Ik heb wat interessant materiaal over Chinese karakters gevonden. Gezien de lopende discussies toch wel interessante informatie.
Eerst wat korte chinese geschiedenis:
Wie aan China denkt denkt aan Taoïsme, Boeddhisme, en dat soort oosterse religies. Als de bijbel waar is zou dat betekenen dat de Chinezen vroeger iets anders hebben geloofden.
Het Boek der geschiedenis van Confucius vertelt dat voor Confucius de Chinezen geloofden in één God, de schepper van hemel en aarde. Het boek beschrijft hoe de Chinese keizer reeds in 2230 voor Christus bij elke zonnewende aan de noord/zuid-grens van zijn rijk een offerdienst hield waarin de God van hemel en aarde (Shang Ti) geëerd werd. Later (na 166 v. Chr.) is men helaas onder invloed van het Taoïsme ook aan andere goden gaan offeren, waaroor een polytheïstische godsdienst het monotheïsme verving. Maar nog in het jaar 1369 is er door de Chinezen een onderzoek ingesteld naar de oorsprong van de keizerlijke offerdienst en op grond daarvan is men teruggekeerd naar het ritueel van keizer Chou, waarbij de keizer één hemelse heerser, Shang Ti, vereerde (vergl. Chinese Shang Ti met hebreeuwse Shaddai). Deze offerdienst is tot 1911 gehandhaafd. Toch is de kennis van deze rituelen in onze tijd onder invloed van Taoïsme en Boeddhisme vrijwel verdwenen.
Na deze korte geschiedenis wordt het tijd voor de karakters.
Onderzoek heeft aangetooond dat de Chines tekens voor 2000 v. Chr. Zijn ontworpen waarschijnlijk in opdracht van de ‘gele keizer’ Hwang Ti. Dus duidelijk in de tijd van het monotheïsme.
Opbouw:
Chinese karakters bestaan uit radicalen, heel eenvoudige basistekens waarvan er 214 zijn.
De Chinese karakters zelf kun je in 3 categorieën indelen, als volgt:
1. Pictogrammen
2. Ideogrammen
3. Phonetisch
De pictogrammen zijn het eenvoudigst en zijn eenvoudige plaatjes die iets voorstellen. Veel van de radicalen behoren ook tot deze groep (dus met hun basisbetekenis).
De ideogrammen zijn gecompliceerder. Het zijn in feite beeldverhalen, samengesteld uit pictogrammen. Een soort samengeperste rebus dus. (hier gaat we zo verder op in ).
Dan is er nog de phonetische groep, die in het ene deel van het karakter de betekenis en in het andere deel de uitspraak geeft.
Het gaat hier dus over de ideogrammen, die zijn opgebouwd uit pictogrammen. Eerst een paar voorbeeldjes, zodat je het idee een beetje vat:



Het was natuurlijk erg handig om zo ideogrammen op te bouwen. Zo waren ze veel makkelijker te onthouden. Wat was er dan logischer om ook gelijk de geschiedenis (die iedereen kent) er maar in op te nemen?
Nou, dat is gebeurd.
Karakters
Ik zal er enkele karakters uithalen. Er zijn er veel en veel meer, maar goed, post moet niet te lang worden:
Genesis 2 vers 7: En de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde en in zijn neusgaten geblazen de adem des levens; alzo werd de mens tot een levende ziel.

Deze is wel leuk, maar als je wil kun je er nog best wat anders in lezen. Daarom nog een paar:
Adam had het eerst goed in de hof van Eden:

Twee bijzondere bomen in de tuin:

Van de boom des levens mocht in eerste instantie wel gegeten worden, maar na de zondeval niet meer.
De vrouw begeert van de boom te nemen:

zondvloed:

