Je ziet jezelf ontwikkelen

[Verwijderd]

Er komt een geboorte, iets magnifieks. Iets niet te beschrijven, nog steeds een geschenk uit de hemel. Langzaam groei je op en je ouders, familie en vrienden leren je de normen en waarden die generaties lang teruggaan. Je ontwikkelt je tot de persoon die je nu bent, door goede dingen, door slechte dingen. Leren het leven waarderen is een belangrijk punt in je beginfase, genieten van de dingen die je doet.

Maar na een tijdje wordt je puber en je wordt een rebel, je verzet je bijna overal tegen. Maar je leert ook nieuwe dingen, alcohol, drugs, of je vrienden er wel echt zijn voor je en de andere sexe. Hierdoor raken veel mensen in de war tijdens hun leven, opeens zoveel nieuwe dingen...

Toch ga je vooruit en leer je er van, je zakt in elkaar soms, maar je klimt weer uit het putje. Waar ga ik nu toch naar toe denken jullie? Dat zal ik even uitleggen.

De laatste tijd (zon 2 jaar nu), ben ik zelf ook gaan ontwikkelen en vooral op emotionele kant. Wat nu vooral het laatste jaar opvalt is dat de ogen de ziel reflecteren van mensen, je ziet de pijn vooral. Nu als ik iemand aankijk voel ik gewoon die pijn, een handdruk geeft soms bijna een shock door mijn lichaam. Wat is dit toch?

[DeX]

een 6th-sense..

Ik heb het ook..
Vaak zie je in iemands ogen of het een nare of een vriendelijke persoon is. Gewoon is de ogen kijken. Ik zie het makkelijker bij mannen dan bij vrouwen. Als ik met iemand praat en ik zie dat er iets niet goed aan hem is (in zijn ogen dus) dan sla ik dicht, moeite met ademen en wil gewoon zo snel mogelijk weg. Zonder ervan bewust te zijn.

[G1itch]

Op donderdag 20 juni 2002 13:07 schreef MindsMonk het volgende:
De laatste tijd (zon 2 jaar nu), ben ik zelf ook gaan ontwikkelen en vooral op emotionele kant. Wat nu vooral het laatste jaar opvalt is dat de ogen de ziel reflecteren van mensen, je ziet de pijn vooral. Nu als ik iemand aankijk voel ik gewoon die pijn, een handdruk geeft soms bijna een shock door mijn lichaam. Wat is dit toch?

Je verbeelding?
Statische electriciteit?
Een vriendenkring vol mensen met rare contactlenzen?

Ik weet het niet,
als het niet vanzelf overgaat moet je het mischien eens aan je huisarts vragen...

[Verwijderd]

Mmmmm, 't is wel waar dat men vaak veel door zijn ogen kan aflezen, maar of dat nu weer meteen tot een transcendente metafysische ervaring opgehemelt moet worden.....

[Verwijderd]

Op donderdag 20 juni 2002 13:11 schreef DeX het volgende:
een 6th-sense..

Ik heb het ook..
Vaak zie je in iemands ogen of het een nare of een vriendelijke persoon is. Gewoon is de ogen kijken. Ik zie het makkelijker bij mannen dan bij vrouwen. Als ik met iemand praat en ik zie dat er iets niet goed aan hem is (in zijn ogen dus) dan sla ik dicht, moeite met ademen en wil gewoon zo snel mogelijk weg. Zonder ervan bewust te zijn.

Heb het juist bij vrouwen, interesseren me ook meer. Diepere persoonlijkheid en mooier

[Verwijderd]

Op donderdag 20 juni 2002 13:16 schreef Kantjil het volgende:
Mmmmm, 't is wel waar dat men vaak veel door zijn ogen kan aflezen, maar of dat nu weer meteen tot een transcendente metafysische ervaring opgehemelt moet worden.....

Sorry hoor, maar nu in het Nederlands?

[DeX]

Op donderdag 20 juni 2002 13:19 schreef MindsMonk het volgende:

[..]

Heb het juist bij vrouwen, interesseren me ook meer. Diepere persoonlijkheid en mooier

Vrouwen zijn veel dieper. Mannen zijn oppervlakkig..

[G1itch]

Op donderdag 20 juni 2002 13:21 schreef MindsMonk het volgende:

[..]

Mag ik even vragen wat voor zin die post heeft? Dis wel w&l he

Och, DeX deelde mij mee dat ie een zesde zintuig heeft, dat vond ik wel onder paranormale krachten vallen, en toevallig weet ik dat je daar een leuk sommetje geld mee kan verdienen.

Het zou toch lullig zijn als ik dat dan niet ff vertel..
Ik had natuurlijk ook z'n mailadres uit z'n profiel kunnen plukken ofzo, maar dit is wel zo makkelijk, bovendien kunnen z'n mede-GoT'ers 'm nu gelijk feliciteren met z'n vers verworven rijkdom!

