Artsen: heb je er wat aan?

[Keida]

Als je geneeskunde studeert wordt er tegenwoordig steeds meer op gehamerd dat de patient de belangrijkste persoon is in de gezondheidszorg, niet de arts. De patient moet het woord doen en als de patient het niet eens is of vragen heeft, dan moet hij dit ook kwijt kunnen. Dit kan alleen maar als de arts daar ook daadwerkelijk ruimte voor geeft.

Dit is tegenwoordig zo opgenomen in het onderwijs, en het lijkt zijn vruchten af te werpen.

Maar, de generatie artsen die op dit moment de rand van het patientenbed bevolken, hebben een opleiding gehad met een hele andere insteek. De patient weet niets, de arts weet alles, en de arts zal de patient wel of niet beter maken. Elke vraag van de patient is gesteld vanuit de gedachten van de patient, die niets weet, en dient dus zorgvuldig genegeerd te worden (ik weet het, wel overdreven, maar dat is wat duidelijker)

Wat vinden jullie van jullie (huis)arts? Is hij kundig, dat wil zeggen, kom je er weg met een tevreden gevoel? Laat hij ruimte voor vragen, en krijg je ook een fatsoenlijk antwoord? Is hij afstandelijk, of juist niet?

En in het algemeen, wat kan er veel beter in de huisartsenpraktijk?

Ikzelf kijk namelijk met heel andere ogen naar hoe een arts mij behandelt, aangezien ik achtergrondkennis heb, ik weet hoe wij het nu leren, en wat op dit moment de gangbare normen en waarden in de huisartsenpraktijk zijn.

[Verwijderd]

Een zekere vorm van Nederigheid doet een arts zeker geen kwaad. De patient is degene waar het om draait, deze is ziek en zoekt hulp bij een arts, waarbij de patient zich overgeeft aan de capaciteiten van de arts.

De arts moet echter beseffen dat hij er voor de patient is en niet andersom, zodat vanuit de beste bedoelingen van de patient wordt gehandeld en niet ter meerdere glorie van een arts (zijn bankrekening).
Maar zoiets staat gelukkig in de eed van Hypocratus.

Ps, het loon voor de arts is uiteraard het enorme respect, financiele vergoeding etc. De arts wordt echt niet vergeten ondanks het routineachtige vanuit de arts zelf.

[Elvhenk]

Ik persoonlijk zit niet zo op 1 lijn met mijn huisarts, maar ja, ik ben ff te sloom om een andere te zoeken. Ik denk dat het wel belangrijk is dat je redelijk tot goed met diegene overweg kan.
Ikzelf zie de normale medische wetenschap niet als zaligmakend en kijk eerst kritisch naar wat ik wel of niet accepteer. Dat komt ook door mijn interesse in en ervaring met alternatieve dingen.
Als het gaat om rechttoe rechtaan medische problemen: ontsteking o.i.d. dan werkt de reguliere medische wetenschap het beste. Als het gaat om meer complexe problemen, ook met emoties e.d., dan zou een gecombineerde aanpak beter zijn.
Ik ga dus niet uit van de visie dat de patient niks weet en alles moet vragen aan de medische deskundige. Het is mijn lijf en ik heb daar de eindcontrole over. Ik negeer dan ook wel eens medisch advies of medicijnen, tot nu toe met prima resultaat.

Op de 1 of andere manier is de normale medische wetenschap en de alternatieve hoek altijd in vage staat van oorlog ofzo. Hoewel het lijkt te verbeteren. Naar mijn idee is het in combinatie het beste.

Hier mijn 2 cent, was dit wat je bedoelde?

[KroontjesPen]

Zelf heb ik geen probleem met mijn huisarts. Dat zal wel komen doordat ik hem/haar (combi-praktijk) niet zo vaak nodig heb gehad.

Anders ligt het bij mijn moeder en ik kan haar geen ongelijk geven.
Als hij beter had opgelet dan was mijn vader waarschijnlijk niet gestorven op de manier waarop het gegaan is.
Mijn moeder heeft hierdoor het vertrouwen in haar arts verloren en gaat pas echt naar hem toe als het eigenlijk te laat is. Naar een ander gaan is er niet bij door het huisartsen tekort.

