Eerst ff naar de wc
Zo.
De meesten van jullie zullen wel weten (degene die het niet weten: deze topic is dan niet aan jouw gericht, hoewel je natuurlijk wel inbreng mag geven) hoe ik over deze (geschapen?) wereld denk. Ik ben iig (nog?) geen christen.
De meeste (wel want minder waarschijnlijk) weten ook dat mijn ouders WEL christelijk zijn (nederlands-hervormd op gereformeerde grondslag voor de kenners) en mij christelijk opgevoed hebben en nog steeds christelijk opvoeden. Zij weten echter nog niet dat ik geen christen ben.
Binnenkort (6okt) word ik 18, en dan ben ik dus (theoretisch) volwassen. Ik vind het dan onderhand zo is tijd om te breken met het verleden en te vertellen dat ik geen christen ben. Zoals de mensen die hier ervaring mee hebben wel zullen weten is dit geen kattepis en kan dit grote (emotionele) scheuren trekken. Het is dan ook niet iets waarnaar ik naar uitkijk (het doen dan, de gevolgen grotendeels wel, ook deels niet).
Maar wat moet dat moet.
Ik verwacht dat er iig een heftige discussie gaat plaats vinden tussen mij en m'n vader. En dat zal zeker geen makkelijke worden... m'n vader heeft in verschrikkelijk veel kerkelijke organen gezeten, heeft 4 jaar theologie gestudeerd (is uiteindelijk toch maar rechten gaan doen) en is behoorlijk clever (dat heb ik iig van m'n vader
). Daarom moet ik het tot in de puntjes perfect hebben voorbereid. Ik wil dus allemaal punten verzamelen waarom iig niet het christendom (andere geloven komen in deze discussie absoluut niet aan de orde, das dus wel makkelijk). En daarna uitleggen wat mijn point of view dan wel niet is natuurlijk. Daarom wil ik wat meer info hebben over evolutie enzo... bewijzen dat het ook echt heeft plaatsgevonden (nu nog). Dus ook macro-evolutie (daar bedoel ik mee dat een soort zo ver door evolueerd in een andere soort dat het niet meer met elkaar vruchtbare nakomelingen kan krijgen). Het lijkt mij dat dit een klein boek werkje gaat worden van zo'n 3-5 pagina's.
De praktische uitvoering. Ik ben niet zo iemand die bv onder het eten dat gewoon kan vertellen met een stalen gezicht. En er is nog iets waar ik bang voor ben en dat is dat m'n moeder (die niet een van de sterkste psychologische geestestoestand heeft) een beetje over de rooie gaat dan en dat wil ik ook weer niet hebben. Ik wil absoluut niet dat het op een totale ruzie uit gaat lopen. Mijn idee is dus als volgt:
Ik ga vandaag (vrijdag 29 september) over 2 weken op jvweekend.... dan ben ik dus een weekend weg. Ik wil dan dat zaterdag (als ik weg ben) dus dat boekwerk in de brievenbus beland aan m'n vader gericht, zodat hij dat door kan lezen en bepalen hoe het beste dit te vertellen aan m'n moeder. En dan maandag kom ik thuis en dan zie ik wel hoe dat zich verder ontwikkelt.
Alleen zit ik me af te vragen of de ptt te vertrouwen is dat als ik het vrijdag op de bus gooi dat het er dan ook zaterdag is... de ptt kennende. Maar goed dat is een ander verhaal.....
dus
Zo.
De meesten van jullie zullen wel weten (degene die het niet weten: deze topic is dan niet aan jouw gericht, hoewel je natuurlijk wel inbreng mag geven) hoe ik over deze (geschapen?) wereld denk. Ik ben iig (nog?) geen christen.
De meeste (wel want minder waarschijnlijk) weten ook dat mijn ouders WEL christelijk zijn (nederlands-hervormd op gereformeerde grondslag voor de kenners) en mij christelijk opgevoed hebben en nog steeds christelijk opvoeden. Zij weten echter nog niet dat ik geen christen ben.
Binnenkort (6okt) word ik 18, en dan ben ik dus (theoretisch) volwassen. Ik vind het dan onderhand zo is tijd om te breken met het verleden en te vertellen dat ik geen christen ben. Zoals de mensen die hier ervaring mee hebben wel zullen weten is dit geen kattepis en kan dit grote (emotionele) scheuren trekken. Het is dan ook niet iets waarnaar ik naar uitkijk (het doen dan, de gevolgen grotendeels wel, ook deels niet).
Maar wat moet dat moet.
Ik verwacht dat er iig een heftige discussie gaat plaats vinden tussen mij en m'n vader. En dat zal zeker geen makkelijke worden... m'n vader heeft in verschrikkelijk veel kerkelijke organen gezeten, heeft 4 jaar theologie gestudeerd (is uiteindelijk toch maar rechten gaan doen) en is behoorlijk clever (dat heb ik iig van m'n vader
De praktische uitvoering. Ik ben niet zo iemand die bv onder het eten dat gewoon kan vertellen met een stalen gezicht. En er is nog iets waar ik bang voor ben en dat is dat m'n moeder (die niet een van de sterkste psychologische geestestoestand heeft) een beetje over de rooie gaat dan en dat wil ik ook weer niet hebben. Ik wil absoluut niet dat het op een totale ruzie uit gaat lopen. Mijn idee is dus als volgt:
Ik ga vandaag (vrijdag 29 september) over 2 weken op jvweekend.... dan ben ik dus een weekend weg. Ik wil dan dat zaterdag (als ik weg ben) dus dat boekwerk in de brievenbus beland aan m'n vader gericht, zodat hij dat door kan lezen en bepalen hoe het beste dit te vertellen aan m'n moeder. En dan maandag kom ik thuis en dan zie ik wel hoe dat zich verder ontwikkelt.
Alleen zit ik me af te vragen of de ptt te vertrouwen is dat als ik het vrijdag op de bus gooi dat het er dan ook zaterdag is... de ptt kennende. Maar goed dat is een ander verhaal.....
dus