Stupid me! Mischien is DeX wel zover boven ons gewone mensen verheven dat deze materiele zaken 'm niets kunnen schelen.. Laat ff weten of je ervoor gaat, wil je?

_{Scepticus? ik?}

[Christiaan]

Onzin-post van G1itch verwijdert. Ook de reactie van MindsMonk daarop heb ik weggehaald. Gelieve alleen serieuze reacties.

MindsMonk, waar wil je eigenlijk over discussieren? Ik vind je startpost niet helemaal duidelijk op dat punt. Wat vind je er zelf van?

Reyn; je was *net* te laat .

edit:

G1itch, die laatste post van je, die leg ik voor aan een full-mod. Zoals Reyn al aan het typen was toen ik dit bericht voor het eerst schrijf; je post getuigt van een volledig gebrek aan respect. Iets wat hier op W&L helemaal niet op prijs gesteld wordt.

[Mx. Alba]

Op donderdag 20 juni 2002 13:07 schreef MindsMonk het volgende:
De laatste tijd (zon 2 jaar nu), ben ik zelf ook gaan ontwikkelen en vooral op emotionele kant. Wat nu vooral het laatste jaar opvalt is dat de ogen de ziel reflecteren van mensen, je ziet de pijn vooral. Nu als ik iemand aankijk voel ik gewoon die pijn, een handdruk geeft soms bijna een shock door mijn lichaam. Wat is dit toch?

Je bent dus gewoon heel erg gevoelig op empathisch gebied. Niets om ongerust over te zijn. Het kan inderdaad af en toe vrij hinderlijk zijn, maar het is een talent waar je ook heel erg veel nut van kan hebben.

Iedereen heeft wel één of meerdere talenten. Soms heb je het meteen door, soms ga je eerst twintig keer de verkeerde richting in voor je je ware talent vindt (zoals in mijn geval). Dat geld voor alles in het leven, dus niet alleen voor "paranormale" talenten zoals empathie (jouw geval) of genezing (mijn geval), maar ook voor doodnormale dingen waar iedereen het heel normaal vindt dat er talenten zijn, zoals in de wiskunde, talen, muziek, schilderkunst, enzovoorts...

[Verwijderd]

"Maar na een tijdje wordt je puber en je wordt een rebel, je verzet je bijna overal tegen. Maar je leert ook nieuwe dingen, alcohol, drugs, of je vrienden er wel echt zijn voor je en de andere sexe. Hierdoor raken veel mensen in de war tijdens hun leven, opeens zoveel nieuwe dingen...
"

Hoezo na een tijdje word je puber en je wordt een rebel, waarom moet een puber perse een rebel te zijn, zo zie ik het zelf niet. Ik ben zelf 15 dus puber, maar ik zie mezelf niet als een rebel, zeker tegen mijn ouders niet, ik kan noujuist hoe ouder ik wordt steeds beter met mijn vader opschieten. Er zijn wel vaak dingen waar we over discusieren maar dat wordt dan ook serieus gedaan. dat pubers rebellen zijn is volgens mij een vooroordeel, het probleem is dat mensen ze vaak niet serieus nemen, en dat doet mijn vader dus wel.....

[DeX]

Op donderdag 20 juni 2002 13:33 schreef G1itch het volgende:

[..]

Och, DeX deelde mij mee dat ie een zesde zintuig heeft, dat vond ik wel onder paranormale krachten vallen, en toevallig weet ik dat je daar een leuk sommetje geld mee kan verdienen.

Het zou toch lullig zijn als ik dat dan niet ff vertel..
Ik had natuurlijk ook z'n mailadres uit z'n profiel kunnen plukken ofzo, maar dit is wel zo makkelijk, bovendien kunnen z'n mede-GoT'ers 'm nu gelijk feliciteren met z'n vers verworven rijkdom!

Stupid me! Mischien is DeX wel zover boven ons gewone mensen verheven dat deze materiele zaken 'm niets kunnen schelen.. Laat ff weten of je ervoor gaat, wil je?

_{Scepticus? ik?}

Iedereen heeft wel een zesde zintuig, alleen sommige mensen zijn gevoeliger dan andere.

Sommig mensen zien meer dag ogen allen. ook Angesten en emotie's. Ik zie kwaad in sommige mensen. Vaak als ze zelfs vrolijk zijn..

[Verwijderd]

Op donderdag 20 juni 2002 14:20 schreef ChristiaanVerwijs het volgende:

MindsMonk, waar wil je eigenlijk over discussieren? Ik vind je startpost niet helemaal duidelijk op dat punt. Wat vind je er zelf van?

Wat is dit nou precies? Het schijnt alleen maar sterker te worden en wat moet ik er mee aan? Ik hoopte dat iemand hier ook dit heeft en weet er wat mee te doen. Vaak probeer ik mensen te helpen maar na een tijdje doet het zelf altijd zon pijn omdat je die emoties oppikt.