Het idee van samenwerking tussen regulier en alternatief zoals Elvhenk dat oppert zou ik ook graag verwezenlijkt zien.

[Yoozer]

met 't tekort aan artsen is voldoende voorlichting ook niet meer een optie - mensen gaan zelf informatie zoeken (internet) en komen dan soms tot de verkeerde conclusie.

een arts moet een patient in begrijpelijke woorden kunnen vertellen wat er mis is, en waarom hij een bepaald medicijn aanbeveelt. dat de 'alternatieve' wijzen lukken waar klassieke wijzen falen laat zien dat de arts zich van tijd tot tijd moet laten bijscholen.

dat er argwaan over de homeopatische hoek bestaat is misschien om dat deze nog niet voldoende in kaart is gebracht - wat voor remedie voor welke ziekte - en het geitewollensokken-imago, plus een paar lucratieve fraudeurs, en een stel ongelukken die de homeopatische hoek een slechte naam hebben gegeven.

geneeskunde is geneeskunde. dan maakt 't woord 'alternatief' eigenlijk niet veel meer uit, als 't het probleem maar oplost, toch?

de huisarts die ik tot nu toe nog gehad heb heb ik alleen voor triviale dingen nodig gehad. ik ben gelukkig ook niet erg vaak ziek. 't is meer zoiets als 'fix dit even, doc'. 'hoe' is een tweede, als 't maar werkt.

[Verwijderd]

Ik wil eigenlijk altijd weten wat een medicijn doet voordat ik het slik "Het werkt maar we hebben geen flauw idee hoe" is niet voldoende... Mijn ervaring met huisartsen is meestal dat ik evenveel weet van de medicijnen die ze me voor schrijven als zijzelf, en over het algemeen waarderen ze het dan ook zeker als we daar dan een gesprekje over hebben. De huisartsen die ik bezocht heb, waarderen constructief meedenken dan ook zeer.

De reguliere geneeskunde kan zeker wel wat leren van de alternatieve, vooral op het gebied van omgang met patienten en de heilzame werking van placebo-effecten en psychische genezing. (Zie ook [topic=432918/1/50])

Echter, als de alternatieve geneeskunde ooit echt erkend zal willen worden door de reguliere geneeskunde, en voordat het ooit tot een succesvolle integratie kan komen, zal de alternatieve geneeswijze zich moeten onderwerpen aan dezelfde toetsmethoden als reguliere geneeskunde, en hier doorheen komen. Dat is mogelijk, mits alternatieve geneeswijzen zichzelf beter organiseren en structureren. Er zal o.a. consensus moeten bestaan over de aanpak en gebruik van technieken, en er zal een officieel erkende opleiding en een diploma moeten komen. Zolang iedereen een paar boeken kan lezen en dan meteen een praktijk beginnen, wordt het nogal lastig om echt erkend te worden.

[Verwijderd]

Ik vind het per arts verschillen. In mijn normale huisarts heb ik wel vertrouwen, maar helaas is die nu weg en is er tijdelijk een andere arts die ik echt een sukkel vind. Ik heb vaak het idee dat ik mijn eigen dokter maar moet spelen. De weinige keren dat ik naar de dokter ga, verwacht ik van zo'n persoon dat hij een passende oplossing heeft voor mijn probleem, de invaller die nu mijn dokter is stelt steeds van dit soort vragen: Wat denk je er zelf aan te doen? ARGH, kan ik echt boos om worden, waarom denkt die vent dat ik bij hem kom? Ook vraagt hij vaak dingen dubbel waardoor ik het idee krijg dat ie totaal niet luistert.

[Keida]

Ok, maar jullie vinden niet dat een patient maar een stuk vee is waar de arts over beschikt? Vele oudere patienten klagen namelijk dat ze als een stuk vuil worden behandeld, of dat de arts hen ziet als onwetend.

Op zondag 19 mei 2002 20:01 schreef Captain Proton het volgende:
...Mijn ervaring met huisartsen is meestal dat ik evenveel weet van de medicijnen die ze me voor schrijven als zijzelf, en over het algemeen waarderen ze het dan ook zeker als we daar dan een gesprekje over hebben. De huisartsen die ik bezocht heb, waarderen constructief meedenken dan ook zeer.

