:strip_icc():strip_exif()/u/23647/Untitled-2.jpg?f=community)
Voordat jullie denken dat ik een soort W&L meeting ga organiseren, nee, dat ga ik niet doen. De topic is meer een grapje. Maar de inhoud niet.
Twee weken geleden ben ik een week lang naar Taize geweest. Taize is een klein plaatsje in Frankrijk dat niet ver van Macon (niet ver van Dijon) ligt. Het is vanuit Arnhem ongeveer 10 uur rijden.
In Taize is een broedergemeenschap gevestigd van ongeveer 75 broeders. In totaal bestaat de gemeenschap uit 100 broeders, maar 25 van hen zijn werkzaam in Africa, Zuid-Amerika en helpen daar kinderen in achterstandsbuurten (waarbij, vergeleken, onze achterstandsbuurten ware paradijzen zijn).
De gemeente is na de tweede wereldoorlog opgericht door een 7-tal broeders. Van hen leven er nog 2 onder wie broeder Roger, die op dit moment de hoofdbroeder is. Deze man is overigens al flink aan de leeftijd, en dat kun je aan hem zien. De gemeenschap begon in een klein kerkje in Taize, maar groeide daar al snel uit.
Wat was het geval? Een aantal jongeren kwamen hier terecht en werden door de broeders uitgenodigd er te blijven voor een korte periode. Dit bleek deze jongeren erg goed te bevallen, en ze kwamen het jaar daarop terug. Intussen komen er gemiddeld zo'n 750 mensen per week. De meesten van hen verblijven er een week en vertrekken dan huiswaarts. Sommigen verblijven er korter of langer.
Door de grote interesse werd besloten een nieuwe kerk te bouwen dat tot 4000 mensen kan huisvesten. Intussen blijkt deze in de topperiodes, in de zomer bijvoorbeeld, ook al te klein te zijn omdat er intussen al ruim 5000 per week mensen komen. Om de kerk heen is een groot camping-achtig terrein waar de jongeren hun tenten kwijt kunnen. Er zijn ook kleine huisjes met stapelbedden waar mensen zonder tent kunnen verblijven. De voorzieningen zijn absoluut niet luxe, maar zeker voldoende vergeleken met andere campings in Frankrijk.
De jongeren die naar Taize komen houden het terrein zelf op orde. Iedereen kreegt aan het begin van zijn verblijf een taak toegewezen die hij of zij 2/3 uur per dag moet uitvoeren. Dit kan van alles zijn, van nachtwaken tot het schoonmaken van WCs of het koken van eten voor de anderen. De broeders bemoeien zich in principe niet met deze organisatie. De jongeren kunnen 3 maal per dag de dienst in de kerk bijwonen. Deze dienst is bijzonder.
De gemiddelde kerkdienst duurt een half uur tot 3 kwartier. In die tijd worden er liederen gezongen die bestaan uit 1 of 2 regels text (in allerlei talen). Deze liederen worden ongeveer 10 keer herhaald. Na een aantal van deze liederen, en een hele korte schriftlezing, is er een stilte van 10 minuten. De hele zaal verzinkt op dat moment in gedachten. De dienst wordt afgesloten met een aantal liederen die op dezelfde repeterende manier worden gezongen. Veel mensen ervaren een diep gevoel van rust door deze methode.
Het dagprogramma in Taize is strikt. Om half 9 is er de ochtenddienst, daarna is er ontbijt. Na het ontbijt gaan de meesten werken (behalve diegenen die bijvoorbeeld 's nachts werken - zoals ik toen ik er was - was nachtwaker). Na het werk is er wat tijd voor jezelf, meestal anderhalf uur en daarna is er middageten. Het middageten wordt gevolgd door werk en daarna is er een gespreksgroepje met andere mensen. Het avondeten is om 6 uur en daarna is er om half 9 nog een kerkdienst waarna de dag voorbij is. Mensen kunnen vervolgens tot half 11 terecht in het lokale cafe: Oyak.
Taize wordt bezocht door mensen van allerlei (hoofdzakelijk christelijke) religieuze stromingen van de hele wereld. Je krijgt goed de kans om allerlei visies op het geloof te horen.
Veel mensen die naar Taize komen hebben nog geen mening over geloof. Ze geloven in 'iets', maar willen weten of het voor hen meer kan zijn. Anderen komen er juist omdat ze niet geloven, maar graag willen praten met gelovigen. Ik had al belijdenis, dus ik kwam er voor de rust.
En rust vind je daar zeker. Door het strakke schema, de magere voeding (bare essentials only) krijg je echt de tijd om je eigen leven te overzien. Voor veel mensen is dit soms best moeilijk, en huilbuien zijn dus niet zo vreemd. Zelf vind ik het mooi dat mensen in Taize iets van zichzelf vinden.
Mijn vraag aan jullie is nu; zou dit nou iets voor jullie zijn?