Op donderdag 20 juni 2002 15:18 schreef HipHop het volgende:

Hoezo na een tijdje word je puber en je wordt een rebel, waarom moet een puber perse een rebel te zijn, zo zie ik het zelf niet. Ik ben zelf 15 dus puber, maar ik zie mezelf niet als een rebel, zeker tegen mijn ouders niet, ik kan noujuist hoe ouder ik wordt steeds beter met mijn vader opschieten. Er zijn wel vaak dingen waar we over discusieren maar dat wordt dan ook serieus gedaan. dat pubers rebellen zijn is volgens mij een vooroordeel, het probleem is dat mensen ze vaak niet serieus nemen, en dat doet mijn vader dus wel.....

Denk dat dat vooral uit eigen ervaring is, had ik misschien even moeten vermelden. Onbewust ga ik steeds meer tegen mijn ouders in maar merk toch ook dat ik het steeds meer eens ben met hun kant (ouder worden?)

_________________________________________________

Met de mensen met wie ik omga is het heel anders, voel me ook vaak anders dan hun, veel meer ontwikkeld. De enige die me dan kunnen begrijpen voor een deel zijn mijn vriendinnen. Merk wel dat ik vaak heel erg emotioneel kan worden, de laatste jaren heb ik dat gelukkig meer en meer onder de knie gekregen

[Verwijderd]

is dan idd bij iedereen verschillend....... ligt er bij mij ook voor een deel aan dat mijn vader en ik ongeveer dezelfde levensopvatting hebben, al is hij iets 'extremer' dan ik.

[Verwijderd]

Op donderdag 20 juni 2002 15:48 schreef HipHop het volgende:
is dan idd bij iedereen verschillend....... ligt er bij mij ook voor een deel aan dat mijn vader en ik ongeveer dezelfde levensopvatting hebben, al is hij iets 'extremer' dan ik.

Ik kom er niet echt mee overeen..

[Christiaan]

Op donderdag 20 juni 2002 15:44 schreef MindsMonk het volgende:
Wat is dit nou precies? Het schijnt alleen maar sterker te worden en wat moet ik er mee aan? Ik hoopte dat iemand hier ook dit heeft en weet er wat mee te doen. Vaak probeer ik mensen te helpen maar na een tijdje doet het zelf altijd zon pijn omdat je die emoties oppikt.

Ik snap heel goed wat je ervaart, want zelf heb ik het ook. Als ik anderen zie huilen, dan voel ik de pijn zelf ook. Alleen voel ik het in mijn buik als een samengespannen knoop energie ofzo....ik weet niet hoe ik het moet verwoorden. Het is een bepaalde vorm van empathie die lang niet iedereen even goed gebruikt. Ik denk wel dat iedereen dit kan, maar niet iedereen weet dat van zichzelf.

Om de een of andere manier begrijp ik mensen eigenlijk altijd. Daarmee bedoel ik dat ik door de vele maskers heen zie en zie wie die persoon werkelijk is. Voor mij kunnen mensen niet zoveel verborgen houden, ik snap, zonder dat ze dat zeggen, waar ze bang voor zijn en wat hun angsten zijn. Daar help ik ze vervolgens mee als ik dat kan.

Jouw gave gaat in ieder geval verder. Een vriend van mij kan lichamelijke pijn volledig meevoelen. Hij grapt wel eens de enige man te zijn die weet hoe het is om ongesteld te zijn. Hij is getrained in een natuurlijke vorm van Reiki en het interessante is dat als je hem vraagt waar je pijn hebt, hij het over het algemeen voor 95% goed heeft. Zelfs als het kleine pijntjes zijn die er niet voor zorgen dat je hele houding verandert. Natuurlijk kan het een bepaalde hoge gevoeligheid zijn, maar het kan, en daar gaat het om.

[Verwijderd]

Op donderdag 20 juni 2002 16:06 schreef ChristiaanVerwijs het volgende:

[..]

Ik snap heel goed wat je ervaart, want zelf heb ik het ook. Als ik anderen zie huilen, dan voel ik de pijn zelf ook. Alleen voel ik het in mijn buik als een samengespannen knoop energie ofzo....ik weet niet hoe ik het moet verwoorden. Het is een bepaalde vorm van empathie die lang niet iedereen even goed gebruikt. Ik denk wel dat iedereen dit kan, maar niet iedereen weet dat van zichzelf.

