Op donderdag 30 mei 2002 02:11 schreef Appel het volgende:
soms lig ik dus uuren te denken wrom er een helal/leven is.
Zoals een grassprietje urenlang nadenkt over waarom die golfbal precies op hem terecht kwam. De golfbal
moet ergens terechtkomen, en daar zal altijd een grassprietje zijn, dus er is altijd een grassprietje de klos.
Zoals een kwade klant niet begrijpt dat zijn apparaat vlak na aanschaf, of vlak na het verlopen van de gerantie, is stukgegaan. Een apparaat kan op elk willekeurig moment stuk gaan. Als er genoeg apparaten verkocht worden, is het dus met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te stellen dat er apparaten zijn die vlak na aanschaf, of vlak na het aflopen van de garantietermijn, stukgaan. En die apparaten
moeten wel door klanten gekocht zijn, en dus is met even dicht aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te zeggen dat er klanten zullen zijn die op zo'n manier de klos zijn.
En als je dan de klos bent, is het totaal onzinnig om je af te vragen waarom, of hoe klein de kans daarop wel niet was. Het moest immers gebeuren, en toevallig ben jij de klos. Jammer dan.
Zo is het met het ontstaan van het universum ook. Het gebeurt nou eenmaal. De kans dat alles precies goed gaat is heel erg klein, maar er zijn (hoogstwaarschijnlijk) miljarden en miljarden universa, dus er is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te stellen dat een universum precies zo als de onze zal ontstaan, en voilà, dat is ook gebeurd: dat is de onze namelijk.
Achteraf kansen berekenen is altijd onzinnig, omdat het immers al gebeurd is, en de kans dus kennelijk in de gegeven omstandigheden op een of andere reden gewoon 100 procent was. En achteraf redenen gaan zoeken voor iets wat nou eenmaal gewoon gebeurt is nog onzinniger.
Het universum is. Punt.
En zelfs daarover kan je eigenlijk nooit zeker zijn
Het is alleen een echte hetze als het uit Hetzerath komt, anders is het gewoon sprankelende ophef.