Twee weken geleden ben ik een week lang naar Taize geweest. Taize is een klein plaatsje in Frankrijk dat niet ver van Macon (niet ver van Dijon) ligt. Het is vanuit Arnhem ongeveer 10 uur rijden.
In Taize is een broedergemeenschap gevestigd van ongeveer 75 broeders. In totaal bestaat de gemeenschap uit 100 broeders, maar 25 van hen zijn werkzaam in Africa, Zuid-Amerika en helpen daar kinderen in achterstandsbuurten (waarbij, vergeleken, onze achterstandsbuurten ware paradijzen zijn).
De gemeente is na de tweede wereldoorlog opgericht door een 7-tal broeders. Van hen leven er nog 2 onder wie broeder Roger, die op dit moment de hoofdbroeder is. Deze man is overigens al flink aan de leeftijd, en dat kun je aan hem zien. De gemeenschap begon in een klein kerkje in Taize, maar groeide daar al snel uit.
Wat was het geval? Een aantal jongeren kwamen hier terecht en werden door de broeders uitgenodigd er te blijven voor een korte periode. Dit bleek deze jongeren erg goed te bevallen, en ze kwamen het jaar daarop terug. Intussen komen er gemiddeld zo'n 750 mensen per week. De meesten van hen verblijven er een week en vertrekken dan huiswaarts. Sommigen verblijven er korter of langer.
Door de grote interesse werd besloten een nieuwe kerk te bouwen dat tot 4000 mensen kan huisvesten. Intussen blijkt deze in de topperiodes, in de zomer bijvoorbeeld, ook al te klein te zijn omdat er intussen al ruim 5000 per week mensen komen. Om de kerk heen is een groot camping-achtig terrein waar de jongeren hun tenten kwijt kunnen. Er zijn ook kleine huisjes met stapelbedden waar mensen zonder tent kunnen verblijven. De voorzieningen zijn absoluut niet luxe, maar zeker voldoende vergeleken met andere campings in Frankrijk.
De jongeren die naar Taize komen houden het terrein zelf op orde. Iedereen kreegt aan het begin van zijn verblijf een taak toegewezen die hij of zij 2/3 uur per dag moet uitvoeren. Dit kan van alles zijn, van nachtwaken tot het schoonmaken van WCs of het koken van eten voor de anderen. De broeders bemoeien zich in principe niet met deze organisatie. De jongeren kunnen 3 maal per dag de dienst in de kerk bijwonen. Deze dienst is bijzonder.
De gemiddelde kerkdienst duurt een half uur tot 3 kwartier. In die tijd worden er liederen gezongen die bestaan uit 1 of 2 regels text (in allerlei talen). Deze liederen worden ongeveer 10 keer herhaald. Na een aantal van deze liederen, en een hele korte schriftlezing, is er een stilte van 10 minuten. De hele zaal verzinkt op dat moment in gedachten. De dienst wordt afgesloten met een aantal liederen die op dezelfde repeterende manier worden gezongen. Veel mensen ervaren een diep gevoel van rust door deze methode.
Het dagprogramma in Taize is strikt. Om half 9 is er de ochtenddienst, daarna is er ontbijt. Na het ontbijt gaan de meesten werken (behalve diegenen die bijvoorbeeld 's nachts werken - zoals ik toen ik er was - was nachtwaker). Na het werk is er wat tijd voor jezelf, meestal anderhalf uur en daarna is er middageten. Het middageten wordt gevolgd door werk en daarna is er een gespreksgroepje met andere mensen. Het avondeten is om 6 uur en daarna is er om half 9 nog een kerkdienst waarna de dag voorbij is. Mensen kunnen vervolgens tot half 11 terecht in het lokale cafe: Oyak.
Taize wordt bezocht door mensen van allerlei (hoofdzakelijk christelijke) religieuze stromingen van de hele wereld. Je krijgt goed de kans om allerlei visies op het geloof te horen.
Veel mensen die naar Taize komen hebben nog geen mening over geloof. Ze geloven in 'iets', maar willen weten of het voor hen meer kan zijn. Anderen komen er juist omdat ze niet geloven, maar graag willen praten met gelovigen. Ik had al belijdenis, dus ik kwam er voor de rust.
En rust vind je daar zeker. Door het strakke schema, de magere voeding (bare essentials only) krijg je echt de tijd om je eigen leven te overzien. Voor veel mensen is dit soms best moeilijk, en huilbuien zijn dus niet zo vreemd. Zelf vind ik het mooi dat mensen in Taize iets van zichzelf vinden.
Mijn vraag aan jullie is nu; zou dit nou iets voor jullie zijn?
:strip_exif()/u/19743/Tim_Happy.gif?f=community)
Maar dit is geloof ik de eerste discussie waar jij en ik allebei in hebben gepost. /u/30402/icon2.png?f=community)
)/u/18210/crop66dec0f516ff7_cropped.png?f=community)
/u/15411/webicon.JPG?f=community)
/u/22283/crop5e2c64c410533.png?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/30623/appelsientje.jpg?f=community)