Ik heb niet dat in mijn buik ofzo de pijn voel, kan wel vaak aanvoelen wat ze nou bedoelen met die pijn en dit gaat altijd over een bepaalde gebeurtenis, niks lichamelijk... gelukkig want ik heb zelf al genoeg rugklachten

Om de een of andere manier begrijp ik mensen eigenlijk altijd. Daarmee bedoel ik dat ik door de vele maskers heen zie en zie wie die persoon werkelijk is. Voor mij kunnen mensen niet zoveel verborgen houden, ik snap, zonder dat ze dat zeggen, waar ze bang voor zijn en wat hun angsten zijn. Daar help ik ze vervolgens mee als ik dat kan.

Mensen doorzien is heel simpel, wat er nou echt achter dat masker is, na een tijdje zie je het ook aan hun gedrag. Maar een paar mensen zijn me nog een raadsel, sommige vrienden van me begrijp ik niet, of durf me er niet over uit te laten bang te zijn dat ik de waarheid spreek? Kom daar nu net achter.

Jouw gave gaat in ieder geval verder. Een vriend van mij kan lichamelijke pijn volledig meevoelen. Hij grapt wel eens de enige man te zijn die weet hoe het is om ongesteld te zijn. Hij is getrained in een natuurlijke vorm van Reiki en het interessante is dat als je hem vraagt waar je pijn hebt, hij het over het algemeen voor 95% goed heeft. Zelfs als het kleine pijntjes zijn die er niet voor zorgen dat je hele houding verandert. Natuurlijk kan het een bepaalde hoge gevoeligheid zijn, maar het kan, en daar gaat het om.

Hoop dat mijn gave niet te ver gaat want dat zal mezelf teveel pijn gaan doen. Kun je misschien iets meer vertellen over die vorm van Reiki? Ben namelijk erg geinterseerd in hulp om hier mee om te gaan. Ben blij dat er iemand is die mij snapt

[TromboneFreakus]

Als ik dit zo lees dan heb je een heel erg goed gevoel wat de ander denkt en voelt, waardoor je ook enorm mee kan leven. Waarschijnlijk ontwikkelt je EQ (of hoe je deze gave ook moet noemen) zich op dit moment snel, of in ieder geval sneller dan bij leeftijdsgenoten.

Dit valt je natuurlijk op, waardoor je weer gaat twijfelen of dit normaal is. Dit is volgens mij weer de reden van deze post.

Dat je aanvoelt hoe een ander zich voelt in beperkte zin is denk ik goed, mits je die ander al wel kende. Wanneer je ook bij volslagen vreemden emoties aanvoelt en dit ook nog eens heel uitgebreid, heb je wel iets bijzonders denk ik...

[Yoozer]

een ding wat ik zou doen als ik jou was - schrijf je ervaringen op. niet hier op GoT, maar in een dagboek. experimenteer met je 'vermogen'. probeer het te ontwikkelen en hou bij hoe je dit gedaan hebt. maak er een gewoonte van om het op te schrijven - dit zorgt voor opluchting, omdat je dan je ervaringen aan iets of iemand toe kan vertrouwen. probeer er wetmatigheden in te ontdekken, leid deze af (als ik A en B kan, moet ik ook C kunnen of uit kunnen vinden hoe ik C kan doen).

ben zuinig op welk talent dan ook, en laat het niet liggen, maar laat het groeien.

[Verwijderd]

Op vrijdag 21 juni 2002 09:29 schreef Yoozer het volgende:
een ding wat ik zou doen als ik jou was - schrijf je ervaringen op. niet hier op GoT, maar in een dagboek. experimenteer met je 'vermogen'. probeer het te ontwikkelen en hou bij hoe je dit gedaan hebt. maak er een gewoonte van om het op te schrijven - dit zorgt voor opluchting, omdat je dan je ervaringen aan iets of iemand toe kan vertrouwen. probeer er wetmatigheden in te ontdekken, leid deze af (als ik A en B kan, moet ik ook C kunnen of uit kunnen vinden hoe ik C kan doen).

ben zuinig op welk talent dan ook, en laat het niet liggen, maar laat het groeien.

nice dat vind ik echt een goede, zal er eens aan gaan denken

[tita_tovenaar]

Weet je wat ik zie,ik zie mezelf in jou.jij ziet je zelf in mij.Dit zijn de woorden van een spiegel.
Oftewel dit is een van de vormen van heldervoelendheid
Jij kan waarschijnlijk de emotie van een ander in jou zelf spiegelen.
Wat moet je er mee:groeien,geestelijk groeien
Hoe ga je er mee om:dat is voor iedereen verschillend,maar probeer t niet weg te drukken of te ontkennen dan word de pijn alleen maar ondragelijker.Leer voelen.Voelen wat je eigen emotie zijn en die van een ander.Er zullen momenten zijn dat de pijnlijke emoties van een ander voelt en kort stondig daarna kan je er om lachen of denken van go voel jij je zo.Als je meer vragen hebt kan je ook naar spiritueleboards gaan.Daar zijn vaak meer mensen die dit soort dingen hebben meegemaakt.Waarmee je makkelijker over dit soort dingen kan praten

[Yoozer]

Op vrijdag 21 juni 2002 12:57 schreef MindsMonk het volgende:
nice dat vind ik echt een goede, zal er eens aan gaan denken

wat nou, denken! DOEN! hup, schrift halen bij de hema en vooruit met de schrijfgeit . je hebt morgen spijt dat je er gisteren nog niet mee begonnen bent.