In de ark zaten acht mensen.
Zo heb je er nog veel meer, bv.
Geheim + persoon +tuin +levend = duivel + twee bomen + bedekking = verleider
Water + beschuldigen = catastrofe (grote catastrofe de zondvloed was gevolg van door God uitgesproken oordeel?).
Woman + secretly + mouth/to eat = beginning (begin van alle ellende, begin van een periode)
Man + fruit = naked
(Adam en eva kwamen er achter dat ze naakt waren na het eten van de vrucht)
Enzovoort.
Nu kun je volhouden dat dit dom toeval is. Ik vind het echter iets te toevallig. Het komt net te mooi uit. Nu zijn er natuurlijk genoeg karakters die heel wat minder overtuigend zijn: je kunt ze ook op een andere manier uitleggen. Toch hebben ook die anderen veel weg van verhalen uit Genesis.
Voor verdere informatie: er schijnt een boek over te bestaan: C.H. Kang and Ethel R. Nelson, The discovery of Genesis, 1979
Zal ook wel het een en ander over te vinden zijn op internet.
Hoe denken jullie hierover? Vinden jullie dit een onzin verhaal, of verklaren jullie dit op een andere manier?
Xetar
Eerst wat korte chinese geschiedenis:
Wie aan China denkt denkt aan Taoïsme, Boeddhisme, en dat soort oosterse religies. Als de bijbel waar is zou dat betekenen dat de Chinezen vroeger iets anders hebben geloofden.
Het Boek der geschiedenis van Confucius vertelt dat voor Confucius de Chinezen geloofden in één God, de schepper van hemel en aarde. Het boek beschrijft hoe de Chinese keizer reeds in 2230 voor Christus bij elke zonnewende aan de noord/zuid-grens van zijn rijk een offerdienst hield waarin de God van hemel en aarde (Shang Ti) geëerd werd. Later (na 166 v. Chr.) is men helaas onder invloed van het Taoïsme ook aan andere goden gaan offeren, waaroor een polytheïstische godsdienst het monotheïsme verving. Maar nog in het jaar 1369 is er door de Chinezen een onderzoek ingesteld naar de oorsprong van de keizerlijke offerdienst en op grond daarvan is men teruggekeerd naar het ritueel van keizer Chou, waarbij de keizer één hemelse heerser, Shang Ti, vereerde (vergl. Chinese Shang Ti met hebreeuwse Shaddai). Deze offerdienst is tot 1911 gehandhaafd. Toch is de kennis van deze rituelen in onze tijd onder invloed van Taoïsme en Boeddhisme vrijwel verdwenen.
Na deze korte geschiedenis wordt het tijd voor de karakters.
Onderzoek heeft aangetooond dat de Chines tekens voor 2000 v. Chr. Zijn ontworpen waarschijnlijk in opdracht van de ‘gele keizer’ Hwang Ti. Dus duidelijk in de tijd van het monotheïsme.
Opbouw:
Chinese karakters bestaan uit radicalen, heel eenvoudige basistekens waarvan er 214 zijn.
De Chinese karakters zelf kun je in 3 categorieën indelen, als volgt:
1. Pictogrammen
2. Ideogrammen
3. Phonetisch
De pictogrammen zijn het eenvoudigst en zijn eenvoudige plaatjes die iets voorstellen. Veel van de radicalen behoren ook tot deze groep (dus met hun basisbetekenis).
De ideogrammen zijn gecompliceerder. Het zijn in feite beeldverhalen, samengesteld uit pictogrammen. Een soort samengeperste rebus dus. (hier gaat we zo verder op in ).
Dan is er nog de phonetische groep, die in het ene deel van het karakter de betekenis en in het andere deel de uitspraak geeft.
Het gaat hier dus over de ideogrammen, die zijn opgebouwd uit pictogrammen. Eerst een paar voorbeeldjes, zodat je het idee een beetje vat:


Het was natuurlijk erg handig om zo ideogrammen op te bouwen. Zo waren ze veel makkelijker te onthouden. Wat was er dan logischer om ook gelijk de geschiedenis (die iedereen kent) er maar in op te nemen?
Nou, dat is gebeurd.
Karakters
Ik zal er enkele karakters uithalen. Er zijn er veel en veel meer, maar goed, post moet niet te lang worden:
Genesis 2 vers 7: En de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde en in zijn neusgaten geblazen de adem des levens; alzo werd de mens tot een levende ziel.

Deze is wel leuk, maar als je wil kun je er nog best wat anders in lezen. Daarom nog een paar:
Adam had het eerst goed in de hof van Eden:

Twee bijzondere bomen in de tuin:

Van de boom des levens mocht in eerste instantie wel gegeten worden, maar na de zondeval niet meer.
De vrouw begeert van de boom te nemen:

zondvloed:

In de ark zaten acht mensen.
Zo heb je er nog veel meer, bv.
Geheim + persoon +tuin +levend = duivel + twee bomen + bedekking = verleider
Water + beschuldigen = catastrofe (grote catastrofe de zondvloed was gevolg van door God uitgesproken oordeel?).
Woman + secretly + mouth/to eat = beginning (begin van alle ellende, begin van een periode)
Man + fruit = naked
(Adam en eva kwamen er achter dat ze naakt waren na het eten van de vrucht)
Enzovoort.
Nu kun je volhouden dat dit dom toeval is. Ik vind het echter iets te toevallig. Het komt net te mooi uit. Nu zijn er natuurlijk genoeg karakters die heel wat minder overtuigend zijn: je kunt ze ook op een andere manier uitleggen. Toch hebben ook die anderen veel weg van verhalen uit Genesis.
Voor verdere informatie: er schijnt een boek over te bestaan: C.H. Kang and Ethel R. Nelson, The discovery of Genesis, 1979
Zal ook wel het een en ander over te vinden zijn op internet.
Hoe denken jullie hierover? Vinden jullie dit een onzin verhaal, of verklaren jullie dit op een andere manier?
Xetar