onderbewuste dat wel. We moeten er alleen naar leren luisteren. In onze dromen wordt ons verteld wat de problemen zijn waar ons onderbewuste (en dus wij zij het dat ons er soms niet bewust van zijn) mee worstelt. Deze problemen kunnen grote consequenties hebben voor ons gevoelsleven.

Het merendeel van de psychische problemen, zoals onzekerheid, paranoia en depressiviteit, vindt zijn oorsprong in de diepten van ons onderbewuste. Soms is de oorzaak heel simpel op te lossen, het probleem is echter dat we ons niet bewust zijn van wat de oorzaak nu eigenlijk is. Door te leren luisteren naar onze dromen kunnen we de oorzaken van onze eigen innerlijke problemen opsporen en aanpakken.

Natuurlijk is het moeilijk om dromen te begrijpen. De beeldtaal is vaak cryptisch en moeilijk te ontcijferen. Toch, net als iedere taal, zit er een logica in de beeldtaal van het onderbewuste. Als we leren luisteren naar ons onderbewuste kunnen we gaan zoeken naar de problemen die diep in ons liggen, de problemen waar we ons niet bewust van zijn, maar die ons wel onzeker, bang of verdrietig maken. Dromen kunnen hier uitstekend bij helpen.

[Christiaan]

Op donderdag 11 juli 2002 10:44 schreef Toto Skilatschi het volgende:
Dromen, werkelijkheid of wirwar?

daar moet je een definitie van werkelijkheid voor hebben.. en dat is weer een heel ander onderwerp.

maar goed.

Ik ben het er wel mee eens dat door dromen een soort defragmentatie van je hersenen is, maar wel een hele mooie. Ook kan je best betekenissen eruit halen die vaak helemaal niet zo zweverig hoeven te zijn. Je denkt in je slaap gewoon nog even na over wat er allemaal gebeurt is. Als je gewoon overdag over iets nadenkt kan je ook best tot een conclusie over een bepaald probleem komen, dus in je dromen kan dat vast ook wel. Mendelejev had het periodiek systeem toch bedacht in zijn dromen? (zo gaat de legende iig)

Het kan allemaal vast wel wetenschappelijk te verklaren zijn, voor mij blijft dromen toch een heel mooi en persoonlijk iets.

Er is best wat onderzoek naar gedaan. De resultaten hiervan varieerden van onzin tot zin. Het probleem is dat het meer een kwestie van de eigen ervaring is (voor mezelf dan). Ik houd actief een droomdagboek bij, en ik merk steeds dat de boodschappen in mijn dromen klopten.

Nu kun je natuurlijk opmerken dat ik misschien problemen uit mijn leven projecteer op een droom die voor een ander iemand misschien iets heel anders betekent. Dat kan, maar het feit blijft dat ik vaak tot oorzaken ontdek waar ik me niet concreet bewust van was. Nu is het misschien niet de droom die die boodschap brengt, maar mijn (vrijer-denkende) projectie op die droom. Feit blijft dat ik dus een oorzaak van een probleem heb ontdekt.

Ook heb ik 1 keer een extreem voorspellende droom gehad. Die heb ik 's ochtends opgeschreven en 's avonds begreep ik hem door de dingen die ik die dag had meegemaakt (en me emotioneel zwaar gebroken achter lieten).

[Confusion]

De bifurcatie in je titel is onzinnig: de werkelijkheid is een wirwar.

[Verwijderd]

Grappig dat ik nu net dit topic voorbij zie komen, nu ik net zelf zit na te denken over dromen. Ik heb zelf zelden dat ik me 's morgens herinner waar ik over gedroomd heb, laat staan dat ik er betekenis aan hecht. Maar vandaag was dat anders, ik wist nog wat ik gedroomd had, en dat mijn eerste grote verliefdheid er een rol in speelde. Das dus iemand waar ik geen TWAALF jaar aan gedacht heb...dat vond ik zo typisch dat het me niet meer loslaat, betrap ik mezelf er op dat ik op internet zoek of ik iets over d'r kan vinden. Vaag Ik ben een rationeel mens dus ik vind dit raar gedrag van mezelf

(niet geheel on-topic maar toch een beetje)