[Verwijderd]

Of gewoon een extreme goede mensenkennis.
Ik heb dit zelf ook (ben er al meermaals met geconfronteerd en op gewezen).
Van ieder iemand die ik ontmoet via vrienden, kenissen of dergelijke kan ik direct zijn karakter afleiden door hem maar even te bestuderen (ook al is hij non verbaal).

Ik heb dan ook de gewoonte van mensen te analyseren en per persoon mezelf te 'adapteren' of te configureren naar deze persoon.

Wat ik hier aan te danken heb? : Een werkelijk enorme vriendenkring, iedereens vertrouwenpersoon en een algemene welbevondenheid bij mensen.

Wat ik hier negatief aan beleef ? Dat ik meer met andere mensen bezig ben dan met mijn eigen. Hun problemen worden voor een deel mijn problemen en ik voel hun perfect aan, in welke situatue dan ook. Algemene depressieviteit kan hier ook een gevolg van zijn en dat is minder leuk.

Het lijkt wel alsof ik dwars door iemand kan kijken , naar de zogenaamde 'geest', maar ik prefereer het woord gevoelswaarde.
Mensen die ik ken kunnen mij dan ook niks verbergen, het lijkt wel alsof ik van iedere persoon een soort profiel heb, en dat 'standaard' profiel van een persoon vergelijk ik steeds met de huidige toestand waar ik die persoon nu in aantref.

Mijn studiekeuze zal dan ook hoogstwaarschijnlijk Psychiater of Psycholoog zijn.

Sommige mensen onder jullie zullen deze tekst als complete onzin verklaren, maar de mensen die deze 'gave' ook hebben, ook ik kleindere mate, zullen direct hunzelf hierin kunnen herkennen.

[Wok]

Op zaterdag 22 juni 2002 01:37 schreef devolder het volgende:
Of gewoon een extreme goede mensenkennis.
Ik heb dit zelf ook (ben er al meermaals met geconfronteerd en op gewezen).
Van ieder iemand die ik ontmoet via vrienden, kenissen of dergelijke kan ik direct zijn karakter afleiden door hem maar even te bestuderen (ook al is hij non verbaal).

Ik heb dan ook de gewoonte van mensen te analyseren en per persoon mezelf te 'adapteren' of te configureren naar deze persoon.

Wat ik hier aan te danken heb? : Een werkelijk enorme vriendenkring, iedereens vertrouwenpersoon en een algemene welbevondenheid bij mensen.

Wat ik hier negatief aan beleef ? Dat ik meer met andere mensen bezig ben dan met mijn eigen. Hun problemen worden voor een deel mijn problemen en ik voel hun perfect aan, in welke situatue dan ook. Algemene depressieviteit kan hier ook een gevolg van zijn en dat is minder leuk.

Het lijkt wel alsof ik dwars door iemand kan kijken , naar de zogenaamde 'geest', maar ik prefereer het woord gevoelswaarde.
Mensen die ik ken kunnen mij dan ook niks verbergen, het lijkt wel alsof ik van iedere persoon een soort profiel heb, en dat 'standaard' profiel van een persoon vergelijk ik steeds met de huidige toestand waar ik die persoon nu in aantref.

Mijn studiekeuze zal dan ook hoogstwaarschijnlijk Psychiater of Psycholoog zijn.

Sommige mensen onder jullie zullen deze tekst als complete onzin verklaren, maar de mensen die deze 'gave' ook hebben, ook ik kleindere mate, zullen direct hunzelf hierin kunnen herkennen.

Dit is dus geen onzin. Ik kan mezelf hier enigszins in herkennen. De meeste mensen kan ik ook inderdaad vrij snel doorzien, alhoewel ik het soms bij het verkeerde eind heb. Bij mijn goede vrienden heb ik vrij snel door wat er in hun gedachten speelt.

Heel herkenbaar voor me is dat ik meer oog heb voor anderen dan voor mezelf. Mijn eigen leven gaat nou ook niet bepaald over rozen en daardoor kan ik ook vrij snel bij andere merken wanneer zij zich 'minder prettig voelen'. Gelukkig kan ik in zulke gevallen vertrouwen op mijn goede vrienden.

Met name het feit dat je iedereens vertrouwenspersoon wordt, komt me heel bekend voor. Wel moet ik hier bij aangeven dat het bij mij gaat om mensen gaat die problemen hebben in de relationele sfeer. Op de een of andere manier komen zij bij om hun problemen/gedachten/gevoelens te ventileren.

