Alhoewel tijdreizen volgens mij uberhaupt niet zou kunnen (ik las ergens een keer een formule dat bij het 'hebben' van de lichtsnelheid, je massa naar oneindig gaat en dan kom je dus juist weer tot stilstand...), was ik eens over het volgende aan het denken. Graag jullie feedback.
Stel dat tijdreizen zou kunnen, dan zal er ook naar de toekomst gereisd worden. Op dat moment zijn er twee opties:
- de reiziger komt in zijn eigen toekomst
- de reiziger komt in een algemene toekomst
Het laatste kan volgens mij niet, aangezien dat zou betekenen dat alles al vast staat. Je hoeft alleen nog maar naar de toekomst te reizen om het mee te maken, of zonder tijdreizen ouder te worden om het te beleven.
Als de reiziger echter in zijn eigen toekomst terechtkomt, ontstaat er een paradox. Het zou kunnen betekenen dat we op dit moment ook allemaal in onze eigen tijd leven en dat we dit gezamenlijk, maar daardoor ook allemaal op onze eigen manier, beleven. Dat zou betekenen dat niks 'waar' is, maar slechts de beleving in je 'eigen tijd'. Voer voor de postmodernisten onder ons, maar het lijkt me iets te ver gezocht.
Komt hij echter in zijn eigen toekomst terecht die daarmee tevens uniek is, dan creeert hij dus tijd (of eigenlijk een moment) in de toekomst. Verdwijnt daarmee dan ook zijn verleden? En wat gebeurt er in de tijd waar hij uitkomt?
* TromboneFreakus denkt dat Discovery Channel iets te ver gaat in die spotjes over Starlab waar een Rus beweert dat time travel mogelijk zal zijn
Stel dat tijdreizen zou kunnen, dan zal er ook naar de toekomst gereisd worden. Op dat moment zijn er twee opties:
- de reiziger komt in zijn eigen toekomst
- de reiziger komt in een algemene toekomst
Het laatste kan volgens mij niet, aangezien dat zou betekenen dat alles al vast staat. Je hoeft alleen nog maar naar de toekomst te reizen om het mee te maken, of zonder tijdreizen ouder te worden om het te beleven.
Als de reiziger echter in zijn eigen toekomst terechtkomt, ontstaat er een paradox. Het zou kunnen betekenen dat we op dit moment ook allemaal in onze eigen tijd leven en dat we dit gezamenlijk, maar daardoor ook allemaal op onze eigen manier, beleven. Dat zou betekenen dat niks 'waar' is, maar slechts de beleving in je 'eigen tijd'. Voer voor de postmodernisten onder ons, maar het lijkt me iets te ver gezocht.
Komt hij echter in zijn eigen toekomst terecht die daarmee tevens uniek is, dan creeert hij dus tijd (of eigenlijk een moment) in de toekomst. Verdwijnt daarmee dan ook zijn verleden? En wat gebeurt er in de tijd waar hij uitkomt?
* TromboneFreakus denkt dat Discovery Channel iets te ver gaat in die spotjes over Starlab waar een Rus beweert dat time travel mogelijk zal zijn