Dit vind ik zelf erg positief. Artsen die op deze manier om kunnen gaan met vragen van patienten en tegelijkertijd met de onwetendheid van henzelf, daar heb ik respect voor.

Maar jullie hebben meestal dus een tevreden gevoel als je bij de huisarts de deur uitstapt?

[edit]

de invaller die nu mijn dokter is stelt steeds van dit soort vragen: Wat denk je er zelf aan te doen? ARGH, kan ik echt boos om worden, waarom denkt die vent dat ik bij hem kom?

Grappig.. Volgens de regels van de anamnese (uitvragen van de klacht) die ik leer, MOET je dit als arts doen. Dit om tee voorkomen dat de patient alles door de arts laat opknappen. Maar de ene arts kan het beter verwoorden en ook tactischer dan de andere.

[hetisik]

Ik heb niet erg veel positieve ervaringen met artsen, ik kende 1 hele goeie, maar toen we waren verhuisd, kregen we een ander huisarts. Die viel ook nog wel mee, maar ik heb een paar spoedgevallen gehad waar je van denkt... Wat moet je met zo'n ......
Maarja, als en paar artsen slect zijn, dan hoeft dat nog niet te betekenen dat iedereen slechts is. Voor de rest ben ik het met iedereen eens, en sta eens voor een keertje achter captain proton

[Verwijderd]

Op zondag 19 mei 2002 16:29 schreef Redkef het volgende:

Wat vinden jullie van jullie (huis)arts? Is hij kundig, dat wil zeggen, kom je er weg met een tevreden gevoel? Laat hij ruimte voor vragen, en krijg je ook een fatsoenlijk antwoord? Is hij afstandelijk, of juist niet?

En in het algemeen, wat kan er veel beter in de huisartsenpraktijk?

Ik zie een huisarts als een dienstverlener, in dit geval op het gebied van gezondheid.
Als ik genoodzaakt ben een nieuwe huisarts te kiezen door verhuizing (vrij vaak voorgekomen) dan kies ik die heel bewust voor zover dat mogelijk is.
Ofwel ik vraag aan bekenden over hun ervaringen en na 1e keuze maak ik een afspraak voor een orienterend consult.
Gelukkig is dit tot op heden door alle artsen als positief ervaren Ik heb zelfs nog nooit een rekening gekregen voor een gesprek vooraf HULDE! (al hoewel ik dat graag had betaald)
In dit gesprek maak ik duidelijk wat ik van een arts verwacht, openheid en dialoog vanuit zijn/haar expertise. Ik ben een kritische patient, wil weten wat ik voorgeschreven krijg en mogelijk keuzes in behandelwijze en evt. doorverwijzing naar specialist/ziekenhuis.
Wanneer na dit gesprek zowel arts als ik goed gevoel hebben over toekomstige "samenwerking" laat ik me inschrijven bij die praktijk.
Dit heeft tot op heden prima gewerkt

[Jag]

Op zondag 19 mei 2002 20:01 schreef Captain Proton het volgende:
Echter, als de alternatieve geneeskunde ooit echt erkend zal willen worden door de reguliere geneeskunde, en voordat het ooit tot een succesvolle integratie kan komen, zal de alternatieve geneeswijze zich moeten onderwerpen aan dezelfde toetsmethoden als reguliere geneeskunde, en hier doorheen komen. Dat is mogelijk, mits alternatieve geneeswijzen zichzelf beter organiseren en structureren. Er zal o.a. consensus moeten bestaan over de aanpak en gebruik van technieken, en er zal een officieel erkende opleiding en een diploma moeten komen. Zolang iedereen een paar boeken kan lezen en dan meteen een praktijk beginnen, wordt het nogal lastig om echt erkend te worden.