Ook het feit dat je hier depressief van kan worden is heel herkenbaar, omdat ik hier zelf last van heb. Zelf heb ik de grootste moeite om een relatie te krijgen, maar ik vervul wel vaak de rol van 'relatietherapeut'. Dit gaat steeds meer aan me vreten, omdat ik zelf nog steeds vrijgezel ben (ben nu 22), terwijl mijn broer ondertussen bijna twee jaar getrouwd is en het eerste kind op komst is (hij wordt binnenkort 27). Ik begin nu steeds meer de angst te krijgen dat ik dezelfde kant op ga als mijn oudste broer (nu 29 en vrijgezel). Hij heeft er geen problemen mee, maar ik moet er niet aan denken om op mijn 29e nog vrijgezel te zijn. Zeker als je ouders dan ook nog eens beginnen te zeuren waarom ik nog steeds geen vriendin heb. Goddank hebben ze zich ingehouden op mijn verjaardag toen er ook een aantal vrienden op bezoek waren die dus weten hoe ik me voel.

Het klinkt misschien lullig dat ik dit zeg, maar mijn ouders kunnen ook niet weten hoe ik me voel, omdat zij al verkering kregen toen zij jonger waren dan ik nu ben. Daar komt bij dat mijn ene broer verkering kreeg op zijn 20e en mijn oudste broer ook al eens verkering heeft gehad, maar daar nu geen behoefte aan heeft.

Ik ben nou eenmaal niet zo'n held als het om relaties gaat en dat willen/kunnen mijn ouders niet echt begrijpen (met name mijn moeder niet).

[Verwijderd]

Een heleboel replies weer, gelukkig. Hoopte al dat dit draadje niet doodging. Had even een vraagje aan Yoozer, je bedoelt dat ik altijd pen en papier bij me moet hebben?

Verder voel ik de pijn gevoelens echt veel meer dan blije gevoelens. Als iemand blij is wordt ik vanzelf ook wel blij maar bij pijn sta ik er toch echt bij stil. Vandaag ging ik naar een vriendin die het moeilijk heeft en we gingen er over praten, nou de dingen die je dan voelt zijn gewoon echt pijnlijk Dacht even dat ik moest gaan huilen er van maar gelukkig gebeurde het niet (hoewel huilen goed voor een mens is). Het raarste is vind ik bij dronken mensen, daar zie ik echt doorheen. Zat vanavond zoals normaal weer eens in mijn stamkroegje en daar kwamen een paar vrienden van me rond een uur of 12, zag al dat ze wat ophadden dus dacht laat hun maar even. Gingen ze weg en kwamen ze weer terug rond 2 uur ofzo. Toen waren ze echt bezopen... maar wat ik zag had ik me eigenlijk nog nooit gerealiseerd, dat dronken mensen makkelijk te zijn doorzien. Kan nog niet omschrijven wat ik precies zag omdat ik er niet op wou letten, zat namelijk te poolen en dan wil ik niet gestoord worden maar bij 1 vriend zag ik het het beste. Drinken om de problemen op te lossen, drinken om mee te doen. Het is totaal niet zijn stijl eigenlijk om te drinken en hoewel ik het met hem er nog 2 dagen geleden over had gehad vind hij het normaal. Kan echt even niet omschrijven wat ik zag, als ik er nu op terugdenk vind ik het maar raar. Maar het leek alsof hij geen buitenkant meer had.

[DjGeRo]

Ik kom dat nu inderdaad ook tegen ik ben 14 jaar en zit in de tweede

Ik moet blijven zitten en naar een andere school vanwege verkeerde vrienden die:

stelen - gebruiken

Ik heb me hiertegen uiteraard hevig verzet en dat is me ook echt wel gelukt alleen dat is ten koste van mijn 2de jaar op havo/vwo gegaan...

Ik kan nu alleen naar vmbo en daar heb ik dus geen zin in, dus pak ik nu een andere school doe daar de 2de opnieuw en stroom dan door naar vwo, en dit alles terwijl ik MAKKLIJK gymnasium enz.. kan

En over dat sexen zullen we het maar niet hebben

[Verwijderd]

Mindsmonk:

Ik denk dat jij heel goed eens een keer een paddo-trip zou kunnen doen om over jouw probleem/onderwerp na te denken.

Het actieve bestandsdeel in paddestoelen is psilocine, een tryptamine-achtige stof. Deze stof vertoont gelijkenis met enkele neuro-transmitters die van nature al aanwezig zijn in je hoofd. Je zal merken dat je gedachten ineens veel meer inzichten prijsgeven en nadenken over jezelf zal vele malen objectiever worden!

Ik zeg dit alleen maar om je te helpen! Veel succes!

[Verwijderd]

Op zaterdag 22 juni 2002 16:48 schreef Toto Skilatschi het volgende:
Mindsmonk:

Ik denk dat jij heel goed eens een keer een paddo-trip zou kunnen doen om over jouw probleem/onderwerp na te denken.

