Op maandag 24 juni 2002 16:59 schreef Kantjil het volgende:
ontsnappen aan de kamer is misschien mogelijk, maar de deur van het huis is op slot!
Dat ben ik helemaal met je eens.
Je bent hoe dan ook gebonden aan je omgeving. Al is het maar door de natuurkunde/chemie/biologie. Je kan niet beslissen dat je vanaf NU in staat bent om een uur lang 50 meter diep in een bad van kokend water adem te halen.
Je kan beslissen dat je niet meer eet, dat klopt. Dan ga je dood. Maar je kan bv al niet meer beslissen dat je geen adem meer haalt. Als je het al lang volhoudt dan val je flauw en dan ga je vanzelf weer ademen.
Het grote probleem is dat je niets kan bewijzen op het gebied van vrije wil.
Stel je hebt echte vrije wil. Dan kan je toch op grond van jouw kennis tot de conclusie komen dat je geen vrije wil hebt.
Stel er is GEEN vrije wil. Maar dan kan je nog tot de conclusie komen dat je WEL een vrije wil hebt. Maar dan is dat omdat je daartoe gedwongen wordt.
Veel mensen associeren predestinatie met een hogere macht die alles voor je geregeld zou hebben. Maar dat is geen voorwaarde voor predestinatie.
De keuzes die ik vandaag maak zijn min of meer veroorzaakt door wat mijn ouders gedaan hebben. Anders was ik er immers niet geweest. En mijn ouders hebben elkaar ontmoet omdat Hitler ruzie kreeg met de halve wereld. Maar die vent greep zijn kans doordat een of andere malloot een aartshertog doodschoot. En dat veroorzaakte WO 1 die rampzalig en vernederend afliep voor Duitsland. En die malloot is ook geboren uit twee ouders die..... etc etc tot aan het uitsterven van de dino's toe. Natuurlijk zijn dat achterstevoren bekeken gevolgen. Maar ze leiden uiteindelijk tot mijn keuze voor nog een biertje of nu maar een sapje vanavond. Ben ik vrij om die keuze te maken? Tsja...als ik geen dorst heb 'kies' ik er voor om niets te drinken. Als het warm is heb ik eerder dorst. Als ik al 6 biertjes op heb, 'kies' ik er voor om nu toch maar een sapje te nemen. Is dat een vrije keuze? Of is dat omdat ik geleerd heb dat ik een knallende koppijn krijg als ik te veel zuip. Natuurlijk kan ik kiezen om door te zuipen. Maar ik doe het niet, ik ben niet gek. Is mijn keuze vrij?
Je hebt pas een min of meer vrije keuze als je volmaakt
redeloos bent. En daarme bedoel ik niet dat je niet voor rede vatbaar bent. Maar dat je dingen kan doen zonder dat er enige rationale voor is. En die is er dus altijd.
Als ik barst van de dorst kan ik uit vrije wil beslissen dat ik toch niet drink. Als is het maar om te bewijzen dat ik vrije wil heb. Euhhhh...is dat vrije wil? Of liep er een discussie zo hoog op dat ik het belangrijker vond om maar even dorst te leiden om mijn gelijk te bewijzen? Hmmm..als dat zo is dan drink ik toch mijn biertje wel. Dan bewijs ik tenminste dat ik een vrije wil heb. Oh nee, nu weten jullie het, dus ik drink toch maar niet....