Ja, dat gaat natuurlijk nooit werken. Alternatieve geneeswijzen en reguliere geneeswijzen staan echt mijlenver uit elkaar. Het kan gewoon niet samen, het zou ook de dood van de alternatieve geneeswijzen betekenen. Als je het echt gaat testen dan komt er natuurlijk uit dat het niet werkt.
De behoefte naar het mystieke zal altijd blijven bestaan. De reguliere geneeskunde heeft gewoon niet overal een antwoord op. Dat is vervelend, zeer vervelend zelfs. Maar ook de bikkelharde waarheid. De markt van de alternatieve begint met name daar waar die van de reguliere ophoudt. Dat gat in de markt wordt weliswaar kleiner, maar zal natuurlijk altijd blijven bestaan.

Ik vind het trouwens ronduit belachelijk dat alternatieve geneeswijzen zo de vrijheid krijgen. Er is zoooo ontzettend veel onderzoek nodig om het menselijk lichaam in al zijn ingewikkeldheid te snappen en afwijkingen te corrigeren. Daar gaat echt vele jarenlang keihard onderzoek aan vooraf. Alles wordt ontzettend goed gecontroleerd, want een niet goed onderbouwd onderzoek wordt afgefakkeld door de concurrent. En dan heb je met bloed, zweet en tranen een medicijn op de markt gebracht (pas nadat weer uitgebreid getest is met clinical trials enz). Komt er een kwakzalver die een theorie uit zijn mouw schud (niet met kwalijke bedoelingen, maar toch), en die beweert precies hetzelfde te kunnen of meestal nog veel meer.
En dan ook het niveau over het algemeen. Neem nou homeopathie bijvoorbeeld. Die hebben zogenaamd een werkzame stof in een oplossing, die verdunnen ze tot de werkzame stof er niet meer inzit .
Of iemand die een therapie tegen kanker had op basis van een zoutoplossing . En wat was de geniale redenering erachter? Ze hadden een aantal tumor cellen in een petri schaaltje, daar hadden ze die zout oplossing bijgegooid en wonder boven wonder gingen de tumor cellen dood. En dat zou dan dus ook opgaan voor een tumor in je lichaam.

Nou moet ik in eerste instantie ook wel lachen om dit soort "theorien", met name die van die zoutoplossing (en er zijn nog wel meer grappige, zoals medicijnen die hun werking doen door het potje heen ). Maar aan de andere kant vind ik het ook wel een beetje treurig. Het zijn echt redeneringen die zelfs een kind meteen doorziet. En dat zijn volwassen mensen die daar echt in geloven die zo'n therapie toepassen (wat betreft ook geen kwaad woord over hun), en ook mensen die die therapie ondergaan. En nog veel treuriger vind ik dat soort mensen zo maar hun praktijken mogen uitvoeren naast de reguliere geneeskunde. De controle op de reguliere geneeskunde is zo ontzettend streng (en desondanks gaat er nog vaak genoeg iets fout). En de eerste de beste kwakzalver mag zo maar zijn gang gaan zonder enige controle

Ik kan me daar echt kwaad over maken . Komt natuurlijk vooral omdat mijn vader in een lab werkt in het UMC. Ik maak het dus van heel dichtbij mee (ik heb er ook zelf gewerkt). Ik weet dus hoeveel werk het vergt. Echt jarenlang keihard knokken voor echt hele kleine stapjes vooruit. En dan ook vaak projecten waar hij vele jaren aan heeft gewerkt die op een dood spoor uitlopen. Nou is zijn lab toevallig een van de best presterende labs ter wereld in zijn vakgebied, dus in zijn lab wordt iig wel vooruitgang geboekt. Neemt niet weg dat ook daar vooruit gang slow is, en dat veel onderzoek wordt weggemieterd (letterlijk) omdat het niet waar blijkt te zijn of nergens naartoe leidt. En zo gaat het ook met real life onderzoek: langzaam, duur en moeizaam. En dat is ook de enige weg. De weg van de alternatieve geneeswijzen leidt niet alleen naar een hoop onzin, maar je schiet er ook echt geen klap mee op.

Goed, tot zover mijn offtopic relaas tegen de alternatieve geneeswijzen . Nog een kleine opmerking over de verandering in de houding van artsen: natuurlijk blijft het altijd zo dat de arts degene is met de kennis, neemt niet weg dat ik het een hele goede ontwikkeling vind. De tijd van de arrogante arts is voorbij aan het gaan, en dat is heel goed. De uiteindelijke keuze ligt bij de patient, en alhoewel het aandeel van de arts hierin natuurlijk levensgroot is, is dat wel belangrijk om te realiseren.