Het actieve bestandsdeel in paddestoelen is psilocine, een tryptamine-achtige stof. Deze stof vertoont gelijkenis met enkele neuro-transmitters die van nature al aanwezig zijn in je hoofd. Je zal merken dat je gedachten ineens veel meer inzichten prijsgeven en nadenken over jezelf zal vele malen objectiever worden!

Ik zeg dit alleen maar om je te helpen! Veel succes!

HO! HO! HO!
Nee, ik ben niet anti drugs, helemaal niet zelfs. Maar 1 ding moet je niet vergeten, en dat is dat mindsmonk zich er nog niet helemaal gemakkelijk bij voelt (zo komt het in ieder geval over)
Paddo's ed. kunnen je als je geestelijk niet sterk in je schoenen staat hele enge trips bezorgen. Een bekende van me heeft er blijvende gevolgen aan overgehouden, zoals ineens af en toe een waanbeeld. Voor zoiets moet je (zeker in mindsmonk zn geval, omdat hij juist emotioneel ver ontwikkeld is) heel erg uitkijken

[Verwijderd]

Op zaterdag 22 juni 2002 17:38 schreef Shiffah het volgende:

[..]

HO! HO! HO!
Nee, ik ben niet anti drugs, helemaal niet zelfs. Maar 1 ding moet je niet vergeten, en dat is dat mindsmonk zich er nog niet helemaal gemakkelijk bij voelt (zo komt het in ieder geval over)
Paddo's ed. kunnen je als je geestelijk niet sterk in je schoenen staat hele enge trips bezorgen. Een bekende van me heeft er blijvende gevolgen aan overgehouden, zoals ineens af en toe een waanbeeld. Voor zoiets moet je (zeker in mindsmonk zn geval, omdat hij juist emotioneel ver ontwikkeld is) heel erg uitkijken

Was ook niet van plan hier iets mee te doen, ben een tijdje wiet gaan blowen maar het werd steeds meer dus ben nu totaal gestopt. Misschien stimuleert het mn geest veel maar dat moet ik zelf ook wel kunnen.

Over dat ik me hier nog niet gemakkelijk bij voel klopt, dat komt omdat ik er nog niet alles over weet en nog geen begeleiding heb. Hoewel ik dat binnenkort wel krijg

[Tatsu]

Op zaterdag 22 juni 2002 19:01 schreef MindsMonk het volgende:

[..]

Was ook niet van plan hier iets mee te doen, ben een tijdje wiet gaan blowen maar het werd steeds meer dus ben nu totaal gestopt. Misschien stimuleert het mn geest veel maar dat moet ik zelf ook wel kunnen.

Over dat ik me hier nog niet gemakkelijk bij voel klopt, dat komt omdat ik er nog niet alles over weet en nog geen begeleiding heb. Hoewel ik dat binnenkort wel krijg

Het laat je makkelijk beredeneren. Maar het is meer een gamk ten opzichte van de werkelijkheid. Je moet het zo zien: het vergemakkelijkt juist de werkelijkheid, je wordt er dan afhankelijk van.
Dit moet je juist niet worden, je moet dan netzo kunnen beredeneren als zonder.
Ik ben nu 19 jaar, heb op me 15de een jaar lang geblowed, en ken het gevoel. Het was meer een uitvlucht, zoals ik het beleefde. En ik ken het effect.
Ik ben na mij blowen ingetrokken bij mijn vader, heb heb dan ook mezelf meer leren kennen, in die tijd daarvoor ook.
Ik kan anderen heel goed advies geven, inleven in de situatie, en daarvan uit advies geven. En dat voor mijn eigen leeftijd, het beangstigd me af en toe wel. Maar ik merk dat ik er anderen mee kan helpen, dus waarom niet.
Ik ga dan technische informatica doen, maar weet niet compleet voor mezelf of dit de juiste keuze is.
Wat ik wel geleerd heb is dat je jezelf voorrang moet geven, heo egoistisch het ook mag blijken. Ik help graag anderen, maar niet ten koste van mezelf.

[Verwijderd]

Op zondag 23 juni 2002 01:09 schreef Tatsu het volgende:

[..]