[Maverick]

idd, grappig ik had de afgelope week in 2 nachten achter elkaar dromen, en dit komt niet zo heel vaak voor bij mij, dus zat er weer over na te denken er eens iets over op te zoen, ik ga zo dat .doc bestandje ff doorlezen (waar vakantie al niet goed voor is ) ik heb wel vaak dat ik als ik wakker ben en nog eens aan de droom denk dat er niets van klopt, dan zijn er dingen in mijn droom die in het echt heel anders zijn, maar heb ik dat toch niet doorgehad ( bepaalde straten zijn compleet anders dan in het echt) dan denk ik naderhand altijd bij mezelf, hoe kon ik daar intrappen


/edit, mooi stukkie werl dat doc bestandje

* Maverick gaat meteen wat truckjes proberen

[Verwijderd]

Dromen zijn bij mij meer toeval en het is niet dat wat ik droom ook zal gebeuren.
Meestal "start" ik zelf een droom door ergens over na te denken. Soms komt het door een film of een boek dat ik net gelezen heb.

Meestal blijft het nooit bij 1 droom komt wel eens wat anders door heen en soms is dat net werkelijkheid en dat is vreemder. Het is soms alsof je wakker bent. En heel vaak wordt in mijn droom dan ook als ik wakker wordt het erin verwerkt. Is nogal vreemd, maar als mijn wekker gaat dan is er in mijn droom ook een vreemd geluid waar ik me dan aan erger en ik wordt dan wakker.

Maar goed ik ben ook vreemd. Verder zie ik weinig in een wetenschappelijke benadering van een droom. Je ligt kompleet voor pampus en je denkt ergens aan en daar blijf je over denken net alsof je zelf een film/boek maakt.

Soms droom je over mooi meiden en de andere keer over dat je een held bent.....geef mij maar de mooie meiden

[Mastermind]

Al sinds ik heel klein was, droomde ik altijd al dat ik dingen kon laten bewegen met mijn gedachten. Dat kon ik gewoon in mijn dromen. Dingen verplaatsen zonder ze aan te raken. Ik had ook nog nooit van telekinese of dat soort dingen gehoord.

Verder kan ik al sinds ik leef, vliegen in mijn dromen. Toen ik klein was, ging dat met zwembewegingen, tegenwoordig kan ik gewoon opstijgen. Soms lukt dit niet goed, en ik word vaak ook bij de benen gegrepen als ik weg wil vliegen.

Jaaa het klinkt heel stom en ongeloofwaardig, maar ik denk dat dit een herinnering is uit een tijd waar mensen dit daadwerkelijk konden (vraag me niet hoe).

[Ramon]

Dromen barsten van de symbolen.

Meestal worden herinneren van de voorbije dag gebruikt om je iets te vertellen.

Om je mee te delen hoe het met je gaat, en of je 'de goeie kant' op gaat in je levensweg.

Klinkt misschien dom, maar ik denk zeker dat het zo is.

Bijvoorbeeld, mijn vriendin vertelde eens een droom over een kathedraal waarin ze rondliep, we kwamen erachter dat de kathedraal symbool stond voor wat mijn vriendin was.

Niet veel later droom ik dat ik bij een rebellenleger zat en een burcht inclusief kathedraal vernietig met artillerie.
Ik was toen dus pissed op haar..... maar ook dat weet je niet altijd, omdat je dat wegstopt, maar zo'n droom helpt je dan te voelen wat er verstopt zit.

[Verwijderd]

Op donderdag 11 juli 2002 23:59 schreef Mastermind het volgende:

Verder kan ik al sinds ik leef, vliegen in mijn dromen. Toen ik klein was, ging dat met zwembewegingen, tegenwoordig kan ik gewoon opstijgen. Soms lukt dit niet goed, en ik word vaak ook bij de benen gegrepen als ik weg wil vliegen.

Jaaa het klinkt heel stom en ongeloofwaardig, maar ik denk dat dit een herinnering is uit een tijd waar mensen dit daadwerkelijk konden (vraag me niet hoe).

Ik droomde ook altijd dat ik kon vliegen door zwembewegingen te maken. Erg tof altijd . Alleen komen ze de laatste tijd een beetje weinig voor... Ik onthoud de laatste tijd uberhaupt geen dromen meer .

Maar die laatste alinea vraagt toch wel om meer uitleg... Hoe kunnen mensen zich "herinneren" wat andere mensen miljoenen jaren geleden misschien gekund zouden hebben?

