Op vrijdag 07 juni 2002 20:18 schreef lasker het volgende:
In Azie wonen mijarden van die in onze ogen overdreven beleefde mensen. De chinezen en Japanners zien ons als een stelletje ongelooflijke lompe, onbeschaafde boerenpummels.
Wij hier in het Westen hebben gewoon een ander idee over wat 'fatsoen' moet inhouden. Die definitie komt voort uit een soort secularisering van de samenleving, denk ik. In Azië is er nog een veel sterkere band met religie en heeft het idee van fatsoen een lange religieuze traditie.Hierdoor vinden Aziërs ons soms vrij lomp. Maar dit komt ook niet in de laatste plaats dat Aziërs gemiddeld bekeken nogal kleine mensjes zijn van een kilootje of 40.
Juist in Nederland hebben wij boersheid tot een volksdeugd verheven. Elke beleefdheidsvorm is hier afgeschaft. Wij spreken zelf de meest geachte mensen nog aan bij de achternaam en laten laten ons in onze "eerlijkheid" niet weerhouden om beledigend en kwetsend te zijn. Het best komt dit tot uiting in de nederlandse speelfilms.
Het ligt er maar aan wat voor definitie je voor beleefdheid en fatsoen hanteert. Kijk, zoals jij het nu uitlegt is het zeg maar de rigide definitie die al eeuwen gehanteerd wordt. Iets is pas onbeleefd als iemand 'gekwetst' raakt. En als iemand gekwetst raakt door eerlijkheid dan is het een hautaine kwal.
Waar jij over praat heeft waarschijnlijk niets te maken met beleefdheid. Beleefdheid heeft namelijk alles te maken met wellevendheid. En Wellevendheid is juist proberen te voorkomen dat een ander zich door jou ongemakkelijk of gekwetst voelt. Wellevendheid is gaat uit van respect en inlevingsvermogen.
Dat is nogal onderdanig he? Alles proberen om het je partner naar de zin toe maken, oneindig ver doorbuigen in je beleefdheidsvormen heeft niks nuttigs en maakt een gesprek tot een kwijnend steekspel van hypocrisie. Respect 'voor je gesprekspartner, ok. Maar inlevingsvermogen? Nou, nee dat vind ik niet eens vereiste beleefdheidsvorm.
Beleefdheid kan echter ook ten onrechte worden uitgelegd als hautain omdat mensen zich minderwaardig voelen. En in Nederland gebeurt dat nogal snel. Denk aan onze spreekwoorden: Doe maar gewoon, dan ben je al gek genoeg. Hier wordt alles wat boven het koren uitsteekt, snel afgemaaid.
Hiert heb je wel gelijk in. Heel vaak wordt meteen gedacht dat als je Mulisch leest en Bach luistert dat je 'dan wel verheven gevoelens moet hebben' en dit beeld zorgt ervoor dat mensen die dat niet doen zich minderwaardig voelen. Wat ze daarbij vergeten is dat we allemaal mensen zijn. Het heeft dus wellicht te maken met een bepaalde vooringenomenheid van mensen en het misplaatste idee dat iedereen gelijk is. Iedereen is gelijkwaardig, niet gelijk. Mensen hebben nogal moeite met dat onderscheid, denk ik.
Juist als je elkaar niet mag, is beleefdheid op zijn plaats. Nederlanders vinden het echter nodig om dat "eerlijk" uit te spreken. Tegenwoordig gaat dat vaak gepaard met schelden en in reactie daarop wordt ook steeds gemakkelijker geweld gebruikt.
Nee, hier ben ik het totaal niet mee eens. als je iemand niet mag, vind ik dat je dat duidelijk maken, zodat die andere persoon weet waar die aan toe is. En dan leg ik helemaal die suggestieve link naar 'zinloos geweld' zoals jij die legt.