Overigens heb ik niet zo heel veel ervaring met artsen gehad. De huisartsen die ik heb gehad waren altijd heel begripvol enzo, dus weinig over te klagen.
Wel eens in een Zwitsers ziekenhuis gelegen met een gebroken pols, dat was een wat mindere ervaring. In Nederland waren de artsen en met name verplegend personeel echt een verademing daarmee vergeleken, maar dat kan natuurlijk ook toeval zijn geweest.

[Keida]

Op donderdag 23 mei 2002 03:47 schreef Jag het volgende:
Een heel pleidooi over alternatieve geneeswijzen en onderzoek in de reguliere geneeskunde

Nou was dit niet helemaal de discussie die ik probeerde op te roepen, maar dit vind ik zelf ook een heel interessante.

Ik ben het met je eens dat de alternatieve geneeskunde begint waar de reguliere ophoudt. Dat kan ook niet anders, aangezien ze wel verder moeten bouwen op de kennis die uit de reguliere geneeskunde komt. Vergeet niet, dat alles wat we nu weten over ons lichaam, de fysiologie maar ook de pathologie, door de reguliere geneeskunde is ontdekt. De alternatieve geneeskunde maakt gebruik van deze kennis.

Helaas is het zo dat veel mensen inderdaad kiezen voor een niet onderbouwde alternatieve geneeswijze. Of in ieder niet goed onderbouwd. En wil je geaccepteerd worden door de reguliere geneeskunde, dan moet je toch met bewijzen komen.

Blijft de vraag waarom mensen dan wel alternatieve geneeskunde aanhalen. En hier ben ik het niet helemaal eens met je. Ik vind namelijk wel dat iemand vrij is om te kiezen. Je HOEFT namelijk niet naar de alternatieve geneeskunde te stappen. De meeste mensen die dat doen, zijn ten einde raad. De reguliere geneeskunde kan niets voor ze doen. Ze komen dan bij de alternatieve geneeskunde, en die blijkt voor hen te werken. Hoe dit kan is natuurlijk gissen, maar placebo in de reguliere geneeskunde heeft soms ook een bewezen effect.

Dus, ik denk dat we kritisch, maar ook open tegenover alternatieve geneeswijzen moeten staan

[Elvhenk]

In dit kader, even dit artikel uit het AD van vandaag: http://www.ad.nl/artikelen/Nieuws/1022043147331.html

Ik vind het toch wel opvallend dat medische fouten zoals deze toch vaak in de doofpot gaan. Dat is waarschijnlijk ook een gevolg van de hele structuur rondom medisch tuchtcollege e.d. Ik vind het wel raar dat er kennelijk geen meldingsplicht is bij medische missers... "foutje bedankt". Dan toch tenminste bij de missers met dodelijke afloop, al is verkeerd been geamputeerd toch ook vervelend....

[Keida]

Ja blijft natuurlijk erg slecht. Dit zou natuurlijk niet mogen, maar ja, Artsen blijven mensen, en mensen maken fouten, daar doe je niets aan.

Ik vind het altijd wel een beetje uit het verband getrokken, want hoeveel GOEDE operaties/ingrepen doen artsen in een jaar wel niet. Daar is dit aantal een schijntje van. En, hoe erg dit ook is, ik vind dat daar wel wat meer nadruk op mag komen te liggen.

[MSalters]

Op donderdag 23 mei 2002 11:05 schreef Redkef het volgende:

[..]

Nou was dit niet helemaal de discussie die ik probeerde op te roepen, maar dit vind ik zelf ook een heel interessante.

Ik ben het met je eens dat de alternatieve geneeskunde begint waar de reguliere ophoudt. Dat kan ook niet anders, aangezien ze wel verder moeten bouwen op de kennis die uit de reguliere geneeskunde komt. Vergeet niet, dat alles wat we nu weten over ons lichaam, de fysiologie maar ook de pathologie, door de reguliere geneeskunde is ontdekt. De alternatieve geneeskunde maakt gebruik van deze kennis.