Verder vind ik het, gezien wat we over de evolutie van de mens weten, ook behoorlijk onaannemelijk dat mensen afstammen van wezens die konden vliegen. Mensen en vogels zijn uit elkaar gegroeid LANG voordat vogels konden vliegen en mensen (redelijk) konden denken.

[Cookie]

Op donderdag 11 juli 2002 23:59 schreef Mastermind het volgende:
Verder kan ik al sinds ik leef, vliegen in mijn dromen. Toen ik klein was, ging dat met zwembewegingen, tegenwoordig kan ik gewoon opstijgen. Soms lukt dit niet goed, en ik word vaak ook bij de benen gegrepen als ik weg wil vliegen.

Jaaa het klinkt heel stom en ongeloofwaardig, maar ik denk dat dit een herinnering is uit een tijd waar mensen dit daadwerkelijk konden (vraag me niet hoe).

Ofschoon dromen zeer persoonlijk zijn, hebben mensen ook veel overeenkomsten. Zo hebben veel mensen dezelfde associatie met zoiets als vliegen. Vliegen en vluchten in dromen zijn klassieke thema's en eigenlijk bijna clichématige symbolen. Willen vliegen, is voor zover ik begrepen heb uit droomuitleg, het gevolg van een verlangen het alledaagse, met al zijn moeilijkheden en beslommeringen, te willen ontstijgen en een drang naar vrijheid. Soms lukt dat dus enigszins, soms ook niet, en grijpen de problemen of probleempjes waar je niet omheen komt je bij de benen en zetten je weer terug Heel herkenbaar. Iedereen herkent ook vast wel de vluchtdromen, waarbij je probeert weg te rennen voor iets of iemand dat je bedreigt of achternazit, maar je haast niet vooruitkomt, alsof je door dikke modder loopt of je 200 kilo weegt . Tja, dan zijn/waren er waarschijnlijk wat dingen/dingetjes in je leven waar je bang voor was/bent en maar niet goed vanafkomt o.i.d.

Veel kinderen, en volwassenen stiekem ook, vinden spruitjes en witlof niet bijzonder lekker of zelfs uitermate vies. Dit geldt echter lang niet voor iedereen. Sommige mensen vinden het heerlijk en eten het maar al te graag. Nu is er niks mis met de tongen van de mensen die de witlof wel lekker vinden. Het zijn onze hersenen die ons vertellen dat we witlof maar vies moeten vinden. Meestal is het ook nog zo dat kinderen van elkaar horen dat witlof vies is, en dus vinden ze het ook niet lekker meer. De smaak van witlof zoals onze tong die waarneemt is voor iedereen hetzelfde. Onze hersenen bepalen echter de smaak die we proeven.

In spruitjes zit een bepaalde stof. Genetisch toeval bepaalt dat ongeveer 50% van de mensen die stof niet kan proeven. Die mensen vinden spruitjes meestal gewoon lekker. Kun je die stof wel proeven (zoals ik), vindt je spruitjes waarschijnlijk niet zo lekker. Tijdens een scheikundeles op mijn middelbare school deed de docent die stof in een pipetje en deed bij iedereen en druppel op de tong. Resultaat: de helft van de klas zei "Blhèègh!!" . Witlof is, zeker als er bepaalde delen meegekookt worden, nogal bitter soms. Zeker vroeger. Kinderen houden niet zo van bitter. Tegenwoordig worden veel groenten zodanig gekweekt dat die bittere smaak verminderd is.

[Arjan]

dromen zijn persoonlijk, teminste dat zegt iedereen, maar ik denk dat het net op een bepaalde manier ontzettend universeel is.
Dan bedoel ik de uitleg ervan, voor wie daar in gelooft teminste.
Ons dagelijks leven word in principe geheel bepaald door angsten. Dit vind je terug in dromen. Het is ook bekend dat je hersenen constant ruzie met elkaar hebben. De een neemt waar, de ander probeert t in de aangeleerde cultuur in te passen. Het gedeelte dat de waarnemingen doet, blijft gedurende je hele leven op het niveau van een klein kind. onbevooroordeeld.
Volgens mij is dit laatste gedeelte van je hersenenen ook verantwoordelijk voor dat wat men instinct noemt en voor je dromen.