Het laat je makkelijk beredeneren. Maar het is meer een gamk ten opzichte van de werkelijkheid. Je moet het zo zien: het vergemakkelijkt juist de werkelijkheid, je wordt er dan afhankelijk van.
Dit moet je juist niet worden, je moet dan netzo kunnen beredeneren als zonder.
Ik ben nu 19 jaar, heb op me 15de een jaar lang geblowed, en ken het gevoel. Het was meer een uitvlucht, zoals ik het beleefde. En ik ken het effect.
Ik ben na mij blowen ingetrokken bij mijn vader, heb heb dan ook mezelf meer leren kennen, in die tijd daarvoor ook.
Ik kan anderen heel goed advies geven, inleven in de situatie, en daarvan uit advies geven. En dat voor mijn eigen leeftijd, het beangstigd me af en toe wel. Maar ik merk dat ik er anderen mee kan helpen, dus waarom niet.
Ik ga dan technische informatica doen, maar weet niet compleet voor mezelf of dit de juiste keuze is.
Wat ik wel geleerd heb is dat je jezelf voorrang moet geven, heo egoistisch het ook mag blijken. Ik help graag anderen, maar niet ten koste van mezelf.

idd.. Deze middelen openen wegen op een makkelijke manier.. maar ook heel direct, vaak juist te direct, je bent er niet op voorbereid. Deze "inzichten, werkelijkheden" zijn op zich heel interessant, maar als je ze zonder stimulerende middelen te zien krijgt ben je er in ieder geval klaar voor.
Een trip kan heel nuttig zijn, je kan er echt veel van leren, maar je moet er wel klaar voor zijn, want tijdens een trip kom je in een soort geestelijke versnelling terecht, waarin je zowel positieve inzichten krijgt als inzichten in je eigen angsten. Deze moet je kunnen onderscheiden, anders wordt het allemaal te vaag voor je. Daarom sta ik helemaal achter mindsmonk's beslissing.
Ik heb deze dingen juist niet helemaal volgens het boekje gedaan, en ik ben er achter gekomen dat ik geluk heb gehad. Ik ben altijd een sensatiezoeker geweest, ik ging juist voor dat onbekende, lekker ontsnappen aan deze werkelijkheid, en een andere betreden, maar ik heb niet de gave die mindsmonk heeft (het is echt een gave, ook al zie je er misschien eerst alleen maar de negatieve kanten van) en dus zou het voor jou alleen maar een vloedgolf van emoties brengen...
En inderdaad, je moet je zelf wel voorrang geven, een altruïstische houding is heel mooi, maar je gaat er zelf kapot aan. Je moet je grenzen leren kennen, hoe ver kan ik gaan met die persoon helpen zonder dat ik er zelf kapot aan ga.

[Verwijderd]

Op zondag 23 juni 2002 04:39 schreef Shiffah het volgende:

[..]

idd.. Deze middelen openen wegen op een makkelijke manier.. maar ook heel direct, vaak juist te direct, je bent er niet op voorbereid. Deze "inzichten, werkelijkheden" zijn op zich heel interessant, maar als je ze zonder stimulerende middelen te zien krijgt ben je er in ieder geval klaar voor.
Een trip kan heel nuttig zijn, je kan er echt veel van leren, maar je moet er wel klaar voor zijn, want tijdens een trip kom je in een soort geestelijke versnelling terecht, waarin je zowel positieve inzichten krijgt als inzichten in je eigen angsten. Deze moet je kunnen onderscheiden, anders wordt het allemaal te vaag voor je. Daarom sta ik helemaal achter mindsmonk's beslissing.
Ik heb deze dingen juist niet helemaal volgens het boekje gedaan, en ik ben er achter gekomen dat ik geluk heb gehad. Ik ben altijd een sensatiezoeker geweest, ik ging juist voor dat onbekende, lekker ontsnappen aan deze werkelijkheid, en een andere betreden, maar ik heb niet de gave die mindsmonk heeft (het is echt een gave, ook al zie je er misschien eerst alleen maar de negatieve kanten van) en dus zou het voor jou alleen maar een vloedgolf van emoties brengen...
En inderdaad, je moet je zelf wel voorrang geven, een altruïstische houding is heel mooi, maar je gaat er zelf kapot aan. Je moet je grenzen leren kennen, hoe ver kan ik gaan met die persoon helpen zonder dat ik er zelf kapot aan ga.

Stimulerend maar verslavend?

[Yoozer]

Op zaterdag 22 juni 2002 03:24 schreef MindsMonk het volgende:
Een heleboel replies weer, gelukkig. Hoopte al dat dit draadje niet doodging. Had even een vraagje aan Yoozer, je bedoelt dat ik altijd pen en papier bij me moet hebben?

nee, dat hoeft ook weer niet . als je er maar een beetje een gewoonte van maakt om een soort dagboek bij te houden - het zou zonde zijn als je sommige dingen gewoon door je vingers laat glippen omdat je ze vergeet.

[Verwijderd]

Op zondag 23 juni 2002 23:31 schreef Yoozer het volgende:

[..]

nee, dat hoeft ook weer niet . als je er maar een beetje een gewoonte van maakt om een soort dagboek bij te houden - het zou zonde zijn als je sommige dingen gewoon door je vingers laat glippen omdat je ze vergeet.

mja klopt houdt het nu ook bij, maar had nog een vraagje aan jou. Reiki?