Deden ze dat nou maar.

Helaas is het zo dat veel mensen inderdaad kiezen voor een niet onderbouwde alternatieve geneeswijze. Of in ieder niet goed onderbouwd. En wil je geaccepteerd worden door de reguliere geneeskunde, dan moet je toch met bewijzen komen.

Sterker nog, als je met (wetenschappelijke) bewijzen komt dat het werkt is het instantaan reguliere geneeskunde geworden.

Blijft de vraag waarom mensen dan wel alternatieve geneeskunde aanhalen. En hier ben ik het niet helemaal eens met je. Ik vind namelijk wel dat iemand vrij is om te kiezen. Je HOEFT namelijk niet naar de alternatieve geneeskunde te stappen. De meeste mensen die dat doen, zijn ten einde raad. De reguliere geneeskunde kan niets voor ze doen. Ze komen dan bij de alternatieve geneeskunde, en die blijkt voor hen te werken. Hoe dit kan is natuurlijk gissen, maar placebo in de reguliere geneeskunde heeft soms ook een bewezen effect.

Nu verwar je "beter worden" en "alternatieve geneeskunde blijkt ... te werken".

Dus, ik denk dat we kritisch, maar ook open tegenover alternatieve geneeswijzen moeten staan

Ik denk dat alles wat geneeskunde wil heten aan dezelfde standaard moet worden onderworpen. Eerst bewijzen dat de voordelige effecten bestaan, en bovendien groter zijn dan de nadelige effecten, voordat het uberhaupt op de markt mag.
Ten tweede, tenzij het bijzonder veilig is, alleen op recept / medisch voorschrift.

[Jag]

Nou was dit niet helemaal de discussie die ik probeerde op te roepen, maar dit vind ik zelf ook een heel interessante.

Sorry .

Ik ben het met je eens dat de alternatieve geneeskunde begint waar de reguliere ophoudt. Dat kan ook niet anders, aangezien ze wel verder moeten bouwen op de kennis die uit de reguliere geneeskunde komt. Vergeet niet, dat alles wat we nu weten over ons lichaam, de fysiologie maar ook de pathologie, door de reguliere geneeskunde is ontdekt. De alternatieve geneeskunde maakt gebruik van deze kennis.

Ik zou toch eens mijn post nog eens lezen (ik weet het hij is lang ). Want volgens mij heb je precies het tegenovergestelde opgemaakt uit mijn post van wat ik bedoelde .
Wat betreft dit punt: ik zei dat de markt van de alternatieve geneeswijzen begint daar waar die van de reguliere ophoudt. Voorbeeld:
iemand heeft een tumor in zijn dikke darm, veel uitzaaiingen, en de reguliere geneeskunde kan er niks meer aan doen. Die mensen vormen denk ik oa de doelgroep van de alternatieve geneeswijzen.
Ligt er nogal dik bovenop natuurlijk, maar het was als reactie op CP's standpunt dat reguliere en alternatieve geneeskunde samen moesten gaan.

Blijft de vraag waarom mensen dan wel alternatieve geneeskunde aanhalen. En hier ben ik het niet helemaal eens met je. Ik vind namelijk wel dat iemand vrij is om te kiezen. Je HOEFT namelijk niet naar de alternatieve geneeskunde te stappen. De meeste mensen die dat doen, zijn ten einde raad. De reguliere geneeskunde kan niets voor ze doen. Ze komen dan bij de alternatieve geneeskunde, en die blijkt voor hen te werken. Hoe dit kan is natuurlijk gissen, maar placebo in de reguliere geneeskunde heeft soms ook een bewezen effect.

Ik denk dat we het wel eens zijn, maar dat je me verkeerd hebt begrepen. Ik snap best waarom mensen naar de alternatieve geneeswijzen stappen, absoluut. En ik vind ook dat ze dat moeten kunnen kiezen. Ik vind alleen niet dat alternatieve genezers zomaar hun gang mogen gaan zonder controle. Ik vind niet dat er een super verstikkend beleid tegen alternatieve geneeswijzen hoeft te komen, hoe nutteloos ik ze ook vind. Maar nu gaat het wel heel ver de vrijheden die zij krijgen.

