-=Confuzer=- & Diadem, zullen we er maar een lineaal bij halen, dan is dit probleem zo de wereld uit. ;->
Energie kan inderdaad niet uit het niets onstaan, maar het niets bestaat natuurkundig niet. Dat wil zeggen: een absoluut vacuum bestaat niet. Zelfs als je alle deeltjes uit een bepaalde ruimte zou kunnen halen, bevat die ruimte nog energie. Zo niet, dan zou die ruimte een temperatur van 0 kelvin (het absolute minpunt) hebben, en dat is onmagelijk. Uit de energie die er dan is, kan spontaan een neutrino-antineutrinopaar ontstaan. Neutrino's hebben geen energie (hoewel ze bij recente experimenten toch een zeer klein beetje energie bleken te hebben, maar zeer weinig in verhouding tot fotonen en electronen. Laat staan atomen.) Als zo'n paar ontstaat is je vacuum dus al verbroken.
Als je je dan voorstelt dat alle massa van het heelal in 1 groot zwart gat gevangen zit, dan komt hier geen energie meer binnen, omdat die er buiten het gat niet meer is. Dat zwarte gat heeft een rand, die horizon wordt genoemd. Op die horizon is er dus zwart gat. Als er *daar* een neutrino-antineutrinopaar ontstaat zal het ene neutino met de lichtsnelheid het zwarte gat invallen, en het andere neutrino met de lichtsnelheid het zwarte gat verlaten, en heeft het gat dus energie verloren.
Het leuke is, dat de hoeveelheid energie die verloren gaat, evenredig is met de verhouding tussen de massa van het gat, en de oppervlakte van de horizon. Immers, als er meer horizon is, dan zal er meer energie ontsnappen, gerelateerd aan de inhoud. Dit geldt voor kleine gaten. Daar zal de horizon relatief groot zijn t.o.v. de massa. Omdat het eerder genoemde gat alleen maar energie verliest, zal het steeds kleiner worden. Hoe kleiner het wordt, hoe harder het energie verliest, waardoor het uiteindelijk zal ontploffen!
Groeten, Jorrit
Men moet het denken bijbrengen, niet wat al gedacht is. ~C. Gurlitt