Zo herriner ik me praktisch nooit een droom, maar als ik me er eentje herriner, dan is dat niet zonder rede. Dan zoek ik op waar de grote lijn van de droom over ging en maak aan de hand daarvan mijn conclusies met betrekking tot mijn leven.

een voorbeeld maakt t misschien duidelijker:
een tijdje geleden droomde ik dat ik een proefwerk was aant bespreken met mijn natuurkunde leraar. dit droomde ik 2 dagen voor dat ik het natuurkunde pw had dat ging bepalen of ik over gin of van school af gekicked zou worden. In de droom lachte zowel de leraar als ik. Ik moest een 7,35 halen voor een 5,5 ik haalde een 8,3

opzich een weinig zeggend voorbeeld, maar ik heb dit heel erg vaak, dwz, áls ik iets droom, dan betekend het in mijn geval meestal iets.

dan nu de rede waarom ik de hersenen aanhaalde in het begin van deze post. Naar mijn mening is het feit dat ik dat proefwerk ging halen een logisch af te leiden feit, mits je de aanwezige informatie maar objectief kan bekijken. Iets dat de meeste mensen (niemand die ik ken iig) bewust kan. Maar 1 gedeelte van je hersenen kan dit wel. en dat is het gedeelte dat, volgens mij, in principe nooit slaapt, en ook nooit rust nodig heeft. Het gedeelte dat wel slaap nodig heeft, het gedeelte dat alle waarnemingen in je cultuur moet inpassen, staat dan tijdens een droom op non-actief. Het bemoeit zich dus niet met de beelden die de andere hersenen je voorschotelen.

Hiermee wil ik dus zeggen dat naar mijn mening dromen wel degelijk voorspellend kunnen zijn, maar dat daar niks hocus-pocus achtigs aan te pas hoeft te komen.
Als ik onbevooroordeeld naar mijn begrip van de stof en naar mijn verstandhouding met de leraar kon kijken, dan had ik misschien zelf al kunnen concluderen dat het te behalen punt relatief makkelijk was. Maar ik werd beinvloedt door mijn faal-angst.

Ik heb ook nog andere dromen, andere soort dromen bedoel ik dan, maar deze zijn iets te persoonlijk om over uit te weiden, maar ik kan wel aangeven waarom ik vind dat er zoeits bestaat als een universele uitleg voor een droom. Zo droomde ik eens over en boot en water. Deze droom ging volgens de algemene opvatting over mijn leven. Dit kan ik goed inpassen in het beeld van een algemene verklaring. Water is veranderlijk, maar het is er altijd, het is zelfs een groot deel van je. In Egypte waren ze vroeger bijvoorbeeld overgheleverd aan het water van de Nijl. Het schonk en nam leven. Dergelijke dingen liggen aan de voet van onze huidige cultuur. De angst/ontzag/respect en de ongrijpbaarheid van water zijn inmiddels misshcien wel genetisch ingebakken. Dit zou een goede rede kunnen zijn dat je hersenen hebben gekozen om water als beeld te kiezen voor zoiets abstracts als het leven.

nog ene leuk eigenaardigheidje van mij persoonlijk, ik kan mezelf als het ware vragen stellen, de onbevooroordeelde ik dus. Ik heb dit pas sinds kort ontdekt, en ben er nog mee aant "oefenen" maar als ik voor het slapen ga mezelf een duidelijke vraag stel waar ik opheldering over wil, dan heb ik het al een aantal keer meegemaakt dat ik wakker werd en me een droom herrinerde die antwoord gaf op mijn vraag. het antwoord is dan dus gebaseerd puur op de objectieve waarnemingen die iedereen doet.
Dit alles is slechts mijn mening, maar ik heb er veel steun aan, en ik zou zeggen, probeer het gewoon eens
Als je geen boek oid hebt om de algemene betekenis van een gebeurtenis uit je droom te verklaren, probeer die gebeurtenis dan voor jezelf te omschrijven alsof je het omschrijft voor iemand die van een andere planeet komt.

bv, bed; hier slaap je op, hier doe je nieuwe krachten op voor een nieuwe dag je laad jezelf als het ware op. Het bied een vorm van terugkomende zekerheid. je weet dat je als herboren bent na een goede nachtrust.
je eigen bed zou dus voor zekerheid kunnen staan. op die manier

truste