En wat betreft de helende werking van een placebo, ik vind dat een beetje een slappe theorie om eerlijk te zijn. Ook de theorieen over de invloed van stress op het lichaam, beetje softe theorieen allemaal. Neemt niet weg dat een placebo wel degelijk kan helpen. Ik geloof best dat als iemand door een psychologische oorzaak spierpijn heeft dat ook echt voelt. En dat een placebo daar een einde aan kan maken. Ook voor hyperchondrische mensen kan een placebo uitkomst bieden. Een placebo op z'n tijd kan een heel effectief "medicijn" zijn .

[Keida]

Op donderdag 23 mei 2002 18:38 schreef Jag het volgende:

[..]


En wat betreft de helende werking van een placebo, ik vind dat een beetje een slappe theorie om eerlijk te zijn. Ook de theorieen over de invloed van stress op het lichaam, beetje softe theorieen allemaal. Neemt niet weg dat een placebo wel degelijk kan helpen. Ik geloof best dat als iemand door een psychologische oorzaak spierpijn heeft dat ook echt voelt. En dat een placebo daar een einde aan kan maken. Ook voor hyperchondrische mensen kan een placebo uitkomst bieden. Een placebo op z'n tijd kan een heel effectief "medicijn" zijn .

Ah, we zijn het dus redelijk eens ....

Maareh, dat van die slappe theorie van de Placebo vind ik toch een beetje jammer. Ik bedoel, Als een alternatieve geneeswijze een bewezen werking moet hebben om een reguliere geneeswijze te worden, waarom kan dan een placebo, die zeker soms een bewezen werking heeft (in onderzoeken) niet een soort geneeswijze zijn. En het feit dat stress een gigantische invloed op ons lichaam heeft krijgen we nu pas goed in de gaten. Probeer maar eens de cortisol-cascade goed te begrijpen of uit te leggen. Dat is nogal ingewikkeld. No doubt about it, stress heeft een enorme invloed op ons lichaam. Maar goed dat is behoorlijk off topic.....

[FunkyTrip]

Vroeger stonden artsen ver verheven boven ons gewone patient. Tegenspraak bestond niet. Wat de arts zei, gebeurde. En ze verdienden goud geld.

Tegenwoordig denken veel patienten het beter te weten, is de werkdruk belachelijk toegenomen en is het salaris stukken minder. Artsen worden nu geacht altijd beschikbaar te zijn. Patienten zijn extreem veeleisend geworden.

Nee, arts zijn is geen pretje meer. Vroeger hadden ze het een stuk beter.

[Lord Daemon]

Alternatieve geneeswijzen - wat zal ik er eens van zeggen. Als ik in mijn lokale krant een advertentie zie staan voor 'kristaltherapie', waarbij mensen genezen worden mbv kristallen die immers de helende oerenergie in zich dragen, kan ik werkelijk een schamper lachen niet inhouden. Dat soort dingen hoeft van mij echt niet te integreren met normale geneeskunde, wat Captain Proton ook mag zeggen. Hetzelfde geldt voor therapie waarbij mensen met verschillende kleuren licht beschenen worden, of dat afschuwelijke voorbeeld van Jag waarbij mensen een zoutoplossing te drinken kregen omdat tumorcellen daarvan zouden sterven.

Sommige andere alternatieve geneeswijzes ben ik wat milder over. Met name methodes die massage, meditatie, gesprekken en dergelijke in zich herbergen kunnen best een positief resultaat hebben. Je kunt er natuurlijk geen 'harde' ziektes mee genezen, maar lichamelijke verschijnselen die optreden door oververmoeidheid, gespannenheid, stress, ed. kunnen er best mee verdwijnen.

[Verwijderd]

dokter is een hele aardige begrijpende uitleggevende dokter hoor!
En nou oprotten.

[Lord Daemon]

Op zaterdag 25 mei 2002 15:15 schreef dokter het volgende:
dokter is een hele aardige begrijpende uitleggevende dokter hoor!
En nou oprotten.

Wat moeten we nou met dit soort replies? Dit is een dicussie-forum, geen "roep 'oprotten' tegen elkaar"-forum.