Het is en mooi citaat, maar het is niet helemaal waar.
Als voorbeeld voer ik aan dat er jongeren zijn die niet meer willen leven (om wat voor reden dan ook). Zij sterven geen natuurlijke dood, maar zoeken de dood in de vorm van zelfmoord.
Ik weet het, dit klinkt vrij generaliserend, maar er zit wel een kern van waarheid in. Ik spreek hier uit ervaring, omdat ik het al een aantal keren heb meegemaakt dat klasgenoten zichzelf voor de trein hebben geworpen
IMO speelt het menselijk
lichaam hier ook een belangrijke rol in. Geestelijk kan iemand levensmoe zijn, maar dan zorgt het lichaam er voor dat deze persoon in leven blijft. Als voorbeeld noem ik mijn oma (helaas, maar waar):
Mijn oma is onlangs 83 geworden. Zij heeft twee keer kanker overleefd, omdat ze daarvoor heeft gevochten. Helaas is vorig jaar wederom kanker geconstateerd

en dit keer is genezing ook niet meer te verwachten. Ze heeft toen letterlijk gezegd: 'het is mooi geweest. Mijn tijd is gekomen.' Dit is nu bijna een jaar geleden.
Geestelijk heeft mijn oma geaccepteerd dat ze een terminale ziekte heeft en ze vecht ook niet meer om te blijven leven. Het heeft er ook even op geleken dat ze zou sterven (in zeer korte periode sterk afgetakeld), maar haar lichaam begon zich enigszins te herstellen. Toch bleef ze zeggen dat het niet lang meer zou duren voordat ze het 'eeuwige leven zou mogen ontvangen'.
Mijn oma leeft nog steeds en ik zie haar nog zeker een jaar leven, terwijl ze er zelf eigenlijk wel genoeg van heeft. Wrang details dat ik dit nu zit te typen op de dag dat ik 22 wordt en dat ze dat dus nog mag meemaken.
Haar huisarts heeft korte tijd geleden haar ook voorgesteld om euthanasie te plegen, omdat ze alleen nog maar een verschirkkelijke lijdensweg in het vooruitzicht heeft. Echter, vanwege haar geloofsovertuiging wil ze daaraan niet meewerken. 'Laat ik dan maar hopen dat mijn lijdensweg van korte duur zal zijn.' heeft ze gezegd.
In dat opzicht kan ik alleen maar 'blij' zijn als ze binnenkort mocht sterven, omdat ze geen normaal leven meer zal kunnen leiden als de kanker verder uitzaait.
Wat ik dus wil zeggen, is dat de stelling niet helemaal op gaat. Mijn oma is bereid te sterven, maar haar lichaam houdt dat vooralsnog tegen.
Voor mijn oma geldt nu eerder: 'Leven is een kwestie van niet
kunnen sterven...